WO 5 13

Izba Wojskowa2013-03-14

Skład orzekający: Wiesław Błuś, Andrzej Tomczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przekazanie sprawy o odszkodowanie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie do innego równorzędnego sądu wojskowego, oparty na zasadzie ekonomii procesowej i dogodniejszym dostępie do świadków oraz akt sprawy, jest zasadny?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że przekazanie sprawy o odszkodowanie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie do równorzędnego sądu wojskowego jest zasadne, gdy przemawiają za tym względy ekonomii procesowej, takie jak dogodniejszy dojazd świadków do siedziby innego sądu oraz fakt, że niezbędne akta sprawy karnej znajdują się już w tym sądzie. Decyzja taka ma na celu zmniejszenie kosztów procesu i zapewnienie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym terminie.
Stan faktyczny
Pełnomocnik mjr. O. C., prawomocnie uniewinnionego, wystąpił o odszkodowanie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie. Wniosek zawierał sugestię przekazania sprawy do innego Wojskowego Sądu Okręgowego ze względu na zasadę ekonomii procesowej. Wojskowy Sąd Okręgowy w P. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do Wojskowego Sądu Okręgowego w W. Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek, wskazując na dogodniejszy dojazd świadków i lokalizację akt sprawy w W.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę mjr. O. C. w przedmiocie odszkodowania za niesłuszne tymczasowe aresztowanie z właściwości Wojskowego Sądu Okręgowego w P. do rozpoznania równorzędnemu Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt: WO 5/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Janusz Godyń (przewodniczący) SSN Wiesław Błuś (sprawozdawca) SSN Andrzej Tomczyk w sprawie mjr. O. C. prawomocnie uniewinnionego od czynu z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 123 § 4 k.k. w zb. z art. 123 § 2 k.k. w zb. z art. 122 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 14 marca 2013 r., wniosku Wojskowego Sądu Okręgowego w P. o przekazanie z właściwości Wojskowego Sądu Okręgowego w P. do rozpoznania równorzędnemu Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. sprawy w przedmiocie odszkodowania za niesłuszne tymczasowe aresztowanie, na podstawie art. 36 k.p.k. p o s t a n o w i ł sprawę mjr. O. C. w przedmiocie odszkodowania za niesłuszne tymczasowe aresztowanie przekazać z właściwości Wojskowego Sądu Okręgowego w P. do rozpoznania równorzędnemu Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. UZASADNIENIE Pismem z dnia 7 lutego 2013 r. pełnomocnik prawomocnie uniewinnionego od popełnienia czynu z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 123 § 4 k.k. w zb. z art. 123 § 2 k.k. w zb. z art. 122 § 1 k.k. mjr. O. C. wystąpił do Wojskowego Sądu Okręgowego w P. o zasądzenie na rzecz swojego mandanta odszkodowania za niesłuszne tymczasowe aresztowanie w okresie od dnia 13 listopada 2007 r. do dnia 10 czerwca 2008 r. Jednocześnie we wniosku 2 zawarł sugestię wystąpienia przez Wojskowy Sąd Okręgowy w P. do Sądu Najwyższego – Izby Wojskowej, o przekazanie tej sprawy Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W., a to ze względu na zasadę ekonomii procesowej (art. 36 k.p.k.). W dniu 12 lutego 2013 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w P. postanowił wystąpić do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy mjr. O. C., z właściwości Wojskowego Sądu Okręgowego w P. do merytorycznego rozpoznania przez równorzędny Wojskowy Sąd Okręgowy w W. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Jak wynika z akt sprawy świadkowie zawnioskowani do przesłuchania mieszkają w miejscowościach, z których dojazd do siedziby Wojskowego Sądu Okręgowego w W. jest dogodniejszy niż do siedziby sądu właściwego. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że akta sprawy karnej niezbędne do rozpoznania sprawy o odszkodowanie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie mjr. O. C., aktualnie znajdują się w Wojskowym Sądzie Okręgowym w W., w związku z toczącym się postępowaniem sądowym wobec /…/, w stosunku do których Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 14 marca 2012 r. uchylił wyrok Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 1 czerwca 2011 r. i sprawę w tym zakresie przekazał Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania. W tej sytuacji, w pełni zasadne jest przekazanie sprawy mjr. O. C. z Wojskowego Sądu Okręgowego w . do rozpoznania przez równorzędny Wojskowy Sąd Okręgowy w W. Decyzja ta nie tylko zmniejszy koszty procesu, ale również pozwoli na realizację jednego z celów postępowania karnego, a mianowicie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym terminie. Z tych powodów, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 18 § 1 KKart. 123 § 4 KKart. 123 § 2 KKart. 122 § 1 KKart. 36 KPK§ 1§ 4§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 25.07.2026. · PDF źródłowy