0111-KDIB1-2.4010.613.2021.1.AW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 23 listopada 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z tej samej daty o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy Spółka komandytowa od 1 maja 2021 r. do opodatkowania przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych może stosować 9% stawkę podatku dochodowego. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Wnioskodawca jest utworzoną w styczniu 2020 r. Spółką komandytową z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (dalej zwana: „Spółką” lub „Spółką komandytową”). Komplementariuszem Spółki jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością mająca również siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a komandytariuszami są osoby fizyczne będące polskimi rezydentami podatkowymi. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2021 r. poz. 685 z późn zm.). Przy założeniu Spółki wspólnicy wnieśli do niej wkłady pieniężne. Następnie w czerwcu 2020 r. jeden z komandytariuszy wniósł do Spółki komandytowej wkład w postaci przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny. Spółka skorzystała z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw z dnia 28 listopada 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123) i stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r. Rok obrotowy Wnioskodawcy pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Pytanie Czy Spółka komandytowa od 1 maja 2021 r. do opodatkowania przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych może stosować 9% stawkę podatku dochodowego? Państwa stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka komandytowa posiada prawo do opodatkowania przychodów osiąganych od 1 maja 2021 r. stawką 9%. Spełnione są bowiem przesłanki uznania Spółki komandytowej za małego podatnika i jednocześnie nie zachodzą okoliczności wskazane w ustawie o CIT, które wyłączałyby możliwość zastosowania stawki 9%. Przesłanki umożliwiające zastosowanie stawki 9% podatku CIT Zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT „Podatek wynosi 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych – w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł”. Ponadto zgodnie z art. 19 ust. 1d ustawy o CIT „Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika”. W myśl art. 4a pkt 10 ustawy o CIT „Ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku – oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł”. Zgodnie natomiast z art. 19 ust. 1e ustawy o CIT warunek posiadania statusu małego podatnika nie dotyczy podatników rozpoczynających prowadzenie działalności, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1c, w roku rozpoczęcia tej działalności. Z powyższego wynika, że co do zasady prawo do zastosowania stawki 9% podatku dochodowego w 2021 r. przysługuje podatnikom, którzy spełnią następujące warunki: a)     są małymi podatnikami, tj. ich przychody ze sprzedaży za 2020 r. wraz z kwotą należnego podatku VAT, nie przekroczyły 2.000.000,00 euro, przy czym przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, tj. na dzień 1 października 2020 r., w zaokrągleniu do 1.000 zł, b)     bieżące przychody inne niż z zysków kapitałowych, osiągane w 2021 r., nie przekroczą limitu 2.000.000,00 euro netto (bez należnego podatku VAT), przeliczonego według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł, c)     nie zachodzą ustawowe wyłączenia możliwości zastosowania stawki 9% podatku dochodowego w określonym czasie, wynikające, w szczególności z art. 19 ust. 1a pkt 3 i 5 oraz art. 19 ust. 1c pkt 2a ustawy o CIT. Ad a) Spółka komandytowa, która stała się podatnikiem podatku dochodowego z dniem 1 maja 2021 r. kontynuuje działalność prowadzoną wcześniej – nie jest zatem podmiotem rozpoczynającym działalność gospodarczą. Uzyskanie przez Spółkę statusu podatnika podatku dochodowego nie jest tożsame z rozpoczęciem przez nią działalności gospodarczej. Spółka komandytowa nadal prowadzi działalność, zmienia się jedynie jej status podatkowy. Stanowisko takie potwierdził w odpowiedzi na interpelację nr 20382 z dnia 30 lipca 2021 r. podsekretarz stanu (…). Zastosowanie stawki 9% do przychodów uzyskanych przez Spółkę komandytową od 1 maja 2021 r., będzie możliwe pod warunkiem, że spółka ta posiada status małego podatnika – zgodnie z przepisem art. 19 ust. 1d ustawy o CIT. Mając na uwadze, że w 2020 r. Spółka komandytowa nie była podatnikiem podatku dochodowego, w celu ustalenia posiadania przez nią status małego podatnika – należy wziąć pod uwagę przychody ze sprzedaży brutto osiągane ze Spółki komandytowej w okresie od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r. Przepis art. 4a pkt 10 ustawy CIT odwołuje się do „poprzedniego roku podatkowego”, który w przypadku Spółki komandytowej nie występuje. W konsekwencji wartość przychodu ze sprzedaży powinna być ustalana w oparciu o poprzedni rok obrotowy takiej Spółki. Zgodnie z wyjaśnieniami opublikowanymi na stronie Ministerstwa Finansów 21 stycznia 2021 r. (https://www.podatki.gov.pl/cit/wyjasnienia/spolka-komandytowa-cit-i-rok-obrotowy): „Spółka komandytowa, która zostanie podatnikiem podatku CIT od 1 maja 2021 r., nie będzie miała obowiązku sporządzenia na dzień 30 kwietnia 2021 r. sprawozdania finansowego (wymienione dni w ww. punktach 1-7 ust. 2 art. 12 ustawy o rachunkowości nie obejmują zamknięcia ksiąg rachunkowych, o którym mowa w art. 12 ust. 3 ustawy zmieniającej). Rok obrotowy takiej spółki komandytowej, który zaczął się 1 stycznia 2021 r., będzie trwał do 31 grudnia 2021 r. i za ten okres będzie sporządzone sprawozdanie finansowe. Natomiast zamknięcie ksiąg rachunkowych spółki komandytowej na ww. dzień 30 kwietnia 2021 r., a następnie ich otwarcie na 1 maja 2021 r. nastąpi wyłącznie dla celów podatkowych, bez obowiązku sporządzania sprawozdania finansowego na 30 kwietnia 2021 r.”. Spółka komandytowa postąpiła zgodnie z informacjami wynikającymi z ww. wyjaśnień Ministerstwa Finansów, a zatem zamknięcie ksiąg nastąpiło wyłącznie dla celów podatkowych. Rok obrotowy Spółki komandytowej, który rozpoczął się 1 stycznia 2021 r., nie skończył się zatem z dniem 30 kwietnia 2021 r. Wprawdzie w ww. wyjaśnieniach wskazano, że „z brzmienia art. 12 ust. 4 ustawy zmieniającej wynika możliwość niezamykania ksiąg rachunkowych (jeżeli ostatni dzień roku obrotowego spółki komandytowej przypada w okresie od dnia 31 grudnia 2020 r. do dnia 31 marca 2021 r.) i kontynuacji roku obrotowego do dnia 30 kwietnia 2021 r.”, Spółka komandytowa nie skorzystała jednak z tej możliwości. W konsekwencji, z uwagi na fakt, że rok obrotowy Spółki komandytowej jest równy kalendarzowemu, oraz w dniu 30 kwietnia 2021 r. Spółka komandytowa zamknęła księgi rachunkowe wyłącznie dla celów podatkowych, zasadne jest przy ustalaniu statusu „małego podatnika” uwzględnianie przychodów ze sprzedaży brutto za poprzedni rok obrotowy tj. za okres od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r. Stanowisko takie znajduje również potwierdzenie w wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej indywidualnych interpretacjach podatkowych np. z 13 sierpnia 2021 r. znak: 0111-KDIB1-2.4010.58.2021.2.SK, z 14 września 2021 r. znak: 0111-KDIB1-1.4010.146. 2021.1.SG. Przychody brutto Spółki komandytowej za okres od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r. nie przekroczyły ww. limitu 2.000.000,00 euro. Ad b) Od 1 maja 2021 r. Spółka komandytowa weryfikuje bieżące przychody inne niż z zysków kapitałowych. Spółka zakłada, że przychody te do 31 grudnia 2021 r. nie przekroczą limitu 2.000.000,00 euro netto. Ad c) W ocenie Wnioskodawcy żadna z ustawowo określonych przesłanek wyłączających możliwość zastosowania 9% stawki podatku dochodowego przez Spółkę nie została spełniona. W szczególności, w przedstawionym stanie faktycznie nie znajdą zastosowania: 1.     art. 19 ust. 1a pkt 3 ustawy o CIT, w myśl którego „podatnik który został utworzony przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14” oraz 2.     art. 19 ust. 1a pkt 5 ustawy o CIT, zgodnie z którym „podatnik, który został utworzony przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został utworzony, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do niego wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo, zorganizowana część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14” – wyłączające możliwość zastosowania stawki 9% w roku podatkowym, w którym podatnik rozpoczął działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, 3.     art. 19 ust. 1c pkt 2a ustawy o CIT w myśl którego stawki 9% „nie stosuje się do podatnika, który wniósł tytułem wkładu do innego podmiotu, w tym na poczet kapitału: uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14” – w roku podatkowym, w którym wniesiono wkład, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że zarówno art. 19 ust. 1a pkt 3 jak i art. 19 ust. 1a pkt 5 ustawy o CIT dotyczą wyłącznie podatnika, a w momencie utworzenia Spółki komandytowej nie była ona podatnikiem podatku dochodowego. Literalna wykładnia wskazanych przepisów mająca prymat wśród rodzajów wykładni stosowanych w przypadku przepisów prawa podatkowego nie budzi żadnych wątpliwości. Dokonując zatem subsumpcji należy stwierdzić, że ograniczenia wynikające z tego przepisu nie znajdują zastosowania w przedstawionym stanie faktycznym. Wnioskodawca podkreśla, że Spółka komandytowa powstała w styczniu 2020 r. Zgodnie z wówczas obowiązującymi przepisami Spółka komandytowa, w momencie jej utworzenia nie była podatnikiem podatku dochodowego – stała się nim dopiero z dniem 1 maja 2021 r. W konsekwencji niewątpliwie wyłączenie z art. 19 ust. 1a pkt 3 ustawy o CIT nie znajdzie zastosowania w przedstawionym stanie faktycznym. Ponadto, przy założeniu Spółki komandytowej (niebędącej podatnikiem) wspólnicy wnieśli wyłącznie wkłady pieniężne. Wniesienie przedsiębiorstwa miało miejsce już po założeniu Spółki komandytowej w czerwcu 2020 r. W konsekwencji, niewątpliwie wyłączenie z art. 19 ust. 1a pkt 3 ustawy o CIT nie znajdzie zastosowania w przedstawionym stanie faktycznym. Podobnie, w ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym nie znajdzie zastosowania wyłączenie wskazane w ww. art. 19 ust. 1a pkt 5 ustawy o CIT. Spółka komandytowa powstała bowiem w styczniu 2020 r., a w czerwcu 2020 r. jeden ze wspólników (komandytariusz) wniósł do Spółki komandytowej przedsiębiorstwo. Zgodnie z wówczas obowiązującymi przepisami ustawy o CIT zarówno na moment utworzenia, jak i na moment wniesienia przedsiębiorstwa, podatnikami byli wspólnicy Spółki komandytowej – komplementariusz oraz komandytariusze, a nie Spółka komandytowa. W konsekwencji art. 19 ust. 1a pkt 5 ustawy o CIT nie znajdzie zastosowania w przedstawionym stanie faktycznym. W ocenie Wnioskodawcy, dokonując wykładni literalnej art. 19 ust. 1a pkt 3 i 5 ustawy o CIT stwierdzić należy, że ograniczenia, o których mowa w ww. przepisach nie znajdują zastosowania do zdarzeń mających miejsce przed uzyskaniem statusu podatnika przez Spółkę komandytową. Dodatkowo zauważyć należy, że zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123) – dalej jako: Ustawa zmieniająca – „W przypadku spółek komandytowych oraz spółek jawnych, które z dniem 1 stycznia 2021 r. uzyskały status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, oraz w zakresie uzyskanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatników podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów i poniesionych kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce, w tym z tytułu objęcia (nabycia) i zbycia udziałów tej spółki, wystąpienia z tej spółki lub jej likwidacji, przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się począwszy od dnia 1 stycznia 2021 r., z zastrzeżeniem ust. 2. Spółka komandytowa może postanowić, że przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do tej spółki oraz przychodów i kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce począwszy od dnia 1 maja 2021 r. W takim przypadku spółka komandytowa uzyskuje status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r.”. Ponadto ustawodawca wprost wskazał, że: -          do przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów spółek, o których mowa w ust. 1, nie zalicza się przychodów oraz kosztów, które na podstawie art. 8 ustawy zmienianej w art. 1 lub art. 5 ustawy zmienianej w art. 2 stanowiły przychody lub koszty wspólników takiej spółki (art. 12 ust. 5 Ustawy zmieniającej), -          do dochodów wspólników spółki komandytowej lub spółki jawnej uzyskanych z udziału w zyskach takiej spółki, osiągniętych przez taką spółkę przed dniem, w którym taka spółka stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu obowiązującym przed dniem, w którym taka spółka stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych – zgodnie z art. 13 ust. 1 Ustawy zmieniającej. Z powyższego wynika zatem, że intencją ustawodawcy było co do zasady stosowanie do zdarzeń mających miejsce przed uzyskaniem przez te spółki statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, zasad opodatkowania wynikających z przepisów stosowanych do spółek transparentnych podatkowo. Prawidłowość takiego stanowiska przykładowo w zakresie wypłaty zysków wypracowanych w okresie, kiedy spółka komandytowa nie była podatnikiem podatku dochodowego potwierdziło Ministerstwo Finansów w odpowiedzi z dnia 3 lutego 2021 r. znak DD5.054.5.2021 na interpelację nr 17270. W przedmiotowej odpowiedzi, powołując się na art. 13 Ustawy zmieniającej stwierdzono, że wypłata zysków ze spółki komandytowej (osiągniętych przed uzyskaniem statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych), jest opodatkowana na zasadach obowiązujących przed 1 stycznia 2021 r. Dla Wnioskodawcy oczywiste jest zatem, że w przypadku tak istotnej zmiany opodatkowania jakim jest uzyskanie statusu podatnika przez Spółkę, która dotychczas była transparentna podatkowo, stosowanie zasad dotyczących podatników CIT może następować tylko i wyłącznie w stosunku do zdarzeń mających miejsce w przyszłości tj. po uzyskaniu przez te spółki statusu podatnika. Przyjęcie takiej interpretacji jest zgodne z zasadami wykładni przepisów prawa podatkowego, w szczególności z zasadą prymatu wykładni literalnej, a także zasadą in dubio pro tributario, w myśl której ewentualne wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść podatników. Podkreślić należy, że co do zasady podatnicy spełniający określone przesłanki wynikające z ustawy o CIT mają prawo do zastosowania stawki 9% podatku. Ograniczenia wskazane w art. 19 ust. 1a pkt 3 i 5 mają charakter wyjątków od możliwości wyboru opodatkowania stawką 9%, w związku z czym należy je interpretować ściśle, zgodnie z regułą, w myśl której wyjątków nie należy interpretować rozszerzająco (exceptiones non sunt extentendae). Wnioskodawca wskazuje, że w przedstawionym stanie faktycznym brak jest również podstaw do zastosowania wyłączenia wynikającego z art. 19 ust. 1c pkt 2a (powinno być: art. 19 ust. 1c pkt 2 lit. a – przyp. Organu) ustawy o CIT nie tylko z uwagi na fakt, że w tamtym okresie Spółka komandytowa nie była podatnikiem podatku dochodowego, ale również ze względu na to, że przepis ten wyłącza możliwość zastosowania stawki 9% podatku tylko w stosunku do podatnika, który wniósł przedsiębiorstwo tytułem wkładu do innego podmiotu, nie wyłącza zatem możliwości zastosowania stawki 9% podatku dochodowego w stosunku do podmiotów, do których wniesiono wkłady. W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy z uwagi na fakt, że Spółka komandytowa: 1.     nie jest spółką rozpoczynającą prowadzenie działalności w 2021 r., 2.     spełnia przesłanki uznania jej za małego podatnika tj. wysokość przychodów ze sprzedaży (wraz z należnym podatkiem VAT) w okresie od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r. nie przekroczyła progu 2.000.000,00 euro przeliczonego na PLN według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, tj. na dzień 1 października 2020 r., 3.     od 1 maja 2021 r. Spółka komandytowa weryfikuje bieżące przychody inne niż z zysków kapitałowych, które według planów nie przekroczą ustawowego limitu. Jeżeli w trakcie roku ich wysokość przekroczy próg 2.000.000,00 euro netto przeliczonych na PLN , wówczas do opodatkowania nadwyżki przychodów ponad 2.000.000,00, Spółka komandytowa zastosuje stawkę 19%, 4.     nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające możliwość zastosowania stawki 9% podatku dochodowego w określonym czasie, w szczególności wynikające z art. 19 ust. 1a pkt 3 i 5 oraz w art. 19 ust. 1c pkt 2a ustawy o CIT – jest ona uprawniona do zastosowania stawki 9% podatku dochodowego do opodatkowania przychodów innych niż zyski kapitałowe, osiąganych od 1 maja 2021 r. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Na mocy art. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123, dalej: „ustawa zmieniająca”) przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 z późn. zm., dalej: „ustawa CIT”) mają, co do zasady, zastosowanie również do spółek komandytowych. Zgodnie bowiem ze znowelizowanym brzmieniem art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy CIT: Przepisy ustawy mają zastosowanie do spółek komandytowych i spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z powyższym uległa również zmianie definicja spółki, przez którą, od 1 stycznia 2021 r. zgodnie z art. 4a pkt 21 lit. c ustawy CIT, należy również rozumieć: Spółki, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a, mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto, w myśl art. 12 ust. 1 ustawy zmieniającej: W przypadku spółek komandytowych oraz spółek jawnych, które z dniem 1 stycznia 2021 r. uzyskały status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, oraz w zakresie uzyskanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatników podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów i poniesionych kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce, w tym z tytułu objęcia (nabycia) i zbycia udziałów tej spółki, wystąpienia z tej spółki lub jej likwidacji, przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się począwszy od dnia 1 stycznia 2021 r., z zastrzeżeniem ust. 2. Zgodnie z ust. 2 ww. art. 12 ustawy zmieniającej: Spółka komandytowa może postanowić, że przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do tej spółki oraz przychodów i kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce począwszy od dnia 1 maja 2021 r. W takim przypadku spółka komandytowa uzyskuje status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r. Wysokość stawki podatku określona została w art. 19 ust. 1 ustawy CIT. Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy CIT w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.: Podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, wynosi: 1)    19% podstawy opodatkowania; 2)    9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł. Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy CIT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.: Podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, wynosi: 1)    19% podstawy opodatkowania; 2)    9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł. W myśl art. 19 ust. 1d ustawy CIT: Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika. Według art. 4a pkt 10 ustawy CIT: Ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku – oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł. Stosownie do art. 19 ust. 1e ustawy CIT: Warunek, o którym mowa w ust. 1d, nie dotyczy podatników rozpoczynających prowadzenie działalności, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1c, w roku rozpoczęcia tej działalności. Zgodnie z art. 19 ust. 1a ustawy CIT: Podatnik, który został utworzony: 1)    w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, albo 2)    w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo 3)    przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo 4)    przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników, albo 5)    przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został utworzony, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do niego wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo, zorganizowana część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14 - nie stosuje przepisu ust. 1 pkt 2 w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym. W świetle art. 19 ust. 1c ustawy CIT: Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do: 1)    spółki dzielonej, 2)    podatnika, który wniósł tytułem wkładu do innego podmiotu, w tym na poczet kapitału: a)  uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, lub b)  składniki majątku uzyskane przez tego podatnika w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli ten podatnik posiadał udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników - w roku podatkowym, w którym dokonano podziału albo wniesiono wkład, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym. W niniejszej sprawie Wnioskodawca podał, że został utworzony jako spółka komandytowa w styczniu 2020 r., następnie w czerwcu 2020 r. jeden z komandytariuszy wniósł do Spółki wkład w postaci przedsiębiorstwa. Od 1 maja 2021 r. Spółka stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Wątpliwość Spółki budzi kwestia ustalenia, czy może ona stosować 9% stawkę podatku CIT, pomimo że w chwili wniesienia do Spółki przedsiębiorstwa, nie podlegała ona dyspozycji ustawy CIT. Z literalnego brzmienia art. 19 ust. 1a ustawy CIT wynika, że odnosi się on do nowo utworzonych podatników, przy czym ustawodawca uznaje za „rozpoczynającego działalność” także podatnika, który powstał w wyniku przekształcenia, połączenia czy podziału, pomimo że nie zawsze taka działalność faktycznie jest rozpoczynana, gdyż podatnik powstały w wyniku przekształcenia, połączenia czy podziału podatników kontynuuje działalność swojego poprzednika. W katalogu sytuacji powodujących wyłączenie możliwości stosowania obniżonej stawki podatku (pomimo spełnienia pozostałych wymogów, tj. nieprzekroczenia wysokości przychodów w roku podatkowym w kwocie 2.000.000 euro i posiadania statusu małego podatnika) znajdują się m.in. zapisy wykluczające podatnika, który został utworzony: ·           przez podmioty, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo (art. 19 ust. 1a pkt 3 ustawy CIT) albo ·           jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został utworzony, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do niego wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo (art. 19 ust. 1a pkt 5 ustawy CIT). Należy jednak zauważyć, że w analizowanej sprawie w roku podatkowym 2021, w którym Spółka chce skorzystać z obniżonej stawki opodatkowania, nie została ona utworzona w sposób wskazany w art. 19 ust. 1a pkt 3 ustawy CIT i nie jest ona podatnikiem, do którego został wniesiony wkład w postaci przedsiębiorstwa. Wniesienie wkładu w rozumieniu art. 19 ust. 1a pkt 3 ustawy CIT miało miejsce w 2020 r., natomiast w 2021 r. Spółka nie została „utworzona” w rozumieniu art. 19 ust. 1a ustawy CIT, tylko wolą ustawodawcy uzyskała status podatnika podatku CIT. W rozpatrywanym przypadku nie znajdzie zatem zastosowania przepis art. 19 ust. 1a pkt 3 ustawy CIT, gdyż Spółka nie jest podatnikiem podatku CIT utworzonym w sposób określony w tym przepisie oraz – jak wynika z opisu sprawy – przedsiębiorstwo nie zostało wniesione na poczet kapitału Spółki w celu jej utworzenia, lecz kilka miesięcy później. Ponadto w przypadku Wnioskodawcy nie znajdzie również zastosowania przepis art. 19 ust. 1a pkt 5 ustawy CIT. Jak bowiem wynika z jego treści, ograniczenie w stosowaniu 9% stawki podatku obejmuje dwa lata podatkowe: rok wniesienia wkładu oraz rok bezpośrednio po nim następujący. Natomiast w roku wniesienia wkładu Wnioskodawca nie posiadał statusu podatnika CIT. Skoro więc przepis nie mógł mieć zastosowania w roku 2020, nie może mieć zastosowania wyłącznie w roku następnym, tj. w roku 2021. Brak jest także uzasadnienia dla zastosowania wobec Wnioskodawcy przepisu art. 19 ust. 1c pkt 2 lit. a ustawy CIT odnoszącego się do podatnika, który wniósł przedsiębiorstwo, a nie do którego je wniesiono. W związku z powyższym Spółka, która od 1 maja 2021 r. stała się podatnikiem CIT, przy spełnieniu pozostałych warunków wskazanych w ustawie CIT, może w roku podatkowym 2021 stosować obniżoną stawkę opodatkowania 9% wobec braku negatywnych przesłanek wyłączających taką możliwość przewidzianych w art. 19 ust. 1a pkt 3 i 5 oraz art. 19 ust. 1c pkt 2 lit. a ustawy CIT. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji       Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.  Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).