0111-KDIB1-1.4010.397.2021.4.SG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 24 sierpnia 2021 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy e-PUAP w tym samym dniu), uzupełnionym 3 września i 22 listopada 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy otrzymywana przez Wnioskodawcę rekompensata za realizację zadań własnych Województwa, której wysokość oraz zasady wypłacania zostanie określona w umowie   powierzenia zadań, stanowić będzie dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych – jest nieprawidłowe.   UZASADNIENIE W dniu 24 sierpnia 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy otrzymywana przez Wnioskodawcę rekompensata za realizację zadań własnych Województwa, której wysokość oraz zasady wypłacania zostanie określona w umowie powierzenia zadań, stanowić będzie dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 10 listopada 2021 r., Znak: 0113-KDIPT1-2.4012.620.2021.2.JSZ, 0111-KDIB1-1.4010.397.2021.3.SG, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 22 listopada 2021 r.   We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:   Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) została utworzona na podstawie Uchwały Nr (…) Sejmiku Województwa z dnia 21 grudnia 2020 r. w sprawie wyrażenia zgody na utworzenie Spółki pod firmą (…) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Jak zastrzeżono w § 1 ww. uchwały, utworzonej spółce powierzone zostanie prowadzenia działalności obejmującej wspieranie i promowanie rozwoju Województwa poprzez wprowadzanie przez tę spółkę na rynek regionalny instrumentów finansowych asygnowanych na realizację celów polityki rozwoju Województwa, w tym na kreowanie aktywności podmiotów gospodarczych. Jednocześnie, zgodnie z § 4 ust. 1 Umowy spółki celem jej działalności jest zarządzanie środkami finansowymi w obszarze wsparcia rozwoju mikro, małych i średnich przedsiębiorstw w szczególności poprzez ułatwienie dostępu do finansowania. W niniejszej sprawie kluczowe znacznie ma również fakt, że jedynym udziałowcem (posiadającym całość udziałów) jest Województwo. Wnioskodawca pozostaje zatem pod całkowitą kontrolą i nadzorem swojego jedynego udziałowca. Podstawę prawną utworzenia Wnioskodawcy stanowi art. 13 ust. 1a ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. z 2020 r. poz. 1668 ze zm., dalej: „u.s.w.”), w myśl którego w sferze użyteczności publicznej województwo może, w celu realizacji działań z zakresu, o którym mowa w art. 11 ust. 2, utworzyć regionalny fundusz rozwoju w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością albo spółki akcyjnej. Jednocześnie, jak wskazano w art. 11 ust. 2 u.s.w. samorząd województwa prowadzi politykę rozwoju województwa, na którą składa się m.in. tworzenie warunków rozwoju gospodarczego, w tym kreowanie rynku pracy, utrzymanie i rozbudowa infrastruktury społecznej i technicznej o znaczeniu wojewódzkim, pozyskiwanie i łączenie środków finansowych: publicznych i prywatnych, w celu realizacji zadań z zakresu użyteczności publicznej. Wnioskodawca zawrze z Województwem umowę, na mocy której zostaną mu powierzone zadania własne Województwa polegające na: 1.      zarządzaniu wkładami zwróconymi z instrumentów inżynierii finansowej realizowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa na lata 2007-2013, o których mowa w art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz zarządzaniu przychodami wygenerowanymi na tych środkach, 2.      zarządzaniu środkami finansowymi, oraz ich efektywne angażowanie w obszarze wsparcia rozwoju mikro, małych i średnich przedsiębiorstw, 3.      tworzeniu organizacyjnych i finansowych warunków sprzyjających rozwojowi i pobudzaniu aktywności gospodarczej oraz podnoszeniu poziomu konkurencyjności i innowacyjności Województwa. Na mocy Umowy Województwo powierzy czasowo - na okres realizacji ww. zadań - Wnioskodawcy środki finansowe. W tym miejscu zasadnym jest również wskazać, na § 4 ust. 2 Umowy spółki, w którym określono jej przedmiot działalności jako m.in.: a)      pozostałe formy udzielania kredytów (PKD 64.92.Z); b)      pozostała działalność wspomagająca usługi finansowe, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych (PKD 66.19.Z); c)      pozostała działalność wspomagająca prowadzenie działalności gospodarczej, gdzie indziej niesklasyfikowana (PKD.82.99.Z); d)      pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane (PKD 85.59.B); e)      pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania (PKD 70.22.Z); f)       działalność rachunkowo-księgowa, doradztwo podatkowe (PKD 69.20.Z). Nie może również ujść uwadze, że powierzenie zadań Wnioskodawcy nastąpi na podstawie art. 12 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE, w myśl którego zamówienie publiczne udzielone przez instytucję zamawiającą osobie prawa prywatnego lub publicznego nie jest objęte zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki: a)      instytucja zamawiająca sprawuje nad daną osobą prawną kontrolę podobną do kontroli, jaką sprawuje nad własnymi jednostkami; b)      ponad 80 % działalności kontrolowanej osoby prawnej jest prowadzone w ramach wykonywania zadań powierzonych jej przez instytucję zamawiającą sprawującą kontrolę lub przez inne osoby prawne kontrolowane przez tę instytucję zamawiającą oraz c)      w kontrolowanej osobie prawnej nie ma bezpośredniego udziału kapitału prywatnego, z wyjątkiem form udziału kapitału prywatnego o charakterze niekontrolującym i nieblokującym, wymaganych na mocy krajowych przepisów ustawowych, zgodnie z Traktatami, oraz nie wywierających decydującego wpływu na kontrolowaną osobę prawną. Uznaje się, że instytucja zamawiająca sprawuje nad daną osobą prawną kontrolę podobną do kontroli, jaką sprawuje nad własnymi jednostkami w rozumieniu akapitu pierwszego lit. a), jeżeli wywiera decydujący wpływ zarówno na cele strategiczne, jak i na istotne decyzje kontrolowanej osoby prawnej. Kontrolę tę może sprawować także inna osoba prawna, która sama jest kontrolowana w ten sam sposób przez instytucję zamawiającą. W myśl art. 98 ust. 1 ustawy wdrożeniowej środki finansowe pochodzące z wkładów wniesionych w ramach krajowych i regionalnych programów operacyjnych do instrumentów inżynierii finansowej, wdrażanych na podstawie art. 44 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 r., str. 25, ze zm.), po wykonaniu zobowiązań wynikających z zawartych umów o dofinansowanie w zakresie ich wykorzystania zgodnie z art. 78 ust. 7 tego rozporządzenia, niezaangażowane w ramach umów z odbiorcami wsparcia udzielanego przez instrumenty inżynierii finansowej oraz środki zwracane przez tych odbiorców do instrumentów inżynierii finansowej są ponownie wykorzystywane na realizację celów określonych w art. 78 ust. 7 tego rozporządzenia, zgodnie z art. 152 ust. 1 rozporządzenia ogólnego. Ze wskazanej normy prawnej wynika zatem bezwzględny obowiązek ponownego wykorzystania środków finansowych pochodzących z wkładów wniesionych w ramach krajowych i regionalnych programów operacyjnych do instrumentów inżynierii finansowej, wdrażanych na podstawie art. 44 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 r., str. 25, ze zm.). Jednocześnie, zgodnie z art. 98 ust. 4 pkt 2) Ustawy wdrożeniowej w celu ponownego wykorzystania środków finansowych, o których mowa w ust. 1 powołanego przepisu, otwiera się w Banku Gospodarstwa Krajowego rachunki do obsługi instrumentów inżynierii finansowej. W niniejszej sprawie kluczowe znaczenia ma również norma prawna zawarta w ust. 4 pkt 2 omawianego art. 98 Ustawy wdrożeniowej, na gruncie którego zastrzeżono, że wyłącznym dysponentem środków finansowych zgromadzonych na rachunku, o którym mowa w ust. 2, jest zarząd województwa – w odniesieniu do środków pochodzących z regionalnego programu operacyjnego. Na gruncie powyższych rozważań jednoznacznym jest, że ponowne wykorzystanie środków finansowych, o których mowa w art. 98 ust. 1 ustawy wdrożeniowej jest zadaniem własnym województwa, które to na mocy zawartej ze Spółką umowy powierzenia będzie przez nią realizowane. Zawarcie przedmiotowej Umowy stanowić zatem będzie zlecenie zadań własnych Województwa podmiotowi wewnętrznemu i zgodnie z art. 12 Dyrektywy 24/2014/UE nie wymaga zastosowania procedur zamówienia publicznego. Województwo będzie zatem realizować zadania własne nałożone na ten organ władzy publicznej za pomocą utworzonej przez siebie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Nie mamy więc w tym przypadku do czynienia z konkurencyjnym rynkiem, na którym działają różne podmioty mogące stanowić potencjalnego wykonawcę wyłonionego w drodze przetargu. Jednocześnie w preambule umowy powierzenia realizacji zadania publicznego ma zostać zawarte zastrzeżenie, że: „Zarząd Województwa (…) realizując główne założenia „Strategii Rozwoju Województwa (…) do 2030 r.”, w szczególności cele obejmujące pobudzanie aktywności gospodarczej oraz podnoszenie poziomu konkurencyjności i innowacyjności gospodarki województwa, działając na podstawie art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 ustawy o samorządzie województwa oraz art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818 ze zm.) przyjął „Założenia do Strategii inwestycyjnej dla środków finansowych zwróconych z instrumentów finansowych w ramach Regionalnych Programów Operacyjnych Województwa (…)”. W ich ramach wskazał podstawowe obszary działań dla utworzonego w celu wspierania przedsiębiorstw, jako generatorów rozwoju społeczno-gospodarczego Województwa, wyspecjalizowanego podmiotu, wyposażonemu w odpowiedni potencjał osobowy, finansowy i organizacyjny. Rolę takiego podmiotu spełnia Wnioskodawca z siedzibą w (…) . Zgodnie z Umową Spółki podstawowym celem działalności Spółki jest zarządzanie środkami finansowymi w obszarze wsparcia rozwoju mikro, małych i średnich przedsiębiorstw poprzez ułatwienie dostępu do finansowania działalności”. Na mocy umowy, która ma zostać zawarta z Województwem na Wnioskodawcę (jako podmiot ściśle powiązany z tą jednostką samorządu terytorialnego) zostaną nałożone liczne obowiązki, np.: 1)      przedstawiania na żądanie Województwa wszelkich dokumentów, informacji i wyjaśnień związanych z realizacją powierzonego zadania, 2)      przekazywania Województwu sprawozdań finansowych z działalności Wnioskodawcy, nie rzadziej niż raz na kwartał, w terminie 21 dni po zakończeniu kwartału, 3)      systematyczne monitorowanie przebiegu realizacji Umowy oraz niezwłoczne, w terminie nie dłuższym niż 7 dni, informowanie Województwa o zaistniałych nieprawidłowościach, trudnościach lub problemach w jej realizacji oraz wystąpieniu okoliczności zagrażających realizacji Umowy, 4)      współpracy, w trakcie realizacji Umowy z Województwem oraz osobami upoważnionymi przez ww. jednostkę samorządu terytorialnego i innymi uprawnionymi podmiotami do przeprowadzenia kontroli lub badania realizacji Umowy, poprzez udostępnianie każdorazowo na wniosek tych podmiotów dokumentów i informacji na temat realizacji Umowy we wskazanych zakresach i terminach, jak również do udziału w prowadzonych kontrolach, audytach, badaniach, 5)      prowadzenie działań informacyjno-promocyjnych w zakresie realizowanej Umowy zgodnie z Rocznym planem działań, obejmujących w szczególności zapewnienie pakietu informacji dla Ostatecznych Odbiorców, prowadzenie strony internetowej Wykonawcy, organizowanie bądź udział w szkoleniach, konferencjach, seminariach i spotkaniach w zakresie przedmiotu Umowy oraz prowadzenie kampanii informacyjno-promocyjnych, w tym: a)      stworzenie podstrony/zakładki internetowej dedykowanej Umowie, wraz z opisem wdrażanych Instrumentów Finansowych, w szczególności ich parametrów, takich jak minimalna i maksymalna wysokość wsparcia oraz źródle pochodzenia środków, b)      przekazywanie Województwu oraz na konferencjach, spotkaniach itp. informacji o przedsięwzięciach, ciekawych projektach zrealizowanych przez Ostatecznych Odbiorców związanych z przedmiotem, 6)      zwrotu do Województwa środków finansowych w wysokości wynikającej z realizacji Umowy i zgodnie z osiągniętym przez Wnioskodawcę wynikiem finansowym w ramach realizacji Umowy na rachunek bankowy Województwa lub inny wskazany we wniosku, 7)      zapewnienia, że wydatkowanie Środków Powierzonych Wnioskodawcy nie stanowi niedozwolonej pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, 8)      udostępniania wszelkich dowodów dotyczących udzielania zamówień publicznych oraz regulaminu komisji przetargowej na żądanie Województwa lub innych upoważnionych organów, 9)      niezwłocznego przekazywania Województwu informacji o wynikach kontroli przeprowadzonych przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych oraz wydanych zaleceń pokontrolnych, 10)  prowadzenia działań w celu zapobiegania, wykrywania i korygowania naruszeń prawa oraz odzyskiwania kwot nienależnie wypłaconych wraz z odsetkami oraz niezwłocznego informowania Województwa o wykrytych naruszeniach prawa oraz działaniach podjętych w związku z wykrytymi naruszeniami prawa, 11)  stałego monitorowania poziomu utraty Środków zarządzanych. Działalność Wnioskodawcy nie będzie zatem ukierunkowana na maksymalizację osiąganego zysku, a wszelkie czynności/decyzje podejmowane przez Spółkę będą miały na celu jak najefektywniejsze wykorzystanie posiadanych środków finansowych do wspierania aktywności i rozwoju mikro, małych i średnich przedsiębiorstw. Realizacja omawianych zadań własnych Województwa nie odbywa się zatem na zasadach rynkowych. Świadczą o tym również cel działania Spółki określony w umowie Spółki przez jedynego jej udziałowca (tj. Województwo), a który to nie zawiera żadnego wskaźnika ekonomicznego będącego co do zasady celem nadrzędnym powoływanych komercyjnych podmiotów gospodarczych. Powyższe może potwierdzić również określony w Umowie spółki przedmiot jej działalności. O ścisłym powiązaniu Wnioskodawcy z Województwem świadczy również treść i zakres umowy powierzenia realizacji zadania publicznego, która będzie zawarta pomiędzy ww. podmiotami. Jednoznacznym zatem jest, że Wnioskodawca działać będzie wyłącznie w celu realizacji powierzonych mu zadań własnych Województwa pod pełną kontrolą niniejszej jednostki samorządu terytorialnego, a jego działalność nie jest w żadnym stopniu nastawiona na generowanie zysku. Sytuacja prawna i finansowa będzie zatem analogiczna jak innych jednostek utworzonych przez Województwo wyłącznie w celu realizacji zadań własnych nałożonych na niniejszą jednostkę samorządu terytorialnego przez przepisy prawa, np. jednostek budżetowych. Mając na względzie fakt, że zakres działalności Wnioskodawcy ulegnie ograniczeniu prawie wyłącznie do zadań zleconych przez Województwo niemożliwe będzie zapewnienie prawidłowego funkcjonowania Spółki bez otrzymywania omawianej rekompensaty. Podkreślić należy, że wymiar rekompensaty nie podlega mechanizmom rynkowym (swobodnemu uznaniu stron), lecz wyżej wskazanym regulacjom prawnym. Ponownego wskazania wymaga, że wypłacana przez Województwo rekompensata nie ma charakteru wynagrodzenia, a stanowi jedynie zwrot kosztów poniesionych przez Wnioskodawcę w celu realizacji powierzonych mu zadań. Umowa, która ma zostać zawarta pomiędzy Stronami będzie zawierała jednoznaczne zastrzeżenie, że działalność Wnioskodawcy będzie w 90% ograniczała się wyłącznie do jej realizacji, a więc zadań własnych Województwa, o których mowa w szczególności w art. 11 ust. 2 ustawy o samorządzie województwa. Wnioskodawca zatem, jako podmiot ściśle powiązany z Województwem, będzie otrzymywał od tej jednostki samorządu terytorialnego rekompensatę w celu pokrycia kosztów związanych z wykonywaniem przez Spółkę zadań własnych Województwa. Wysokość oraz zasady wypłacania rekompensaty zostaną szczegółowo określone w zapisach mającej zostać zawartej pomiędzy Stronami umowy. Dodatkowo, kwota otrzymywanej przez Wnioskodawcę rekompensaty będzie uwzględniała także rozsądny zysk dla Spółki, który będzie wyliczany zgodnie z art. 5 Decyzji Komisji Europejskiej z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (dalej: „Decyzją KE”). W myśl art. 5 ust. 5. ww. Decyzji „rozsądny zysk” oznacza stopę zwrotu z kapitału, której wymagałoby typowe przedsiębiorstwo podczas podejmowania decyzji, czy świadczyć usługi w ogólnym interesie gospodarczym przez cały okres powierzenia, przy uwzględnieniu poziomu ryzyka. Stopa zwrotu z kapitału oznacza wewnętrzną stopę zwrotu, jaką osiąga przedsiębiorstwo z zainwestowanego kapitału w całym okresie powierzenia. Poziom ryzyka zależy od danego sektora, rodzaju usług oraz cech charakterystycznych rekompensaty. W przypadku ewentualnego uzyskania przez Wnioskodawcę rozsądnego zysku będzie on w całości przeznaczany na dalszy rozwój Spółki. Wobec powyższego rozsądny zysk będzie przeznaczany wyłącznie w celu realizacji powierzonego Wnioskodawcy zadania własnego Województwa. Wnioskodawca będzie także zobowiązany do ponoszenia kosztów i wydatków związanych z realizacją Umowy, celowo, rzetelnie, racjonalnie i oszczędnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego i wspólnotowego, w sposób, który zapewni prawidłową i terminową realizację oraz osiągnięcie celów Umowy. Województwo będzie dokonywało bieżącego sprawdzenia przeznaczenia wydatków związanych z realizacją niniejszej Umowy.   W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 19 listopada 2021 r. Wnioskodawca wskazał ponadto, że podstawę prawną do wypłaty na rzecz Wnioskodawcy rekompensaty będzie stanowiła zawarta z Województwem umowa powierzenia zadania własnego ww. jednostki samorządu terytorialnego. Umowa ta zostanie zawarta zgodnie z art. 12 Dyrektywy 24/2014/UE, tj. z pominięciem przepisów zawartych w ustawie prawo zamówień publicznych. Rekompensata należna Wnioskodawcy w związku z realizacją Umowy pokrywana będzie przez Województwo na podstawie sporządzonego przez Wnioskodawcę szczegółowego sprawozdania zawierającego m.in. zestawienie kosztów miesięcznych określających wydatki kwalifikowane. Województwo jednocześnie zastrzeże sobie prawo weryfikacji dokumentów przedkładanych przez Wnioskodawcę. W przypadku stwierdzenia braków lub błędów formalnych, merytorycznych bądź rachunkowych w złożonych dokumentach Wnioskodawca zostanie wezwany do ich poprawienia, uzupełnienia lub złożenia wyjaśnień we wskazanym terminie. Umowa zawierać także będzie postanowienia regulujące kwestie związane z ewentualnym zwrotem przez Wnioskodawcę otrzymanej rekompensaty gdy zostanie ona pobrana przez Wnioskodawcę, w sposób nienależny, w szczególności w związku z: 1)      wypłatą/pobraniem w sposób niezgodny z postanowieniami Umowy, 2)      wypłatą/pobraniem w wysokości wyższej niż to wynika z postanowień Umowy lub przyjętych regulacji lub właściwych metodologii, 3)      wypłatą/pobraniem w nadmiernej wysokości, w tym w związku z dokonaniem wydatków (kosztów) w sposób niecelowy lub nieodpowiadający racjonalnej gospodarce środkami publicznymi.   W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 19 listopada 2021 r.):   Czy otrzymywana przez Wnioskodawcę rekompensata za realizację zadań własnych Województwa, której wysokość oraz zasady wypłacania zostanie określona w umowie powierzenia zadań - zawartej na gruncie art. 12 Dyrektywy 24/2014/UE - stanowić będzie dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?   Zdaniem Wnioskodawcy, (w części ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku z 19 listopada 2021 r.), otrzymywana przez Wnioskodawcę od Województwa rekompensata za realizację zadań własnych Województwa, której wysokość oraz zasady wypłacania zostanie określona w umowie powierzenia zadań zawartej na gruncie art. 12 Dyrektywy 24/2014/UE - jako mającej charakter dotacji - nie będzie stanowiła dochodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób prawnych.   W ocenie Wnioskodawcy, informacje przedstawione w stanie faktycznym (wino być: zdarzeniu przyszłym) niniejszego wniosku jednoznacznie wskazują, że rekompensata powinna zostać zakwalifikowana jako dotacja podlegająca zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1406, ze zm., winno być: Dz.U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm., dalej: „uCIT”), Zgodnie z niniejszym przepisem wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji legalnej pojęcia „dotacja”. W tym zakresie zasadnym jest zatem odwołać się do definicji zawartej w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 305 ze zm., dalej: „u.f.p.”). Zgodnie z art. 126 u.f.p. dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Wobec powyższego dotacja musi charakteryzować się następującymi cechami: 1)      pochodzić z budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub państwowych funduszy celowych; 2)      musi być dokonana na podstawie ustawy lub umowy międzynarodowej; 3)      przeznaczona na finansowanie lub dofinansowanie zadań publicznych; 4)      podlegająca szczegółowym zasadom rozliczenia. W ocenie Wnioskodawcy, rekompensata otrzymywana od Województwa będzie spełniać wszystkie ww. cechy. Ad 1 Pochodzenie środków z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz państwowych funduszy celowych. Rekompensata będzie wypłacana ze środków pochodzących  z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, tj. Województwa.   Ad 2 Podstawa prawna otrzymania rekompensaty. Podstawę prawną do wypłaty na rzecz Spółki rekompensaty stanowi Decyzja KE, a w szczególności jej art. 5. Wyraźnego zaakcentowania wymaga, że Decyzja ta jest w całości wiążąca i wywołuje skutki prawne także w polskim porządku prawnym. Zgodnie bowiem z art. 13 Decyzji KE, skierowana jest ona do państw członkowskich. Dodatkowo, decyzje wywołują skutek bezpośredni, a państwa członkowskie mają obowiązek je stosować w swoim porządku prawnym. Ponadto jak podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 3 lutego 2021 r.: „pogląd o nadrzędności prawa wspólnotowego nad krajowym należy do ugruntowanego i systematycznie rozwijanego w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Zasada ta ma zatem charakter bezwarunkowy i nieograniczony. W niniejszej sprawie przedmiotowa Decyzja Komisji, stanowiąca element polskiego porządku prawnego jest podstawę prawną do określenia rekompensaty należnej skarżącej z tytułu realizacji powierzonych przez Województwo zadań” (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 3 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 885/20, LEX nr 3125798). Ad 3 Przeznaczenie rekompensaty na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Rekompensata otrzymywana przez Wnioskodawcę będzie przeznaczona na realizację własnego zadania publicznego Województwa wynikającego z art. 98 Ustawy wdrożeniowej polegającego na obowiązku ponownego wykorzystania środków niezaangażowanych w ramach umów z odbiorcami, wsparcia udzielanego przez instrumenty inżynierii finansowej oraz środków zwracanych przez tych odbiorców do instrumentów inżynierii finansowej. W tym miejscu ponownie należy wskazać, że Wnioskodawca jest regionalnym funduszem rozwoju utworzonym na podstawie art. 13 ust. 1a ustawy o samorządzie województwa. Zgodnie z tym przepisem w sferze użyteczności publicznej województwo może, w celu realizacji działań z zakresu, o którym mowa w art. 11 ust. 2, utworzyć regionalny fundusz rozwoju w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością albo spółki akcyjnej. Działalność Spółki mieści się w zakresie działalności województwa, do którego - w myśl art. 11 ust. 2 ustawy o samorządzie województwa - należy m.in. tworzenie warunków rozwoju gospodarczego, w tym kreowanie rynku pracy, utrzymanie i rozbudowa infrastruktury społecznej i technicznej o znaczeniu wojewódzkim, pozyskiwanie i łączenie środków finansowych; publicznych i prywatnych, w celu realizacji zadań z zakresu użyteczności publicznej. Dodatkowo jak podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach: „celem działania skarżącej jest realizowanie zadań na rzecz Województwa w zakresie zarządzania środkami finansowymi, pochodzącymi w szczególności ze środków zwróconych z instrumentów finansowych utworzonych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 oraz 2014-2020 (WRPO). Celem powierzenia wnioskodawczyni przez Województwo swoich zadań publicznych Województwo zamierza zawrzeć z nią umowę w sprawie powierzenia zadań publicznych. Spółka na podstawie umowy będzie realizować tylko zadania własne Województwa służące zaspokajaniu potrzeb społecznych na jego obszarze. Spełniony został zatem warunek, zgodnie z którym działalność wykonywana będzie przez spółkę w charakterze organu władzy publicznej. W takich okolicznościach regionalny fundusz rozwoju w istocie działa jak organ władzy publicznej, którego jedynym celem jest realizacja zadań publicznych, a nie niezależny podmiot gospodarczy działający w celu osiągnięcia zysku. Nadto Sąd podziela stanowisko skarżącej, że rekompensata nie stanowi wynagrodzenia z tytułu wykonania umowy. Adresatem czynności wykonywanych przez skarżącą nie jest bowiem Województwo, ale osoby trzecie, tj. przedsiębiorcy z obszaru Województwa. Województwo w ramach powierzenia zadań własnych będzie przekazywało środki finansowe spółce na określone cele, w zamian nie otrzymując żadnego świadczenia. Następnie skarżąca przekaże te środki do pośredników, a pośrednicy przekażą je odbiorcom, bądź spółka przekaże je bezpośrednio odbiorcom. Dopiero odbiorcy uzyskają korzyść o charakterze majątkowym, a więc będą docelowym beneficjentem działań spółki. Nie można zatem twierdzić, iż między skarżącą, a Województwem zachodzi świadczenie usług. Województwo powierza zadania własne w zamian nic nie otrzymując, będąc dodatkowo zobowiązanym do wypłaty rekompensaty. Brak jest zatem podstaw, aby twierdzić, że istnieje jakiekolwiek obustronne i ekwiwalentne świadczenie” (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 3 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 885/20, LEX nr 3125798). Wobec powyższego - jak już wspomniano w stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) niniejszego wniosku - Spółka powstała w celu realizowania zadań własnych Województwa (jej jedynego udziałowca), i jej głównym celem jest działanie na rzecz rozwoju Województwa oraz wspierania mikro, małych i średnich przedsiębiorców działających na jego obszarze. Ad 4 Szczególne zasady rozliczenia rekompensaty. W stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) składanego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej szczegółowo opisano zasady rozliczenia rekompensaty uzyskiwanej od Województwa. Z informacji tych jednoznacznie wynika, że pełną kontrolę nad prawidłowym rozliczeniem rekompensaty sprawować będzie Województwo. Co więcej, jej wysokość nie jest uzależniona od mechanizmów rynkowych lecz będzie wynikać z przepisów prawa oraz zasad precyzyjnie ustalonych przez Województwo reguł. Jak podkreślają przedstawiciele doktryny i nauki prawa: „dotacje zostały określone jako środki podlegające szczególnym zasadom rozliczania (tak też określały je ustawy o finansach publicznych z lat 1998 i 2005). Przyjmuje się, że nakaz ten powinien być rozumiany jako konieczność dostarczenia przez beneficjenta dowodów pozwalających stwierdzić, iż środki z dotacji zostały wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem. Podmiot dotujący jest zaś zobowiązany do dokonania określonych w przepisach czynności rozliczeniowych. Z perspektywy podmiotu dotującego wykorzystanie środków zgodnie z przeznaczeniem następuje wówczas, gdy fakt ten może zostać stwierdzony na podstawie stosownych dokumentów. W przeciwnym wypadku brak jest podstaw do takiego uznania. Dotacje, które nie zostaną wykorzystane w określonym terminie (najczęściej do końca roku budżetowego), podlegają zwrotowi do budżetu państwa bądź j.s.t.” (zob. K. Czarnecki [w:] Ustawa o finansach publicznych. Komentarz, wyd. II, red. Z. Ofiarski, Warszawa 2020, art. 126). Wobec powyższego - w ocenie Wnioskodawcy - również ta przesłanka została spełniona w przypadku rekompensaty wypłacanej przez Województwo. Reasumując na gruncie definicji zawartej w ustawie o finansach publicznych rekompensata będzie zatem spełniać wszystkie cechy pozwalające uznać ją jako dotację. Mając zatem na uwadze treść art. 17 ust. 1 pkt 47 uCIT, w myśl którego wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach - dochód uzyskany z tytułu rekompensaty nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.   Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm., dalej: „updop”) nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Na podstawie art. 12 ust. 1 updop można więc stwierdzić, że co do zasady, przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa. Przy czym, sformułowanie „otrzymane” oznacza, że pieniądze, wartości pieniężne i inne świadczenia muszą wpłynąć na rachunek bankowy podatnika, bądź faktycznie podatnik otrzymał je w inny sposób (np. zapłata gotówką, nabycie prawa). Przychód powstaje zatem z momentem jego faktycznego uzyskania przez podatnika.   Updop przewiduje przy tym wyjątki od powyższej reguły. Dotyczą one m.in.: - przychodów z działalności gospodarczej (art. 12 ust. 3 updop); - przypadków, w których przysporzenia otrzymywane przez podatnika nie stanowią jego przychodów podatkowych (art. 12 ust. 4 updop).   Stosownie do art. 7 ust. 1 updop, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Natomiast w myśl art. 7 ust. 2 updop, dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Stosownie do art. 12 ust. 3 updop, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Przepis art. 12 ust. 3 updop, wiąże więc przychody z działalnością gospodarczą, co oznacza, że przychody objęte tym przepisem muszą być następstwem prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem, między przychodem a działalnością gospodarczą musi istnieć związek skutkujący powstaniem przychodu, tzn. wszelkie przychody, których przyczyną powstania jest prowadzenie przez podatnika działalności gospodarczej są przychodami związanymi z działalnością gospodarczą. Nie wszystkie przychody rozpoznawane przez podatnika wpływają na podstawę opodatkowania. Zgodnie bowiem z przywołanym art. 7 ust. 3 pkt 1 updop, przy ustalaniu dochodu nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku.   Wolne od podatku są m.in. – na mocy art. 17 ust. 1 pkt 47 updop – dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.   W tym miejscu zauważyć należy, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiują pojęcia „dotacja”. Brak ustawowej definicji pojęcia „dotacja” nie uprawnia jednak do dowolnego określenia jego zakresu znaczeniowego.   Mając powyższe na względzie, uprawnionym jest odwołanie się do ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 305 ze zm., dalej: „u.f.p.”) w zakresie rozumienia sformułowania „dotacja” zawartego w przepisach podatkowych. I tak, stosownie do art. 126 ustawy o finansach publicznych, dotacjami są podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz  z państwowych funduszy celowych, przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Rozwinięcie definicji dotacji jest zawarte w art. 127, 130, 131, 218, 219 i 220 u.f.p.   Zgodnie natomiast z art. 124 ust. 1 ufp, dotacje celowe są to środki przeznaczone na: 1.      finansowanie lub dofinansowanie: a)      zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych jednostkom samorządu terytorialnego ustawami, b)      ustawowo określonych zadań, w tym zadań z zakresu mecenatu państwa nad kulturą, realizowanych przez jednostki inne niż jednostki samorządu terytorialnego, c)      bieżących zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego, d)      zadań agencji wykonawczych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. b, e)      zadań zleconych do realizacji organizacjom pozarządowym, f)       kosztów realizacji inwestycji.   Art. 151 ust. 1 i 2 ufp stanowi, że dysponent części budżetowej może zlecić organizacji pozarządowej realizację swoich zadań na podstawie zawartej z tą organizacją umowy, przyznając jednocześnie dotację celową na realizację tych zadań. Umowa, o której mowa w ust. 1, powinna określać: 1.      szczegółowy opis zadania, w tym cel, na jaki dotacja została przyznana, i termin jego wykonania, 2.      wysokość udzielonej dotacji i tryb płatności, 3.      termin wykorzystania dotacji, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego, 4.      tryb kontroli wykonywania zadania, 5.      termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji, 6.      termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji, nie dłuższy niż 15 dni od określonego w umowie dnia wykonania zadania, a w przypadku zadania realizowanego za granicą - 30 dni od określonego w umowie dnia jego wykonania.   Zgodnie natomiast z art. 152 ust. 1 ufp, jednostki, którym została udzielona dotacja, o której mowa w art. 150 i art. 151 ust. 1, są obowiązane do prowadzenia wyodrębnionej ewidencji księgowej środków otrzymanych z dotacji oraz wydatków dokonywanych z tych środków.   Art. 152 ust. 2 ufp stanowi, że zatwierdzenie przez dysponenta części budżetowej lub dysponenta środków, o których mowa w art. 127 ust. 2, rozliczenia dotacji w zakresie rzeczowym i finansowym, przedstawionego przez obowiązaną do tego jednostkę, powinno nastąpić w terminie 30 dni od dnia jego przedstawienia, a w przypadku dotacji na realizację zadania za granicą - 60 dni od dnia jego przedstawienia. Zgodnie natomiast z art. 152 ust. 3 ufp, w przypadku stwierdzenia na podstawie rozliczenia, o którym mowa w ust. 2, że dotacja wykorzystana została w części lub całości niezgodnie z  przeznaczeniem albo pobrana w nadmiernej wysokości, dysponent części budżetowej lub dysponent środków, o których mowa w art. 127 ust. 2, określa, w drodze decyzji, wysokość kwoty podlegającej zwrotowi do budżetu państwa.   Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy kwestii ustalenia, czy otrzymywana rekompensata za realizację zadań własnych Województwa, której wysokość oraz zasady wypłacania zostanie określona w umowie powierzenia zadań - zawartej na gruncie art. 12 Dyrektywy 24/2014/UE - stanowić będzie dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.   Mając na uwadze powyższe nie można zgodzić się z Wnioskodawcą w kwestii uznania przedmiotowej rekompensaty za dotację. Należy zauważyć, że Spółka będzie wykonywać powierzone jej przez Województwo zadania w zakresie zarządzania środkami finansowymi, a za realizację tych zadań Spółka jako niezależny podmiot będzie otrzymywać wynagrodzenie - rekompensatę. Zatem należy stwierdzić, że pomiędzy płatnością, którą Spółka otrzyma w ramach rekompensaty od Województwa, a świadczeniem na rzecz Województwa, zachodzi związek bezpośredni, bowiem płatność następuje w zamian za to świadczenie. Spółka otrzymując od Województwa rekompensatę otrzyma zindywidualizowaną korzyść, a otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnościami, których dokona Spółka na rzecz Województwa. Spółka realizując opisane w zdarzeniu przyszłym zadania, zwolni Województwo w istocie z określonych prawem obowiązków, czynić to będzie jednak za wynagrodzeniem, które zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi przychód podatkowy. W tym miejscu należy zauważyć, że jak już wskazano powyżej updop przewiduje zwolnienia od podatku dochodowego, m.in. z art. 17 ust. 1 pkt 47 updop, zgodnie z którym wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Należy jednak pamiętać, że każde zwolnienie od podatku jest przywilejem, z którego można skorzystać wyłącznie w ściśle określonych przypadkach. Zatem nie każde świadczenie, w tym rekompensata, która jak sam Wnioskodawca wskazuje nie została wprost określona jako dotacja, a jedynie można jej przypisać wszelkie cechy dotacji może podlegać temu zwolnieniu. Należy podkreślić, że jak wynika z cytowanego powyżej art. 126 ustawy o finansach publicznych, dotacjami są podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych, przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Zatem są to środki podlegające szczególnym regulacjom, wynikającym z konkretnych przepisów prawa, nie zaś jak ma to miejsce w omawianej sprawie wynikających z zawartej Umowy pomiędzy Wnioskodawcą, a Województwem. Warunki wynikające z tej Umowy zostały ustalone przez dwa odrębne podmioty – uczestników obrotu gospodarczego. Należy bowiem zauważyć, że Spółka będzie wykonywać czynności związane z realizacją zadań własnych Województwa, ale jako odrębny podmiot, który prowadzi niezależną działalność gospodarczą. Zatem warunki, na jakich Spółka będzie otrzymywała rekompensatę nie będą wynikały bezpośrednio z ustaw, o których mowa w art. 126 ustawy o finansach publicznych, a z Umowy, zawartej pomiędzy Wnioskodawcą, a Województwem. Zgodnie z Umową Spółka będzie otrzymywała w zamian za wykonane zadania rekompensatę, w której będzie zawierał się również rozsądny zysk. Zatem Spółka za świadczenie powierzonych zadań będzie uzyskiwała rekompensatę, czyli płatność od Województwa. W przypadku dotacji istotnym jest natomiast fakt, że dotacja stanowi bezzwrotny, nieoprocentowany transfer, niezwiązany z żadnym wzajemnym świadczeniem, co w omawianej sprawie nie ma miejsca. Należy również wskazać, że dotacje są środkami przeznaczonymi na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Spółka co prawda będzie wykonywać czynności związane z realizacją zadań własnych Województwa, ale będzie wykonywać te czynności jako odrębny podmiot prowadzący niezależną działalność gospodarczą. Spółka sama nie wchodzi w skład administracji samorządowej, zatem wykonywanie zadań zleconych przez Województwo na podstawie Umowy nie może automatycznie przesądzać o realizacji przez Spółkę zadań publicznych. Mając na uwadze powyższe w opinii tut. Organu rekompensata, którą Wnioskodawca będzie otrzymywał od Województwa za wykonywanie powierzonych zadań zgodnie z zawartą Umową nie stanowi dotacji, tym samym dochód uzyskany z tytułu rekompensaty nie będzie podlegał zwolnieniu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 updop.   Tym samym stanowisko Wnioskodawcy sprowadzające się do twierdzenia, że otrzymywana przez Wnioskodawcę od Województwa rekompensata za realizację zadań własnych Województwa, której wysokość oraz zasady wypłacania zostanie określona w umowie powierzenia zadań zawartej na gruncie art. 12 Dyrektywy 24/2014/UE - jako mającej charakter dotacji - nie będzie stanowiła dochodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób prawnych należy uznać za nieprawidłowe.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Odnosząc się do powołanego we wniosku wyroku sądowego stwierdzić należy, że został on wydany w indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie wiążą tut. Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Zauważyć również należy, iż postępowanie w sprawie dot. wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. W jego wyniku, organ udzielając interpretacji, przedstawia swój pogląd dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do sytuacji indywidualnej wskazanej przez Wnioskodawcę. Nie można zatem utożsamiać „trybu interpretacji” z postępowaniem podatkowym, a w konsekwencji i żądać, aby wydając interpretację organ, odnosił się do każdego powołanego we wniosku wyroku sądowego, czy też prowadził szeroko rozumianą polemikę z każdym poglądem Wnioskodawcy. W świetle powyższego, Organ podatkowy nie ma obowiązku w wydawanych interpretacjach indywidualnych dokonywać oceny prawnej oraz analizy powołanych przez stronę wyroków Sądów wydanych dla podmiotów innych niż strona.   Ponadto nadmienić należy, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydane zostanie (zostało) odrębne rozstrzygnięcie.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie  ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.   Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.