WO 1/14

Sygn. akt: WO 1/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Buliński (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Edward Matwijów SSN Marek Pietruszyński po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 17 marca 2014 r., wniosku - o przekazanie sprawy o sygn. akt Ko (…) (Pg.Śl. (…)), do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w P. z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości - zawartego w postanowieniu Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt: Kp (…) p o s t a n o w i ł na mocy art. 37 k.p.k. przekazać sprawę Kp […] (Po.Śl. (…)) do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w P.. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 31 października 2013 r. prokurator Prokuratury Okręgowej w P. delegowany do Wojskowej Prokuratury Okręgowej w P. „umorzył śledztwo w sprawie niedopełnienia obowiązków w kwietniu 2010 r. na obszarze Federacji Rosyjskiej oraz w W. przez funkcjonariuszy publicznych – prokuratorów Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. wykonujących czynności w sprawie Po.Śl. (…) poprzez nie wnioskowanie o dopuszczenie i nie uczestniczenie w wykonywanych na terenie Federacji Rosyjskiej sekcji zwłok 95 ofiar katastrofy 2 lotniczej samolotu TU 154 nr boczny 101, która miała miejsce w dniu 10 kwietnia 2010 r. pod Smoleńskiem oraz poprzez nie nakazanie powtórnego przeprowadzenia w/w czynności na terenie Polski po przewiezieniu zwłok ofiar i utrudniania w ten sposób postępowania karnego w w/w sprawie, tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. i 239 § 1 k.k. wobec stwierdzenia, że czynu nie popełniono”. Zażalenie na to postanowienie złożył pełnomocnik pokrzywdzonych: J. K. , M., M., E. i K. K., E. K., I. J., W. J., H. J., J. Ś., J. W. , A. L. O.. Wojskowy Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 19 lutego 2014 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy (rozpoznania zażalenia na postanowienie prokuratora z dnia 31 października 2013 r.) do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w P. z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sprawa dotyczy umorzenia śledztwa o niedopełnienie obowiązków przez prokuratorów Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. w związku z prowadzonym śledztwem dotyczącym tzw. katastrofy smoleńskiej z dnia 10 kwietnia 2010 r. Zdaniem wnioskującego z uwagi na to, że w Sądzie tym orzeka zaledwie kilku sędziów, a i Wojskowa Prokuratura Okręgowa w W. liczy niewielu prokuratorów, dochodzi między nimi do częstych kontaktów zawodowych. Okoliczności te w odbiorze powszechnym mogłyby wywoływać (błędne) przekonanie o braku obiektywizmu w orzekaniu w sprawie Wojskowego Sądu Okręgowego w W,. W tej sytuacji Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Małe liczebnie składy osobowe obu organów i częste kontakty zawodowe osób pełniących służbę w tych organach, w odbiorze społecznym mogłyby wywoływać przekonanie o możliwości braku obiektywizmu orzekających w tej sprawie sędziów. Zgodzić się należy z wnioskującym Sądem, że wyjątkowość przedmiotowej sprawy i wynikające stąd znaczne zainteresowanie opinii publicznej wymaga takich działań, które zlikwidują możliwość powstania, nawet błędnego, przekonania o braku obiektywizmu w orzekaniu. 3 Z tych powodów należało, kierując się art. 37 k.p.k., przekazać sprawę Kp (…) (Po.Śl. (…)), do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w P..