0111-KDIB1-1.4010.410.2021.1.BS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 27 sierpnia 2021 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy e-PUAP w tym samym dniu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy w przypadku odpłatnego zbycia udziałów objętych za wkład pieniężny przez Wnioskodawcę w Spółce A, będzie on uprawniony do uznania za koszt uzyskania przychodu całej kwoty wkładu pieniężnego faktycznie uiszczonej za objęte udziały (1.000.000,00 zł), zarówno w części, która została przeznaczona na kapitał zakładowy (wartość nominalna), jak i kapitał zapasowy (agio) – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 27 sierpnia 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy w przypadku odpłatnego zbycia udziałów objętych za wkład pieniężny przez Wnioskodawcę w Spółce A, będzie on uprawniony do uznania za koszt uzyskania przychodu całej kwoty wkładu pieniężnego faktycznie uiszczonej za objęte udziały (1.000.000,00 zł), zarówno w części, która została przeznaczona na kapitał zakładowy (wartość nominalna), jak i kapitał zapasowy (agio).   We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:   Wnioskodawca, jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca jest jednym ze wspólników w A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka A”). Objęcie udziałów będących przedmiotem wniosku w Spółce A nastąpiło w drodze wkładu pieniężnego. Spółka A dokonała podwyższenia kapitału zakładowego w drodze utworzenia nowych, równych i niepodzielnych udziałów o wartości nominalnej po 100 zł każdy. Wnioskodawca objął 22 udziały w Spółce A (łączna wartość nominalna 2200 zł) przy czym był obowiązany z tytułu objęcia do dokonania wkładu pieniężnego na ich pokrycie w wysokości 1.000.000,00 zł. Nadwyżka pomiędzy wartością nominalną objętych udziałów, a wkładem pieniężnym przeznaczonym na ich pokrycie (agio) w łącznej wysokości 997 800,00 zł, została przekazana na kapitał zapasowy zgodnie z art. 154 § 3 Ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 ze zm.). Wnioskodawca zamierza dokonać odpłatnego zbycia wszystkich udziałów objętych w drodze wkładu pieniężnego.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:   Czy w przypadku odpłatnego zbycia udziałów objętych za wkład pieniężny przez Wnioskodawcę w Spółce A, będzie on uprawniony do uznania za koszt uzyskania przychodu całej kwoty wkładu pieniężnego faktycznie uiszczonej za objęte udziały (1.000.000,00 zł), zarówno w części, która została przeznaczona na kapitał zakładowy (wartość nominalna), jak i kapitał zapasowy (agio)?   Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku odpłatnego zbycia udziałów objętych wcześniej za wkład pieniężny w Spółce A będzie on uprawniony do uznania za koszt uzyskania przychodu całej faktycznie uiszczonej kwoty wkładu pieniężnego za objęte udziały (1.000.000,00 zł), zarówno w części, która została przeznaczona na kapitał zakładowy (wartość nominalna), jak i kapitał zapasowy (agio).   By określić sposób ustalenia kosztów uzyskania przychodów w przypadku zbycia udziałów należy się odwołać do brzmienia art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 Ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów. Powyższe wyłączenie dotyczy wyłącznie aspektu czasowego rozpoznania kosztu (moment zbycia). Oznacza to, że ustawodawca pośrednio przesądził, że wydatki poniesione na objęcie udziałów stanowią koszt uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia tych udziałów. Określając zakres znaczeniowy użytego przez ustawodawcę sformułowania „wydatki na objęcie udziałów”, należy w pierwszej kolejności odwołać się przepisów ogólnych określających prawną formułę kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PIT (winno być: „ustawy o CIT”), kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Norma prawna wynikająca z tego przepisu ma charakter konstrukcyjny – ustanawiający dochodowy charakter podatku (podatek jest pobierany z przychodu obniżonego o koszty jego uzyskania). Należy zatem uznać, że możliwość odliczenia kosztów od podstawy opodatkowania jest jedną z podstawowych reguł rządzących podatkami dochodowymi w polskim systemie prawa podatkowego – odstępstwo od niej jest możliwe tylko w sytuacji, gdy ustawodawca przesądzi o tym wprost. Ponadto w związku z użyciem przed ustawodawcę sformułowania „w celu” w procesie wykładni należy uwzględnić funkcjonalny aspekt wydatku. Biorąc pod uwagę powyższe całą wartość wkładu pieniężnego jako wydatku poniesionego na objęcie udziałów należy uznać za koszt uzyskania przychodu – zarówno w kwocie, która została przeznaczona na kapitał zakładowy (wartość nominalna), jak i kapitał zapasowy (agio). Wynika to z tego, że bez poniesienia całości wydatku (w kwocie przekraczającej ich wartość nominalną) nie byłoby możliwe objęcie udziałów – dlatego wartość wkładu pieniężnego należy uznać za „cenę” za którą udziały nabyto. Końcowo należy wskazać, że z praktyki interpretacyjnej DKIS wynika, że w sytuacji wkładu pieniężnego kosztem uzyskania przychodu będzie wartość faktycznie uiszczona za nabyte udziały – również w części przekraczającej ich wartość nominalną, np.: - interpretacja z 30 maja 2019 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.154.2019.1.EN – „W świetle powyższego w związku z planowaną sprzedażą udziałów w Sp. z o.o., które zostały objęte powyżej ich wartości nominalnej, kosztem uzyskania przychodów dla Wnioskodawcy będzie wartość wkładu pieniężnego wniesionego przez Wnioskodawcę, tj. zarówno kwota przelana na kapitał zakładowy, jak i kwota przelana na kapitał zapasowy.” - interpretacja z 21 lutego 2018 r., Znak: 0111-KDIB2-2.4010.43.2018.1.MM, w której organ podatkowy odstępując stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy, stwierdził, że: w przypadku sprzedaży przez niego Udziałów w Spółce Kapitałowej koszt uzyskania przychodu stanowić będzie wartość wniesionego wkładu pieniężnego do Spółki Kapitałowej w zamian za objęte Udziały.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.   Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 oraz 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).   Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.   Powyższe wskazuje, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.   Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.   Oznacza to, że do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.   Podatnik kwalifikując poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów powinien zatem kierować się podstawową zasadą zaistnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a możliwością osiągnięcia z tego tytułu przychodu, albowiem to na nim spoczywa ciężar udowodnienia, że poniesienie wydatku ma (lub może mieć) wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów).   W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki: - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,- został właściwie udokumentowany,- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.   Obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.   Katalog wydatków wyłączonych z kategorii kosztów podatkowych o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT ma charakter zamknięty.   Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT, do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 7e.   Z powyższego wynika, że wydatki na nabycie udziałów (akcji) stanowią koszt uzyskania przychodu, ale dopiero w momencie uzyskania przychodu ze zbycia tych udziałów (akcji). Tak więc w momencie odpłatnego zbycia udziałów (akcji) przez podatnika, wydatki poniesione na nabycie tychże udziałów (akcji), będą stanowiły koszt uzyskania przychodu. Warunkiem ich zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu będzie faktyczne ich poniesienie.   Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest jednym ze wspólników w A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Objęcie udziałów będących przedmiotem wniosku w Spółce A nastąpiło w drodze wkładu pieniężnego. Spółka A dokonała podwyższenia kapitału zakładowego w drodze utworzenia nowych, równych i niepodzielnych udziałów o wartości nominalnej po 100 zł każdy. Wnioskodawca objął 22 udziały w Spółce A (łączna wartość nominalna 2200 zł) przy czym był obowiązany z tytułu objęcia do dokonania wkładu pieniężnego na ich pokrycie w wysokości 1.000.000,00 zł. Nadwyżka pomiędzy wartością nominalną objętych udziałów, a wkładem pieniężnym przeznaczonym na ich pokrycie (agio) w łącznej wysokości 997 800,00 zł, została przekazana na kapitał zapasowy zgodnie z art. 154 § 3 Ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 ze zm.). Wnioskodawca zamierza dokonać odpłatnego zbycia wszystkich udziałów objętych w drodze wkładu pieniężnego.   Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia ustalenia, czy w przypadku odpłatnego zbycia udziałów objętych za wkład pieniężny przez Wnioskodawcę w Spółce A, będzie on uprawniony do uznania za koszt uzyskania przychodu całej kwoty wkładu pieniężnego faktycznie uiszczonej za objęte udziały (1.000.000,00 zł), zarówno w części, która została przeznaczona na kapitał zakładowy (wartość nominalna), jak i kapitał zapasowy (agio).   Biorąc pod uwagę powyższe przepisy oraz opis zdarzenia przyszłego wskazać należy, że w przypadku odpłatnego zbycia udziałów w spółce kapitałowej, objętych za wkład pieniężny, Wnioskodawca będzie uprawniony do uznania za koszt uzyskania przychodu całej kwoty wkładu pieniężnego faktycznie uiszczonej za objęte udziały, tj. zarówno w części, która została przeznaczona na kapitał zakładowy (wartość nominalna), jak i kapitał zapasowy (agio).   Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.   Końcowo odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że dotyczą one tylko konkretnych, indywidualnych spraw podmiotów, w określonym zdarzeniu przyszłym i które o ich wydanie wystąpiły, zatem nie są wiążące w niniejszej sprawie.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ..., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie  ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.   Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.