I UK 388/19

Sygn. akt I UK 388/19 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Gonera w sprawie z odwołania C. w Ł. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddziałowi w Ł. z udziałem zainteresowanych: M. P., H. W., A. P., B. P., K. C., A. D., R. G., T. H., D. J., P. J. i S. K. o ustalenie podlegania ubezpieczeniu, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 11 stycznia 2021 r., w związku ze skargą kasacyjną odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 26 kwietnia 2019 r., sygn. akt III AUa (...), na podstawie art. 781 § 1 k.p.c. w związku z art. 200 k.p.c. przekazuje wniosek organu rentowego o nadanie klauzuli wykonalności: (-) wyrokowi Sądu Okręgowego w Ł. z 8 maja 2018 r., (-) wyrokowi Sądu Apelacyjnego w (…) z 26 kwietnia 2019 r., (-) oraz postanowieniu Sądu Najwyższego z 1 grudnia 2020 r. do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Ł. (zgodnie z właściwością). UZASADNIENIE Pełnomocnik pozwanego organu rentowego złożył w Sądzie Najwyższym „wniosek o nadanie orzeczeniom klauzuli wykonalności i doręczenie tytułu wykonawczego”. Wniósł o nadanie klauzuli wykonalności: 2 1. co do punktu 3. wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z 8 maja 2018 r., VIII U (…); 2. co do punktu 2. wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z 26 kwietnia 2019 r., III AUa (…); 3. co do punktu 2. postanowienia Sądu Najwyższego z 2 grudnia 2020 r., I UK 388/19, oraz doręczenie tytułu wykonawczego. Wszystkie te punkty obejmują rozstrzygnięcie o kosztach procesu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Najwyższy nie jest właściwy do rozpoznania tego wniosku. Zgodnie z art. 781 § 1 k.p.c., tytułowi egzekucyjnemu pochodzącemu od sądu nadaje klauzulę wykonalności sąd pierwszej instancji, w którym sprawa się toczyła lub toczy; sąd drugiej instancji nadaje klauzulę wykonalności, dopóki akta sprawy znajdują się w tym sądzie, nie dotyczy to jednak Sądu Najwyższego. Jak wynika z przytoczonego przepisu, Sąd Najwyższy nie jest sądem, który nadaje klauzulę wykonalności – nawet swoim własnym orzeczeniom (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 16 listopada 1994 r., I PO 12/94, OSNAPiUS 1995 nr 3, poz. 41). Sąd Najwyższy nie orzeka nigdy w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności (art. 781 § 1 k.p.c.), zachowało więc aktualność postanowienie z 9 listopada 1994 r., III CZP 143/94 (OSNC 1995, nr 3, poz. 46), zgodnie z którym sądem właściwym do rozpoznania wniosku o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi Sądu Najwyższego jest sąd pierwszej instancji. Dotyczy to również postanowienia Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Sądem właściwym do nadania klauzuli wykonalności orzeczeniom sądu pierwszej i sądu drugiej instancji jest sąd pierwszej instancji, chyba że akta sprawy znajdują się w sądzie drugiej instancji, wtedy orzeka o tym sąd drugiej instancji. Sądem właściwym do nadania klauzuli wykonalności orzeczeniu Sądu Najwyższego jest również sąd pierwszej instancji. W rozpoznawanej sprawie, zainicjowanej skargą kasacyjną od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (...), należało uznać, że sądem właściwym do rozpoznania wniosku o nadanie klauzuli wykonalności wyrokom 3 Sądu Okręgowego w Ł. i Sądu Apelacyjnego w (...) oraz postanowieniu Sądu Najwyższego jest Sąd Okręgowy w Ł. jako sąd pierwszej instancji. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy przekazał wniosek o nadanie klauzuli wykonalności Sądowi Okręgowemu w Ł., o czym orzekł jak w sentencji na podstawie art. 200 § 14 k.p.c. w związku z art. 781 § 1 k.p.c.