0111-KDIB1-2.4010.652.2021.1.BG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 9 grudnia 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie ustalenia, czy opłata dystrybucyjna wypłacana przez Wnioskodawcę stanowi przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz czy Spółka na podstawie art. 26 ust. 1 ww. ustawy zobowiązana jest / będzie  jako płatnik do potrącania zryczałtowanego podatku dochodowego. Treść wniosku jest następująca:   Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”) i podlega opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca jest spółką należącą do międzynarodowej grupy kapitałowej, będącej liderem rynku informacji i narzędzi biznesowych.  Działalność Wnioskodawcy w Polsce polega na promocji i dystrybucji narzędzi oraz zawartości informacyjnej w postaci tekstu, wideo lub zdjęć, będącej własnością innych podmiotów z grupy kapitałowej. Celem realizowania opisanej działalności, Wnioskodawca zawarł umowę dystrybucyjną (dalej: „Umowa”) z podmiotem powiązanym (dalej: „X”) z siedzibą w Szwajcarii. W świetle Umowy, X jest właścicielem i podmiotem rozwijającym kluczowe technologie i treści Grupy (dalej: „Produkty”). Produkty są dostarczane użytkownikom końcowym w formie elektronicznej subskrypcji, lub poprzez przekaz satelitarny. Na mocy zawartej Umowy, Spółka promuje i dystrybuuje Produkty do klientów na terenie Polski. X pozostaje wyłącznym właścicielem praw właściwości intelektualnej w stosunku do Produktów. Umowa nie przyznaje Spółce żadnych praw własności intelektualnej ani jakichkolwiek innych praw niż wskazane w treści Umowy prawa (i zobowiązanie) do dystrybucji. W szczególności, na mocy Umowy nie dochodzi do przeniesienia praw autorskich ani udzielenia licencji. Ponadto, Wnioskodawca jest zobowiązany przeciwdziałać przypadkom, w których prawa własności intelektualnej X do Produktów mogłyby zostać naruszone. Spółka jest obowiązana niezwłocznie poinformować X na piśmie w przypadku rzeczywistego lub podejrzanego naruszenia praw własności intelektualnej należącej do X. Ponadto, X ma wyłączne prawo do ścigania wszelkich naruszeń praw własności intelektualnej do Produktów, natomiast Wnioskodawca powinien zapewnić (na koszt X) wszelką uzasadnioną pomoc związaną ze ściganiem naruszeń praw własności intelektualnej, w tym podejmowanie działań we własnym imieniu na prośbę X lub zgodnie z wymogami prawa powszechnie obowiązującego. Wszelkie kwoty uzyskane w formie odszkodowania w wyniku wystąpienia z roszczeniem o naruszenie praw stanowią korzyść X. X jest odpowiedzialny za udostępnienie, utrzymanie oraz aktualizowanie Produktów oraz związanej z nim dokumentacji. X jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania Wnioskodawcy o zmianie lub proponowanych zmianach Produktów z odpowiednim wyprzedzeniem, aby umożliwić Wnioskodawcy powiadomienie wszystkich klientów końcowych oraz do poinformowania o kwestiach mogących uniemożliwić X dostarczanie Produktów zgodnie z Umową. Spółka nie uczestniczy w pracach nad rozwijaniem i zmianami Produktów, a także nie jest uprawniona do modyfikowania oraz powielania Produktów. W przypadkach uzgodnionych przez strony, X udostępnia odpowiednie narzędzia i usługi, aby pomóc Spółce w prowadzeniu działań dystrybucyjnych i promocyjnych, w tym w szczególności usługi zdalnego zarządzania kontem, przetwarzania transakcji, aplikacji finansowych, wsparcia specjalistów, zdalnych centrów administracji klienta czy punktów pomocy klientom. Wnioskodawca jest odpowiedzialny za zapewnienie: - dystrybucji i promowania Produktów na lokalnym rynku, - wsparcia posprzedażowego i wsparcia dla klientów końcowych, - technicznej wiedzy o Produktach i wsparcia, w tym lokalnego wdrożenia, integracji i działań utrzymaniowych, wsparcia „help desk” i szkoleń. W zakresie promowania i dystrybucji Produktów Spółka jest zobowiązana stosować wszelkie wymogi i ograniczenia, które są wskazane na piśmie przez X. Z wyjątkiem zakresu niezbędnego do świadczenia usług objętych zawartą Umową, Spółka nie może ujawniać, licencjonować oraz w jakikolwiek inny sposób przekazywać Produktów, jak również związanych z nim dokumentów czy informacji osobom trzecim. Wnioskodawca samodzielnie negocjuje i zawiera umowy z klientami końcowymi, chyba że została zawarta umowa z podwykonawcami w zakresie dystrybucji Produktów. W przypadku dystrybucji Produktów przez podwykonawcę, Spółka pozostaje w pełni odpowiedzialna za działania podwykonawcy. Wnioskodawca jest zobowiązany do: a) zatrudniania pracowników zajmujących się dystrybucją Produktów, którzy są odpowiednio wyszkoleni i poinformowani o rynku zbytu dla Produktów, jak również powinien     zapewniać odpowiednie szkolenia w celu zapewnienia, że ich wiedza o Produktach jest wszechstronna i aktualna, b) utrzymywania kontaktu i relacji z obecnymi i przyszłymi klientami w zakresie niezbędnym do umożliwienia Wnioskodawcy prowadzenia działań promocyjnych i dystrybucyjnych     zgodnie z Umową, w tym w szczególności do informowania X o rozwoju rynku zbytu dla Produktów oraz informowania X o uwagach klientów końcowych o Produktach. W przypadku złożenia stosownego żądania, X ma prawo do wglądu i zaaprobowania wszelkich materiałów marketingowych, broszur, arkuszy danych i innych przedmiotów wykorzystywanych przez Spółkę do promowania Produktów. Do czasu zatwierdzenia materiałów przez X, Wnioskodawca powinien powstrzymać się od ich wykorzystywania do promowania Produktów. Spółka fakturuje wszystkich odbiorców końcowych za dystrybuowane Produkty oraz jest odpowiedzialna za wystawianie faktur oraz ściąganie należności od swoich klientów. Na podstawie Umowy Spółka płaci X opłatę dystrybucyjną (dalej: „Opłata dystrybucyjna”) opartą o poziom rzeczywistej sprzedaży Produktów i wyliczoną comiesięcznie lub według innego ustalonego okresu rozliczeniowego, według wzoru stanowiącego załącznik do Umowy. Zgodnie z nim, wynagrodzenie X jest wyliczone jako określony procent przychodów Wnioskodawcy, i jest następnie pomniejszane o koszty poniesione przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca jest odpowiedzialny za uiszczenie wszelkich państwowych i lokalnych danin od Opłaty dystrybucyjnej, w tym podatków, pozostających w związku z wykonywaniem Umowy. Łączna wartość wypłacanej w ciągu danego roku Opłaty dystrybucyjnej może przekroczyć kwotę należności określoną art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm., dalej: „u.p.d.o.p.) i odpowiednio kwoty określonej przepisem art. 26 ust. 2e u.p.d.o.p. w brzmieniu od 1 stycznia 2022 r., nadanym przepisami ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105)), jednakże obowiązki wynikające z przekroczenia wskazanej powyżej kwoty - w przypadku uznania, że Opłata dystrybucyjna podlega opodatkowaniu u źródła w Polsce - nie są przedmiotem zapytania Wnioskodawcy. Wnioskodawca oświadcza również, że dla potrzeb wniosku należy przyjąć, że X spełnia przesłanki do uznania go za uprawnionego właściciela należności w rozumieniu art. 4a pkt 29 u.p.d.o.p. i kwestia ta nie jest przedmiotem wniosku, stosownie do art. 14b § 2a pkt 2 lit. b Ordynacji podatkowej. Obowiązek ujawnienia informacji określonych art. 14b § 3a Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 14b § 3a Ordynacji podatkowej, Wnioskodawca wskazuje, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obejmuje transakcje z udziałem osoby prawnej z siedzibą poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tj. spółką prawa szwajcarskiej pod firmą X GmbH z siedzibą w Szwajcarii (…).   Pytanie Czy Opłata dystrybucyjna wypłacana przez Wnioskodawcę stanowi przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., a w konsekwencji, Spółka na podstawie art. 26 ust. 1 u.p.d.o.p. zobowiązana jest i będzie w przyszłości jako płatnik do potrącania zryczałtowanego podatku dochodowego? Państwa stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy, Opłata dystrybucyjna wypłacana przez Wnioskodawcę nie stanowi przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., a w konsekwencji, Spółka nie jest i nie będzie zobowiązana jako płatnik do potrącania zryczałtowanego podatku dochodowego. Stosownie do art. 3 ust. 2 u.p.d.o.p., podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W myśl art. 3 ust. 3 pkt 5 u.p.d.o.p. za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia. Powyższe oznacza, że co do zasady, płatności realizowane przez polskich podatników na rzecz podatków niebędących rezydentami podatkowymi w Polsce z tytułu usług i niektórych innych tytułów, mają swoje źródło na terytorium Polski. Zgodnie natomiast z art. 26 ust. 1 u.p.d.o.p., osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym obowiązującym o wypłacającego te należności łącznie kwoty 2.000.000 zł na rzecz tego samego podatnika, są obowiązane jako płatnicy pobierać, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Należy przy tym zauważyć, że przepisy art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 wskazują zamknięty katalog przychodów podlegających opodatkowaniu tzw. podatkiem u źródła. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know- how) ustala się w wysokości 20% przychodów. Jak wynika z przytoczonego art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., zryczałtowany podatek dochodowy powinien być pobrany m.in. od wynagrodzenia z tytułu korzystania lub prawa do korzystania do praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how). W ocenie Wnioskodawcy, Opłata dystrybucyjna wypłacana na rzecz X nie zalicza się do żadnej z kategorii przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., w tym w szczególności nie stanowi „przychodu z praw autorskich lub praw pokrewnych”. Zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. pojęcie praw autorskich i praw pokrewnych nie zostało zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych ani innej ustawie podatkowej. W związku z tym należy odwołać się do jego znaczenia z ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2021, poz. 1062, dalej jako: „u.p.a.p.p.”). Jak wskazuje art. 1 ust. 1 u.p.a.p.p., przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, przy czym, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). W konsekwencji, program komputerowy stanowi utwór w rozumieniu ustawy Prawo autorskie i praw pokrewnych i podlega ochronie na zasadach w niej przewidzianych. Zgodnie z art. 17 u.p.a.p.p., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, twórcy przysługuje wyłączne prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu. Zgodnie z art. 41 tej ustawy, przejście autorskich praw majątkowych jest możliwe w dwóch w przypadkach, tj. mogą one przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy, a nabywca autorskich praw majątkowych może przenieść je na inne osoby, chyba że umowa stanowi inaczej. Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu (licencja) obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione. Z kolei w myśl art. 65 u.p.a.p.p., braku wyraźnego postanowienia o przeniesieniu prawa, uważa się, że twórca udzielił licencji. Zgodnie natomiast z art. 74 ust. 4 u.p.a.p.p., autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, z zastrzeżeniem przepisów art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do: 1) trwałego lub czasowego zwielokrotniania programu komputerowego w całości lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie, w zakresie, w którym dla     wprowadzenia, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te wymagają zgody     uprawnionego, 2) tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała, 3) rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub jego kopii. Odnosząc powyższe do przedstawionego na wstępie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, należy uznać, że na podstawie Umowy Spółka nie uzyskała uprawnień pozwalających przyjąć, że doszło do zawarcia umowy licencyjnej na korzystanie z praw autorskich, a tym bardziej do przeniesienia praw autorskich. Jak wskazano z opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, X pozostaje wyłącznym właścicielem praw właściwości intelektualnej w stosunku do Produktów. W szczególności, na mocy Umowy nie doszło do przeniesienia praw autorskich ani udzielenia licencji na korzystanie z praw autorskich i innych praw własności intelektualnej. X dostarcza Spółce Produkty oraz jest odpowiedzialny za zmiany i aktualizowanie Produktów. Spółka nie jest uprawniona do modyfikowania oraz powielania (kopiowania) Produktów. Uprawnienia przyznane Wnioskodawcy w Umowie są ograniczone do praw niezbędnych do jej prawidłowego wykonywania w zakresie wyłącznego przedmiotu Umowy, tj. dystrybucji i promowania Produktów oraz zapewnienia wsparcia posprzedażowego. Skoro pomiędzy Spółką, a X nie została zawarta umowa licencyjna, nie można przyjąć, że Opłata dystrybucyjna stanowi należność licencyjną w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. Ocena wyrażona przez Wnioskodawcę znajduje potwierdzenie w stanowiskach prezentowanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w licznych interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego. Tytułem przykładu, wskazać można interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 marca 2021 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.17. 2021.1.AT, w której potwierdzono prawidłowość następującego stanowiska wnioskodawcy: „nie dochodzi do przeniesienia praw autorskich do Oprogramowania. W szczególności Wnioskodawca nie nabywa prawa do zwielokrotnienia, modyfikacji czy rozpowszechniania programów komputerowych. Spółka nie nabywa również usług przetwarzania danych. Wnioskodawca nabywa jedynie egzemplarze/dostęp do Oprogramowania (w celu dalszej odsprzedaży). Biorąc pod uwagę powyższe, po stronie zagranicznych dostawców (producentów lub podmiotów pośredniczących w dystrybucji) nie dochodzi do powstania przychodu z praw autorskich, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, ani przychodu z tytułu świadczenia usług przetwarzania danych. Zatem, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany jako płatnik podatku do potrącenia od takiej płatności zryczałtowanego podatku dochodowego zgodnie z art. 26 ust. 1 i ust. 2e ustawy o CIT”. Analogiczne stanowisko zostało przyjęte w interpretacji Dyrektora KIS z 18 czerwca 2018 r., 0114-KDIP2-1.4010.174.2018.2.JC, w której wskazano, że: „Spółka nie nabędzie prawa do użytkowania programu komputerowego na własne potrzeby - nie będzie zatem końcowym użytkownikiem tego programu. Działalność Spółki w omawianym zakresie będzie obejmować wyłącznie odsprzedaż oprogramowania wytworzonego przez Spółki zagraniczne osobom trzecim. Spółka będzie zatem jedynie dystrybutorem oprogramowania dla odbiorców końcowych, którzy to będą nabywać licencję na użytkowanie w toku instalacji oprogramowania na swoich komputerach poprzez wczytanie klucza dostępu otrzymanego od Spółek zagranicznych. Wnioskodawca będzie zawierać umowy ze Spółkami zagranicznymi (Umowy dystrybucyjne), na mocy których nie będzie miał prawa przedmiotowego oprogramowania kopiować, użytkować, zwielokrotnia i rozpowszechniać zwielokrotnione egzemplarze, wprowadzać do oprogramowania zmian, wydzierżawiać, wynajmować bądź w podobny sposób wykorzystywać. Dostawie oprogramowania komputerowego mogą towarzyszyć fizyczne nośniki oprogramowania (płyta CD, DVD), jednak główną formą przekazania licencji będą kody dostępu, przesyłane przez Spółki zagraniczne za pośrednictwem Internetu Spółce. Kody dostępu będą umożliwiać ściągnięcie danego oprogramowania ze strony internetowej i będą przekazywane przez Spółkę ostatecznym użytkownikom programów komputerowych. Na życzenie klientów Spółki (ostatecznych użytkowników), przekazywane mogą być także fizyczne nośniki oprogramowania (płyta CD, DVD). Spółki zagraniczne nie posiadają w Polsce zakładu w rozumieniu poszczególnych umów. Z powyższego wynika więc, że na Spółkę nie dojdzie do przeniesienia autorskich praw majątkowych ani do przekazania licencji na użytkowanie praw autorskich do oprogramowania komputerowego. Spółka będzie jedynie dystrybutorem oprogramowania opracowanego przez spółki zagraniczne. Spółka nie staje się jednak użytkownikiem dystrybuowanego oprogramowania, nie nabywa też prawa do kopiowania, powielania, modyfikowania oprogramowania komputerowego. Nie udziela również jakiejkolwiek licencji na oprogramowanie, ani sublicencji - gdyż nie posiada żadnego uprawnienia do udzielania licencji. Zatem płatności dokonywane przez Wnioskodawcę na rzecz spółek zagranicznych z siedzibą w Austrii, Holandii, Irlandii, Izraelu, Stanach Zjednoczonych Ameryki, Szwajcarii oraz Szwecji nie są objęte dyspozycją art. 21 ust. 1 pkt 1 i art. 26 ust. 1 u.p.d.o.p. Wnioskodawca nie ma więc obowiązku potrącenia od nich podatku u źródła.” Analogiczny pogląd został również zaprezentowany w następujących interpretacjach wydanych na tle stanów faktycznych analogicznych do stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego objętego wnioskiem:   - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 lipca 2021 r., 0114-KDIP2- 1.4010.137.2021.1.OK, w której organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy:     „Wobec powyższego, jako że Spółka pośrednicząc w sprzedaży oprogramowania (zarówno bezpośrednio - na rzecz użytkowników końcowych, jak i na rzecz dalszych     pośredników), nie nabywa żadnych praw, które spełniałyby przesłanki z art. 74 ust. 4 UPAiPP, to nabycie oprogramowania end user i usług (…) przez Spółkę w celu ich dalszej     odsprzedaży nie będzie skutkować opodatkowaniem podatkiem u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT ani powstaniem po stronie Spółki obowiązku płatnika. ”   - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 maja 2020 r., 0114-KDIP2- 1.4010.97.2020.1.SP, w której organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy:    „Biorąc pod uwagę powyższe, po stronie zagranicznych producentów lub podmiotów pośredniczących w dystrybucji nie dochodzi do powstania przychodu z praw autorskich,     o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT, ani przychodu z tytułu świadczenia usług przetwarzania danych. Zatem, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany jako     płatnik podatku do potrącenia od takiej płatności zryczałtowanego podatku dochodowego zgodnie z art. 26 ust. 1 i ust. 2e Ustawy o CIT. ”   - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 sierpnia 2019 r., 0114-KDIP2-1.4010.246.2019.3.JS, w której organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy: „Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że należności płacone na rzecz spółek zagranicznych z tytułu umów dystrybucyjnych nie stanowią należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 CIT, a spółka nie ma obowiązku poboru podatku u źródła i występowania w roli płatnika zgodnie z art. 26 ust. 1 CIT.”   - interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 26 maja 2014 r., IPPB5/423-285/14-2/AM, w której organ stwierdził:     „W związku z powyższym w opisanych okolicznościach sprawy nie dochodzi do przekazania przez cypryjskiego kontrahenta praw do używania praw autorskich Spółce.     Spółka jest tylko pośrednikiem w sprzedaży licencji na oprogramowanie komputerowe. Działalność Spółki polega na sprzedaży licencji na konkretny egzemplarz     oprogramowania komputerowego, który Spółka nabyła od kontrahenta cypryjskiego w celu jego odsprzedaży. Zatem płatności dokonywane przez polską spółkę na rzecz podmiotu zagranicznego nie stanowią należności licencyjnych. Oznacza to, że Wnioskodawca dokonując płatności na rzecz cypryjskiego kontrahenta nie będzie obowiązany do potrącenia od tej płatności zryczałtowanego podatku dochodowego.” W związku z przedstawioną powyżej linią interpretacyjną, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że płatności na rzecz X z tytułu Opłaty dystrybucyjnej nie powinny stanowić przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. a tym samym Wnioskodawca nie będzie miał z tytułu zapłaty Opłaty dystrybucyjnej obowiązku jako płatnik pobierania i zapłaty zryczałtowanego podatku dochodowego, stosownie do przepisów art. 26 u.p.d.o.p.   Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Na marginesie należy wskazać, że z dniem 1 stycznia 2022 r. uległo zmianie brzmienie art. 26 ust. 1 u.p.d.o.p. Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu:Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.  Ponadto zmianie uległ także art. 26 ust. 2e u.p.d.o.p., zgodnie z którym:      Jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2.000.000 zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2.000.000 zł:     1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;     2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o  unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z         przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Okoliczność ta pozostaje jednak bez wpływu na ocenę stanowiska Wnioskodawcy.   Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz  zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili  i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu  wydania interpretacji.   Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...).  Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).   Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.