art. 101[2]
Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.
Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje zawarcie umowy o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy dla pracowników mających dostęp do szczególnie ważnych informacji. Określa minimalną wysokość odszkodowania (min. 25% ostatniego wynagrodzenia), warunki przedterminowego ustania zakazu oraz tryb rozstrzygania sporów dotyczących odszkodowania.Treść przepisu
Art. 101[2]. § 1. Przepis art. 101[1] § 1 stosuje się odpowiednio, gdy pracodawca i pracownik mający dostęp do szczególnie ważnych informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę, zawierają umowę o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy. W umowie określa się także okres obowiązywania zakazu konkurencji oraz wysokość odszko-dowania należnego pracownikowi od pracodawcy, z zastrzeżeniem przepisów § 2 i 3. § 2. Zakaz konkurencji, o którym mowa w § 1, przestaje obowiązywać przed upływem terminu, na jaki została zawarta umowa przewidziana w tym przepisie, w razie ustania przyczyn uzasadniających taki zakaz lub niewywiązywania się praco-dawcy z obowiązku wypłaty odszkodowania. § 3. Odszkodowanie, o którym mowa w § 1, nie może być niższe od 25 % wynagrodzenia otrzymanego przez pracownika przed ustaniem stosunku pracy przez okres odpowiadający okresowi obowiązywania zakazu konkurencji; odszkodowanie może być wypłacane w miesięcznych ratach. W razie sporu o odszkodowaniu orzeka sąd pracy.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 73 powołań w bazie.
- II FSK 162/20 2022-08-03NSA
- II FSK 52/20 2022-07-21NSA
- I SA/Go 16/17 2017-02-23WSA_Gorzow
- I SA/Kr 701/10 2010-07-02WSA_Krakow
- I SA/Po 2687/02 2005-01-13WSA_Poznan
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy