0114-KDIP1-1.4012.437.2020.3.EW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA     Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 16 czerwca 2021 r. (data wpływu 30 czerwca 2021 r.) uzupełnione pismem z 24 września 2021 r. (data wpływu 28 września 2021 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 16 września 2021 r. (skutecznie doręczone 22 września 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku  od  towarów i usług w zakresie podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży zabudowanej działki nr 1/A – jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   30 czerwca 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży zabudowanej działki nr 1/A.   We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe   W związku z podpisaniem w dniu 31 lipca 2020 r. umowy przedwstępnej warunkowej Rep A Nr (…), w której Wnioskodawca oświadczył, że zobowiązuje się sprzedać Spółce pod firmą: „Firma A” Spółka Akcyjna z siedzibą w (…) w stanie bez obciążeń na rzecz osób trzecich oraz w stanie wolnym od praw i roszczeń na rzecz osób trzecich prawo użytkowania wieczystego/prawo własności nieruchomość położonej przy ulicy (…) w (…), obrębie (…), gminie Miasto (…), powiecie (…), województwie (…), utworzonej z działki ewidencyjnej o powierzchni około 0,1820 ha (jeden tysiąc osiemset dwadzieścia metrów kwadratowych) (której powierzchnia obejmować będzie obszar oznaczony na wstępnym projekcie podziału stanowiącym załącznik do niniejszego aktu notarialnego numerem 1, która to działka zostanie geodezyjnie wydzielona z nieruchomości: stanowiącą dotychczas działkę oznaczoną numerem ewidencyjnym 1 o powierzchni 0,2535 ha, wraz z prawem własności posadowionych na tą działce budynków, dla której Sąd Rejonowy w (…), (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Kw Nr (…) - szczegółowo opisaną powyżej, za cenę w kwocie 300,00 zł (trzysta złotych) za metr kwadratowy wydzielonej działki gruntu, powiększoną o ewentualny podatek od towarów i usług VAT, pod następującymi warunkami: 1)        uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nieruchomości składającą się z części działek numer 1 i 2 (…) oraz działki 3 (…) o łączną powierzchni około 3340 m2 (trzy tysiące trzysta czterdzieści metrów kwadratowych), obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującego, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 650 m2 (sześćset pięćdziesiąt metrów kwadratowych) wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum 20 (dwadzieścia) miejsc postojowych, 2)        uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nieruchomości składającej się z części działek numer 1 i 2 oraz dziatki 3 o łączną powierzchni około 3340 m2, obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki pod firmą: „Firma A” Spółka Akcyjna z siedzibą w (…), w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni użytkową 526,30 m2 (pięćset dwadzieścia sześć i trzydzieści setnych metra kwadratowego) w tym salą sprzedaży o pow. 400 m2 (czterysta metrów kwadratowych) wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum 20 miejsc postojowych, 3)        uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającą na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji Kupującego na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25t (dwadzieścia pięć ton), bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości, 4)        niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego koniecznością rekultywacji, 5)        potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych, 6)        wydania przez właściwy organ prawomocną i ostateczną decyzji o podziale działka nr 1 zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki pod firmą „Firma A” Spółka Akcyjna z siedzibą w (…), 7)  uzyskania przez Kupującego warunków technicznych przyłączy kanalizacji sanitarną, wodną, kanalizacji deszczową oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcja Kupującego, pozwalających na realizację planowaną inwestycji w okresie 6 (sześciu) miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczoną umowy sprzedaży, 8)        uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z planowanym obiektem handlowym, 9)        uzyskania przez Sprzedającego własnym kosztem i staraniem najpóźniej do dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży indywidualnej interpretacji podatkowej wydanej przez Dyrektora Krajową Informacji: Skarbową (KIS), o konieczności naliczenia bądź zwolnienia z naliczenia podatku VAT, 10)      uzyskanie promesy na sprzedaż alkoholu powyżej 4,5% w planowanym obiekcie, 11)     skutecznego nabycia działek sąsiednich numer 3 oraz części działki 2 od Gminy Miasta (…) zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki pod firmą: „Firma A” Spółka Akcyjna z siedzibą w (…), 12)     złożenie wniosku do właściwego Sądu o założenie nową księgi wieczystej bez obciążeń lub uzyskanie zgody wierzyciela hipotecznego na bezciężarowe odłączenie działki kosztem i staraniem sprzedającego w terminie 3 (trzech) miesięcy od daty zawarcia umowy przedwstępnej, 13)     przekształcenia przez sprzedającego prawa użytkowania wieczystego działki numer 1 lub jej części powstałej po podziale w prawo własności lub wykupu prawa użytkowania wieczystego działki numer 1 lub jej części powstałej po podziale na własność, 14)     uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę budowli i budynków posadowionych na przedmiotowej nieruchomości.   Wnioskodawca oświadczył również, że jestem wieczystym użytkownikiem ww. nieruchomości, dla której w Sądzie Rejonowym w (…) prowadzona jest księga wieczysta Kw numer (…). Nieruchomość jest położona w (…), gm. (…), powiat (…), woj. (…), składa się z działki gruntu nr 1, tj. o łącznej powierzchni 0,2535 m2 (dwa tysiące pięćset trzydzieści pięć metrów kwadratowych). Przedmiotowa nieruchomość jest zabudowana budynkami usługowymi parterowymi, w dziale III księgi wieczystej Kw numer (…) wpisano brak wpisów, w dziale IV księgi wieczystej Kw numer (…) wpisano hipoteka umowna łączna zwykła 948 321,00 zł na rzecz Skarb Państwa Agencja Nieruchomości Rolnych (…), hipoteka umowna łączna kaucyjna 500 000,00 zł na rzecz Skarb Państwa Agencja Nieruchomości Rolnych (…), nieruchomość została nabyta umową sprzedaży (…) z dnia 22 września 2006 r., prawo wieczystego użytkowania przedmiotowej nieruchomości nie jest obciążone ponadto żadnymi innymi ciężarami, ograniczeniami, roszczeniami oraz hipotekami. Do dnia dzisiejszego do Sądu Rejonowego w (…) prowadzącego przedmiotową księgę wieczystą nie wpłynął żaden wniosek o jej obciążenie, przedmiotowa nieruchomość jest wolna od roszczeń ewentualnych dawnych właścicieli, w szczególności roszczeń reprywatyzacyjnych oraz nie są znane żadne toczące się postępowania reprywatyzacyjne. Nieruchomość posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Nieruchomość jest wolna od wad fizycznych i prawnych, była w okresie 5 lat i jest aktualnie wykorzystywana na cele prowadzonej działalności gospodarczej oraz nie stanowi zorganizowanej części.   Sprzedający prowadzi aktualnie działalności gospodarczą, a przedmiot umowy nie stanowi przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części, nie jest przedmiotem umowy najmu ani dzierżawy.   Wnioskodawca podpisał również z kupującą Spółką Firmą A SA umowę dzierżawy ww. działki, w której jako wydzierżawiający oddał Dzierżawcy „Firma A” SA w dzierżawę działkę gruntu o nr 1 opisaną szczegółowo powyżej, o powierzchni około 1731 m2, zwaną dalej „przedmiotem dzierżawy”, zaznaczoną na mapce ewidencyjnej (Załącznik nr 1), a Dzierżawca zaś w zamian zobowiązał się płacić Wydzierżawiającemu określony umową czynsz dzierżawny. Dzierżawca oświadcza, że zapoznał się z danymi technicznymi oraz stanem technicznym Przedmiotu dzierżawy.   W uzupełnieniu wniosku z 24 września 2021 r. Wnioskodawca poinformował, że: jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Przedmiotem umowy sprzedaży będzie prawo wieczystego użytkowania działki gruntu nr 1/A. Budynki magazynowe posadowione na gruncie były już wybudowane w momencie nabycia gruntu przez Wnioskodawcę, natomiast budynek, w którym znajduje się sklep został wybudowany przez Sprzedającego po zakupie gruntu. Sprzedający posiada prawo własności do ww. budynków. Budynki posadowione na działce zostały oddane do użytkowania w 2012 r. Budynki posadowione na działce gruntu nr 1 były wykorzystywane w działalności gospodarczej Sprzedającego oraz stanowiły środek trwały. W okresie w okresie 2 lat przed sprzedażą była wykonywana termoizolacja i elewacja budynków oraz były dokonywane odpisy podatkowe. Zgodnie z decyzją podziałową przedmiotem sprzedaży będzie działka 1/A o powierzchni 0,1717 ha. Przedmiotem prowadzonej działalności Wnioskodawcy zgodnie z PKD 45.61.Z jest sprzedaż hurtowa maszyn i urządzeń rolniczych oraz dodatkowego wyposażenia. Budynki po zakupie były modernizowane i przystosowywane do prowadzenia działalności gospodarczej. Obecnie Nieruchomość nie jest przedmiotem dzierżawy, była podpisana umowa dzierżawy ze Spółką „Firmą A” SA na okres 3 miesięcy od 31 lipca 2020 r. do 31 października 2020 r. Na dzień dzisiejszy nieruchomość tj. działka 1/A nie jest przedmiotem najmu lub dzierżawy.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:   Czy dokonana transakcja sprzedaży prawa wieczystego użytkowania działki 1/A znajdującej się w miejscowości (…), gmina (…), województwo (…) dla której Sąd Rejonowy w (…) prowadzi księgę wieczystą o numerze (…) przez wnioskodawcę PS na rzecz „Firmy A” SA będzie podlegać opodatkowaniem od towarów i usług ?   Zdaniem Wnioskodawcy: Wnioskodawca uważa, że w ww. transakcji powinien wystąpić podatek od towarów i usług.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste oraz zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.   Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.   Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z powyższego przepisu, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.   Zauważyć należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.   Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.   Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   W świetle powyższego stwierdzić należy, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym, wykorzystywanie majątku prywatnego przez osobę fizyczną stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Zatem, podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności handlowej.   Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.   Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.   Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.   Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.   W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.   Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając nieruchomość działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży nieruchomości, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze, itp. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.   Zatem w kwestii opodatkowania planowanej sprzedaży nieruchomości istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy, Wnioskodawca, w celu dokonania tej sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Zainteresowanego za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.   Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.   Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.   Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C 181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.   Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza zbyć prawo użytkowania wieczystego/prawo własności nieruchomość położonej przy ulicy (…) w (…), obrębie (…), gminie Miasto (…), powiecie (…), województwie (…), utworzonej z działki ewidencyjnej o powierzchni około 0,1820 ha (jeden tysiąc osiemset dwadzieścia metrów kwadratowych), która to działka zostanie geodezyjnie wydzielona z nieruchomości: stanowiącą dotychczas działkę oznaczoną numerem ewidencyjnym 1 o powierzchni 0,2535 ha, wraz z prawem własności posadowionych na tej działce budynków, dla której Sąd Rejonowy w (…), V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Kw Nr (…) - szczegółowo opisaną powyżej, za cenę w kwocie 300,00 zł (trzysta złotych) za metr kwadratowy wydzielonej działki gruntu, powiększoną o ewentualny podatek od towarów i usług VAT.   Przedmiotem prowadzonej działalności Wnioskodawcy zgodnie z PKD 45.61.Z jest sprzedaż hurtowa maszyn i urządzeń rolniczych oraz dodatkowego wyposażenia. Budynki po zakupie były modernizowane i przystosowywane do prowadzenia działalności gospodarczej.   Z okoliczności sprawy wynika, że nabyta działka nr 1 została podzielona, z podziału  której powstała działka gruntu nr 1/A. Budynki posadowione na działce gruntu nr 1 były wykorzystywane w działalności gospodarczej Sprzedającego oraz stanowiły środek trwały.   W rozpatrywanej sprawie od momentu nabycia nieruchomość w całości była wykorzystywana przez Wnioskodawcę do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.   W takiej sytuacji należy uznać, że przedmiotem planowanej dostawy będzie nieruchomość zabudowana budynkami usługowymi parterowymi, stanowiąca składnik majątkowy służący prowadzeniu działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Analiza okoliczności sprawy wskazuje, że Wnioskodawca wykorzystywał przedmiotową nieruchomości w prowadzeniu działalności gospodarczej. Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT Wnioskodawca będzie zatem podatnikiem VAT w związku ze sprzedażą nieruchomości.   Wobec powyższego, w przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, że Wnioskodawca z tytułu transakcji sprzedaży działki nr 1/A będzie występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że planowana przez Wnioskodawcę transakcja sprzedaży działki nr 1/A, z tytułu której Wnioskodawca będzie podatnikiem podatku VAT, będzie dostawą dokonywaną w ramach działalności gospodarczej zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy prowadzonej przez Wnioskodawcę. W konsekwencji powyższego transakcja sprzedaży działki nr 1/A - na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.   Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe. Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. W związku z tym, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług w zakresie podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży zabudowanej działki nr 1/A, w zakresie naliczenia podatku VAT od transakcji (ewentualnego zwolnienia od podatku VAT) oraz w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)         z zastosowaniem art. 119a; 2)         w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)         z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).   Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).   Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.