I PK 30/18

WyrokIzba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych2018-04-12

Skład orzekający: Katarzyna Gonera

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien zwrócić skargę kasacyjną stronie skarżącej w celu usunięcia braków formalnych, takich jak nieprawidłowe obliczenie wartości przedmiotu zaskarżenia, brak pełnomocnictwa do reprezentacji w postępowaniu kasacyjnym oraz nieuiszczenie należnej opłaty od skargi?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c., zwraca skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy do sądu pierwszej instancji w celu usunięcia dostrzeżonych braków formalnych. Dotyczy to w szczególności wezwania do przedstawienia sposobu obliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia w sytuacji kumulacji roszczeń, sprawdzenia tej wartości z uwzględnieniem przepisów o kumulacji i specyfiki poszczególnych roszczeń, ewentualnego wezwania do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej, a także złożenia prawidłowych pełnomocnictw do reprezentowania stron w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym.
Stan faktyczny
Powódka wniosła o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Sąd Rejonowy oddalił powództwo w całości. Sąd Okręgowy oddalił apelację powódki. Powódka wniosła skargę kasacyjną, w której określiła wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 39.411,84 zł. Sąd Najwyższy dostrzegł braki formalne w skardze kasacyjnej, w tym dotyczące sposobu obliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia, braku pełnomocnictwa do reprezentacji w postępowaniu kasacyjnym oraz potencjalnie nieuiszczonej opłaty od skargi.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zwraca skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi Okręgowemu w K. w celu usunięcia dostrzeżonych braków formalnych.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I PK 30/18 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Gonera w sprawie z powództwa G.K. przeciwko Wojewódzkiemu Szpitalowi […] o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 12 kwietnia 2018 r., w związku ze skargą kasacyjną powódki od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 5 października 2017 r., sygn. akt V Pa …/17, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. zwraca skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi Okręgowemu w K. w celu usunięcia dostrzeżonych braków: 1) wezwania pełnomocnika strony skarżącej (powódki) do przedstawienia sposobu obliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia (oznaczonej w skardze na kwotę 39.411,84 złotych), w sytuacji gdy powódka dochodziła dwóch skumulowanych roszczeń: przywrócenia do pracy (oznaczając w pozwie wartość przedmiotu sporu co do tego roszczenia na kwotę 39.411,84 zł) oraz zasądzenia wynagrodzenia za cały czas pozostawania bez pracy (rozszerzenie powództwa – oświadczenie w protokole rozprawy k. 57); Sąd Rejonowy oddalił powództwo w całości (czyli co do obydwu tych żądań); w apelacji powódka zaskarżyła w całości wyrok oddalający powództwo, domagając się uwzględnienia powództwa w całości (k. 206), czyli co do obydwu 2 tych żądań; Sąd Okręgowy oddalił apelację, stwierdzając w końcowej części uzasadnienia swojego wyroku, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowiła kwota przewyższająca 50.000 zł (k. 250 v); ewentualnie: 2) sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 368 § 3 zdanie trzecie k.p.c. w związku z art. 25 § 1 k.p.c.) z uwzględnieniem przedmiotowej kumulacji roszczeń powódki (art. 21 k.p.c.), w tym procesowego roszczenia przywrócenia do pracy (dla którego wartość przedmiotu sporu i zaskarżenia oblicza się z zastosowaniem art. 231 k.p.c.) oraz roszczenia o zasądzenie wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy (dla którego wartość przedmiotu sporu i zaskarżenia oznacza się z zastosowaniem art. 19 § 1 k.p.c.); a w zależności od ustalonej wartości przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego: 3) ewentualnego wezwania pełnomocnika strony skarżącej (powódki) do uiszczenia należnej opłaty od skargi kasacyjnej (gdyby się okazało, że powinna być uiszczona opłata stosunkowa – art. 35 zdanie drugie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych); a ponadto w celu: 4) wezwania pełnomocnika skarżącej (powódki) do złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania powódki w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym (dotychczas złożone pełnomocnictwo – k. 291 – obejmuje postępowanie „w sprawie V Pa …/17 SO w K. IV P …/16 SR w K…”, co nie może być potraktowane jako pełnomocnictwo do reprezentowania strony przed Sądem Najwyższym); 5) wezwania pełnomocnika strony pozwanej oraz pełnomocnika substytucyjnego (autora odpowiedzi na skargę kasacyjną wniesionej w imieniu pozwanego) do złożenia 3 pełnomocnictw do reprezentowania pozwanego Szpitala w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym (dotychczas złożone pełnomocnictwo i pełnomocnictwo substytucyjne – k. 48 i k. 49 – obejmują reprezentowanie pozwanego Szpitala jedynie „przed sądami powszechnymi”, co nie może dotyczyć postępowania kasacyjnego przed Sądem Najwyższym – por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07, OSNC 2008 nr 11, poz. 122).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3986 § 3 KPCart. 368 § 3art. 25 § 1 KPCart. 21 KPCart. 231 KPCart. 19 § 1 KPCart. 35§ 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 28.07.2026. · PDF źródłowy