art. 401

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

Dz.U. 1997 nr 89 poz. 555

Znaczenie przepisu (AI)

Przepis reguluje możliwość wstrzymania toku rozprawy głównej przez przewodniczącego w celu przygotowania dowodów, zapewnienia wypoczynku lub z innych ważnych przyczyn, określając jednocześnie maksymalny dopuszczalny czas trwania pojedynczej przerwy (42 dni).

Treść przepisu

Art. 401. § 1. Przewodniczący może przerwać rozprawę główną w celu przygotowania przez strony wniosków dowo-dowych lub sprowadzenia dowodu albo dla wypoczynku lub z innej ważnej przyczyny. § 2. Każdorazowa przerwa w rozprawie może trwać niedłużej niż 42 dni.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 80 powołań w bazie.

I DSI 3/19 2019-07-16Disciplinary
II KZ 38/82 1982-05-14Criminal
VI KZP 55/66 1967-03-17Criminal
VI KO 7/64 1965-02-26Criminal
VI KO 17/63 1964-05-22Criminal

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy