art. 118 § 1

Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń.

Dz.U. 1971 nr 12 poz. 114
Znaczenie przepisu (AI)
Sankcjonuje naruszenie zasad higieny i weterynarii w uboju zwierząt oraz obrotu mięsem, w tym handel mięsem bez wymaganego oznakowania, świadectwa lub niezgodnie z przeznaczeniem, z możliwością orzeczenia przepadu takiego mięsa.

Treść przepisu

Art. 118. § 1. Kto: 1) dokonuje uboju zwierzęcia bez wymaganego zezwolenia lub niezgodnie z warunkami określonymi w tym zezwoleniu, 2) usuwa części zwierzęcia przed wykonaniem wymaganego badania po uboju, 3) nie poddaje mięsa badaniu, jeżeli takie badanie jest wymagane – podlega karze grzywny. § 2. Kto wprowadza do obrotu mięso: 1) bez wymaganego oznakowania i świadectwa, 2) warunkowo zdatne do spożycia lub niezdatne do spożycia, wbrew określonemu sposobowi jego wykorzystania – podlega karze aresztu albo grzywny. § 3. W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 i 2, można orzec przepadek mięsa, chociażby nie stanowiło własności sprawcy wykroczenia. Rozdział XIV Wykroczenia przeciwko mieniu

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 4 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy