art. 202

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.

Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
Znaczenie przepisu (AI)
Ogranicza maksymalny dzienny czas pracy młodocianych pracowników w zależności od wieku (do 16 lat – 6 godzin, powyżej 16 lat – 8 godzin) oraz nakłada obowiązek zapewnienia 30-minutowej przerwy, jeśli dobowa norma przekracza 4,5 godziny, wliczając do tego czasu również zajęcia szkolne.

Treść przepisu

Art. 202. § 1. Czas pracy młodocianego w wieku do 16 lat nie może przekraczać 6 godzin na dobę. § 2. Czas pracy młodocianego w wieku powyżej 16 lat nie może przekraczać 8 godzin na dobę. § 3. Do czasu pracy młodocianego wlicza się czas nauki w wymiarze wynikającym z obowiązkowego programu zajęć szkolnych, bez względu na to, czy odbywa się ona w godzinach pracy. § 3[1]. Jeżeli dobowy wymiar czasu pracy młodocianego jest dłuższy niż 4,5 godziny, pracodawca jest obowiązany wprowadzić przerwę w pracy trwającą nieprzerwanie 30 minut, wliczaną do czasu pracy. § 4. (uchylony)

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 27 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy