WO 10/16

Sygn. akt: WO 10/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Błuś w sprawie z zażalenia kpr. K. S., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 20 grudnia 2016 r., wystąpienia Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 6 grudnia 2016 r., sygn. akt: Kp. …/16, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. UZASADNIENIE Prokurator Wojskowej Prokuratury Rejonowej P. odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie „niedopełnienia obowiązków przez ustalonego oficera starszego w stopniu pułkownika, Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P., w dniu 15 lipca 2016 r. w P. poprzez wydanie postanowienia o uznaniu za bezskuteczny wniosku kpr. K. S. o nadesłanie całości wyroku wraz z uzasadnieniem Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 27 czerwca 2016 r. o sygn. akt: SA …/16, czym działano na szkodę interesu prywatnego kpr. K. S., tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. – wobec braku znamion czynu zabronionego.” Zażalenie na to orzeczenie złożył kpr. K. S. 2 Wojskowy Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 6 grudnia 2016 r., na podstawie art. 37 k.p.k., zwrócił się do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy dotyczącej rozpoznania zażalenia innemu sądowi równorzędnemu, tj. Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. W uzasadnieniu tej decyzji procesowej sąd występujący wskazał, że postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa dotyczy Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P., który jest przełożonym wszystkich sędziów tego Sądu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Nie budzi wątpliwości, że stosowanie przepisu art. 37 k.p.k. ma wyjątkowy charakter z uwagi na możliwość odstąpienia od właściwości miejscowej sądu. Przekazanie sprawy winno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zagrażać, w wypadku rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, dobru wymiaru sprawiedliwości. Za takie okoliczności można uznać tego rodzaju sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie, nawet mylne, o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995, nr 9 -10, poz. 68 i z dnia 13 listopada 2008 r., IV KO 130/08, R-OSNKW 2008, poz.2280). Wystąpienie takich okoliczności sygnalizuje w przedmiotowej sprawie Wojskowy Sąd Okręgowy w P., zażalenie bowiem dotyczy postanowienia prokuratora odmawiającego wszczęcia śledztwa przeciwko Prezesowi tego Sądu. W związku z tym, Sąd Najwyższy w pełni podzielając argumentację sądu występującego zawartą w uzasadnieniu postanowienia, uznając jednocześnie że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga zmiany właściwości miejscowej sądu, przekazał sprawę dotyczącą rozpoznania zażalenia na postanowienie prokuratora Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W., jako równorzędnemu Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w P. Pouczenie: Na niniejsze postanowienie zażalenie nie przysługuje. 3