art. 915 § 4

Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje postępowanie w sprawie zobowiązania dłużnika do wyjawienia majątku, określając tryb rozpatrzenia wniosku przez sąd (wezwanie stron), sposób odbierania zeznań i przyrzeczenia, a także środki zaskarżenia (zażalenie), które nie wstrzymują wykonania postanowienia.

Treść przepisu

Art. 915. § 1. Sąd rozpoznaje wniosek po wezwaniu i wysłuchaniu stron, jeżeli się stawią. § 2. Wykaz i przyrzeczenie sąd odbierze niezwłocznie. W uzasadnionych wypadkach sąd może wyznaczyć dłużnikowi termin niedłuższy niż tydzień. § 3. Na postanowienie sądu w przedmiocie wyjawienia majątku przysługuje zażalenie. Wniesienie zażalenia nie tamuje wykonania postanowienia o wyjawieniu majątku. Sąd może postąpić stosownie do art. 396.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 101 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy