III PK 151/16

Sygn. akt III PK 151/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z powództwa Stowarzyszenia "L." działającego na rzecz D. R., D. R. przeciwko H. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o zwrot kosztów podróży służbowej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 13 czerwca 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda D. R. od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w S. z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt VII P (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2400 (dwa tysiące czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE Wyrokiem z 27 kwietnia 2016 r., VII Pa (…) Sąd Okręgowy w S. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w S. z 10 lipca 2015 r., IX P (…), zasądzający od H. Sp. z o.o. (pozwany) na rzecz D. R. (powód), na rzecz którego działało Stowarzyszenie „L. ” w P., kwotę 35.654,57 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwot 35.547 zł od 1 maja 2012 r. do dnia zapłaty oraz 107,52 zł od dnia 11 maja 2012 r. do dnia zapłaty, w ten sposób, że oddalił powództwo. Ponadto Sąd Okręgowy obciążył powoda kosztami procesu oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1.691,08 zł, tytułem zwrotu spełnionego świadczenia. 2 Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Okręgowego wniósł powód, zaskarżając go w całości. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance jej oczywistej zasadności, której powód dopatruje się w naruszeniu przez Sąd Okręgowy przepisów art. 18 § 1 i § 2 k.p. oraz art. 775 § 4 k.p., a także na potrzebie wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, tj. art. 775 § 5 k.p. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwany wniósł o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów procesu w postępowaniu kasacyjnym, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania, ponieważ zaskarżony wyrok opiera się na argumentacji potwierdzonej w orzecznictwie Sądu Najwyższego (wyroki z 13 sierpnia 2015 r., II PK 241/14, LEX nr 2026878 oraz z 15 września 2015 r., II PK 248/14, LEX nr 1816556). Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w przywołanych orzeczeniach, określona w umowach o pracę jako „dieta” (bez bliższego sprecyzowania) i wypłacana kierowcom kwota ryczałtu za dzień podróży służbowej w wysokości 40 Euro, może zostać potraktowana – tak jak uczynił to Sąd drugiej instancji w zaskarżonym wyroku - jako obejmująca nie tylko koszty wyżywienia ale także (zryczałtowane) koszty noclegu kierowcy. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.