0111-KDIB1-1.4010.449.2021.2.ŚS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 13 września 2021 r. (data wpływu 16 września 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia czy w Spółce przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych z tytułu dopłat do cen wody/ścieków uiszczanych przez Gminy powstaje na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czyli w momencie wpływu środków pieniężnych na rachunek bankowy – jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   W dniu 16 września 2021 r. do Organu wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia czy w Spółce przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych z tytułu dopłat do cen wody/ścieków uiszczanych przez Gminy powstaje na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czyli w momencie wpływu środków pieniężnych na rachunek bankowy.   We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:   Spółka prowadzi działalność jako przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. z 2020 r. poz. 2028 ) na terenie 8 Gmin, wykonując zadania własne Gmin w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę oraz zbiorowego odprowadzania ścieków. Osiem Gmin posiada łącznie 100% udziałów w Spółce. Kluczowym obszarem działalności Spółki, zgodnie z Krajowym Rejestrem Sądowym jest: - pobór, uzdatnianie i dostarczanie wody, - odprowadzanie i oczyszczanie ścieków. Ceny jednostkowe za dostarczaną wodę i odprowadzane ścieki w Gminach normują taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków sporządzane przez Spółkę odrębnie dla każdej z Gmin i zatwierdzane w drodze decyzji przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie. Cena za dostarczoną wodę/odprowadzone ścieki jest to wielkość pieniężna, którą odbiorca usług jest zobowiązany zapłacić Spółce za 1 m3 dostarczonej wody/odprowadzonych ścieków, do ceny dolicza się podatek od towarów i usług w wysokości określonej odrębnymi przepisami - obecnie 8%. Niektóre Gminy z uwagi na wysoką cenę wody i ścieków ustalają w drodze Uchwały Rady Miejskiej/Gminy dopłaty dla wybranych grup odbiorców taryfowych. Dopłaty te ustalane są  w wysokości brutto do 1m3 ceny wody/ścieków. Dopłaty uchwalone przez Gminy mają bezpośredni wpływ na cenę usług świadczonych przez Spółkę dla taryfowych grup odbiorców objętych dopłatą. Otrzymywane dopłaty od Gmin stanowią jedynie zapłatę z tytułu świadczenia usług przez Spółkę na rzecz określonych grup odbiorców, a nie na rzecz Gmin. Tak więc otrzymane od Gmin kwoty dopłaty do ceny  1m3 wody/ścieków nie dofinansowują ogólnej działalności Spółki. W związku z powyższym Spółka wszystkim odbiorcom usług wystawia za dostawę wody i odbiór ścieków faktury VAT po cenach wynikających z taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę  i zbiorowego odprowadzania ścieków, a te grupy odbiorców, którym przysługuje dopłata do ceny wody/ścieków mają pomniejszone faktury o wartość brutto przyjętej dopłaty. W efekcie ustalonych dopłat na konto bankowe Spółki trafia mniej należności od odbiorców usług, niż wynika to z taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków. Dlatego też w celu udokumentowania wysokości dopłat Spółka na koniec każdego miesiąca na podstawie miesięcznego raportu o ilości sprzedanej wody i odprowadzanych ścieków wystawia na daną Gminę Notę księgową - obciążeniową zawierającą wartość brutto dopłaty. Następnie obliczona zostaje kwota podatku należnego od otrzymanej dopłaty tzw. metodą „w stu”, co zostaje udokumentowane fakturą wewnętrzną.   W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:   Czy w Spółce przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych z tytułu dopłat do cen wody/ścieków uiszczanych przez Gminy powstaje na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, czyli w momencie wpływu środków pieniężnych na rachunek bankowy Spółki? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3)   Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymane uchwałą rady gminy środki stanowią dla Spółki definitywne przysporzenie w postaci dopłat do cen za wodę i ścieki. Tego rodzaju zwiększenia aktywów Spółki stanowią przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Zatem za dzień uzyskania przychodu z tytułu dopłat do cen wody i ścieków uiszczanych przez gminy należy uznać dzień otrzymania przez Spółkę środków pieniężnych na rachunek bankowy.       W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.   Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2021 r., poz. 1800 ze zm., dalej: „updop”), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Stosownie do treści art. 12 ust. 3 updop, za przychody związane z działalnością gospodarczą  i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.   Za przychody należne uważa się kwoty należne powstałe wskutek prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, na podstawie których podatnik może domagać się zapłaty lub w ramach kompensaty otrzymania innych ekwiwalentnych świadczeń. Należne przychody to zatem takie, które wynikają z działalności gospodarczej i stały się w jej następstwie należnością (wierzytelnością), tyle tylko, że jeszcze faktycznie nie uzyskaną przez podatnika.   Moment zaliczenia uzyskanych przysporzeń do przychodów określają przepisy art. 12 ust. 3a-3g updop.   W myśl art. 12 ust. 3a updop, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: 1) wystawienia faktury albo 2) uregulowania należności. Przepis ten wprowadza ogólną zasadę decydującą o dacie powstania przychodu. Pierwszeństwo w kształtowaniu daty powstania przychodu ma dzień dokonania czynności – wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego, wykonania usługi lub jej częściowego wykonania, przy czym dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności jest ostatecznym terminem, który stanowi o dacie powstania przychodu. Ponadto dodać należy, że jeśli zaistniałe wyżej zdarzenia wystąpią po dniu wystawienia faktury, czy po dniu dokonania zapłaty należności, o momencie powstania przychodu decydują te dni, a nie fakt zaistnienia konkretnego zdarzenia. Przepis art. 12 ust. 3a cytowanej ustawy wyraża zasadę, że momentem istotnym dla ustalenia przychodu jest wykonanie świadczenia.   Ustawodawca przewidział także szczególną sytuację, gdy strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych. Zastosowanie ma wówczas przepis art. 12 ust. 3c updop, zgodnie z którym jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Przepis ten ma zastosowanie w przypadku usług o charakterze ciągłym, gdy strony uzgodnią, że regulowanie wzajemnych należności i zobowiązań między stronami będzie obejmować kolejne wyodrębnione umownie okresy świadczenia tych usług w czasie trwania umowy.   Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 3e updop, w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.   Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka prowadzi działalność jako przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. z 2020 r. poz. 2028 ) na terenie 8 Gmin, wykonując zadania własne Gmin w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę oraz zbiorowego odprowadzania ścieków. Ceny jednostkowe za dostarczaną wodę i odprowadzane ścieki w Gminach normują taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków sporządzane przez Spółkę odrębnie dla każdej z Gmin i zatwierdzane w drodze decyzji przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie. Cena za dostarczoną wodę/odprowadzone ścieki jest to wielkość pieniężna, którą odbiorca usług jest zobowiązany zapłacić Spółce za 1 m3 dostarczonej wody/odprowadzonych ścieków, do ceny dolicza się podatek od towarów i usług w wysokości określonej odrębnymi przepisami - obecnie 8%. Niektóre Gminy z uwagi na wysoką cenę wody i ścieków ustalają w drodze Uchwały Rady Miejskiej/Gminy dopłaty dla wybranych grup odbiorców taryfowych. Dopłaty te ustalane są  w wysokości brutto do 1m3 ceny wody/ścieków. Dopłaty uchwalone przez Gminy mają bezpośredni wpływ na cenę usług świadczonych przez Spółkę dla taryfowych grup odbiorców objętych dopłatą. Otrzymywane dopłaty od Gmin stanowią jedynie zapłatę z tytułu świadczenia usług przez Spółkę na rzecz określonych grup odbiorców, a nie na rzecz Gmin. Tak więc otrzymane od Gmin kwoty dopłaty do ceny  1m3 wody/ścieków nie dofinansowują ogólnej działalności Spółki. W związku z powyższym Spółka wszystkim odbiorcom usług wystawia za dostawę wody i odbiór ścieków faktury VAT po cenach wynikających z taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę  i zbiorowego odprowadzania ścieków, a te grupy odbiorców, którym przysługuje dopłata do ceny wody/ścieków mają pomniejszone faktury o wartość brutto przyjętej dopłaty. W efekcie ustalonych dopłat na konto bankowe Spółki trafia mniej należności od odbiorców usług, niż wynika to z taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków. Dlatego też w celu udokumentowania wysokości dopłat Spółka na koniec każdego miesiąca na podstawie miesięcznego raportu o ilości sprzedanej wody i odprowadzanych ścieków wystawia na daną Gminę Notę księgową - obciążeniową zawierającą wartość brutto dopłaty. Następnie obliczona zostaje kwota podatku należnego od otrzymanej dopłaty tzw. metodą „w stu”, co zostaje udokumentowane fakturą wewnętrzną.   Kwestie udzielania dopłat do usług dostawy wody i odprowadzania ścieków regulują przepisy ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. 2020 r. poz. 2028). W myśl art. 3 ww. ustawy, zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy. Rada gminy może podjąć uchwałę o dopłacie dla jednej, wybranych lub wszystkich taryfowych grup odbiorców usług. Dopłatę gmina przekazuje przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu (art. 24 ust. 6 ww. ustawy).   W tym miejscu należy wskazać, że w opisanym stanie faktycznym, Spółka nie jest usługodawcą w stosunku do Gminy, co powoduje, że przedmiotowych dopłat nie można uznać jako przychodu z tytułu wykonania usług na rzecz Gminy. Przedmiotowe dopłaty stanowią, jak wynika z opisu sprawy, jedynie zapłatę z tytułu świadczenia usług przez Spółkę na rzecz określonych grup odbiorców, a nie na rzecz Gminy.   Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że otrzymane przez Spółkę od Gminy przysporzenie, o definitywnym charakterze, w postaci dopłat do cen wody/ścieków, stanowi przychód podatkowy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym w momencie faktycznego wpływu środków pieniężnych z tego tytułu na rachunek bankowy Spółki, na podstawie art. 12 ust. 3e updop. Stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.   Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.   Nadmienić należy że w zakresie podatku od towarów i usług wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.