art. 262

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.

Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis wyznacza właściwość sądów powszechnych (sądów pracy) do rozstrzygania sporów o roszczenia ze stosunku pracy, jednocześnie wskazując wyłączenia z tej właściwości, takie jak spory o ustanawianie nowych warunków pracy i płacy oraz stosowanie norm pracy.

Treść przepisu

Art. 262. § 1. Spory o roszczenia ze stosunku pracy rozstrzygają sądy powszechne, zwane „sądami pracy”. § 2. Nie podlegają właściwości sądów pracy spory dotyczące: 1) ustanawiania nowych warunków pracy i płacy; 2) stosowania norm pracy. 3) (uchylony) § 3. Zasady tworzenia sądów pracy, organizację i tryb postępowania przed tymi sądami regulują odrębne przepisy.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 162 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy