II PK 209/10

WyrokIzba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych2011-01-20

Skład orzekający: Romualda Spyt

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy rada gminy (Rada Miejska) może zmienić w drodze uchwały wynagrodzenie wójta (burmistrza miasta) w trakcie trwania jego kadencji?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że rada gminy jest uprawniona do jednostronnej zmiany (obniżenia) wynagrodzenia wójta (burmistrza) w trakcie trwania jego kadencji na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym. Uchwała obniżająca wynagrodzenie nie pozostaje poza kontrolą sądu ani oceną w trybie nadzoru sprawowanego przez wojewodę. Brak jest przepisów gwarantujących stabilność wynagrodzenia wójta w trakcie kadencji.
Stan faktyczny
Powód A. P. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego, który oddalił jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego. Powództwo dotyczyło ustalenia i zasądzenia wynagrodzenia przeciwko Urzędowi Miejskiemu w P. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych, w tym błędne ustalenie, że uznanie powództwa i ugoda zmierzały do obejścia prawa, oraz błędną interpretację przepisów dotyczących uprawnienia rady gminy do jednostronnego obniżenia wynagrodzenia wójta.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II PK 209/10 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Romualda Spyt w sprawie z powództwa A. P. przeciwko Urzędowi Miejskiemu w P. o ustalenie i zasądzenie wynagrodzenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 stycznia 2011 r., skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P. z dnia 14 kwietnia 2010 r., sygn. akt VI Pa …/10, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uzasadnienie Powód A. P. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P. z dnia 14 kwietnia 2010 r., w sprawie VI Pa …/10, oddalającego apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Ciechanowie z dnia 30 grudnia 2009 r. oddalającego powództwo wniesione przeciwko Urzędowi Miejskiemu w P. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, poprzez błędne zastosowanie art. 213 § 2 k.p.c. oraz art. 223 § 2 k.p.c. w związku z art. 203 § 4 k.p.c., poprzez ustalenie, że uznanie powództwa oraz zawarcie ugody sądowej między stronami zmierzało do obejścia prawa, a także naruszenie prawa materialnego, poprzez błędną interpretację i zastosowanie art. 18 ust. 2 pkt 2 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (jednolity tekst: Dz.U. Z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), poprzez uznanie, że radzie gminy (Radzie Miejskiej) przysługuje uprawnienie do jednostronnego obniżenia wynagrodzenia wójta (burmistrza) w trakcie jego kadencji oraz niezastosowanie w sprawie art. 11 k.p. w związku z art. 29 § 4 i 5 k.p. Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, podnosząc, że w sprawie występują istotne zagadnienie prawne, sformułowane jako nastepujące pytania: 1) „czy rada gminy (Rada Miejska) może zmienić w drodze uchwały wynagrodzenie wójta (burmistrza miasta) w trakcie trwania jego kadencji?” oraz 2) “czy burmistrzowi przysługuje ochrona jego roszczeń związanych z ustaleniem wysokości wynagrodzenia za pracę w ramach postępowania przed sądem pracy?”. Ponadto skarżący wskazał, że w sprawie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, dotycząca art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przedstawienie przez stronę wnoszącą skargę kasacyjną okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie nie oznacza, że Sąd Najwyższy przyjmie skargę kasacyjną do rozpoznania. Przyjęcie skargi kasacyjnej zależy bowiem od stwierdzenia przez Sąd Najwyższy wystąpienia w sprawie szczególnych okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Jeżeli te okoliczności nie zachodzą, Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c., uprawniony jest do wydania postanowienia o odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania. 3 Twierdzenie o występowaniu istotnego zagadnienia prawnego jest uzasadnione tylko wtedy, kiedy przedstawiony problem prawny nie został jeszcze rozstrzygnięty przez Sąd Najwyższy lub kiedy istnieją rozbieżne poglądy w tym zakresie, wynikające z odmiennej wykładni przepisów konstruujących to zagadnienie. Nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa ani nie występuje w sprawie istotne zagadnienie prawne, jeżeli Sąd Najwyższy wyraził swój pogląd we wcześniejszym orzecznictwie, a nie zachodzą okoliczności uzasadniające zmianę tego poglądu (por. postanowienia Sądu Najwyższego dnia 16 stycznia 2003 r., I PK 230/02, OSNP-wkładka 2003 nr 13, poz. 5, z dnia 3 września 2008 r., I UK 86/08, LEX nr 565996). Przedstawiane zagadnienia prawne nr 1 i 2 zostały rozstrzygnięte w orzecznictwie Sądu Najwyższego. W wyroku z dnia 3 października 2008 r. I PK 30/08, (LEX nr 513007) stwierdzono, że jednostronna zmiana (obniżenie) wynagrodzenia może być dokonana przez organ stanowiący gminy na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym Taki pogląd stanowi kontynuację stanowiska wyrażonego w poprzednich orzeczeniach. Sąd Najwyższy w wyroku z 9 października 2006 r., II PK 27/06 (OSNP 2007 nr 23-24, poz. 344) stwierdził, że Rada Miasta może obniżyć wynagrodzenie burmistrza ustalone na początku jego kadencji z zachowaniem okresu równego okresowi wypowiedzenia. Rozstrzygnął tak w oparciu o zasadę obowiązującą w art. 78 § 1 k.p., do której prowadzi przepis art. 20 ust. 1 ustawy z 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych, zgodnie z którym pracownikowi samorządowemu przysługuje wynagrodzenie stosowne do zajmowanego stanowiska oraz posiadanych kwalifikacji zawodowych. Podzielił w nim uprzednie stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z 11 września 2004 r., OSK 873/04 (Lex Polonica nr 1400241) uznał, że przy szczególnym charakterze stosunku pracy pracownika samorządowego z wyboru związanym z pełnioną funkcją, skoro do rady gminy należy ustalanie wysokości wynagrodzenia temu pracownikowi, to do niej należy również jej zmiana. Odebranie radzie kompetencji ustalenia wynagrodzenia przez zmianę tego wynagrodzenia w zależności od ilości i jakości świadczonej pracy podważałoby jej ustawowe kompetencje. Także argumentacja zawarta w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z 20 czerwca 2001 r., I PKN 488/00 4 (OSNP 2003 r. Nr 10, poz. 242) wskazuje, że pracodawca zatrudniający pracownika samorządowego z wyboru ma możliwość swobodnego ustalania wysokości jego wynagrodzenia w granicach określonych przez art. 20 ustawy i wykonawcze przepisy rozporządzenia. Organem uprawnionym do oceny jakości pracy świadczonej na stanowisku z wyboru jest organ stanowiący gminy. Rada gminy jest zatem uprawniona do oceny jakości pracy świadczonej przez wójta a przepisem kompetencyjnym jest art. 4 pkt 1 ustawy o pracownikach samorządowych. Z kolei art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym przyznaje uprawnienie w znaczeniu materialnoprawnym do kształtowania wynagrodzenia w granicach określonych w art. 20 ust. 1 tej ustawy oraz art. 78 § 1 k.p. Przepis art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym nie ogranicza uprawnienia organu stanowiącego do ustalenia wynagrodzenia burmistrza jeden raz na początku kadencji i na cały okres jej trwania. Jednostronna zmiana (obniżenie) wynagrodzenia może być dokonana przez organ stanowiący gminy na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym. Kolejne, znaczące dla rozważanego problemu zmiany (obniżenia) wynagrodzenia pracownika z wyboru (wójta), stanowisko Sąd Najwyższy zawarł w wyroku z 9 czerwca 2008 r., II PK 330/07 (OSNP 2009 nr 21-22, poz. 278). Stwierdził, że brak regulacji w ustawie o pracownikach samorządowych kwestii zmiany (obniżenia) wysokości wynagrodzenia pracownika samorządowego z wyboru nie oznacza niedopuszczalności zmiany wysokości wynagrodzenia wójta (burmistrza, prezydenta miasta) przez radę gminy (radę miasta) w okresie trwania jego mandatu. Przepisów gwarantujących stabilność warunków zatrudnienia wójta (wynagrodzenia) nie zawierają ustawy o samorządzie gminnym, o pracownikach samorządowych i Kodeks pracy. Zmiana stosunku pracy z wyboru w zakresie warunków wynagradzania nie wymaga dla swej skuteczności w każdym przypadku zgodnego oświadczenia woli stron (art. 11 k.p.). Umieszczenie regulacji prawnej dotyczącej ustalania wynagrodzenia wójta w samorządowej ustawie ustrojowej (art. 18 ust. 2 pkt 2) i przyznanie radzie gminy kompetencji do podejmowania rozstrzygnięć w tym zakresie oznacza, że ten element stosunku pracy wójta jest definiowany jednostronnym władczym oświadczeniem woli organu stanowiącego gminy, działającego za pracodawcę (art. 31 k.p.). Skąpa regulacja statusu 5 pracowniczego wójta w ustawach samorządowych nie oznacza niemożności zmiany (obniżenia) wynagrodzenia wójta. Kwestię ustalania wynagrodzenia wójta reguluje w sposób wyczerpujący art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym. Uchwała obniżająca wynagrodzenie nie pozostaje poza kontrolą sądu i oceną w trybie nadzoru sprawowanego przez wojewodę. Wskazane wyżej orzeczenia zgodne są w zasadniczym rozstrzygnięciu, że wynagrodzenie wójta nie jest niezmienne i podlega zmianie również in minus. W wyrokach tych jednocześnie wyrażono jednolity pogląd o niemożności stosowania do stosunków pracy na podstawie wyboru przepisów o wypowiedzeniu zmieniającym umowę o pracę, co nie oznacza, iż do stosunku pracy z wyboru nie stosuje się pozostałych przepisów prawa pracy, w tym szczególnych wynikających z ustawy o pracownikach samorządowych oraz o samorządzie gminnym. Z tych względów w aktualnym orzecznictwie Sądu Najwyższego nie występuje także podnoszona przez skarżącego rozbieżność orzecznictwa na tle art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym. W szczególności nie wynika ona z wyroku z dnia z 9 października 2006 r., II PK 27/06, w którym potwierdza się przedstawiony wyżej pogląd. Z powyższych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 213 § 2 KPCart. 223 § 2 KPCart. 203 § 4 KPCart. 18 ust. 2art. 11 KPart. 29 § 4art. 3989 § 1 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 78 § 1 KPart. 20 ust. 1art. 20art. 4 pkt 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy