WO 8 16
Izba Wojskowa2016-09-15
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją szczególne okoliczności uzasadniające przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, gdy oskarżeni są byłym i obecnym prezesem sądu, a wszyscy sędziowie tego sądu są ich podwładnymi lub pozostają w zależnościach służbowych?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdy oskarżeni pełnią funkcje prezesa sądu, a sędziowie orzekający w tej sprawie są ich podwładnymi lub pozostają w zależnościach służbowych. W takich okolicznościach istnieje uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo.Stan faktyczny
Wojskowy Sąd Okręgowy w P. złożył inicjatywę przekazania sprawy z subsydiarnego aktu oskarżenia przeciwko byłemu i obecnemu prezesowi tego sądu do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Powodem była zależność służbowa wszystkich sędziów sądu właściwego miejscowo od oskarżonych. Sąd Najwyższy rozpoznał tę inicjatywę, biorąc pod uwagę dobro wymiaru sprawiedliwości.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt: WO 8/16 POSTANOWIENIE Dnia 15 września 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Błuś w przedmiocie inicjatywy Wojskowego Sądu Okręgowego w P., dotyczącej przekazania sprawy z subsydiarnego aktu oskarżenia z dnia 5 stycznia 2015 r. złożonego przez pełnomocnika pokrzywdzonego ppłk. rez. M. L. w sprawie o sygn.: So …/15, do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. UZASADNIENIE W dniu 5 stycznia 2015 r., po dwukrotnej odmowie wszczęcia śledztwa przez Wojskową Prokuraturę Okręgową w P., postanowieniem z dnia 15 maja 2014 r., uchylonym postanowieniem Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 28 października 2014 r., i postanowieniem z dnia 14 listopada 2014 r., wpłynął do Wojskowego Sądu Okręgowego w P. subsydiarny akt oskarżenia złożony przez pełnomocnika pokrzywdzonego ppłk. rez. M. L., w którym oskarża się byłego Prezesa tego Sądu płk. rez. J. K. i obecnego Prezesa płk. K. M. o popełnienie przestępstw z art. 23
2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) w zb. z art. 231 § 2 k.k. w zb. z art. 268 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. obecnego Prezesa płk. K. M. Uchwałą Sądu Dyscyplinarnego - Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 kwietnia 2016 r., utrzymaną w mocy uchwałą Sądu Najwyższego - Sądu Dyscyplinarnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2016 r., odmówiono zezwolenia na pociągnięcie płk. K. M. Sędziego Wojskowego Sądu Okręgowego w P. do odpowiedzialności karnej. Wobec płk. rez. J. K. nie toczyło się postępowanie w zakresie wydania zezwolenia na jego pociągnięcie do odpowiedzialności karnej za w/w czyn. W dniu 30 sierpnia 2016 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w P. postanowił wystąpić do Sądu Najwyższego - Izby Wojskowej z inicjatywą przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W., z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, bowiem wszyscy sędziowie sądu właściwego miejscowo byli podwładnymi Prezesa płk. rez. J. K. , a aktualnie ich przełożonym pozostaje sędzia płk. K. M. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Bezsprzecznie za zasadną należy uznać tezę wysnutą przez Wojskowy Sąd Okręgowy w P. o istnieniu szczególnych uwarunkowań i zależności między byłym (płk rez. J. K.) oraz aktualnym (płk K. M.) Prezesem Wojskowego Sądu Okręgowego w P., a każdym z sędziów pełniących obowiązki w tym Sądzie, który mógłby zostać wyznaczony do rozpoznania sprawy z subsydiarnego aktu oskarżenia, wniesionego przeciwko byłemu i aktualnemu Prezesowi Wojskowego Sądu Okręgowego w P. Orzekanie w takich okolicznościach przez jednego z sędziów Wojskowego Sądu Okręgowego w P., mogłoby stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w obiektywny sposób. W tej sytuacji niewątpliwie dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k.
3 Z tych względów należało przychylić się do inicjatywy Wojskowego Sądu Okręgowego w P. i sprawę przekazać do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. kc Pouczenie: Na powyższe postanowienie zażalenie nie przysługuje.
Powiązane orzeczenia
- IV KO 31/21 2021-04-09Czy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości sprawa o pomówienie, w której oskarżonym jest prezes sądu rejonowego, powinna zostać przekazana do rozpoznania innemu sądowi?
- IV KO 42/21 2021-04-29Czy dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli subsydiarny akt oskarżenia dotyczy działań sędziego orzekającego w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy, co…
- I KO 138/25 2025-12-18Czy dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdy zarzuty dotyczą czynności zawodowych Prezesa sądu miejscowo właściwego?
- I KO 1/24 2024-02-08Czy dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu, gdy wszyscy sędziowie sądu właściwego wyłączyli się od jej rozpoznania z uwagi na osobę oskarżycielki prywatnej?
- III KO 66/21 2021-10-26Czy dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdy oskarżycielem prywatnym jest wiceprezes sądu, w którym sprawa ma być rozpoznana?
Powołane przepisy
art. 37 KPKart. 23art. 231 § 2 KKart. 268 § 1 KKart. 11 § 2 KK§ 2§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy