art. 111 § 4

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.

Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553
Znaczenie przepisu (AI)
Określa zasadę podwójnej niekaralności dla przestępstw popełnionych za granicą przez cudzoziemców, zezwalając sądowi na uwzględnienie różnic między prawem polskim a prawem miejsca czynu na korzyść sprawcy oraz wykluczając ten warunek dla polskich funkcjonariuszy publicznych i przestępstw w miejscach poza władzą państwową.

Treść przepisu

Art. 111. § 1. Warunkiem odpowiedzialności za czyn popełniony za granicą jest uznanie takiego czynu za przestępstwo również przez ustawę obowiązującą w miejscu jego popełnienia. § 2. Jeżeli zachodzą różnice między ustawą polską a ustawą obowiązującą w miejscu popełnienia czynu, stosując ustawę polską, sąd może uwzględnić te różnice na korzyść sprawcy. § 3. Warunek przewidziany w § 1 nie ma zastosowania do polskiego funkcjonariusza publicznego, który pełniąc służbę za granicą popełnił tam przestępstwo w związku z wykonywaniem swoich funkcji, ani do osoby, która popełniła przestęp-stwo w miejscu nie podlegającym żadnej władzy państwowej.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 113 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy