WZ 30 13

Izba Wojskowa2014-01-07

Skład orzekający: Jerzy Steckiewicz, Edward Matwijów, Jan Bogdan

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy dobrowolne poddanie się karze przez oskarżonego, które usprawniło postępowanie i zmniejszyło jego koszty, stanowi wystarczającą podstawę do zwolnienia go od zapłaty kosztów sądowych w całości na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. pomimo jego wysokich dochodów?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że dobrowolne poddanie się karze przez oskarżonego, które w znacznym stopniu zmniejszyło koszty postępowania i usprawniło jego tok, stanowi wystarczającą podstawę do zwolnienia go od zapłaty kosztów sądowych w całości na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd podkreślił, że względy słuszności, o których mowa w tym przepisie, pozwalały sądowi pierwszej instancji na takie rozstrzygnięcie, niezależnie od sytuacji majątkowej oskarżonego.
Stan faktyczny
Wojskowy Sąd Okręgowy w W. uznał oskarżonego ppłk. rez. K. C. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 231 § 2 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i wymierzył mu karę grzywny. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych w całości, wskazując, że dobrowolne poddanie się karze znacząco zmniejszyło koszty postępowania. Prokurator wniósł zażalenie, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych i brak podstaw do zwolnienia od kosztów, podnosząc, że oskarżony osiąga wysokie dochody. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie o kosztach sądowych zawarte w pkt. IV wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w W.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt: WZ 30/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 stycznia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Steckiewicz (przewodniczący) SSN Edward Matwijów SSN Jan Bogdan Rychlicki (sprawozdawca) Protokolant : Anna Krawiec przy udziale prokuratora Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w W. del. do Naczelnej Prokuratury Wojskowej płk. Wojciecha Serafina w sprawie ppłk. rez. dr. n. med. K. C. oskarżonego z art. 231 § 2 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 7 stycznia 2014 r., zażalenia prokuratora, na niekorzyść oskarżonego, na rozstrzygnięcie o zwolnieniu oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości zawarte w pkt. IV wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt: So …/13 p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy rozstrzygnięcie o kosztach sądowych zawarte w pkt. IV wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 8 października 2013 r. UZASADNIENIE Wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 8 października 2013 r.,sygn. akt: So …/13, po ponownym rozpoznaniu sprawy ppłk. rez. K. C. został uznany za winnego popełnienia dwukrotnie przestępstwa określonego w art. 231 § 2 2 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i przy zastosowaniu art. 343 § 1 i 2 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 60 § 6 pkt 3 k.k. w zw. z art. 33 § 1 k.k. wymierzono mu karę grzywny w wysokości 250 stawek dziennych po 50 zł każda (…). Sąd w pkt. IV wyroku na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości, albowiem oskarżony dobrowolnie poddając się karze w znacznym stopniu „umniejszył” koszty postępowania. Zażalenie na niekorzyść oskarżonego na rozstrzygnięcie o kosztach sądowych zawarte w pkt. IV cytowanego wyroku wniósł prokurator Wojskowej Prokuratury Garnizonowej. Na podstawie art. 427 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 438 pkt 3 k.p.k. prokurator zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, który miał wpływ na jego treść, poprzez bezpodstawne przyjęcie, że za zwolnieniem oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych przemawiały względy słuszności. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia i zasądzenie od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które dawałyby podstawę do uznania, że uiszczenie przez oskarżonego kosztów sądowych byłoby zbyt uciążliwe ze względu na jego sytuację rodzinną i majątkową (w postępowaniu przygotowawczym oskarżony wyjaśnił, że osiąga miesięczne dochody ok. 20 tys. zł) jak również, nie mają zastosowania w sprawie oskarżonego względy słuszności przemawiające za zwolnieniem go od ponoszenia kosztów postępowania. W odpowiedzi na zażalenie obrońca oskarżonego wniósł o nieuwzględnienie zażalenia i utrzymanie w mocy zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd Najwyższy rozważył. Zażalenie prokuratora nie jest zasadne. Decyzja procesowa Sądu pierwszej instancji o zwolnieniu oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości podjęta na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. jest trafna. Nie ulega najmniejszej wątpliwości w ocenie Sądu Najwyższego, że względy słuszności, o których mowa w tym przepisie pozwalały Sądowi pierwszej instancji na tego rodzaju rozstrzygnięcie, bowiem 3 oskarżony dobrowolnie poddając się karze w znacznym stopniu nie tylko zmniejszył koszty postępowania, ale i usprawnił tok postępowania pierwszoinstancyjnego. Odnosząc się z kolei do wywodów zawartych w odpowiedzi obrońcy jest rzeczą oczywistą, że zgoda oskarżonego na skazanie go bez przeprowadzenia rozprawy nie dotyczyła w żadnym stopniu rozstrzygnięcia, kto będzie ponosił koszty postępowania w sprawie. Z tych względów postanowiono jak wyżej.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 231 § 2 KKart. 91 § 1 KKart. 231 § 2art. 343 § 1art. 60 § 6 pkt 3 KKart. 33 § 1 KKart. 624 § 1 KPKart. 427 § 1art. 438 pkt 3 KPK§ 2§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 27.07.2026. · PDF źródłowy