art. 2 ust. 1

Art. 2. 1. Polskiemu Związkowi Działkowców przysługuje roszczenie o ustanowienie użytkowania wieczystego gruntów wchodzących w skład pracowniczych ogrodów działkowych, jeżeli w dniu 5 grudnia 1990 r. i w dniu wejścia w życie ustawy był użytkownikiem tych gruntów, a ogrody spełniały warunki, o których mowa w art. 10 lub art. 33 ustawy o pracowniczych ogrodach działkowych. 2. Zawarcie umowy o oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste następuje bez przetargu. 3. Polski Związek Działkowców, z zastrzeżeniem ust. 4, jest zwolniony z opłat z tytułu użytkowania wieczystego gruntów. 4. W razie zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntów przed upływem 10 lat od jego ustanowienia, Polski Związek Działkowców uiszcza pierwszą opłatę roczną w wysokości określonej w dniu zbycia, według przepisów rozdziału 5 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127, Nr 103, poz. 446 i Nr 107, poz. 464, z 1993 r. Nr 47, poz. 212 i Nr 131, poz. 629 oraz z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 31, poz. 118, Nr 84, poz. 384, Nr 85, poz. 388, Nr 89, poz. 415 i Nr 123, poz. 601). Obowiązek uiszczenia opłaty nie dotyczy nieodpłatnego przekazania przez Polski Związek Działkowców prawa użytkowania wieczystego gruntów na rzecz gminy, na obszarze której położone są te grunty, lub na rzecz Skarbu Państwa. 5. W przypadku zbycia przez Polski Związek Działkowców prawa użytkowania wieczystego gruntów, gminie, na obszarze której położone są te grunty, przysługuje prawo pierwokupu. Gmina wykonuje prawo pierwokupu za cenę w wysokości 1% ceny ustalonej między stronami w umowie sprzedaży. 6. Polskiemu Związkowi Działkowców przysługuje, na zasadach określonych w art. 21 i art. 22 ustawy o pracowniczych ogrodach działkowych, odszkodowanie za grunty będące w jego użytkowaniu wieczystym, wywłaszczone na cele publiczne. 7. Roszczenia, o których mowa w ust. 1, wygasają, jeżeli Polski Związek Działkowców nie złoży stosownego wniosku w tej sprawie do dnia 31 grudnia 1996 r.