0111-KDIB1-1.4010.491.2021.ŚS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 września 2021 r. (data wpływu 5 października 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy koszt naprawy wirówki dekantacyjnej polegający na wymianie panelu HMI oraz sterownika można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w dacie jego poniesienia  – jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   W dniu 5 października 2021 r. do Organu wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy koszt naprawy wirówki dekantacyjnej polegający na wymianie panelu HMI oraz sterownika można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w dacie jego poniesienia.   We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:   Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie zbiorowego zaopatrzenia  w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków. Jest podatnikiem podatku od osób prawnych. Na stanie majątku trwałego związanego z prowadzoną działalnością posiada wirówkę dekantacyjną przyjętą do użytku w 2011 r. o wartości początkowej 764.783,60 zł stanowiącą obiekt oczyszczalni ścieków. W 2020 r. Wnioskodawca w związku ze stwierdzeniem  awarii systemu sterowania wirówki dekantacyjnej zwrócił się do autoryzowanego serwisu z prośbą o sprawdzenie, a następnie zlecił naprawę. W wyniku ekspertyzy zostało ustalone, iż: -        stwierdzono uszkodzenie panelu HMI, -        po podaniu zasilania panel się nie  wyświetla/podświetla, -        ze względu na brak dostępnych zastępczych paneli generacji TA 150 konieczna jest modernizacja do układu z panelem plus B&R, -        w tym celu konieczne jest zamówienie panelu 61248341-01, sterownika 61211270-04, klucza licencyjnego 61248736-01 oraz adaptera panelu 61250388-01, -        w trakcie wymiany konieczne będzie wycięcie nowego otworu w elewacji szafy głównej, zmontowanie adaptera nowego panelu oraz wymiana sterownika na nowej generacji, -        po montażu ww. elementów konieczne będzie wprowadzenie  nowego oprogramowania. Całkowity koszt naprawy wyniósł 40.439.72 zł. Po otrzymaniu w 2020 r. faktury Wnioskodawca w momencie zaksięgowania zaliczył jej wartość do kosztów uzyskania przychodów w całości i wystąpił do firmy ubezpieczeniowej, w której miał ubezpieczony majątek o wypłatę odszkodowania. W 2021 r. zostało Wnioskodawcy przyznane odszkodowanie w wysokości  18.277.70 zł. Firma ubezpieczeniowa stwierdziła, że przyczyną awarii najprawdopodobniej były wahania i przepięcia prądu oraz że panel, który uległ awarii nie jest już produkowany, a jego następna generacja nie jest już obsługiwana przez posiadany dotychczas sterownik CPU 1484 i potrzebna jest wymiana sterownika na model 1584 z kluczem licencyjnym. W związku z powyższym, ubezpieczyciel w kosztach odszkodowania nie uwzględnił kosztu wymiany sterownika uzasadniając, że jako ubezpieczyciel nie ponosi kosztów związanych z modernizacją i ulepszeniem maszyn i urządzeń. Wirówka dekantacyjna służy do odwirowania osadów ściekowych.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:   Czy koszt naprawy wirówki dekantacyjnej polegający na wymianie panelu HMI oraz sterownika można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w dacie jego poniesienia?   Zdaniem Wnioskodawcy, koszt naprawy wirówki dekantacyjnej polegający na wymianie panelu HMI oraz sterownika można było  zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w dacie jego poniesienia. Wnioskodawca wymienił elementy wirówki na nowoczesne, lepsze w porównaniu do poprzedniej generacji, ale tylko takie były już w chwili naprawy dostępne na rynku i dodatkowo ulepszenie takie nie spowodowało w żadnym razie wzrostu wartości użytkowej wirówki dekantacyjnej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia jej do używania, nie wydłużyło okresu jej użytkowania, nie wpłynęło na jakość odwirowania osadów ściekowych. Ulepszenie to nie miało też wpływu na zmianę kosztów eksploatacji wirówki.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.   Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…) W związku z powyższym, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi spełniać następujące warunki: ·         został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik), ·         jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, ·         pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ·         poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, ·         został właściwie udokumentowany, ·         nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz, aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu  w przyszłości.   Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w 2020 r. Wnioskodawca w związku ze stwierdzeniem  awarii systemu sterowania wirówki dekantacyjnej zwrócił się do autoryzowanego serwisu z prośbą o sprawdzenie, a następnie zlecił naprawę. W wyniku ekspertyzy zostało ustalone, iż: -        stwierdzono uszkodzenie panelu HMI, -        po podaniu zasilania panel się nie  wyświetla/podświetla, -        ze względu na brak dostępnych zastępczych paneli generacji TA 150 konieczna jest modernizacja do układu z panelem plus B&R, -        w tym celu konieczne jest zamówienie panelu 61248341-01, sterownika 61211270-04, klucza licencyjnego 61248736-01 oraz adaptera panelu 61250388-01, -        w trakcie wymiany konieczne będzie wycięcie nowego otworu w elewacji szafy głównej, zmontowanie adaptera nowego panelu oraz wymiana sterownika na nowej generacji, -        po montażu ww. elementów konieczne będzie wprowadzenie  nowego oprogramowania. Całkowity koszt naprawy wyniósł 40.439.72 zł. Po otrzymaniu w 2020 r. faktury Wnioskodawca w momencie zaksięgowania zaliczył jej wartość do kosztów uzyskania przychodów w całości i wystąpił do firmy ubezpieczeniowej, w której miał ubezpieczony majątek o wypłatę odszkodowania. W 2021 r. zostało Wnioskodawcy przyznane odszkodowanie w wysokości  18.277.70 zł. Firma ubezpieczeniowa stwierdziła, że przyczyną awarii najprawdopodobniej były wahania i przepięcia prądu oraz że panel, który uległ awarii nie jest już produkowany, a jego następna generacja nie jest już obsługiwana przez posiadany dotychczas sterownik CPU 1484 i potrzebna jest wymiana sterownika na model 1584 z kluczem licencyjnym. W związku z powyższym, ubezpieczyciel w kosztach odszkodowania nie uwzględnił kosztu wymiany sterownika uzasadniając, że jako ubezpieczyciel nie ponosi kosztów związanych  z modernizacją i ulepszeniem maszyn i urządzeń. Wirówka dekantacyjna służy do odwirowania osadów ściekowych.                           Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy kwestii ustalenia, czy koszt naprawy wirówki dekantacyjnej polegający na wymianie panelu HMI oraz sterownika można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w dacie jego poniesienia.   Art. 16 ust. 1 ustawy o CIT zawiera katalog, w którym ustawodawca określił wydatki, które pomimo poniesienia ich przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów bądź zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów dla celów podatkowych. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych (…).  Wydatki te w momencie ich poniesienia nie stanowią zatem bezpośrednio kosztów uzyskania przychodów. Koszt taki stanowią natomiast, zgodnie z treścią art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, odpisy z tytułu zużycia ulepszonych środków trwałych (odpisy amortyzacyjne). W myśl art. 16g ust. 13 ustawy o CIT, jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.                   Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje przytoczonych w art. 16g ust. 13 ustawy o CIT pojęć takich jak: przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja, adaptacja czy modernizacja. I tak,  ulepszenie ma miejsce w sytuacjach, w których następuje: ·         przebudowa, tj. zmiana (poprawienie) istniejącego stanu środka trwałego na inny, ·         rozbudowa, tj. powiększenie (rozszerzenie) składników majątkowych, w szczególności budynków i budowli, linii technologicznych itp., ·         adaptacja, tj. przystosowanie (przerobienie) składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu niż ten, do którego był pierwotnie przeznaczony albo nadania mu nowych cech użytkowych, ·         rekonstrukcja, tj. odtworzenie (odbudowanie) zużytych całkowicie lub częściowo składników majątkowych, ·         modernizacja, tj. unowocześnienie środka trwałego (wyposażenie obiektu bądź jego elementów składowych w takie urządzenia lub cechy, których wcześniej nie miał, a które są wytworem nowszej myśli technicznej). W kontekście powyższego stwierdzić należy, że nie każdy wydatek poniesiony na środek trwały będzie stanowił o jego ulepszeniu. Istotny jest bowiem charakter poniesionych wydatków. Wydatki  o charakterze odtworzeniowym, przywracające jedynie pierwotną wartość użytkową danego środka trwałego, których poniesienie nie spowoduje wzrostu wartości użytkowej w stosunku do tej wartości  z dnia przyjęcia środka trwałego do używania, nie skutkują jego ulepszeniem. Różnica między nakładami na remont a nakładami na ulepszenie środków trwałych polega na tym, że pierwsze z nich zmierzają do podtrzymania, odtworzenia wartości użytkowej środków trwałych a drugie do podjęcia, czy rozszerzenia działalności w drodze przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, powodującej istotną zmianę cech użytkowych.   Pojęcie remontu również nie zostało wyjaśnione w ustawie o CIT. Tym samym zasadne jest sięgnięcie w tym zakresie do definicji zawartych w innych gałęziach prawa. Pojęcie to definiują przepisy prawa budowlanego. Remontem, zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.),  jest wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Remont ma zatem na celu przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych, nie zmieniając przy tym jego charakteru  i funkcji. Remont następuje w toku eksploatacji środka trwałego przez podatnika i jest wynikiem tej eksploatacji (zużycia). Wymiana zużytych elementów środka trwałego na nowe ma charakter odtworzeniowy, przywracający jedynie jego pierwotną wartość użytkową i niezmieniający jego charakteru. Podkreślenia wymaga fakt, że przy remoncie mogą być stosowane materiały odpowiadające aktualnym standardom technologicznym. Przy ocenie wydatków – czy są to wydatki na remont – należy bowiem brać pod uwagę zmieniającą się rzeczywistość gospodarczą i postęp techniczny, mające wpływ na sposób i środki realizowania robót tym pojęciem objętych.   Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że skoro panel, który uległ awarii nie jest już produkowany, a jego następna generacja nie jest już obsługiwana przez posiadany dotychczas sterownik CPU 1484  i potrzeba jest wymian sterownika na model 1584 z kluczem licencyjnym to wydatki poniesione na wymianę panelu HMI oraz sterownika wirówki dekantacyjnej  (która jest środkiem trwałym Spółki) będą miały charakter remontowy (odtworzeniowy), mimo, że do odtworzenia będą użyte inne części. Biorąc pod uwagę powyższe, wskazane we wniosku wydatki poniesione na remont wirówki dekantacyjnej, mogą w dacie ich poniesienia, zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie bowiem  z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Przy czym w myśl art. 15 ust. 4e ww. ustawy, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.   W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.   Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ..., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.   Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.