0111-KDIB1-1.4010.524.2019.1.MF

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 listopada 2019 r. (data wpływu 22 listopada 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia:x czy strata powstała w wyniku częściowej likwidacji Hal produkcyjnych, poprzez dokonanie Rozbiórki Ścian, w postaci nieumorzonej wartości tych ścian (wartość netto) powinna zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo w momencie zakończenia likwidacji - jest prawidłowe, czy Wnioskodawca będzie mógł dokonać powiększenia wartości początkowej Hal modernizowanych o wydatki związane z Rozbiórką Ścian, których nie można przyporządkować wprost do konkretnego środka trwałego, a w konsekwencji dokonywać odpisów amortyzacyjnych od powiększonej wartości początkowej Hal modernizowanych, ustalonej w sposób proporcjonalny do wartości początkowej każdej z Hal modernizowanych - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22 listopada 2019 r. wpłynął do organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy strata powstała w wyniku częściowej likwidacji Hal produkcyjnych, poprzez dokonanie Rozbiórki Ścian, w postaci nieumorzonej wartości tych ścian (wartość netto) powinna zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo w momencie zakończenia likwidacji oraz czy Wnioskodawca będzie mógł dokonać powiększenia wartości początkowej Hal modernizowanych o wydatki związane z Rozbiórką Ścian, których nie można przyporządkować wprost do konkretnego środka trwałego, a w konsekwencji dokonywać odpisów amortyzacyjnych od powiększonej wartości początkowej Hal modernizowanych, ustalonej w sposób proporcjonalny do wartości początkowej każdej z Hal modernizowanych. We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółka jest podatnikiem podatku CIT podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka wchodzi w skład Grupy Kapitałowej (dalej: „GK”), specjalizującej się w produkcji i sprzedaży węgla (...). Wnioskodawca świadczy usługi przede wszystkim dla spółek z GK. Spółka (...)prowadzi działalność w zakresie remontów i modernizacji (...) Aktualnie Spółka realizuje dużą inwestycję w ramach programu rozwojowego, obejmującą wykonanie prac projektowo budowlanych/adaptacji zespołu hal produkcyjnych należących do Spółki (dalej: „Inwestycja”). W toku realizowanej Inwestycji Spółka planuje modernizację dotychczas posiadanych środków trwałych oraz budowę całkowicie nowych środków trwałych. Spółka planuje, że w ramach Inwestycji zostaną przeprowadzone roboty w branży konstrukcyjno-budowlanej, elektrycznej, instalacyjnej i drogowej, które w największym stopniu dotyczą hali nr 3, która łącznie z halami nr 1 i 2 stanowią jeden środek trwały, hal nr 5, 6 ,7 oraz 8, które razem tworzą jeden środek trwały oraz hala nr 4 stanowiąca kolejny odrębny środek trwały (łącznie zwane „Halami modernizowanymi”). Każda z Hal modernizowanych posiada wartość podatkową netto (nie zostały w pełni zamortyzowane dla celów podatkowych). W pierwszej kolejności poniżej został opisany stan istniejący przed rozpoczęciem Inwestycji, następnie opisane zostały przewidziane roboty modernizacyjne. Inwestycja w ramach robót w branży konstrukcyjno-budowlanej swoim zakresem obejmować będzie budowę nowej hali, przebudowę oraz adaptację istniejących obiektów hal w niezbędnym zakresie, spełniając wymagania określone w Dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 r. Obiekt, który Wnioskodawca przewidział do przebudowy/adaptacji stanowi zespół, liczący 8 hal produkcyjno-magazynowych o konstrukcji stalowej, szkieletowej (w tym Hale modernizowane). Obiekt jest wielonawowy, nawy hal produkcyjno-magazynowych w konstrukcji stalowej wraz z zapleczem socjalno-biurowym wykonanym w konstrukcji żelbetowej, dobudowana hala magazynowa nr 4 o konstrukcji stalowej. Ściany hal wykonane są w systemie blach warstwowych trapezowych z rdzeniem wypełnionym wełną. Doświetlenie hal w szczytowych ścianach wykonano z paneli szklanych vitrolitowych oraz z dachu z wykorzystaniem zabudowanych naświetli dachowych. Połać dachowa na wszystkich istniejących halach produkcyjno-magazynowych wykonana jest w konstrukcji stalowej z pokryciem warstwowym, którego spód stanowi blacha trapezowa, następnie ułożona wełna, natomiast wierzchnia warstwa pokrycia stanowi papa. Od strony północnej na szerokości 3 naw zabudowana jest hala magazynowa (liczona jako nawa nr 4) w konstrukcji stalowej obudowana płytami warstwowymi, w której zabudowana jest suwnica o nośności 16 t. Dach hali nr 4 wykonano jako warstwowy z membraną PCV. Hale posiadają instalację wodno-kanalizacyjną, elektryczną, sprężonego powietrza, teletechniczną oraz c.o. W halach naw 1 i 2 zainstalowane są po 2 suwnice podwieszone o nośności 5 t, natomiast w nawie 6 zainstalowano suwnicę natorową o nośności 16 t. Łączna powierzchnia hal (Nr od 1 do 8) wynosi 10.373,96 m2. Przy czym powierzchnia poszczególnych hal wynosi odpowiednio: nr 1 - 1184,4 m2; nr 2 - 1145,9 m2; nr 3 - 1137,86 m2; nr 4 - 995,4 m2; nr 5 - 1569 m2; nr 6 - 1333 m2; nr 7 - 1493 m2; nr 8 - 1515,4 m2. Podsumowując prace w ramach Inwestycji planuje się: Nawy (hale) nr 3, nr 5 i nr 6 - adaptację dla ciągu technologicznego procesu produkcji sekcji obudów zmechanizowanych, Nawa (hala) nr 7 - adaptację dla procesu produkcji tras przenośników zgrzebłowych oraz procesu produkcji szyn kolejek podwieszanych, Nawa (hala) nr 8 - adaptację dla procesu produkcji krążników przenośników taśmowych oraz procesu produkcji rurociągów magistrali ciśnieniowych i spływowych, Nawa (hala) nr 9 - budowę nowej hali produkcyjnej nr 9 dla procesu produkcji elementów hydrauliki siłowej, - Nawy (hale) nr 1, 2 i 4 - prace adaptacyjne, polegające głównie na remoncie elewacji oraz połaci dachowych. Hala nr 3 Przebudowa przedmiotowej hali musi uwzględniać ciągłą produkcję na hali nr 2. Słupy Wymiana słupów hali nr 3 na nowe przygotowane bezpośrednio do zabudowy toru jezdnego w osi przy dylatacji z halą nr 5, oraz wymiana gałęzi słupa na nową przygotowaną bezpośrednio do zabudowy toru jezdnego w osi z halą nr 2 Kratownice dachowe Wzmocnienie konstrukcji kratownicy dachowej oraz naprawa spoin kratownicy dachowej - alternatywnie wymiana kratownic dachowych za wyjątkiem kratownic skrajnych i przedskrajnych. Tory jezdne Tory jezdne suwnic musza być zdemontowane i zabudowane w taki sposób, aby nie obciążały bezpośrednio kratownic nośnych. Tor podsuwnicowy należy wykonać jako nowy. Roboty demontażowe Demontaż toru jezdnego suwnicy; Demontaż obudowy dachu wraz z obróbkami ok. 1048 m2; Demontaż obudowy ścian wraz z obróbkami (ściany wewnętrzne i zewnętrzne) - ok. 1380 m2; Demontaż rygli i ślusarki; Wyburzenie płyty przyziemia wewnątrzobiektowej - ok. 1050 m2; Demontaż świetlików; Demontaż konstrukcji dachu; Demontaż rygli i ślusarki; Utylizacja gruzu. Stan zerowy Nowa płyta przyziemia ze zbrojeniem rozproszonym wraz z kanałami odwadniającymi - ok. 1048 m2. Stan surowy Wymiana słupów hali na nowe przygotowane bezpośrednio do zabudowy toru jezdnego w osi przy dylatacji z halą nr 5 oraz wymiana gałęzi słupa na nową przygotowaną bezpośrednio do zabudowy toru jezdnego w osi z halą nr 2; Zabudowa nowych kratownic dachowych lub wzmocnienia pasów dolnych nakładkami z blach; Zabudowa nowego toru jezdnego suwnicy; Świetliki dachowe; Zabezpieczenia antykorozyjne całej konstrukcji stalowej; Obudowa dachu wraz ze szkleniem świetlików; Obudowa dachu płyty warstwowe z rdzeniem; Obróbki ścienne systemowe; Obróbki dachowe systemowe; Rygle ścian zimnogięte ocynkowane; Ślusarka, brama; Ściany wewnętrzne; Obudowy ścian na płyty warstwowe z rdzeniem; Obróbki ścienne systemowe. Stan zamknięty Posadzki przemysłowe; Odwodnienie dachu; Dostawa i montaż suwnic natorowych; Instalacje odwodnieniowe i kanalizacje deszczowe. Hale nr 5, 6 Słupy Hala nr 5 - Wymiana słupów hali na nowe przygotowane bezpośrednio do zabudowy toru jezdnego w osi przy dylatacji z halą nr 3 oraz wymiana gałęzi słupa na nową przygotowaną bezpośrednio do zabudowy toru jezdnego w osi z halą nr 6 Hala nr 6 - wzmocnienie słupów i ich rektyfikacja Kratownice dachowe; Naprawa spoin kratownicy dachowej; Tory jezdne suwnic; Tor jezdny suwnicy w hali nr 5 musi zostać zdemontowany i zabudowany w taki sposób aby nie obciążał bezpośrednio kratownic nośnych. Tor podsuwnicowy należy wykonać jako nowy. Roboty demontażowe Demontaż toru jezdnego suwnicy; Demontaż obudowy dachu wraz z obróbkami ok. 2562 m2; Demontaż obudowy ścian wraz z obróbkami (ściany wewnętrzne i zewnętrzne) - ok. 2225 m2; Demontaż rygli i ślusarki; Demontaż świetlików; Wyburzenie płyty przyziemia wewnątrzobiektowej - ok. 2550 m2; Utylizacja gruzu. Stan zerowy Nowa płyta przyziemia ze zbrojeniem rozproszonym wraz z kanałami odwadniającymi - ok. 2550 m2. Stan surowy Hala nr 5 wymiana słupów hali na nowe przygotowane bezpośrednio do zabudowy toru jezdnego w osi przy dylatacji z halą nr 3 oraz wymiana gałęzi słupa na nową przygotowaną bezpośrednio do zabudowy toru jezdnego w osi z halą nr 6; Hala nr 6 - demontaż i ponowny montaż konstrukcji dachowej w celu umożliwienia wymiany słupów; Hala nr 5 i nr 6: Wzmocnienie słupów i ich rektyfikacja z dostosowaniem ich do zabudowy bezpośredniej toru jezdnego; Naprawa spoin i wzmocnienie kratownic dachowych; Zabudowa nowego toru jezdnego suwnicy; Świetliki dachowe; Zabezpieczenia antykorozyjne całej konstrukcji stalowej; Obudowa dachu wraz ze szkleniem świetlików; Obudowa dachu płyty warstwowe z rdzeniem; Szklenie okien; Obróbki ścienne systemowe; Obróbki dachowe systemowe; Rygle ścian zimnogięte ocynkowane; Ślusarka, okna, bramy; Obudowa ścian + Ściany wewnętrzne; Obudowy ścian na płyty warstwowe z rdzeniem; Obróbki ścienne systemowe. Stan zamknięty Posadzki przemysłowe; Odwodnienie dachu; Dostawa i montaż suwnic natorowych; Instalacje odwodnieniowe i kanalizacje deszczowe. W hali nr 5 przewidziano malarnie konstrukcji - należy wykonać wydzielone pomieszczenia w tym celu + podłogi, ściany i sufity powinny być odporne na działanie substancji chemicznych. Hale nr 7, 8 Słupy Wzmocnienie słupów i ich rektyfikacja z dostosowaniem ich do zabudowy bezpośredniej toru jezdnego; Kratownice dachowe; Naprawa spoin kratownicy dachowej; Tory jezdne suwnic; Tory jezdne suwnic muszą być zdemontowane i zabudowane w taki sposób aby nie obciążały bezpośrednio kratownic nośnych. Tor podsuwnicowy należy wykonać jako nowy. Roboty demontażowe Demontaż toru jezdnego suwnicy; Demontaż obudowy dachu wraz z obróbkami ok. 2562 m2; Demontaż obudowy ścian wraz z obróbkami (ściany wewnętrzne i zewnętrzne) - ok. 2225 m2; Demontaż rygli i ślusarki; Demontaż świetlików; Wyburzenie płyty przyziemia wewnątrzobiektowej - ok. 2550 m2; Utylizacja gruzu. Stan zerowy Nowa płyta przyziemia ze zbrojeniem rozproszonym wraz z kanałami odwadniającymi - ok. 2500 m2. Stan surowy Wzmocnienie słupów i ich rektyfikacja z dostosowaniem ich do zabudowy bezpośredniej toru jezdnego; Naprawa spoin i wzmocnienie kratownic dachowych; Zabudowa nowego toru jezdnego suwnicy; Świetliki dachowe; Zabezpieczenia antykorozyjne całej konstrukcji stalowej; Obudowa dachu wraz ze szkleniem świetlików; Obudowa dachu płyty warstwowe z rdzeniem; Szklenie okien; Obróbki ścienne systemowe; Obróbki dachowe systemowe; Rygle ścian zimnogięte ocynkowane; Ślusarka, okna, bramy; Obudowa ścian + Ściany wewnętrzne; Obudowy ścian na płyty warstwowe z rdzeniem; Obróbki ścienne systemowe. Stan zamknięty Posadzki przemysłowe; Odwodnienie dachu; Dostawa i montaż suwnic natorowych; Instalacje odwodnieniowe i kanalizacje deszczowe. Z przedstawionych powyżej planów projektowych wynika, że w ramach Inwestycji Spółka planuje przebudować Hale modernizowane, przy czym jednym z etapów będą prace demontażowe, w tym rozbiórka obudowy ścian wraz z obróbkami (ściany wewnętrzne i zewnętrzne), wyburzenie płyty przyziemia wewnątrzobiektowej oraz demontaż obudowy dachu (dalej: „Rozbiórka Ścian”). Zważywszy, że Rozbiórka Ścian będzie istotną ingerencją w konstrukcję Hal modernizowanych, bowiem demontowane elementy środków trwałych przestaną fizycznie istnieć, należy stwierdzić, że dojdzie do częściowej likwidacji środków trwałych Spółki. Rozbiórka Ścian stanowi częściową, niemniej istotną dekonstrukcję Hal modernizowanych, zważywszy na zakres powierzchniowy oraz rodzajowy prac, a także biorąc pod uwagę strukturę konstrukcyjną budynków. Rozbiórka Ścian będzie wiązała się z faktycznym odłączeniem od konstrukcji budynków - ścian, płyt przyziemia i dachu oraz będzie dotyczyła ścian o konstrukcji stalowej, a konkretnie wykonanych w systemie blach warstwowych trapezowych z rdzeniem wypełnionym wełną. Należy również zaznaczyć, że likwidowane „części” budynków są również w niektórych przypadkach elementami wchodzącymi w skład więcej niż jednego środka trwałego (np. ściana podlegająca Rozbiórce Ścian może oddzielać hale będące odrębnymi środkami trwałymi). W efekcie powyższego dojdzie do częściowej likwidacji Hal modernizowanych, bowiem elementy konstrukcyjne o znacznej wartości ulegną wyburzeniu (fizycznej likwidacji). Niemniej jednak przy realizacji Inwestycji prace demontażowe są jedynie etapem całego projektu, po którym w kolejnym etapie nastąpią prace polegające na przebudowie, w wyniku których Hale modernizowane staną się bardziej funkcjonalne i dostosowane do potrzeb prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności. Podsumowując powyższe należy wskazać, że planowana Inwestycja w zakresie Hal modernizowanych będzie składała się z dwóch głównych etapów: 1. Etap I - częściowa likwidacja środków trwałych w postaci Hal modernizowanych (tu prace demontażowe polegające na Rozbiórce Ścian), 2. Etap II - przebudowa Hal modernizowanych. W powyższym kontekście Spółka wskazuje, że możliwe jest określenie wartości części likwidowanej w wyniku Rozbiórki Ścian dla każdej z Hal modernizowanych na podstawie posiadanych informacji lub przy pomocy wyceny rzeczoznawcy majątkowego. Z perspektywy Spółki wykonanie Inwestycji jest niezbędne z gospodarczego punktu widzenia oraz ekonomicznie uzasadnione, celem zwiększenia osiąganych dochodów. Rozwój działalności gospodarczej Spółki i wzrastające zapotrzebowanie na powierzchnię produkcyjną wymaga rozbudowy posiadanego zaplecza, a potencjał Hal modernizowanych w obecnej postaci jest wyczerpany. Podkreślenia wymaga, że Spółka nie zmieniła i nie przewiduje zmieniać rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej, w konsekwencji czego częściowa likwidacja Hal modernizowanych nie będzie miała związku ze zmianą profilu działalności wykonywanej przez Spółkę. Przy podjęciu decyzji o modernizacji polegającej na częściowej likwidacji środków trwałych w postaci Hal modernizowanych została uwzględniona racjonalna gospodarka środkami trwałymi oraz rozwój techniki, w związku z którym oferowane są nowe rozwiązania technologiczne. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: Czy strata powstała w wyniku częściowej likwidacji Hal produkcyjnych, poprzez dokonanie Rozbiórki Ścian, w postaci nieumorzonej wartości tych ścian (wartość netto) powinna zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo w momencie zakończenia likwidacji? Czy Wnioskodawca będzie mógł dokonać powiększenia wartości początkowej Hal modernizowanych o wydatki związane z Rozbiórką Ścian, których nie można przyporządkować wprost do konkretnego środka trwałego, a w konsekwencji dokonywać odpisów amortyzacyjnych od powiększonej wartości początkowej Hal modernizowanych, ustalonej w sposób proporcjonalny do wartości początkowej każdej z Hal modernizowanych? 1. Zdaniem Wnioskodawcy strata powstała w wyniku częściowej likwidacji Hal produkcyjnych, poprzez dokonanie Rozbiórki Ścian, w postaci nieumorzonej wartości tych ścian (wartość netto) powinna zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo w momencie zakończenia likwidacji. 2. Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on mógł dokonać powiększenia wartości początkowej Hal modernizowanych o wydatki związane z Rozbiórką Ścian, których nie można przyporządkować wprost do konkretnego środka trwałego, a w konsekwencji dokonywać odpisów amortyzacyjnych od powiększonej wartości początkowej Hal modernizowanych, ustalonej w sposób proporcjonalny do wartości początkowej każdej z Hal modernizowanych. Ad. 1 W oparciu o przepisy art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. 2019, poz. 865 z późn. zm., dalej: „Ustawa CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 Ustawy CIT. Według powyższych przepisów, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (z wyłączeniem tych wskazanych w art. 16 ust. 1 Ustawy CIT), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tym samym, za koszty uzyskania przychodu należy uznać wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 Ustawy CIT. Zgodnie z powyższym kosztem uzyskania przychodów będzie taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki: został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika, jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, został właściwie udokumentowany, nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Dlatego, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy przepisy wyraźnie wskazują przynależność danego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłączają możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. W myśl art. 16 ust. 1 pkt 5 Ustawy CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w części pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT. Z kolei zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 6 Ustawy CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności. Zgodnie z art. 16g ust. 16 Ustawy CIT w razie trwałego odłączenia od danego środka trwałego części składowej lub peryferyjnej wartość początkową tego środka zmniejsza się, od następnego miesiąca po odłączeniu, o różnicę między ceną nabycia (kosztem wytworzenia) odłączonej części a przypadającą na nią, w okresie połączenia, sumą odpisów amortyzacyjnych obliczoną przy zastosowaniu metody amortyzacji i stawki amortyzacyjnej stosowanej przy obliczaniu odpisów amortyzacyjnych tego środka trwałego. Jak wynika z powyższych przepisów, poniesiona strata nie stanowi kosztu uzyskania przychodów w przypadku, gdy likwidacja środków trwałych wykorzystywanych w działalności gospodarczej została dokonana z powodu utraty przez środek trwały przydatności gospodarczej ze względu na zmianę rodzaju tej działalności. Odnosząc powyższe do analizowanego stanu faktycznego, Wnioskodawca wskazuje, że jego potrzeby wymagają podjęcia prac w ramach Inwestycji, związanych z Halami modernizowanymi, co w ostatecznym efekcie spowoduje ulepszenie tych środków trwałych poprzez przebudowę mającą na celu dostosowanie ich do bieżących potrzeb działalności gospodarczej Wnioskodawcy w wyniku zastosowania aktualnych technologii i materiałów. Z uwagi na fakt fizycznej likwidacji części Hal modernizowanych w wyniku Rozbiórki Ścian, Wnioskodawca będzie w pierwszej kolejności zobowiązany do pomniejszenia wartości początkowej środków trwałych zgodnie z powołanymi przepisami art. 16g ust. 16 Ustawy CIT. Zgodnie z tym przepisem, w celu obniżenia wartości początkowej środka trwałego będącej podstawą dalszych odpisów amortyzacyjnych podatnik powinien w pierwszej kolejności ustalić wartość początkową odłączanego elementu oraz wartość odpisów amortyzacyjnych dokonanych do czasu odłączenia a następnie obliczyć wartość netto odłączanego elementu poprzez odjęcie od wartości początkowej elementu odłączanego wartości dokonanych odpowiednio w tej części odpisów amortyzacyjnych. Ustalona w ten sposób wartość netto odłączanego elementu będzie pomniejszała wartość początkową całego środka trwałego. W związku z powyższym Wnioskodawca podkreśla, że Inwestycja jest podejmowana z uzasadnionych względów ekonomicznych oraz gospodarczych, Spółka ma bowiem na celu modernizację zespołu hal produkcyjnych, w tym Hal modernizowanych. Ponadto częściowa likwidacja Hal modernizowanych będzie polegała na fizycznej likwidacji poprzez Rozbiórkę Ścian i zostanie odpowiednio udokumentowana. Jednocześnie częściowa likwidacja Hal modernizowanych nie jest spowodowana utratą przydatności tych środków trwałych ze względu na zmianę prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności. W konsekwencji, nie znajdzie zastosowania ograniczenie zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 6 Ustawa CIT. Należy bowiem zwrócić uwagę, że pomimo, iż przepisy art. 16 ust. 1 pkt 6 Ustawy CIT nie odnoszą się wprost do kwestii częściowej likwidacji środka trwałego, to możliwość takiego odniesienia nie budzi wątpliwości w interpretacjach podatkowych. W analizowanym stanie rzeczy - częściowa likwidacja Hal modernizowanych, jak i ich późniejsza przebudowa jest konieczna, by zaspokoić potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem powstała strata związana z częściową likwidacją Hal modernizowanych, w części niepokrytej odpisami amortyzacyjnymi, będzie stanowiła dla Spółki koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, w momencie zakończenia fizycznej likwidacji. Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy jest on uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nieumorzonej wartość wyburzonej części Hal modernizowanych tj. ścian podlegających wyburzeniu w ramach Rozbiórki Ścian, ponieważ w analizowanej sytuacji są spełnione ustawowe przesłanki zaliczenia tej wartości bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, a jednocześnie nie zachodzą okoliczności wyłączające taką możliwość określone w przepisach Ustawy CIT. Zatem, strata powstała w wyniku częściowej likwidacji Hal produkcyjnych, poprzez dokonanie Rozbiórki Ścian, w postaci nieumorzonej wartości tych ścian (wartość netto) powinna zostać zaliczona do kosztów uzyskana przychodów jednorazowo w momencie zakończenia fizycznej likwidacji. Ad. 2 Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 Ustawy CIT. Ponadto, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. c Ustawy CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych. Na podstawie art. 16g ust. 13 Ustawy CIT, jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10.000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji. Przepisy Ustawy CIT wprowadzając pojęcie „inwestycja w obcych środkach trwałych”, oprócz jego ogólnej definicji, nie wskazują jednak szczegółowych cech, jakie powinna spełniać inwestycja w obcym środku trwałym. W praktyce przyjmuje się, że inwestycją w obcym środku trwałym w rozumieniu Ustawy CIT są generalnie wydatki poniesione na modernizacje i inne tego rodzaju prace niebędące remontem obiektu (czyli przywróceniem do stanu pierwotnego) środka trwałego niezaliczanego do majątku podatnika, ale prawnie i na zasadzie wyłączności przez niego używanego. Należy ponadto doprecyzować, że do wydatków na ulepszenie środków trwałych zalicza się wydatki na ich: przebudowę, czyli zmianę (poprawienie) istniejącego stanu środków trwałych na inny, rozbudowę tj. powiększenie (rozszerzenie) składników majątkowych, w szczególności zaś budynków i budowli, linii technologicznych, rekonstrukcję, tj. odtworzenie (odbudowa) zużytych całkowicie lub częściowo składników majątkowych, adaptację, tj. przystosowanie (przerobienie) składnika majątkowego, modernizację, tj. unowocześnienie środków trwałych. Na podstawie przepisów art. 16g ust. 16 Ustawy CIT w razie trwałego odłączenia od danego środka trwałego części składowej lub peryferyjnej, wartość początkową tego środka zmniejsza się, od następnego miesiąca po odłączeniu, o różnicę między ceną nabycia (kosztem wytworzenia) odłączonej części a przypadającą na nią, w okresie połączenia, sumą odpisów amortyzacyjnych obliczoną przy zastosowaniu metody amortyzacji i stawki amortyzacyjnej stosowanej przy obliczaniu odpisów amortyzacyjnych tego środka trwałego. Ustawa CIT reguluje zatem sposób ustalenia wartości początkowej środka trwałego, który pozostał po trwałym odłączeniu części składowej albo peryferyjnej tego środka. Jednocześnie brak jest definicji pojęć część składowa oraz część peryferyjna. Konieczne zatem jest odwołanie do przepisów prawa cywilnego. Zgodnie z art. 47 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Z kolei część peryferyjna (przy założeniu, że chodzi o przynależność w rozumieniu art. 51 Kodeksu cywilnego), jest definiowana jako rzecz odrębna od rzeczy głównej, pozostająca z nią w stosunku gospodarczego przyporządkowania, mająca charakter pomocniczy. Trwałe, definitywne odłączenie części składowej lub peryferyjnej od środka trwałego będzie zatem skutkowało trwałym uszkodzeniem środka trwałego lub istotną zmianą środka trwałego, lub też trwałym uszkodzeniem przedmiotu odłączonego lub trwałą istotną zmianą przedmiotu odłączanego. Podsumowując, trwałe odłączenie części składowej lub peryferyjnej wystąpi zawsze, gdy przedmiot odłączony zostanie trwale uszkodzony lub zmieni się. Na gruncie powołanych przepisów ustawodawca wskazał działania, których efektem jest ulepszenie środka trwałego. Powyższe przepisy wskazują zatem na bezpośredni związek kosztów poniesionych na ulepszenie środka trwałego z osiąganym po jego ulepszeniu przychodem. Przechodząc na grunt analizowanego stanu faktycznego, podkreślić należy, że Rozbiórka Ścian będzie dotyczyła elementów konstrukcyjnych Hal modernizowanych (ścian), o konstrukcji stalowej, a ich demontaż będzie istotną ingerencją w istniejący środek trwały. W konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy, planowana Rozbiórka Ścian będzie stanowić trwałe odłączenie części składowej (art. 16g ust. 16 Ustawy CIT). Elementy podlegające demontażowi nie będą bowiem ponownie przyłączane do Hal modernizowanych, co oznacza, że odłączenie ma charakter definitywny. W wyniku Rozbiórki Ścian trwałe odłączenie części środków trwałych - Hal modernizowanych - nastąpi w celu ich likwidacji fizycznej. W konsekwencji, w pierwszej kolejności Wnioskodawca będzie zobowiązany do pomniejszenia wartości początkowej Hal modernizowanych. W kolejnym etapie Wnioskodawca dokona modernizacji, która jest jednym z elementów ulepszenia środka trwałego. Zważywszy, że prace w ramach Inwestycji mają na celu m.in. zastosowanie w Halach modernizowanych nowych technologii i rozwiązań, wydatki z tym związane należy zatem uznać za wydatki zwiększające wartość początkową tych środków trwałych. Z powołanych przepisów wynika, że w wartości początkowej Hal modernizowanych (po ulepszeniu) Wnioskodawca uprawniony będzie do uwzględnienia wydatków na Rozbiórkę ścian. Przedmiotowe wydatki są bowiem etapem planowanej przez Spółkę modernizacji jej środków trwałych: Hal modernizowanych, które nie zostały w całości zamortyzowane i mają na celu przygotowanie modernizowanej przestrzeni tak, aby możliwa była jej reorganizacja oraz zastosowanie nowych rozwiązań technologicznych. Wydatki na Rozbiórkę Ścian są zatem bezpośrednio związane z ulepszeniem Hal modernizowanych, a w konsekwencji będą mogły powiększyć wartość początkową ulepszonych Hal zmodernizowanych. Niemniej jednak, w analizowanym stanie faktycznym, może zdarzyć się, że brak będzie możliwości przypisania kosztu Rozbiórki Ścian wprost dla każdej z Hal modernizowanych (środków trwałych), ponieważ wycena przeprowadzenia prac w ramach Rozbiórki Ścian będzie wykonana zbiorczo, tj. dla wszystkich środków trwałych łącznie. W takim przypadku konieczne będzie ustalanie, w jakiej proporcji ponoszone koszty Rozbiórki Ścian związane są z konkretnym środkiem trwałym. Przepisy podatkowe nie dają jednoznacznej odpowiedzi, w jaki sposób alokować koszty w w/w przypadku do powiększonej wartości początkowej środków trwałych. Zdaniem Wnioskodawcy, uzasadnione będzie zastosowanie w takiej sytuacji klucza alokacji tj. rozliczenie wydatków powstałych w wyniku Rozbiórki Ścian proporcjonalnie do wartości początkowej poszczególnych Hal modernizowanych (środków trwałych). Przyjęcie takiego klucza alokacji będzie zasadne, zważywszy, że skoro likwidowane będą części Hal modernizowanych, to pomiędzy takim kosztem, a ulepszeniem Hal modernizowanych będzie istniał związek, który umożliwi proporcjonalne przyporządkowanie ponoszonych kosztów. Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, będzie on mógł dokonać powiększenia wartości początkowej Hal modernizowanych o wykonane prace modernizacyjne w ramach Inwestycji, a w konsekwencji dokonywać odpisów amortyzacyjnych w związku z poniesionymi kosztami Rozbiórki Ścian od powiększonej wartości początkowej Hal modernizowanych, proporcjonalnie do wartości początkowej każdej z Hal modernizowanych (w braku możliwości bezpośredniego przyporządkowania kosztów Rozbiórki Ścian do danego środka trwałego). W świetle przywołanych argumentów Wnioskodawca zwraca się z prośbą o potwierdzenie, że przedstawione stanowiska i rozumienie treści przepisów prawa podatkowego są prawidłowe. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.