II PK 100/06

Sygn. akt II PK 100/06 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Andrzej Wróbel w sprawie z powództwa J. M. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej E. we W. o wynagrodzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 21 lipca 2006 r., skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego we W. z dnia 22 listopada 2005 r., sygn. akt III APa …/05, odrzuca skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 22 listopada 2005 r. Sąd Apelacyjny we W. - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację powódki J. M. od wyroku Sądu Okręgowego we W. -Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 czerwca 2005 r. Skargą kasacyjną z dnia 12 lutego 2006 r. powódka zaskarżyła powyższy wyrok i wniosła o jego uchylenie w całości, a także o uchylenie w całości poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego we W. i przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania łącznie z orzeczeniem o kosztach za wszystkie instancje. Skarga kasacyjna została oparta na zarzucie naruszenia prawa materialnego, tj.: art. 39, 38, 30 § 5, 36 § 1 i 3, 80 k.p. oraz 81 k.p., a także naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 1. W art. 3984 § 1 k.p.c. zostały określone wymagania wobec treści skargi kasacyjnej. W przypadku wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), w praktyce chodzi o wykazanie okoliczności, które podlegają badaniu w tzw. przedsądzie, czyli występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości i rozbieżności w orzecznictwie, nieważności postępowania oraz oczywistej zasadność skargi (art. 3989 § 1 k.p.c.). Brak zatem w skardze kasacyjnej wniosku o rozpoznanie skargi i jego uzasadnienia powoduje odrzucenie skargi, bez wzywania do uzupełnienia tego braku (postanowienie SN z 9 listopada 200S r., sygn. akt V CSK 70/0S, nie publ.). 2. Strona skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania "na podstawie art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. albowiem w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne polegające na ustaleniu, czy świadczenie pracy poza siedzibą pracodawcy uzasadnia prawo do wypłacenia wynagrodzenia oraz, czy dokonanie czynności w stosunku do pracowników przez organ pracodawcy, który został powołany z naruszeniem prawa rodzi skutki prawne". Odnosząc się do powyższego fragmentu, należy stwierdzić, że strona skarżąca nie wskazała na konkretny przepis, który - jej zdaniem - budzi poważne wątpliwości, nie wskazała, ani jakiego rodzaju są to wątpliwości, nie powołała się na jakiekolwiek orzecznictwo lub dorobek doktryny uzasadniający istnienie istotnego zagadnienie prawnego. W związku z powyższym nie zostały spełnione wymagania w zakresie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Nie wystarczy samo sformułowanie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, konieczne jest także jego należyte uzasadnienie z powołaniem przepisów oraz argumentacji prawnej (postanowienie SN z dnia 8 listopada 2005 r., sygn. akt V CSK 57/05, nie publ.). 3. Niezależnie od powyższego, w skardze kasacyjnej brak wyodrębnionego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Formalnie rzecz ujmując skarga kasacyjna nie spełnia zatem wymogu przewidzianego wart. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. (postanowienie SN z 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt II CSK 76/06, nie pub!.). Zawarte w skardze kasacyjnej 3 uzasadnienie sprowadza się do szczegółowego przedstawienia okoliczności faktycznych rozpoznawanej sprawy i zawiera polemikę skarżącego z ustaleniami orzekających w sprawie sądów. 4. Wskazane powyżej braki treści skargi kasacyjnej nie mogą być uzupełnione i skutkują odrzuceniem skargi kasacyjnej (art. 3986 § 3 k.p.c.). Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia. , "f 4 Teza: 1. Brak wyodrębnionego w skardze kasacyjnej uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skutkuje odrzucenie skargi na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. 2. Nie spełnia wymogów art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. zagadnienie prawne, w którym nie wskazano żadnego przepisu prawa.