Rw 63/71

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia płk Z. Krasuski (sprawozdawca). Sędziowie: płk A. Kruszka, płk C. Lipski. Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: ppłk J. Bilicki. SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 1971 r. sprawy Piotra B., skazanego nieprawomocnie za przestępstwo z art. 323 § 1 i 2 k.k. na 3 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności z jednoczesnym zasądzeniem na rzecz jednostki wojskowej w N. kwoty 30.704 zł z 8%, z powodu rewizji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgu Wojskowego w N. z dnia 28 grudnia 1970 r.,utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.Uzasadnienie faktycznePrzypisane Piotrowi B. przestępstwo polegało na tym, że w dniu 16 września 1970 r., prowadząc uzbrojony pojazd mechaniczny marki "Skot", naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, określone w art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 listopada 1961 r. (Dz. U. Nr 53, poz. 295), w § 24 ust. 7 rozporządzenia Ministrów Komunikacji i Spraw Wewnętrznych z dnia 20 lipca 1968 r. (Dz. U. Nr 15, poz. 89) oraz w § 5 pkt 3 zarządzenia Ministra Obrony Narodowej Nr 25/MON z dnia 18 kwietnia 1961 r., w ten sposób, że nie posiadając prawa jazdy, przejął prowadzenie pojazdu od kierowcy Jana H., prowadził go z nadmierną szybkością i na skrzyżowaniu drogi stracił nad nim panowanie, co doprowadziło do przewrócenia się pojazdu, wskutek czego kierowca Jan H. poniósł śmierć na miejscu, a pojazd uległ uszkodzeniu, przy czym koszty remontu wyniosły 53.405 zł.Obrońca wnosił w rewizji o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania lub o poprawienie kwalifikacji prawnej przestępstwa na art. 152 k.k. i o złagodzenie kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:(...) Wniosek o poprawienie kwalifikacji prawnej czynu na art. 152 k.k. motywuje obrońca tym, że transporter opancerzony typu "Skot" jest wprawdzie pojazdem bojowym, lecz w konkretnych warunkach nie był pojazdem uzbrojonym, przeciwnie, przeznaczony był do transportu sprzętu radiotelefonicznego. Wynikający z zeznań świadka Jana B. zakaz przewożenia materiałów tego typu pojazdami dowodzi, że oskarżony nie traktował prowadzonego pojazdu jako pojazdu uzbrojonego.Ten wniosek obrońcy nie jest zasadny.Transporter opancerzony typu "Skot" jest - jak trafnie podniósł obrońca - wozem bojowym. O tym jego charakterze decyduje posiadanie przezeń pancerza i przystosowanie go do umieszczenia broni i jej użycia (otwory strzelnicze). Te cechy wymienionego pojazdu uzasadniają uznanie go za uzbrojony pojazd mechaniczny w rozumieniu art. 323 § 1 k.k. Okoliczność zaś, że pojazd ten w krytycznym czasie był użyty do przetransportowania sprzętu radiotelefonicznego, nie ma wpływu na odmienną ocenę prawną pojazdu, gdyż uzbrojony pojazd mechaniczny nie przestaje nim być mimo czasowego użycia go do celów innych niż te, dla których został zbudowany i przeznaczony, jak również mimo czasowego pozbawienia go broni. Decydujące jest to, że broń może być w każdej chwili w takim pojeździe umieszczona i pojazd bojowy może być użyty zgodnie z jego przeznaczeniem.Wniosek obrońcy o złagodzenie kary lub warunkowe zawieszenie jej wykonania nie może być uwzględniony. Oskarżony dopuścił się przypisanego mu przestępstwa jako dowódca wozu bojowego, przy nadużyciu swych uprawnień, wyrażającym się w zajęciu przezeń miejsca kierowcy. W tych warunkach brak jest podstawy do uznania wymierzonej oskarżonemu kary za rażąco niewspółmierną.