art. 130

Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe

Dz.U. 2003 nr 60 poz. 535
Znaczenie przepisu (AI)
Umożliwia sędziowi-komisarzowi unieważnienie zabezpieczeń rzeczowych (hipotek, zastawów) ustanowionych przez upadłego na rzecz wierzycieli, jeśli nie stanowiły one równoważnego świadczenia lub zabezpieczały długi osób bliskich dłużnikowi, co chroni masę upadłości przed zmniejszeniem jej wartości.

Treść przepisu

Art. 130. 1. Sędzia-komisarz na wniosek syndyka uzna za bezskuteczne w stosunku do masy upadłości obciążenie majątku upadłego hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym lub hipoteką morską, jeżeli upadły nie był dłużnikiem osobistym zabezpieczonego wierzyciela, a obciążenie to zostało ustanowione w ciągu roku przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości i w związku z jego ustanowieniem upadły nie otrzymał żadnego świadczenia. 2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli obciążenie rzeczowe ustanowione zostało w zamian za świadczenie, które jest niewspółmiernie niskie do wartości udzielanego zabezpieczenia. 3. Bez względu na wysokość świadczenia otrzymanego przez upadłego sędzia-komisarz uzna za bezskuteczne obcią-żenia, o których mowa w ust. 1 i 2, jeżeli obciążenia te zabezpieczają długi osób, o których mowa w art. 128, chyba że druga strona wykaże, że nie doszło do pokrzywdzenia wierzycieli. 4. Na postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 27 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy