WSP 5 12/1

Izba Wojskowa2013-01-29

Skład orzekający: Marian Buliński, Marek Pietruszyński, Andrzej Tomczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłość postępowania kasacyjnego w Sądzie Najwyższym, wniesiona po zakończeniu tego postępowania, powinna zostać pozostawiona bez rozpoznania?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie przewlekłości postępowania może być wniesiona jedynie w toku aktualnie toczącego się postępowania. Jeśli postępowanie, którego dotyczyła skarga, zostało już zakończone, skarga ta podlega pozostawieniu bez rozpoznania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w zw. z art. 430 § 1 k.p.k.
Stan faktyczny
T. G. wniósł skargę na przewlekłość postępowania kasacyjnego w Sądzie Najwyższym, które toczyło się pod sygnaturą III KK 122/11. Skarżący zarzucił Sądowi Najwyższemu bezczynność w rozpoznaniu jego kasacji. Postępowanie kasacyjne zostało jednak zakończone wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 28 lipca 2011 r.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił pozostawić skargę T. G. na przewlekłość postępowania kasacyjnego bez rozpoznania oraz zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata kwotę 738,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt WSP 5/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Buliński (przewodniczący) SSN Marek Pietruszyński (sprawozdawca) SSN Andrzej Tomczyk Protokolant Anna Krawiec po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Wojskowej, skargi T. G. na przewlekłość postępowania kasacyjnego w Sądzie Najwyższym w sprawie III KK 122/11, p o s t a n o w i ł : 1.skargę pozostawić bez rozpoznania, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. O. ( Kancelaria Adwokacka w W.) kwotę 738,00 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym 23 % podatku VAT za czynności w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. skargę pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE W dniu 7.12.2012 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła, datowana na dzień 25 listopada 2012 r., skarga T. G. na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Najwyższym ( sygn. akt: III KK 122/11) w przedmiocie kasacji wniesionej przez jego obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 29.07.2010 r. , sygn. akt: IV Ka […], utrzymującego w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego w M. z dnia 29 stycznia 2010 r., sygn. akt: II K […]. Skarżący zarzucił Sądowi Najwyższemu bezczynność w rozpoznaniu zarzutów kasacji, w tym w szczególności zarzutu podniesionego w pkt 1 a kasacji, kwestionującego orzeczenie Sądu Okręgowego w B. o utrzymaniu w mocy wyroku Sądu Rejonowego w M. w zakresie rozstrzygnięć zapadłych w pkt 4 wyroku Sądu pierwszej instancji. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość, wnosi się w toku aktualnie toczącego się postępowania w sprawie. Istotą skargi jest bowiem kontrola sprawności toczącego się postępowania i przeciwdziałanie istniejącej przewlekłości. Dlatego też ocenie podlega sprawność aktualnie toczącego się postępowania ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z 27 września 2012 r., KSP 10/12. LEX nr 1220955 ). Analiza akt postępowania kasacyjnego toczącego się przez Sądem Najwyższym w związku z wniesieniem przez obrońcę skazanego T. G. kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 29 lipca 2010 r., utrzymującego w mocy wyroku łączny Sądu Rejonowego w M. z dnia 29 stycznia 2010 r., wskazuje, że zostało ono zakończone wyrokiem wydanym przez Sąd Najwyższy w dniu 28 .07. 2011 r. W wyroku tym, wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd Najwyższy rozważył wszystkie zarzuty podniesione w kasacji, w tym również ten odnoszący się do rozstrzygnięcia zawartego w pkt 4 wyroku Sądu pierwszej instancji i w tym zakresie kasację pozostawił bez rozpoznania, uznając jej bezprzedmiotowość z uwagi na brak substratu zaskarżenia i rozstrzygnięcie to uzasadnił w swoim orzeczeniu. W tej sytuacji wobec wniesienia skargi nie w toku postępowania, którego dotyczyła, należało tę skargę po myśli art. 8 ust. 2 powołanej ustawy w zw. z art. 430§1 k.p.k. pozostawić bez rozpoznania. aw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 5art. 8 ust. 2art. 430§1 KPK§1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 27.07.2026. · PDF źródłowy