I PK 47/19

Sygn. akt I PK 47/19 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Gonera w sprawie z powództwa Z.L. przeciwko [...] Spółce Węglowej Spółce Akcyjnej w J. o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 16 kwietnia 2020 r., w związku ze skargą kasacyjną strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt IX Pa […], umarza postępowanie kasacyjne. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w K., wyrokiem z 30 października 2018 r., oddalił apelację strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w P. z 17 maja 2018 r., którym zasądzono od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 13.531,65 zł z odsetkami tytułem wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych. Od wyroku Sądu Okręgowego strona pozwana wniosła skargę kasacyjną. W odpowiedzi na skargę kasacyjną powód wniósł o wydanie postanowienia odmawiającego przyjęcia jej do rozpoznania, ewentualnie o oddalenie skargi i zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Postanowieniem z 10 marca 2010 r. Sąd Najwyższy przyjął skargę kasacyjną do rozpoznania. 2 Pismem z 19 marca 2010 r. pełnomocnik strony pozwanej cofnął skargę kasacyjną i wniósł o umorzenie postępowania kasacyjnego. Oświadczył, że odpis pisma procesowego zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej został wysłany do pełnomocnika powoda bezpośrednio listem poleconym na wskazany adres dla doręczeń. Do czasu wydania przez Sąd Najwyższy postanowienia o umorzeniu postępowania kasacyjnego nie wpłynęło żadne pismo pełnomocnika powoda stanowiące reakcję na cofnięcie skargi kasacyjnej. Dopiero 27 kwietnia 2020 r. wpłynęło do Sądu Najwyższego pismo pełnomocnika powoda, zawierające oświadczenie o wyrażeniu zgody na cofnięcie skargi kasacyjnej przez pozwaną oraz wniosek o zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej, albowiem powód złożył odpowiedź na skargę, zaś cofnięcie skargi jest równoznaczne z przegraniem sprawy przez stronę pozwaną. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 39821 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji. Z kolei, art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. stanowi, że w razie cofnięcia apelacji Sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach, jak przy cofnięciu pozwu. Nawet gdyby przyjąć, że w sprawach z zakresu prawa pracy cofnięcie skargi kasacyjnej podlega ocenie z punktu widzenia przesłanek wskazanych w art. 469 k.p.c., a zatem nie może być skuteczne wówczas, gdyby czynność ta naruszała słuszny interes pracownika (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2001 r., I PKN 836/00, OSNP 2003 nr 2, poz. 41), to cofnięcie skargi kasacyjnej przez stronę pozwaną w rozpoznawanej sprawie - z oczywistych względów - nie narusza interesu powoda jako pracownika, albowiem wskutek cofnięcia skargi i umorzenia postępowania kasacyjnego pozostaje w mocy korzystny dla powoda prawomocny wyrok Sądu drugiej instancji oddalający 3 apelację pozwanego pracodawcy od wyroku Sądu pierwszej instancji, którym uwzględniono powództwo. Z tych względów postępowanie kasacyjne w sprawie należało umorzyć, o czym Sąd Najwyższy orzekł na podstawie powołanych przepisów. Sąd Najwyższy nie orzekł w postanowieniu o umorzeniu postępowania kasacyjnego o zwrocie kosztów na rzecz powoda, ponieważ wniosek jego pełnomocnika o zasądzenie tych kosztów wpłynął już po wydaniu postanowienia. Do umorzenia postępowania kasacyjnego w związku z cofnięciem skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o cofnięciu pozwu. Zgodnie z art. 203 § 3 k.p.c., w razie cofnięcia pozwu poza rozprawą przewodniczący odwołuje wyznaczoną rozprawę i o cofnięciu zawiadamia pozwanego, który może w terminie dwutygodniowym złożyć sądowi wniosek o przyznanie kosztów. Po wpłynięciu pisma pełnomocnika strony pozwanej z 19 marca 2020 r. zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej z informacją o przesłaniu odpisu tego pisma pełnomocnikowi powoda, Sąd Najwyższy odczekał dwa tygodnie (zgodnie z art. 203 § 3 k.p.c.) i dopiero po bezskutecznym upływie dwóch tygodni umorzył postępowanie kasacyjne.