0111-KDIB1-1.4010.326.2021.2.EJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 6 lipca 2021 r. (data wpływu za pośrednictwem e-PUAP w tym samym dniu), uzupełnionym 23 września 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy przekształcenie Spółki Komandytowej w Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, dokonane po dniu 1 maja 2021 r. pozbawi Wnioskodawcę możliwości zastosowania preferencyjnej stawki 9% podatku dochodowego od osób prawnych – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 6 lipca 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy przekształcenie Spółki Komandytowej w Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, dokonane po dniu 1 maja 2021 r. pozbawi Wnioskodawcę możliwości zastosowania preferencyjnej stawki 9% podatku dochodowego od osób prawnych. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 22 września 2021 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.326.2021.1.EJ, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 23 września 2021 r. We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest spółką komandytową z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka Komandytowa”), a z dniem 1 maja 2021 r. stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „podatek CIT”) zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 2123, dalej: „ustawa nowelizująca”). Spółka Komandytowa posiada status tzw. „małego podatnika” (zgodnie z art. 4 pkt 10 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, Dz. U. z 2020 r., poz. 1406 ze  zm., dalej: „ustawa o CIT”) i jest uprawniona do stosowania stawki 9% podatku CIT (art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT). W przyszłości (w trakcie bieżącego roku podatkowego albo w następnym roku podatkowym) Spółka Komandytowa planuje dokonać przekształcenia w Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka z o.o.”). W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 23 września 2021 r., Wnioskodawca wskazał,  że Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością powstała z przekształcenia Spółki komandytowej będzie posiadała status „małego podatnika” w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1406, ze zm.) w roku podatkowym za który zamierza opodatkować dochód 9% stawka podatku. Do Spółki przekształconej nie będą miały zastosowania okoliczności wymienione w art. 19 ust. 1a, 1b, 1c ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1406, ze zm.), z tym zastrzeżeniem, że (tak jak zostało przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego we wniosku z dnia 6 lipca 2021 r.) w roku bieżącym albo w przyszłym dojdzie do przekształcenia Spółki komandytowej w Spółkę ograniczoną odpowiedzialnością, a więc do zdarzenia opisanego w art. 19 ust. 1a pkt 1 in fine ww. ustawy, które to zdarzenie nie wyłącza jednak możliwości zastosowania stawki 9% podatku. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy przekształcenie Spółki Komandytowej w Spółkę z o.o., dokonane po dniu 1 maja 2021 r. pozbawi Wnioskodawcę możliwości zastosowania preferencyjnej stawki 9% podatku CIT? Zdaniem Wnioskodawcy, przekształcenie Spółki Komandytowej w Spółkę z o.o., dokonane po 1 maja 2021 r. nie pozbawi Wnioskodawcy możliwości zastosowania preferencyjnej stawki 9% podatku CIT. Zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2) ustawy o CIT, stawka podatku CIT wynosi 9% w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł. Jednocześnie, jak stanowi art. 19 ust. 1a pkt 1 ustawy o CIT, podatnik, który został utworzony w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, nie stosuje przepisu dotyczącego preferencyjnej 9% stawki podatku CIT w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym. Zatem, utworzenie spółki w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, pozbawia podatnika możliwości stosowania stawki 9% podatku CIT w pierwszych dwóch latach prowadzenia działalności. Wyjątkiem jest utworzenie spółki w wyniku przekształcenia spółki w inną spółkę. Takie zdarzenie nadal uprawnia do preferencyjnej stawki podatku. Na podstawie art. 4 pkt 21 ustawy o CIT, spółki w rozumieniu tej ustawy stanowią: a)      spółka posiadająca osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251), b)      spółka kapitałowa w organizacji, c)       spółki, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a, mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, d)      spółka niemająca osobowości prawnej mająca siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.   Do spółek, o których mowa w art. 4 pkt 21 lit. c) ustawy o CIT zalicza się m.in. spółki komandytowe (art. 1 ust. 3 pkt 1 zmieniony z dniem 1 stycznia 2021 r. wskutek ustawy nowelizacyjnej). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy uznać należy, że Spółka z o.o., która powstanie z przekształcenia Spółki Komandytowej będzie uprawniona do korzystania z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych według obniżonej stawki 9%. Spółki komandytowe od dnia 1 stycznia 2021 r. zaliczane są do „spółek” w rozumieniu ustawy o CIT, a zatem przekształcenie Spółki Komandytowej w Spółkę z o.o. nie będzie wiązać się dla Wnioskodawcy z koniecznością stosowania podstawowej 19% stawki podatku CIT, ale pozwoli wciąż korzystać z obniżonej stawki 9% (przy założeniu spełnienia pozostałych ustawowych przesłanek dla zastosowania stawki preferencyjnej). Tym samym, przekształcenie, które przedstawiono w powyższym opisie zdarzenia przyszłego nie pozbawi Wnioskodawcy możliwości zastosowania preferencyjnej stawki 9% podatku CIT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2020 poz. 1406 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) przepisy ustawy mają również zastosowanie do spółek komandytowych i spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W myśl z art. 4a pkt 21 ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o spółce - oznacza to: a)      spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251), b)      spółkę kapitałową w organizacji, c)       spółki, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a, mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, d)      spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.   Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód. W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.   Zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 ustawy o CIT, podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, wynosi: 1)      19% podstawy opodatkowania; 2)      9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.   Wskazać należy, że art. 19 ust. 1 pkt 2 został zmieniony przez art. 2 pkt 17 - ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2123, dalej: „ustawa nowelizująca”) zmieniający  ustawę z dniem 1 stycznia 2021 r. Jak stanowi art. 19 ust. 1a ustawy o CIT podatnik, który został utworzony: 1)      w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, albo 2)      w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo 3)      przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo 4)      przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników, albo 5)      przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został utworzony, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do niego wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo, zorganizowana część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14 - nie stosuje przepisu ust. 1 pkt 2 w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do: 1)      spółki dzielonej, 2)      podatnika, który wniósł tytułem wkładu do innego podmiotu, w tym na poczet kapitału: a)      uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, lub b)      składniki majątku uzyskane przez tego podatnika w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli ten podatnik posiadał udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników - w roku podatkowym, w którym dokonano podziału albo wniesiono wkład, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym (art. 19 ust. 1c ustawy o CIT). Zgodnie z art. 19 ust. 1d ustawy o CIT podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika. Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady, podatek dochodowy od osób prawnych jest obliczany według stawki 19% na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Niektórzy podatnicy mogą jednak korzystać z opodatkowania podatkiem dochodowym według stawki 9%. Jest tak w przypadku podatników, u których przychody ogółem osiągnięte w roku podatkowym (z wyłączeniem przechodów/dochodów z zysków kapitałowych) nie przekroczyły równowartości 2 000.000 euro (art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT), o ile podatnicy ci posiadają status małego podatnika (art. 19 ust. 1d ustawy o CIT) lub rozpoczynają prowadzenie działalności gospodarczej (art. 19 ust. 1e ustawy o CIT). Z możliwości tej nie mogą jednak korzystać wszyscy podatnicy. Wyłączenia stosowania stawki 9% określa art. 19 ust. 1a-1d ustawy o CIT. Nie ma możliwości zastosowania przepisu art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o wprowadzającego obniżoną stawkę 9% podatku przez podatników utworzonych w wyniku działań restrukturyzacyjnych określonych w art. 19 ust. 1a pkt 1-5 lub jeżeli zaistniały okoliczności o jakich mowa w art. 19 ust. 1c ustawy o CIT. Jak już wcześniej wskazano z obniżonej stawki opodatkowania mogą korzystać podatnicy posiadający status małego podatnika. W myśl art. 4a pkt 10 ustawy  o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł. Spółka komandytowa która na mocy ustawy nowelizującej stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych jest „spółką” w rozumieniu definicji ustawowej (art. 4a pkt 21 ustawy o CIT). Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością powstała z przekształcenia Spółki komandytowej, w roku podatkowym za który zamierza opodatkować dochód 9% stawką podatku, będzie posiadała status „małego podatnika” w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT. Ponadto, na dzień złożenia wniosku (tj. 6 lipca 2021 r.) Wnioskodawca (Spółka komandytowa) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. W przyszłości Wnioskodawca działający w formie Spółki komandytowej zostanie przekształcony w Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Jak wynika z ww. przepisów prawa z obniżonej stawki podatku dochodowego nie mogą korzystać m.in. podatnicy wskazani w art. 19 ust. 1a pkt 2 ustawy CIT, tj. powstający w wyniku przekształcenia spółki niebędącej osobą prawną. Z przedstawionego zagadnienia wynika jednak, że Wnioskodawca (Spółka komandytowa) w dniu przekształcenia będzie posiadała status podatnika podatku dochodowego nadany jej na mocy przepisów ustawy nowelizującej. W związku z powyższym art. 19 ust. 1a ustawy o CIT, nie będzie wyłączał możliwości stosowania 9% stawki podatku dla tak powstałej spółki z o.o. Ograniczenie w stosowaniu stawki 9% zgodnie z art. 19 ust. 1a pkt 1 nie ma bowiem zastosowania w sytuacji przekształcenia „spółki” w „spółkę” w rozumieniu ustawy o CIT. Zatem skoro Sp. z o.o. po przekształceniu ze Sp. komandytowej będzie spełniać definicję „małego podatnika”, nie będą miały do niej zastosowania wyłączenia wskazane w art. 19 ust. 1a-1c ustawy o CIT, to przy założeniu, że przychód osiągnięty w roku w którym zamierza skorzystać z 9% stawki podatku nie przekroczy równowartości 2.000.000 euro, to Spółka ta będzie mogła skorzystać z 9% stawki, zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Biorąc powyższe pod uwagę stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we  ..., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie  ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.