0111-KDIB1-1.4010.638.2021.1.MF

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 17 grudnia 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia czy: ·         Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę stanowi kwalifikowane prawa własności intelektualnej (dalej: „KPWI”) - w rozumieniu przepisu art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT (autorskie prawo do programu komputerowego); ·         Ulepszenie stanowić będzie odrębne od „podstawowej” wersji oprogramowania kwalifikowane prawo własności intelektualnej (tj. autorskie prawo do programu komputerowego, w rozumieniu przepisu art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT); ·         Spółka może korzystać ze stawki 5% od dochodu uzyskiwanego ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wskazanego w pyt. 1; ·         Spółka może korzystać ze stawki 5% od dochodu uzyskiwanego ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wskazanego w pyt. 2; ·         Prawidłowe jest stanowisko Spółki, że Koszty uzupełniające będą podlegać rozliczeniu w ramach reżimu „IP Box”; ·         Prawidłowe jest stanowisko Spółki, że Koszty uzupełniające powinny być uwzględniane przy kalkulacji współczynnika Nexus do litery A; ·         Prawidłowa jest klasyfikacja stosowana przez Spółkę w zakresie przyporządkowania poszczególnych rozliczeń kosztów pracowników, tj. koszty wynagrodzenia pracowników w zakresie programistów, menadżerów projektów oraz menadżerów zespołów zatrudnionych na umowę o pracę oraz umowy cywilnoprawne powinny być rozliczone pod lit. A; ·         Prawidłowa jest klasyfikacja stosowana przez Spółkę w zakresie przyporządkowania poszczególnych rozliczeń kosztów współpracowników w zakresie programistów, menadżerów projektów oraz menadżerów zespołów we współczynniku Nexus - tj. koszty programistów współpracujących (prowadzących własną działalność gospodarczą) powinny być rozliczone pod lit.: B (w wypadku podmiotów niepowiązanych) oraz C (w wypadku podmiotów powiązanych). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Wnioskodawca to innowacyjna Spółka z branży inżynierii oprogramowania zajmująca się dostarczaniem rozwiązań z zakresu analizy danych i machine learning dla przedsiębiorstw, organizacji pozarządowych i organizacji non-profit. Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Spółka, współpracując z kontrahentami, realizuje szereg zleceń, które można podzielić na trzy główne obszary: -        Prace deweloperskie; -        Konsultacje; -        Szkolenia. Prace deweloperskie prowadzone przez Wnioskodawcę koncentrują się na tworzeniu oprogramowania, tj. tworzenia aplikacji oraz autonomicznych modułów do aplikacji. Działania te w umowach z kontrahentami określane są zazwyczaj jako „development works”. Poza pracami deweloperskimi Spółka świadczy dla kontrahentów usługi w zakresie specjalistycznych konsultacji dotyczących, m.in. opracowania planu implementacji rozwiązań programistycznych oraz szkoleń w zakresie, np. dobrych praktyk programowania aplikacji. Inne zlecenia, aniżeli prace deweloperskie, wykonywane przez Spółkę nie są uwzględniane przy kalkulacji podstawy opodatkowania branej pod uwagę do ulgi IP Box. W zakresie prac deweloperskich można wyróżnić dwa schematy działania, tj. tworzenie oprogramowania (tj. aplikacji) od podstaw, bądź też rozwój już istniejącego oprogramowania poprzez tworzenie dodatkowych, autonomicznych modułów działających w obrębie istniejących już aplikacji. W ramach wymienionych wyżej prac deweloperskich Spółka realizuje pojedyncze projekty dla poszczególnych odbiorców w oparciu o zawarte umowy ramowe. Szczegóły prac w ramach pojedynczego projektu określa dokument o charakterze zlecenia wykonawczego do umowy ramowej. Efektem realizowanych projektów w zakresie prac deweloperskich są nowo tworzone, bądź rozwinięte aplikacje lub moduły do aplikacji. Wytwarzane oprogramowanie dotyczy przykładowo następujących obszarów biznesowych: -        automatyzacji wprowadzania danych z badań mikroskopem; -        zatwierdzania raportów z badań; -        wizualizacji danych o genach i liniach komórkowych; -        planowania stanów magazynowych; -        szacowania parametrów dla nowych produktów; -        chromatograficznej analizy zawartości płynów; -        raportowania jakości procesu produkcji leków. Wymienione wyżej prace programistyczne prowadzone są głównie przez programistów współpracujących - tj. przedsiębiorców, zdarzają się również pojedyncze przypadki programistów zatrudnionych na umowę o pracę lub umowę cywilno-prawną (umowa zlecenie lub o dzieło). Programiści zatrudnieni w oparciu o umowę o pracę lub umowę o dzieło/zlecenie wykonują swoje czynności w ramach działalności badawczo-rozwojowej Spółki. Natomiast programiści zewnętrzni, tj. prowadzący działalność gospodarczą wytwarzają wyniki prac wchodzące w skład prowadzonej przez spółkę działalności badawczo-rozwojowej. Żaden z programistów - niezależnie od formy współpracy - nie tworzy „gotowego” oprogramowania. Każdy z nich tworzy jedynie określone elementy kodu. Z „technicznego” punktu widzenia efekty prowadzonych prac deweloperskich w postaci tworzonych bądź rozwiniętych aplikacji lub modułów do aplikacji stanowią formę oprogramowania komputerowego stworzonego poprzez proces programowania. Programowanie obejmuje zaś, w szczególności, proces tworzenia lub wykorzystania odpowiednich zapisów kodu źródłowego. Programowanie jest traktowane jako część prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez Spółkę. Oprogramowania posiadają charakter twórczy, są „nowe”, tj. żadne z nich nie stanowi skopiowania bądź odwzorowania istniejącego produktu. Jednocześnie należy podkreślić, że celem prac realizowanych w ramach projektów nie jest wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do oprogramowania. Stworzone oprogramowanie podlega ochronie prawnej wynikającej z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. 2018 r., poz. 1191, dalej: „Prawo autorskie”). Prace nad tworzeniem produktów w postaci oprogramowania, jako prace badawczo- rozwojowe realizowane są przez Spółkę w sposób systematyczny i w zależności od projektu trwają od kilku do nawet kilkudziesięciu miesięcy. Prace realizowane są według określonych harmonogramów przez specjalnie wybrane osoby posiadające odpowiednie kompetencje, doświadczenie i wykształcenie. Ulepszenie (rozwój) istniejących aplikacji Wnioskodawca, jak zostało wskazane wyżej, oprócz tworzenia oprogramowania (tj. aplikacji) od podstaw, podejmuje również działania zmierzające do rozwoju już istniejącego oprogramowania poprzez tworzenie dodatkowych, autonomicznych modułów działających w obrębie istniejących już aplikacji. Przedmiotowe działania prowadzone dla oprogramowania stworzonego wcześniej przez Wnioskodawcę, bądź dla oprogramowania posiadanego przez klientów Wnioskodawcy. Z prawnoautorskiego punktu widzenia ulepszenie stanowić będzie stworzenie nowego utworu o charakterze „samoistnym” (innym niż prawo zależne). Ulepszenie stanowi nowy utwór o charakterze „samoistnym” (innym niż prawo zależne), który jednocześnie będzie podlegać ochronie na podstawie art. 74 Prawa autorskiego. Spółka precyzuje, że przedmiotem zapytania, oprócz wytwarzania od podstaw oprogramowania, w ramach danego projektu, stanowiącego pojedyncze kwalifikowane prawo własności intelektualnej jest również sytuacja, w której Ulepszenie stanowi odrębne od podstawowej wersji aplikacji kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Model Rozliczeń W przedmiotowym stanie faktycznym oprogramowanie dystrybuowane jest poprzez sprzedaż bądź w marginalnym zakresie poprzez udzielenie niewyłącznej licencji dla oprogramowania, tj. kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W związku z powyższym Spółka osiąga przychody z tytułu przeniesienia praw autorskich do przedmiotowego oprogramowania. Wynagrodzenie Spółki z tego tytułu ustalone jest na podstawie wykonanej pracochłonności i stawek wynagrodzenia, uzgodnionych w zleceniach do zawartych umów ramowych z kontrahentami. Wynagrodzenie rozliczane jest w uzgodnionych cyklach rozliczeniowych np. miesięcznych. Ewidencja księgowa Spółki Każdy projekt jest, w momencie rozpoczęcia nad nim prac wyodrębniany w wewnętrznej ewidencji i dedykowanych ku temu narzędziach do zarządzania projektami i pracą operacyjną wewnątrz Spółki. Spółka prowadzi ewidencję kosztów według rodzajów na kontach zespołu „4”. Koszty zgromadzone na poszczególnych kontach zespołu „4” dzielone są na podstawie ww. ewidencji pomocniczej na poszczególne departamenty, komórki organizacyjne lub obszary biznesu Wnioskodawcy. Spółka na potrzeby wewnętrznego controlingu i zarządzania projektami prowadzi ewidencję czasu służącą planowaniu i mierzeniu czasu wykonania pracy osób zaangażowanych w poszczególnych projektach mającą na celu szczegółowy pomiar kosztów realizacji poszczególnych zleceń. Osiągane przychody Spółka księguje na koncie zespołu „7”. W tym przypadku również, analogicznie, jak w przypadku kosztów ewidencja pomocnicza Spółki pozwala na podział poszczególnych zapisów księgowych na przychody realizowane w ramach odrębnych projektów. Koszty danego projektu dzielą się na trzy podkategorie: a)    bezpośrednie koszty osobowe zespołu produkcyjnego - koszty programistów własnych i zewnętrznych i menadżerów projektów; b)    bezpośrednie koszty osobowe menadżerów zespołów programistycznych; c)    koszty uzupełniające - wydatki na nabycie infrastruktury IT w postaci licencji, komputerów, laptopów, dostępu do danych (chmura) itp. (dalej jako: „koszty uzupełniające”). Alokacja kosztów w odniesieniu do: a)    kosztów, o których mowa w pkt a) powyżej, odbywa się za pomocą klucza opartego na czasie pracy alokowanym na dany projekt, b)    kosztów, o których mowa w pkt b) powyżej, odbywa się za pomocą klucza przychodowego odzwierciedlającego udział przychodu z danego projektu do przychodów ogółem Wnioskodawcy. c)    kosztów, o których mowa w pkt c) powyżej, odbywa się za pomocą klucza przychodowego odzwierciedlającego udział przychodu z danego projektu do przychodów ogółem Wnioskodawcy, bądź za pomocą szczegółowej identyfikacji kosztów, jeśli jest taka możliwość. W prowadzonej ewidencji pomocniczej koszty ujmowane są zgodnie z systematyką kosztów wykorzystywaną w kalkulacji wskaźnika Nexus - poprzez przypisanie ich do jednej z następujących kategorii: A - prowadzona bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową związana z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej; B - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, od podmiotu niepowiązanego; C - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, od podmiotu powiązanego; D - nabycie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W wypadku Spółki, alokacja ta wygląda następująco: A - koszty pracowników własnych w zakresie programistów, menadżerów projektów oraz menadżerów zespołów (zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, umowy cywilno-prawnej) oraz koszty uzupełniające związane z danym kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (dalej jako: „KPWI”); B - koszty podmiotów współpracujących - przedsiębiorców w zakresie programistów, menadżerów projektów oraz menadżerów zespołów związane z danym KPWI - dotyczy podmiotów niepowiązanych; C - koszty podmiotów współpracujących - przedsiębiorców w zakresie programistów, menadżerów projektów oraz menadżerów zespołów związane z danym KPWI - dotyczy podmiotów powiązanych; D - zasadniczo brak. Rozliczenie podatku W zakresie rocznego rozliczenia podatku z uwzględnieniem reżimu IP Box Spółka: ·         ustala wynik podatkowy na podstawie wyniku rachunkowego korygowanego o pozycje i wartości niepodatkowe na poziomie kalkulacji w pliku excel; ·         dochód obliczany będzie (przychód proj ektu minus koszty proj ektu) dla każdego projektu osobno; ·         jednocześnie, Spółka ustalać będzie osobny wskaźnik Nexus dla każdego projektu; ·         określony w powyższy sposób dochód dla każdego projektu podlegać będzie pomnożeniu przez właściwy dla niej wskaźnik Nexus; ·         wygenerowany w ten sposób wynik Spółka planuje opodatkować podatkiem CIT według stawki 5%; ·         rozliczenie nastąpi w rocznej deklaracji podatkowej Spółki. Pytania   1.    Czy tworzone przez Wnioskodawcę aplikacje w ramach realizowanych projektów oraz aplikacje, które dopiero powstaną w przyszłości stanowić będą kwalifikowane prawo własności intelektualnej (dalej: „KPWI”) - w rozumieniu przepisu art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT (autorskie prawo do programu komputerowego)? 2.    Czy Ulepszenie przez Wnioskodawcę aplikacji w ramach realizowanych projektów w obrębie których powstaną autonomiczne moduły stanowić będzie odrębne od „podstawowej” wersji aplikacji kwalifikowane prawo własności intelektualnej (tj. autorskie prawo do programu komputerowego, w rozumieniu przepisu art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT)? 3.    Jeśli na pytanie pierwsze i drugie zostanie odpowiedź twierdzącą to czy tym samym Spółka może korzystać ze stawki 5% od dochodu uzyskiwanego ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskazanych w pyt. 1? 4.    Jeśli na pytanie drugie zostanie odpowiedź twierdzącą to czy tym samym Spółka może korzystać ze stawki 5% od dochodu uzyskiwanego ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskazanych w pyt. 2? 5.    Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że Koszty uzupełniające będą podlegać rozliczeniu w ramach reżimu „IP Box”? 6.    Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że Koszty uzupełniające powinny być uwzględniane przy kalkulacji współczynnika Nexus i powinny być rozliczane pod lit. A? 7.    Czy prawidłowa jest klasyfikacja stosowana przez Spółkę w zakresie przyporządkowania poszczególnych rozliczeń kosztów pracowników, tj. czy koszty wynagrodzenia pracowników w zakresie programistów, menadżerów projektów oraz menadżerów zespołów zatrudnionych na umowę o pracę oraz umowy cywilnoprawne powinny być rozliczone pod lit. A? 8.    Czy prawidłowa jest klasyfikacja stosowana przez Spółkę w zakresie przyporządkowania poszczególnych rozliczeń kosztów współpracowników w zakresie programistów, menadżerów projektów oraz menadżerów zespołów we współczynniku Nexus - tj. czy koszty podmiotów współpracujących (prowadzących własną działalność gospodarczą) powinny być rozliczone pod lit.: B (w wypadku podmiotów niepowiązanych) oraz C (w wypadku podmiotów powiązanych)? Państwa stanowisko w sprawie Zdaniem Spółki: 1.    Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę stanowi kwalifikowane prawa własności intelektualnej (dalej: „KPWI”) - w rozumieniu przepisu art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT (autorskie prawo do programu komputerowego). 2.    Ulepszenie stanowić będzie odrębne od „podstawowej” wersji oprogramowania kwalifikowane prawo własności intelektualnej (tj. autorskie prawo do programu komputerowego, w rozumieniu przepisu art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT). 3.    Spółka może korzystać ze stawki 5% od dochodu uzyskiwanego ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wskazanego w pyt. 1. 4.    Spółka może korzystać ze stawki 5% od dochodu uzyskiwanego ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wskazanego w pyt. 2. 5.    Prawidłowe jest stanowisko Spółki, że Koszty uzupełniające będą podlegać rozliczeniu w ramach reżimu „IP Box”. 6.    Prawidłowe jest stanowisko Spółki, że Koszty uzupełniające powinny być uwzględniane przy kalkulacji współczynnika Nexus do litery A. 7.    Prawidłowa jest klasyfikacja stosowana przez Spółkę w zakresie przyporządkowania poszczególnych rozliczeń kosztów pracowników, tj. koszty wynagrodzenia pracowników w zakresie programistów, menadżerów projektów oraz menadżerów zespołów zatrudnionych na umowę o pracę oraz umowy cywilnoprawne powinny być rozliczone pod lit. A. 8.    Prawidłowa jest klasyfikacja stosowana przez Spółkę w zakresie przyporządkowania poszczególnych rozliczeń kosztów współpracowników w zakresie programistów, menadżerów projektów oraz menadżerów zespołów we współczynniku Nexus - tj. koszty programistów współpracujących (prowadzących własną działalność gospodarczą) powinny być rozliczone pod lit.: B (w wypadku podmiotów niepowiązanych) oraz C (w wypadku podmiotów powiązanych).   Uzasadnienie Ad. 1 Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową o której mowa w art. 4a pkt 26 - 28 Ustawy o CIT. Jednocześnie Spółka pragnie wskazać, że z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej mamy do czynienia wówczas, gdy jest to jedno z praw, wskazanych przez ustawodawcę w art. 24d ust. 2 pkt 1-8 Ustawy CIT, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska. W związku z tym w rozpatrywanym przypadku kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest „autorskie prawo do programu komputerowego”, wskazane w art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy CIT. Wskazać należy, iż Ustawa CIT nie zawiera definicji legalnej pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego”. Dlatego też, w oparciu o dyrektywy wykładni systemowej zewnętrznej, należy odwołać się do aktu prawnego, stanowiącego centralną regulację w zakresie prawa autorskiego i prawa własności intelektualnej - Prawa autorskiego. Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 Prawa Autorskiego programy komputerowe co do zasady, podlegają ochronie jak utwory literackie. W szczególności wskazać należy, że aby dana aplikacja (oprogramowanie) uzyskało status „utworu”, tj. dobra zasługującego na prawnoautorską ochronę, niezbędne jest stwierdzenie, iż stanowi ona „przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze”. Należy przy tym stosować takie same kryteria, jak przy dokonywanej w podobnym celu ocenie dzieł literackich. Ochrona przyznana aplikacji obejmuje wszystkie formy jej wyrażenia. Podstawową przesłanką powstania prawa autorskiego jest to, aby dana gra stanowiła utwór - a zatem była przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze. W tym miejscu Spółka pragnie wskazać, iż warunek ten jest spełniony. Po pierwsze, każda z produkowanych aplikacji jest produktem „osobnym” (swoistym) i jednocześnie twórczym. Podobnie jak różne (od siebie) książki tego samego autora. Po wtóre, o twórczym i indywidualnym charakterze przesądza fakt wytworzenia danej aplikacji w ramach działalności badawczo-rozwojowej Spółki (o czym szerzej poniżej, w uzasadnieniu własnego stanowiska Spółki do pytania nr 3). W praktyce, ochronie prawnoautorskiej (jako utwór) podlegać będzie kod (w postaci kodu źródłowego bądź wynikowego, bez względu na jego rodzaj). To właśnie tenże kod tworzony jest w ramach procesu produkcji danej aplikacji. Mając na uwadze powyższe, prawidłowe jest stanowisko Spółki, iż aplikacje tworzone przez Wnioskodawcę stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej (KPWI) – w rozumieniu przepisu art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT (autorskie prawo do programu komputerowego). Ad. 2 Jak wskazano w opisie elementów stanu faktycznego, Wnioskodawca podejmuje również działania w zakresie Ulepszenia (rozwoju) istniejących już aplikacji - zarówno stworzonych we własnym zakresie jak i stworzonych przez inny podmiot. Ulepszenie aplikacji polega na dodaniu do nich dodatkowych modułów, części. Zaś z prawnoautorskiego punktu widzenia Ulepszenie stanowi stworzenie nowego utworu o charakterze „samoistnym” (innym niż prawo zależne). Spółka sprzedaje wówczas oprogramowanie w postaci wykonanego Ulepszenia, tj. dodatkowo stworzonego modułu do istniejącej wcześniej aplikacji. Zgodnie z przepisem art. 24d ust. 2 Ustawy CIT przedmiotem reżimu rozliczenia dochodu z tytułu „IP Box” jest KPWI, które jest: wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika. Spółka pragnie podkreślić, iż opisana przez nią sytuacja Ulepszenia stanowi stworzenie nowego kodu źródłowego, który „współdziała” z kodem istniejącym. Z uwagi na fakt stworzenia nowego kodu oraz odrębności (samoistności) dla użytkownika końcowego powstaje nowy przedmiot prawa autorskiego, który powinien być rozliczony jako nowe KPWI. Stąd też Ulepszenie stanowić będzie odrębne od „podstawowej” wersji aplikacji kwalifikowane prawo własności intelektualnej (tj. autorskie prawo do programu komputerowego, w rozumieniu przepisu art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT). Ad. 3 - 4 Uwagi ogólne Na wstępie należy podkreślić, że przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Zgodnie z art. 24d ust. 1 Ustawy CIT podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Spółka pragnie wskazać, iż Ustawa CIT normuje konieczność łącznego spełnienia następujących warunków dla możliwości zastosowania 5% stawki podatku CIT: ·         bycie uprawnionym z tytułu kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ·         jednocześnie, takie prawo zostało: wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach jego działalności badawczo-rozwojowej; ·         podatnik uzyskuje jeden z określonych w Ustawie CIT dochodów z danego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ·         podatnik spełnia wszelkie wymogi „formalne”, w szczególności w zakresie prowadzonej ewidencji księgowej. Spółka pragnie podkreślić, iż w jej wypadku wszystkie powyższe wymogi są łącznie spełnione. Kwalifikowane prawo własności intelektualnej W myśl art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy CIT kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m. in. autorskie prawo do programu komputerowego. Spółka, jak wskazano we własnym stanowisku odnośnie pytania nr 1 - 2 prawo takie posiada. Zatem przedmiotową przesłankę należy uznać za spełnioną. Kwalifikowane prawo własności intelektualnej jako rezultat działalności badawczo-rozwojowej. Dalej, zgodnie z przepisami Ustawy CIT przedmiot ochrony (kwalifikowane prawo własności intelektualnej) musi zostać wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Definicja działalności badawczo-rozwojowej, zawarta w art. 4a pkt 26 Ustawy CIT, obejmuje szereg cech, którymi musi charakteryzować się wykonywana przez Spółkę działalność, aby mogła być uznana za badawczo-rozwojową: ·         musi być twórcza; ·         podejmowana w sposób systematyczny; ·         musi obejmować jedną z dwóch kategorii czynności - badania naukowe lub prace rozwojowe; ·         musi być podejmowana w określonym przez ustawę celu - zwiększenie oraz wykorzystanie wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Termin „twórczy” oznacza tworzenie czegoś nowego. Ustawa nie precyzuje co ma być wynikiem procesu twórczego, dlatego też można przyjąć, że może to być produkt, materiał, usługa, narzędzie, czy też receptura, program. Pojęcie „systematyczny” oznacza robiący coś regularnie, starannie, w sposób uporządkowany, według pewnego systemu, czy też harmonogramu. Należy przez to rozumieć nie tylko bieżące prowadzenie prac badawczo-rozwojowych rozpoczętych w przeszłości, ale także rozpoczęcie działalności w tym zakresie, przy założeniu, że podatnik w przyszłości planuje wykonywać tego rodzaju prace, z kolei prace te powinny cechować się stosowaną regularnością. Definicja prac badawczo-rozwojowych składa się z dwóch autonomicznych pojęć, jakimi są „prace rozwojowe” oraz „badania naukowe”. Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, za badania naukowe uważa się: ·         badania podstawowe - prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowanych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; ·         badania aplikacyjne - prace badawcze podejmowane w celu zdobycia nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzenia do nich znaczących ulepszeń. Z kolei prace rozwojowe oznaczają działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie, wykorzystanie dostępnej aktualnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Spółka realizuje i będzie realizować prace badawczo-rozwojowe obejmujące stworzenie produktów w postaci aplikacji realizowanych przez osoby posiadające odpowiednie kompetencje, doświadczenie i wykształcenie poprzez sformalizowane projekty B+R. Są to, w szczególności, osoby zatrudnione w oparciu o umowę o dzieło/zlecenie oraz osoby prowadzące działalność gospodarczą. Celem tworzonych projektów B+R nie jest wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian, ale systematyczne tworzenie według harmonogramów produktów posiadających cechy wymagane dla projektów badawczo rozwojowych - w tym wypadku aplikacji. Są to dla Spółki nowe „usługi” - tj. prawa, które będą przedmiotem nowych licencji. Mając na uwadze powyższe, prowadzoną przez Wnioskodawcę działalność należy uznać za działalność badawczo-rozwojową, a powstałe w ten sposób aplikację za jej rezultat. Kryterium uzyskiwanego dochodu Z kolei zgodnie z art. 24d ust. 3 Ustawy CIT podstawę opodatkowania przy „IP Box” stanowi suma kwalifikowanych dochodów, tj. dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, osiągniętych w roku podatkowym. Zgodnie natomiast z art. 24d ust 7 Ustawy CIT dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata): ·         z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ·         ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ·         z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; ·         z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Jak wskazano, Spółka będzie komercjalizować aplikacje poprzez sprzedaż kwalifikowane go prawa własności intelektualnej bądź (w wyjątkowych sytuacjach) poprzez udzielenie licencji wyłącznej danemu kontrahentowi. Wymogi w zakresie ewidencji księgowej Wskazać należy, że przepisy art. 24d-24e Ustawy CIT statuują następujące wymogi dla ewidencji księgowej podatników, którzy mają zamiar rozliczać dochód w reżimie prawnym „IP Box”: ·         wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w księgach podatnika; ·         prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; ·         obliczanie współczynnika Nexus - dla każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej tak, aby móc obliczyć kwalifikowany dochód. Dodatkowo, podatnik zobowiązany jest do obliczania kwalifikowanego dochodu oraz wykazywania go w swoim rocznym zeznaniu podatkowym. Podnieść należy, iż w wypadku Spółki warunki te są spełnione: ·         w Spółce występuje wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej - w momencie rozpoczęcia nad nimi prac wyodrębniane są one w ewidencji i wewnętrznych narzędziach do zarządzania projektami i pracą operacyjna wewnątrz Spółki; ·         Spółka prowadzi ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej - służą temu w szczególności wymienione wyżej, prowadzone w szczegółowy sposób księgi pomocnicze. Taki sposób ewidencji umożliwia określenie jednostkowego wyniku finansowego/podatkowego na danym pojedynczym kwalifikowanym prawie własności intelektualnej; ·         obliczanie współczynnika Nexus, dla każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tak, aby móc obliczyć kwalifikowany dochód - jak wskazano, Spółka jest w stanie określić wszystkie koszty, które składają się na wytworzenie danej aplikacji. Spółka jest też w stanie przyporządkować je do danej kategorii (litery) w ramach obliczania współczynnika Nexus. Jest to przy tym możliwe - odrębnie - dla każdego projektu. Jednocześnie, Spółka będzie dokonywać procesu obliczenia i zadeklarowania podatku w reżimie „IP Box” w zgodzie z przepisami Ustawy CIT, tj. Spółka: ·         ustalać będzie wynik podatkowy na podstawie wyniku rachunkowego korygowanego o pozycje i wartości niepodatkowe na poziomie kalkulacji w pliku excel; ·         dochód obliczany będzie (przychód minus koszty główne) dla każdego projektu osobno; ·         jednocześnie, Spółka ustalać będzie osobny wskaźnik Nexus dla każdego projektu osobno ·         określony w powyższy sposób dochód dla każdego projektu podlegać będzie pomnożeniu przez właściwy dla niej wskaźnik Nexus; ·         wygenerowany w ten sposób wynik Spółka planuje opodatkować podatkiem CIT według stawki 5%; ·         rozliczenie nastąpi w rocznej deklaracji podatkowej Spółki. Mając na uwadze powyższe, należy uznać analizowany warunek za spełniony. Podsumowanie Tym samym, Spółka może korzystać ze stawki 5% od dochodu uzyskiwanego ze sprzedaży KPWI wskazanych w pytaniu 1 - 2. Ad. 5 i 6 Z objaśnień Ministerstwa Finansów, dotyczących „IP Box” (akapit nr 136) wynika, że: „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik Nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym”. Mając to na względzie, zgodnie z art. 24d ust. 5 Ustawy o CIT wynika, że do kosztów, o których mowa w art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Przez koszty prowadzonej bezpośrednio przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej należy zatem rozumieć koszty z uwzględnieniem ww. ograniczenia. Zatem, koszty uzupełniające związane z wytworzeniem danej aplikacji powinny być tym samym uwzględniane przy wyliczeniu wskaźnika nexus jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (pod lit. A). Ad. 7 i 8 Na wstępie Spółka pragnie wskazać, iż w oparciu o zasady wykładni systemowej wewnętrznej warto jest - celem ustalenia znaczenia prowadzenia działalności B+R bezpośrednio - odwołać się do przepisu art. 18d Ustawy CIT, który normuje przedmiotowe zagadnienie w zakresie tzw. ulgi badawczo-rozwojowej. I tak, w oparciu o przepis art. 18d ust. 2 pkt 1a Ustawy CIT, do kosztów bezpośredniej działalności B+R („własnej”) Wnioskodawca może zaliczyć poniesione należności z tytułów umowy zlecenia lub umowy o dzieło oraz składki na ubezpieczenie społeczne „zleceniodawcy”. Tym samym, jeżeli zleceniobiorca/wykonawca realizuje czynności w ramach działalności badawczo-rozwojowej, to wówczas należy uznać, że poniesione przez Spółkę wydatki w tym zakresie mogą zostać zaliczone do kosztów, o których mowa w lit. A wskaźnika Nexus, tj. do kosztów faktycznie poniesionych przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z KPWI. Natomiast w sytuacji, gdy Spółka: ·         zleca określone prace wykonanie innym podmiotom (w wypadku Spółki osobom prowadzącym działalność gospodarczą), to wówczas należności z danego tytułu stanowić będą koszty: których mowa w lit. B wskaźnika Nexus - w wypadku podmiotów niepowiązanych ze Spółką (w rozumieniu przepisów Ustawy CIT); których mowa w lit. C wskaźnika Nexus - w wypadku podmiotów powiązanych ze Spółką (w rozumieniu przepisów Ustawy CIT). Powyższe wynika z faktu, że Spółka nabywa w każdym z określonych wypadków rezultat prac badawczo-rozwojowych innego podmiotu, tj. programistów prowadzących działalność gospodarczą. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Na wstępie zauważyć należy, że stosownie do zadanych pytań wyznaczających zakres rozpatrzenia wniosku, przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie jest ocena, czy prace polegające na tworzeniu oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Kwestia ta została przyjęta jako element opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.   Należy wskazać, że od 1 stycznia 2019 r. obowiązują przepisy ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018, poz. 2193). Na podstawie regulacji wprowadzonych ww. ustawą zmieniającą do systemu prawa podatkowego implikowano przepisy dotyczące preferencyjnego rozwiązania w podatkach dochodowych - tzw. Innovation Box. Powyższe zmiany wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej. W tym zakresie wpisują się one w realizację „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, „Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju” w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste „zamknięcie” łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych. Regulacje dotyczące stosowania opisanej powyżej ulgi zostały odzwierciedlone w art. 24d – 24e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm.). Zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w myśl art. 24d ust. 2 ww. ustawy, są: 1.    patent, 2.    prawo ochronne na wzór użytkowy, 3.    prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4.    prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5.    dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6.    prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7.    wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2021 r., poz. 213), 8.    autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Zgodnie z art. 24d ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4. Zgodnie z treścią tego przepisu, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru (wskaźnik nexus): (a+b)*1,3 a+b+c+d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a.    prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b.    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3, c.    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, d.    nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.   W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 11a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przez podmioty powiązane należy rozumieć: a.    podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny podmiot, lub b.    podmioty, na które wywiera znaczący wpływ: -        ten sam inny podmiot lub -        małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub c.    spółkę niemającą osobowości prawnej i jej wspólników, lub d.    podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej - spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład.   Natomiast przez podmioty niepowiązane należy rozumieć podmioty inne niż podmioty powiązane (art. 11a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy). Stosownie do art. 24d ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1 (art. 24d ust. 6 ww. ustawy). Natomiast zgodnie z art. 24d ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2: 1)    z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2)    ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3)    z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4)    z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. W myśl art. 24d ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do ustalenia dochodów, o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepis art. 11c stosuje się odpowiednio. Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d zostały określone w art. 24e ww. ustawy, który stanowi, że: podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani: 1.    wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej; 2.    prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3.    wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4.    dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5.    dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.   Zgodnie z art. 24e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19. Należy w tym miejscu zauważyć, że zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX, ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęcia „programu komputerowego” oraz brak w świetle polskiego prawa precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego”. Praktyka stosowania tego pojęcia na świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój nowych technologii, w których programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da się ustalić wyczerpującej i niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności (wyrok irlandzkiego sądu II instancji z 1995 r. w sprawie News Datacom Ltd. versus Satellite Decoding Systems, (1995) FSR 201 oraz wyrok australijskiego sądu I instancji z dnia 4 czerwca 1997 r. w sprawie Powerflex Services Pty Ltd v Data Access Corporation, (1997) FCA 490; 37 IPR 436). Należy zatem odwołać się w tym względzie do przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1062, dalej: „Ustawa o prawie autorskim”): Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Stosownie do art. 1 ust. 2 pkt 1 Ustawy o prawie autorskim, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego zawierają art. 74 ust. 1 i następne ustawy o prawie autorskim. Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 tej ustawy, programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania. O ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej nie decydują postanowienia umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców programu komputerowego, co podlega każdorazowo odrębnej ocenie. Doktryna prawa autorskiego przyjmuje różne podejścia do definiowania pojęcia „autorskiego prawa do programu komputerowego” które wskazują, że część chronioną prawem jest w szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego. Pozaustawowa definicja pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego” w sposób uzasadniony nawiązuje zatem do terminologii informatycznej, dostosowywanej następnie do potrzeb dalszej analizy prawnej dobra niematerialnego jakim jest program komputerowy. Fundamentem informatycznego rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie „programu”, czyli zapisanego przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego zadania. Zatem program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Reasumując, pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko. Program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania Nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box. W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.   Ad. 1 Wnioskodawca w przedstawionym we wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego opisując tworzone przez siebie oprogramowanie  (tj. aplikacje) wskazuje, na spełnienie przesłanek wynikających z art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w szczególności w zakresie podlegania ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim oraz tworzenia przedmiotowego oprogramowania w ramach działalności badawczo-rozwojowej. Jednocześnie z wniosku wynika, że oprogramowania posiadają charakter twórczy, są „nowe”, tj. żadne z nich nie stanowi skopiowania bądź odwzorowania istniejącego produktu.   W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1 przyjmując, że tworzone oprogramowanie przez Spółkę stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu przepisu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (autorskie prawo do programu komputerowego) - należy uznać za prawidłowe.   Ad. 2 Wnioskodawca we wniosku wskazuje ponadto, że ulepszenie oprogramowania stanowi nowy utwór o charakterze „samoistnym” (innym niż prawo zależne), który jednocześnie będzie podlegać ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.   W opinii Wnioskodawcy, ulepszenie stanowić będzie odrębne od „podstawowej” wersji oprogramowania kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu przepisu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.   Biorąc pod uwagę powyższe, wyjaśnić w tym miejscu należy, że z objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dot. IP-BOX (akapit Nr 51) wynika, że „rozwinięcie lub ulepszenie przedmiotu ochrony oznacza w szczególności rozbudowanie, poszerzenie zakresu funkcjonalnego albo użyteczności już istniejącego kwalifikowanego IP, niezależnie od tego, czy podatnik uzyskał dodatkową ochronę na to rozwinięcie lub ulepszenie. Decydującym determinantem jest tutaj aspekt faktyczny rozumiany jako rozwinięcie lub ulepszenie istniejącego kwalifikowanego IP w dowolnej postaci, o ile działania te prowadzą do poprawy użyteczności albo funkcjonalności już istniejącego kwalifikowanego IP”.   Ponadto w akapicie Nr 54 ww. objaśnień Ministerstwo Finansów wskazuje, że „rozwijanie” i „ulepszanie” kwalifikowanego IP należy rozumieć jako ogół prac badawczo-rozwojowych podatnika, skutkujących poszerzeniem zakresu funkcjonalnego albo użyteczności kwalifikowanego IP”.   W świetle powyższego, podkreślenia wymaga, że skoro ulepszenie oprogramowania zostało dokonane w ramach działalności badawczo-rozwojowej i stanowi ono nowy utwór o charakterze „samoistnym” (innym niż prawo zależne), który jednocześnie będzie podlegać ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to ww. ulepszenie tworzonego przez Wnioskodawcę oprogramowania stanowić będzie odrębne od „podstawowej” wersji aplikacji prawo własności intelektualnej (tj. autorskie prawo do programu komputerowego, w rozumieniu przepisu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).   W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 2 - należy uznać za prawidłowe.   Ad. 3-4 Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego wskazuje również na spełnienie pozostałych warunków wynikających z art. 24d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz dodatkowo z art. 24e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, którymi są (poza warunkami, o których mowa w zakresie pytania Nr 1 i Nr 2, dotyczącymi ochrony prawnej oraz wytworzenia w ramach B+R): ·         uzyskiwanie odpowiednich dochodów - tj. z tytułu udzielenia licencji, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ·         prowadzenie stosownej ewidencji rachunkowej.   Powyższe oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać w myśl art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ze stawki 5% od dochodu uzyskiwanego ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej bądź poprzez udzielenie licencji na wskazane w pytaniu Nr 1 oraz Nr 2 kwalifikowane prawa własności intelektualnej.   W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 3 i Nr 4 - należy uznać za prawidłowe.   Ad. 5 Z objaśnień dotyczących IP-BOX (akapit Nr 136) wynika, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym”. Mając więc na uwadze to, że zgodnie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tzw. alokacja kosztów uzupełniających tj. wydatków na nabycie infrastruktury IT w postaci licencji, komputerów, laptopów, dostępu do danych (chmura) odbywa się za pomocą klucza przychodowego odzwierciedlającego udział przychodu z danego projektu do przychodów ogółem Wnioskodawcy, bądź za pomocą szczególnej identyfikacji kosztów, to koszty te powinny zostać uwzględnione w celu ustalenia tzw. dochodu z kwalifikowanego prawa własności (oprogramowania), który to dochód następnie będzie przemnożony przez odpowiednio ustalony tzw. wskaźnik nexus. Zatem koszty uzupełniające, o których mowa we wniosku będą podlegać rozliczeniu w ramach reżimu „IP Box”.   W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 5 - należy uznać za prawidłowe.   Ad. 6 Zgodnie z art. 24d ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym to koszty związane z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 18d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zawężone do tzw. kosztów kwalifikowanych. Z art. 24d ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że do kosztów, o których mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Przez koszty prowadzonej bezpośrednio przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej należy zatem rozumieć koszty z uwzględnieniem jedynie ww. ograniczenia. Zatem, koszty uzupełniające, które obejmują, wydatki na nabycie infrastruktury IT w postaci licencji, komputerów, laptopów, dostępu do danych (chmura) powinny być tym samym uwzględniane przy wyliczeniu wskaźnika nexus, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (pod lit. a).   W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 6 - należy uznać za prawidłowe.   Ad. 7 W opinii Wnioskodawcy, koszty wynagrodzenia pracowników w zakresie programistów, menadżerów projektów oraz menadżerów zespołów zatrudnionych na umowę o pracę oraz umowy cywilnoprawne powinny być rozliczone pod lit. a, tzw. wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Podkreślić w tym miejscu należy, że z treści ww. przepisu wynika, że pod lit. a wskaźnika nexus należy uwzględnić: koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Z objaśnień Ministerstwa Finansów dot. IP-BOX (akapit Nr 114) wynika, że „do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus podatnik może zaliczyć między innymi wszelkie poniesione należności związane z zatrudnieniem pracowników na podstawie umowy o pracę, w tym między innymi składki na ubezpieczenie społeczne, a także poniesione należności z tytułów umowy zlecenia lub umowy o dzieło”. Jak wynika z opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego „programiści zatrudnieni w oparciu o umowę o pracę lub umowę o dzieło/zlecenie wykonują swoje czynności w ramach działalności badawczo-rozwojowej Spółki”, zasadne jest więc uznanie, że powinny być one rozliczone pod lit. a wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 24d ust. 4 ww. ustawy.   W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 7 - należy uznać za prawidłowe.   Ad. 8 Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowa jest klasyfikacja stosowana przez Spółkę w zakresie przyporządkowania poszczególnych rozliczeń kosztów współpracowników w zakresie programistów, menadżerów projektów oraz menadżerów zespołów we współczynniku nexus - tj. koszty programistów współpracujących (prowadzących własną działalność gospodarczą), powinny być rozliczone pod lit. b (w wypadku podmiotów niepowiązanych) oraz lit. c (w wypadku podmiotów powiązanych). Zatem, przyjmując za Wnioskodawcą stwierdzenie wynikające z jego własnego stanowiska, z którego wynika, że Spółka nabywa w każdym z określonych wypadków rezultat prac badawczo-rozwojowych innego podmiotu tj. programistów prowadzących działalność gospodarczą, powinny w ramach współczynnika nexus być rozliczone pod lit. b (w wypadku podmiotów niepowiązanych) oraz lit. c (w wypadku podmiotów powiązanych). W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 8 - należy uznać za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. •   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).