art. 386

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

Dz.U. 1997 nr 89 poz. 555
Znaczenie przepisu (AI)
Określa procedurę początkową rozprawy głównej, w której sędzia poucza oskarżonego o jego prawach procesowych, w tym prawie do składania wyjaśnień, odmowy ich złożenia, zadawania pytań świadkom oraz składania wniosków dowodowych, a następnie pyta o przyznanie się do winy.

Treść przepisu

Art. 386. § 1. Jeżeli oskarżony bierze udział w rozprawie głównej, przewodniczący, po przedstawieniu zarzutów oskarżenia, poucza go o prawie składania wyjaśnień, odmowy wyjaśnień lub odpowiedzi na pytania, składania wniosków dowodowych i konsekwencjach nieskorzystania z tego uprawnienia, po czym pyta go, czy przyznaje się do zarzucanego mu czynu oraz czy chce złożyć wyjaśnienia i jakie. § 2. Po przesłuchaniu oskarżonego przewodniczący poucza go o prawie zadawania pytań osobom przesłuchiwanym oraz składania wyjaśnień co do każdego dowodu. § 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do oskarżonego, który stawi się po raz pierwszy na kolejnej rozprawie głównej.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 250 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy