0115-KDIT2.4011.553.2021.1.ŁS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a pkt 1, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 lipca 2021 r. (data wpływu 2 sierpnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości – jest nieprawidłowe.   UZASADNIENIE   2 sierpnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.   We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.     A. P. K. był właścicielem lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość położonego przy ul. D. w B. Przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez A. P. K. dnia 24 sierpnia 2007 r. A. P. K. zmarł dnia 15 kwietnia 2015 r. w B. Spadek po A. P. K. nabyła w całości jego matka I. K. co potwierdzone zostało prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia 14 grudnia 2018 r. I. K. zmarła dnia 6 października 2018 r. w G. Spadek po I. K. nabyli syn P. K. w 1/2 części oraz wnuki R. K., A. K. oraz G. M. – każdy w 1/6 części spadku co potwierdzone zostało prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia 1 marca 2019 r.  Umową sprzedaży z dnia 19 kwietnia 2019 r. P. K. oraz R. K. przenieśli przysługujące im prawa spadkowe po I. K. na rzecz Wnioskodawcy. Sprzedaż spadku nastąpiła w trybie 1051 K. c. w związku z art. 1053 K. c. Umową sprzedaży z dnia 25 kwietnia 2019 r. A. K. przeniosła przysługujące jej prawa spadkowe po I. K. na rzecz Wnioskodawcy. Sprzedaż spadku nastąpiła w trybie art. 1051 K. c. w związku z art. 1053 K.c. Na skutek nabycia spadku po I. K. od Jej spadkobierców (P. K., R. K., A. K.) Wnioskodawca wstąpił we wszystkie prawa i obowiązki ww. spadkobierców, w tym także stał się właścicielem nieruchomości położonej w B. przy ul. D. w udziale 5/6 części nieruchomości. Umową sprzedaży z dnia 5 lipca 2021 r. Wnioskodawca sprzedał A. P. udział 5/6 części nieruchomości położonej przy ul. D. w B.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.   Czy Wnioskodawca wobec sprzedaży udziału 5/6 części nieruchomości położonej przy ul. D. w B. – sprzedaż w dniu 5 lipca 2021 r. – zobowiązany jest do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?   Zdaniem Wnioskodawcy obowiązek podatkowy po stronie Wnioskodawcy nie powstał albowiem sprzedana nieruchomość (udział w nieruchomości) została nabyta przez Wnioskodawcę w ramach nabycia praw do spadku, w skład którego rzeczona nieruchomość weszła. Okres, po którego upływie można sprzedać nieruchomość nabytą w drodze spadkobrania bez konieczności opłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych jest liczony od dnia nabycia nieruchomości przez spadkodawcę. Skoro zatem nieruchomość została nabyta przez A. K. w 2007 r. zaś spadek po A. K. nabyła jego matka I. K. w 2015 r. a po I. K. kolejni spadkobiercy (P. K., R. K., A. K.) którzy prawa do spadku sprzedali na rzecz Wnioskodawcy, to nabycie praw do spadku w trybie art. 1051 K.c. w związku z art. 1053 K.c. powoduje, iż Wnioskodawca wstąpił w prawa i obowiązki spadkobierców. W przypadku sprzedaży nieruchomości (udziałów w nieruchomości) w dniu 5 lipca 2021 r. upłynął 5 letni okres od nabycia nieruchomości przez spadkodawcę co z kolei implikuje twierdzenie, iż Wnioskodawca zwolniony jest z obowiązku uiszczania podatku dochodowego od odpłatnego zbycia nieruchomości (udziałów w nieruchomości). Skoro bowiem taki obowiązek nie obciążałby P. K., R. K. oraz A. K. to w myśl zasady wyrażonej w art. 1051 K. c. w zw. z art. 1053 K.c. nie będzie także obciążał Wnioskodawcy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.   Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2021 r. poz. 1128) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.   W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:   a)           nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)           spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)            prawa wieczystego użytkowania gruntów,   -               jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.   W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   W tym miejscu należy wskazać, że ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 10 ust. 5, który stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.   Na podstawie art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.   Tym samym od dnia 1 stycznia 2019 r. pięcioletni okres, po upływie którego nie powstanie obowiązek uiszczenia podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze spadku liczony jest od końca roku, w którym spadkodawca ją nabył lub wybudował, a nie tak jak w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2018 r. – od końca roku, w którym został otwarty spadek (w którym zmarł spadkodawca). Zmiana obejmuje zatem wszystkich, którzy dokonają zbycia nieruchomości po dniu 31 grudnia 2018 r., bez względu na datę odziedziczenia nieruchomości.   Zatem ustalenie daty nabycia nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości i ww. praw majątkowych ma istotne znaczenie dla określenia skutków podatkowych ich odpłatnego zbycia.   Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że A. P. K. był właścicielem lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość położonego przy ul. D. w B. Przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez A. P. K. dnia 24 sierpnia 2007 r. A. P. K. zmarł dnia 15 kwietnia 2015 r. w B. Spadek po A. P. K. nabyła w całości jego matka I. K. co potwierdzone zostało prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia 14 grudnia 2018 r. I. K. zmarła dnia 6 października 2018 r. w G. Spadek po I. K. nabyli syn P. K. w 1/2 części oraz wnuki R. K., A. K. oraz G. M. – każdy w 1/6 części spadku co potwierdzone zostało prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia 1 marca 2019 r.  Umową sprzedaży z dnia 19 kwietnia 2019 r. P. K. oraz R. K. przenieśli przysługujące im prawa spadkowe po I. K. na rzecz Wnioskodawcy. Sprzedaż spadku nastąpiła w trybie 1051 K. c. w związku z art. 1053 K. c. Umową sprzedaży z dnia 25 kwietnia 2019 r. A. K. przeniosła przysługujące jej prawa spadkowe po I. K. na rzecz Wnioskodawcy. Sprzedaż spadku nastąpiła w trybie art. 1051 K. c. w związku z art. 1053 K.c. Na skutek nabycia spadku po I. K. od Jej spadkobierców (P. K., R. K., A. K.) Wnioskodawca wstąpił we wszystkie prawa i obowiązki ww. spadkobierców, w tym także stał się właścicielem nieruchomości położonej w B. przy ul. D. w udziale 5/6 części nieruchomości. Umową sprzedaży z dnia 5 lipca 2021 r. Wnioskodawca sprzedał A. P. udział 5/6 części nieruchomości położonej przy ul. D. w B.   Wyjaśnienia wymaga, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740).   Zauważyć należy, że pomiędzy prawem podatkowym a cywilnym istnieje wiele powiązań wynikających chociażby z faktu, że następstwa zdarzeń bądź czynności prawnych związanych z określonymi instytucjami prawa cywilnego, wywołują również skutki wynikające z prawa podatkowego. Jeżeli zatem określone pojęcia nie są odmiennie zdefiniowane dla celów prawa podatkowego, to należy je – biorąc pod uwagę fakt, że obie gałęzie prawa (cywilne i podatkowe) składają się na jeden system prawa – interpretować tak, jak czyni to prawo cywilne.   Księga IV ustawy Kodeks cywilny reguluje przejście majątku, a więc praw i obowiązków majątkowych zmarłego, na inne osoby fizyczne i prawne.   W myśl art. 922 § 1 wyżej powołanej ustawy, przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Na spadek składa się ogół praw i obowiązków należących do zmarłego w chwili jego śmierci, które ze swej istoty mogą przejść na jego następców prawnych.   Stosownie do art. 924 tej ustawy, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast na mocy art. 925 Kodeksu cywilnego spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.   Treść art. 925 Kodeksu cywilnego jednoznacznie wskazuje, że z chwilą śmierci spadek nabywa wyłącznie spadkobierca. Nabyciem w drodze spadku jest zatem nabycie spadku przez spadkobiercę, co wynika bezpośrednio z treści art. 925 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego, powołanie do spadku, czyli przekazanie w spadku majątku, wynika z ustawy albo z testamentu, jednakże dniem nabycia spadku przez spadkobiercę jest data śmierci spadkodawcy.   Postanowienie sądu o nabyciu spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego).   Zgodnie zaś z art. 1051 Kodeksu cywilnego, spadkobierca, który spadek przyjął, może spadek ten zbyć w całości lub w części. To samo dotyczy zbycia udziału spadkowego.   Umowa zbycia spadku jest umową, na podstawie której spadek w całości lub w części bądź też udział w spadku w całości lub w części przechodzi na nabywcę.  Umową prowadzącą do zbycia spadku może być np. umowa sprzedaży, zamiany lub darowizny. (art. 1052 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego.   Przepisy prawa wskazują, iż umowa o zbycie udziału w spadku powinna być zawarta w formie aktu notarialnego – art. 1052 § 3 ww. Kodeksu.   W myśl art. 1053 Kodeksu cywilnego nabywca spadku wstępuje w prawa i obowiązki spadkobiercy.   Z powyższych przepisów wynika, że jakkolwiek na skutek nabycia udziału w spadku od spadkobiercy nabywca wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki tego spadkobiercy – to jednak nie można uznać, że wobec nabytej masy spadkowej nabywca taki staje się spadkobiercą. Jest on bowiem następcą prawnym nie spadkodawcy, a spadkobiercy i to nie w spadkobraniu, a w tytule prawnym, na podstawie którego dochodzi do przeniesienia udziału w spadku, jest źródło jego uprawnień.   Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że Wnioskodawca wstąpił w prawa i obowiązki spadkobiercy, jednakże źródłem przedmiotowego nabycia nie jest dziedziczenie lecz umowy cywilnoprawne, tj. umowy z dnia 19 kwietnia 2019 r. oraz 25 kwietnia 2019 r.   Tym samym nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że jest on zwolniony z obowiązku uiszczania podatku dochodowego od odpłatnego zbycia nieruchomości (udziałów w nieruchomości) bowiem skoro taki obowiązek nie obciążałby P. K., R. K. oraz A. K. to w myśl zasady wyrażonej w art. 1051 K. c. w zw. z art. 1053 K.c. nie będzie także obciążał Wnioskodawcy gdyż przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie. Przepis ten odnosi się do odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych nabytych w wyniku spadku, a nie jak to ma miejsce w tym przypadku nabytych na podstawie umowy cywilnoprawnej.   Dokonując zatem oceny skutków prawnych przedstawionego zdarzenia należy uznać, iż Wnioskodawca udziały w nieruchomości, o której mowa we wniosku, nabył w datach 19 kwietnia 2019 r. oraz 25 kwietnia 2019 r. na podstawie zawartych umów. W konsekwencji sprzedaż tych udziałów dokonana przed upływem okresu 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie stanowi dla Wnioskodawcy źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 30e ust. 1 ww. ustawy.   W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.   Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:   1)           z zastosowaniem art. 119a; 2)           w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)           z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.