art. 237[7]
Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.
Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
Znaczenie przepisu (AI)
Określa obowiązek pracodawcy dostarczania bezpłatnej odzieży i obuwia roboczego oraz warunki, w których dopuszcza się używanie własnej odzieży pracownika z wypłatą ekwiwalentu pieniężnego.Treść przepisu
Art. 237[7]. § 1. Pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie odzież i obuwie robocze, spełnia-jące wymagania określone w Polskich Normach: 1) jeżeli odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu; 2) ze względu na wymagania technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwa i higieny pracy. § 2. Pracodawca może ustalić stanowiska, na których dopuszcza się używanie przez pracowników, za ich zgodą, własnej odzieży i obuwia roboczego, spełniających wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy. § 3. Przepis § 2 nie dotyczy stanowisk, na których są wykonywane prace związane z bezpośrednią obsługą maszyn i innych urządzeń technicznych albo prace powodujące intensywne brudzenie lub skażenie odzieży i obuwia roboczego środkami chemicznymi lub promieniotwórczymi albo materiałami biologicznie zakaźnymi. § 4. Pracownikowi używającemu własnej odzieży i obuwia roboczego, zgodnie z § 2, pracodawca wypłaca ekwiwalent pieniężny w wysokości uwzględniającej ich aktualne ceny.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 19 powołań w bazie.
- III SA/Gd 408/16 2016-11-10WSA_Gdansk
- I SA/Lu 1066/14 2015-03-25WSA_Lublin
- I SA/Gl 76/04 2004-12-13WSA_Gliwice
- I SA/Kr 1607/97 1999-03-11WSA_Krakow
- I SA/Gd 1228/96 1998-02-13WSA_Gdansk
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy