art. 130 ust. 1–2

Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Dz.U. 1997 nr 115 poz. 741
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa moment wyceny nieruchomości wywłaszczonej, czyli datę, z której bierze się stan, przeznaczenie i wartość nieruchomości do ustalenia wysokości odszkodowania. Zazwyczaj jest to dzień wydania decyzji o wywłaszczeniu, ale w specyficznych przypadkach (np. odrębna decyzja o odszkodowaniu, scalenie/gruntów) daty te mogą być inne. Wymaga też opinii rzeczoznawcy majątkowego.

Treść przepisu

Art. 130. 1. Wysokość odszkodowania ustala się według stanu, przeznaczenia i wartości, wywłaszczonej nieruchomości w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu. W przypadku gdy starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wydaje odrębną decyzję o odszkodowaniu, wysokość odszkodowania ustala się według stanu i przeznaczenia nieruchomości w dniu pozbawienia lub ograniczenia praw, a w przypadkach, o których mowa w art. 98 ust. 3 i art. 106 ust. 1, według stanu i przeznaczenia nieruchomości odpowiednio w dniu wydania decyzji o podziale lub podjęcia uchwały o przystąpieniu do scalenia i podziału oraz jej wartości w dniu wydania decyzji o odszkodowaniu. Przepis art. 134 stosuje się odpowiednio. 2. Ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej war-tość nieruchomości. Dziennik Ustaw – 52 – Poz. 399

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 3737 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy