0111-KDIB1-2.4011.133.2021.2.SK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia (…) uzupełnionym pismem z dnia (…) oraz pismem z dnia (…) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box) – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu (…) wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek ‒ uzupełniony pismem z (…) ‒ o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box). W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z (…) Znak: (…) wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano (…).   We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.   Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwanej dalej jako „PIT". Wnioskodawca rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów a swoje dochody opodatkowuje zgodnie z podatkiem liniowym. Wnioskodawca zamierza rozszerzyć prowadzoną działalność gospodarczą i zacząć tworzyć i rozwijać oprogramowanie, zwane dalej jako „Oprogramowanie" w zakresie dokonywania zautomatyzowanej oceny zdolności kredytowej osób ubiegających się o produkty kredytowe (pożyczki, kredyty) w instytucjach finansowych. Dzięki wykorzystaniu Oprogramowania instytucje finansowe takie jak np. banki, kasy zapomogowo-pożyczkowe, spółdzielcze kasy oszczędnościowo- kredytowe, instytucje pożyczkowe oraz inne podmioty udzielające w ramach swojej działalności pożyczek lub kredytów, zwane dalej jako „Instytucja finansowa", będą mogły dokonać oceny ryzyka kredytowego (zdolności kredytowej) klientów, zwanych dalej jako „Klient", zainteresowanych skorzystaniem z usług finansowych tych Instytucji finansowych. W wyniku działania Oprogramowania Instytucja finansowa otrzyma wyrażoną procentowo pewność/prawdopodobieństwo wypłacalności kredytowej Klienta, co następnie da jej podstawę do podjęcia pozytywnej lub negatywnej decyzji kredytowej w przedmiocie udostępnienia temu Klientowi danej usługi finansowej. Podczas tworzenia Oprogramowania wykorzystywana będzie zaawansowana analityka (w tym uczenie maszynowe i algorytmy sztucznej inteligencji) danych aplikacyjnych z wniosków kredytowych lub pożyczkowych, danych z rachunków bankowych, danych z Biura Informacji Kredytowej, Biur Informacji Gospodarczej lub też danych behawioralnych Klienta. Tworzone Oprogramowanie swoją innowacyjność będzie zawdzięczać również zastosowaniu autorskich algorytmów przetwarzania i analizy danych z rachunku bankowego. Zakres informacji na temat Klienta pozyskiwanych z rachunków bankowych za pomocą Oprogramowania będzie unikalny na skalę całego kraju. Zgodnie z najlepszą wiedzą Wnioskodawcy Oprogramowanie będzie jedynym umożliwiającym na podstawie wymienionych powyżej danych wyznaczenie profilu behawioralnego oraz danych geolokacyjnych osoby aplikującej o daną usługę finansową. Oprogramowanie będzie stanowić przejaw twórczej działalności o indywidualnym charakterze, utrwalonym w postaci kodu programistycznego (zestawu instrukcji przeznaczonych do osiągnięcia określonego rezultatu) tj. kodu źródłowego (przetwarzanego na kod wynikowy), elementów graficznych oraz interfejsu (…) umożliwiającego komunikację z innym oprogramowaniem, a w konsekwencji stanowić będzie utwór (program komputerowy) podlegający prawnoautorskiej ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Po wytworzeniu Oprogramowania Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę licencyjną, zwaną dalej jako „Umowa licencyjna”, ze spółką, zwaną dalej jako „Spółka", na podstawie której w zamian za opłaty licencyjne Spółka ta będzie uprawniona do komercjalizowania Oprogramowania i uzyskiwania przychodów poprzez udzielanie dalszych sublicencji na Oprogramowanie Instytucjom finansowym. Spółka będzie zarządzała udzielaniem dalszych licencji (sublicencji) na Oprogramowanie oraz będzie się zajmować dalszym bieżącym wsparciem użytkowników Oprogramowania - Instytucji finansowych. Spółka nie będzie natomiast prowadzić prac rozwojowych ani programistycznych dotyczących Oprogramowania. W wyniku zawieranych umów sublicencyjnych przez Spółkę nie będzie dochodziło również do przeniesienia na Instytucje finansowe jakichkolwiek autorskich praw majątkowych do Oprogramowania, a w tym zakresie Instytucje finansowe będą jedynie dalszymi licencjonobiorcami. Jedynym uprawnionym z tytułu majątkowych praw autorskich do oprogramowania pozostanie Wnioskodawca. W związku z korzystaniem przez Spółkę z Oprogramowania, na podstawie Umowy licencyjnej Wnioskodawca będzie pobierać od Spółki miesięczne wynagrodzenie z tytułu opłat licencyjnych. Działalność Wnioskodawcy będzie polegała zarówno na tworzeniu programu komputerowego (Oprogramowania) oraz jego dalszym rozwoju i ulepszaniu w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej. Działania Wnioskodawcy będą polegały na modyfikacji, ulepszaniu oraz rozwijaniu Oprogramowania zmierzającym do zwiększenia użyteczności lub funkcjonalności Oprogramowania. W tym celu Wnioskodawca będzie nabywać, łączyć, kształtować i wykorzystywać dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania. Wnioskodawca będzie prowadzić prace rozwojowe w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Dla celów rozliczenia przychodów z tytułu opłat licencyjnych pobieranych od Spółki oraz możliwości zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku PIT Wnioskodawca będzie prowadził odrębną ewidencję w ten sposób, że wydzielone będą następujące pozycje: 1)         data dokumentu księgowego; 2)         nr dokumentu księgowego (np. faktury); 3)         wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, z których Wnioskodawca uzyskuje przychody z tytułu opłat licencyjnych; 4)         kwotę przychodu lub kosztu dotyczącą każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 5)         kwotę dochodu (straty) przypadającego na każde wyodrębnione kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 6)         koszty poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo- rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Odrębna ewidencja w postaci szczegółowego rejestru przychodów i kosztów związanych z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, zwane dalej jako „KPWl”, zawierająca wyżej wymienione pozycje od 1 do 6 będzie umożliwiała wyodrębnienie każdego KPWl, ustalenie przychodów i kosztów przypadających na każde KPWl oraz obliczenie dochodu (straty) z KPWl. W uzupełnieniu wniosku z dnia 12 sierpnia 2021 r. Wnioskodawca wskazał, że jego działania będą polegały na modyfikacji, ulepszaniu oraz rozwijaniu Oprogramowania zmierzającym do zwiększenia użyteczności lub funkcjonalności Oprogramowania. W tym celu Wnioskodawca będzie nabywać, łączyć, kształtować i wykorzystywać dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania. Wnioskodawca będzie prowadzić prace rozwojowe w sposób systematyczny, zaplanowany, ciągły, zorganizowany i metodyczny w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Tworzenie przez Wnioskodawcę kodu źródłowego nie stanowi jednorazowej czynności. Działania te nie będą miały charakteru rutynowych i okresowych zmian Oprogramowania. Dochodami Wnioskodawcy będą dochody osiągane z tytułu opłat licencyjnych na podstawie zawartej ze Spółką umowy licencyjnej na korzystanie z prawa własności intelektualnej w postaci programu komputerowego tj. Oprogramowania. Wnioskodawca nie będzie zawierać umów, których przedmiotem będzie świadczenie przez Wnioskodawcę usług na rzecz innych podmiotów a jedyną podstawą osiągania dochodów z Oprogramowania będzie umowa licencyjna zawarta ze Spółką, której wyłącznym przedmiotem będzie korzystanie z Oprogramowania. Zatem Wnioskodawca będzie poodejmować wyżej opisane działania samodzielnie nie pozostając pod czyimkolwiek kierownictwem, w samodzielnie wybranym czasie i miejscu. Wnioskodawca będzie ponosić za podejmowane działania odpowiedzialność wobec osób trzecich, a wiec to Wnioskodawca będzie ponosić ryzyko gospodarcze. KPWI będzie prowadzona od początku podjęcia przez Wnioskodawcę działalności badawczo- rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej tj. Oprogramowania. W uzupełnieniu wniosku z dnia 7 września 2021 r. Wnioskodawca wskazał, że od początku podjęcia działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej tj. Oprogramowania, będzie prowadzić odrębną ewidencję zapewniającą: 1) wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, 2) ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, 3) wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu, 4) ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.   Czy w przedstawionym stanie faktycznym, działalność Wnioskodawcy spełnia przesłanki uznania jej za działalność badawczo-rozwojową na gruncie art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 10 września 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych („PIT”)? (Pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku) Czy w przedstawionym stanie faktycznym dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu opłat licencyjnych otrzymywanych od Spółki w związku z możliwością korzystania przez tę Spółkę z Oprogramowania, które powstanie w ramach prac prowadzonych przez Wnioskodawcę, będą dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca PIT i tym samym Wnioskodawca będzie uprawniony do opodatkowania dochodów uzyskiwanych z tego tytułu przy zastosowaniu stawki 5%, o której mowa w art. 30ca PIT?   Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1. Należy wskazać, że działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 PIT, zgodnie z którym działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Zarówno pojęcie badań naukowych jak i prac rozwojowych zostały natomiast zdefiniowane w kolejnych przepisach, tj. odpowiednio w art. 5a pkt 30 oraz pkt 40 PIT poprzez odesłanie do definicji zawartych w art. 4 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania naukowe są działalnością obejmującą: badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności. Z kolei, zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Zatem prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej ma miejsce, gdy: działalność obejmuje badania naukowe lub prace rozwojowe; realizowane prace mają twórczy charakter; prace prowadzone są w systematyczny sposób; prace mają na celu zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań.   Zdaniem Wnioskodawcy wszystkie wskazane powyżej przesłanki będą występowały w działalności podejmowanej przez Wnioskodawcę dotyczącej Oprogramowania.   Ad. 1 Badania naukowe i prace rozwojowe. Wnioskodawca będzie prowadzić prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności i przedmiotowe prace będą nastawione na stworzenie Oprogramowania, jak również opracowywanie nowych funkcjonalności Oprogramowania lub wprowadzanie do niego znaczących ulepszeń. Wnioskodawca będzie wykorzystywać dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych do stworzenia Oprogramowania, projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych funkcji Oprogramowania. Ad. 2 Twórczy charakter prac. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę nie będzie powielało już istniejących typowych koncepcji. W wyniku prac programistycznych prowadzonych przez Wnioskodawcę powstanie Oprogramowanie, niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu będzie się odróżniać od rozwiązań już funkcjonujących. Oprogramowanie będzie wymagało unikalnego podejścia i twórczej pracy koncepcyjnej od samego początku jego tworzenia. Tworzone przez Wnioskodawcę Oprogramowanie będzie miało zatem twórczy charakter. Wnioskodawca będzie tworzyć oraz ulepszać Oprogramowanie, które będzie nie tylko jest odpowiedzią na potrzeby rynku, ale również będzie stanowić usprawnienie procesów, prowadząc do innowacji procesowych u odbiorców końcowych Oprogramowania. Ad. 3 Prowadzenie prac w systematyczny sposób. Działalność Wnioskodawcy będzie prowadzona w sposób systematyczny. Prace mające za przedmiot Oprogramowanie będą zaplanowane przez Wnioskodawcę i prowadzone w sposób uporządkowany i regularny. Nie będą miały charakteru incydentalnego. Oprogramowanie będzie stale udoskonalane. Ad. 4 Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Działalność Wnioskodawcy będzie wymagała stałego uzyskiwania specjalistycznej wiedzy i umiejętności, wykorzystywanych do tworzenia Oprogramowania. Wnioskodawca będzie stale uzyskiwać nowe umiejętności z dziedziny technologii IT i ich zastosowania biznesowego. Prace programistyczne wykonywane przez Wnioskodawcę będą miały charakter twórczy i ukierunkowane będą na tworzenie nowych, innowacyjnych rozwiązań. Stworzenie kodu źródłowego będzie wymagało od Wnioskodawcy połączenia wiedzy z zakresu informatyki oraz statystyki. Celem Wnioskodawcy nie będzie wyłącznie wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do Oprogramowania. Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.   Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca będzie spełniać wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania przez Wnioskodawcę z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. opłat licencyjnych otrzymywanych od Spółki w związku z korzystaniem przez tę Spółkę z Oprogramowania. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. W myśl art. 30ca ust. 2 PIT kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: patent, prawo ochronne na wzór użytkowy, prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, prawo z rejestracji topografii układu scalonego, dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432), autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Zgodnie z art. 1 ust. 1, ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, zwanej dalej jako „PrAutU", przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego zawiera art. 74 ust. 1 i nast. PrAutU gdzie wskazano, iż programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Biorąc pod uwagę konstrukcję programu komputerowego, która składa się w zasadniczej części z kodu źródłowego i warstwy graficznej, istotne jest również podejście zaprezentowane w Objaśnieniach Ministerstwa Finansów dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box z 15 lipca 2019 r., zwanych dalej jako: „Objaśnienia IP Box", gdzie wskazuje się, że w związku z celem IP Box w katalogu kwalifikowanych IP może znaleźć się oprogramowanie (program komputerowy) jako całość, należy odrzucić teoretyczny podział na część kodu źródłowego i wynikowego oraz część algorytmu, interfejsu lub interfejsu użytkownika. Zgodnie z Objaśnieniami IP BOX (pkt 73 i nast.) w przepisach o prawie autorskim brak jest definicji programu komputerowego, natomiast w literaturze przyjmuje się różne, niezwykle kazuistyczne podejścia, które implikują niejako rozbijanie programu komputerowego na część chronioną prawem (formę (ekspresji) utworu) i niechronioną (treść/idea) prawem autorskim. W literaturze podaje się też, że ochronie podlega kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego. Ochronie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie będą natomiast podlegać takie elementy programu komputerowego jak algorytm, interfejs, czy interfejs użytkownika. Niemniej jednak, w świetle celu preferencji IP Box oraz jej normatywnego kontekstu, usytuowanego w szczególności w Raporcie OECD BEPS Plan Działania nr 5, a także uwarunkowań systemu prawa podatkowego w Polsce, powyższe, skrajnie kazuistyczne i skomplikowane podejście przedstawiane w literaturze przedmiotu prawa autorskiego należy odrzucić. Otóż w celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenie funkcjonalne i celowościowe w zgodzie z międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, czyli nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP, jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. Oprogramowanie będzie programem komputerowym, do którego Wnioskodawca będzie posiadać prawo autorskie, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 PIT, wytworzonym w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 PIT. Zatem według Wnioskodawcy autorskie prawo Wnioskodawcy do Oprogramowania stanowić będzie kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Podstawę opodatkowania stanowić będzie suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 PIT). Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 PIT, dochód (strata) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej będzie obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 PIT w zakresie, w jakim został osiągnięty z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczyć będzie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. Oprogramowania. Wnioskodawca będzie uzyskiwać przychody z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej pochodzące z opłat licencyjnych, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 4 ustawy, a przysługujących Wnioskodawcy na podstawie umowy licencyjnej na Oprogramowanie, którą Wnioskodawca zawrze ze Spółką. Zatem dochody z opłat licencyjnych otrzymywanych od Spółki z tytułu korzystania przez Spółkę z Oprogramowania stanowić będą dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Zatem, zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca uprawniony będzie do opodatkowania dochodów uzyskiwanych z tytułu opłat licencyjnych z tytułu korzystania z Oprogramowania opisanego w niniejszym wniosku przy zastosowaniu stawki preferencyjnej w wysokości 5%.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.   Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Wnioskodawcę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej oraz  jego uzupełnieniu wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, tutejszy Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytań) Wnioskodawcy. Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nie objęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.   Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.): opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.   Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą: przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.   W myśl art. 5a pkt 39 tej ustawy: ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to: a)      badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85, 374, 695, 875 i 1086), b)      badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.   Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.   Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: badania naukowe są działalnością obejmującą: 1)      badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2)      badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.   Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy: prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.   Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji.   Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wyraźnie podkreślić, że w celu stwierdzenia, czy Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazane w art. 5a pkt 38-40 ww. ustawy).   Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.   Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu, przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.   Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.   Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.   Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.   Tymczasem z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której planuje rozpocząć świadczenie usług związanych z tworzeniem, modyfikowaniem, ulepszeniem i rozwijaniem programu komputerowego (oprogramowania). Działania te nie będą miały charakteru rutynowych i okresowych zmian oprogramowania. Działalność Wnioskodawcy będzie działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny, zaplanowany, ciągły, zorganizowany i metodyczny w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.Ponadto Wnioskodawca wskazał, że będzie nabywać, łączyć, kształtować i wykorzystywać aktualną wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania. Oprogramowanie tworzone i rozwijane w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej będzie unikalne na skalę całego kraju.   Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz cytowane przepisy, należy stwierdzić, że przedstawione we wniosku działania Wnioskodawcy spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Reasumując - podejmowana przez Wnioskodawcę działalność w sposób opisany we wniosku wyczerpuje definicje działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Rozpatrując z kolei możliwość skorzystania przez Wnioskodawcę z tzw. ulgi Innovation Box, należy zauważyć, że przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb.   Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.   W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy: kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1)      patent, 2)      prawo ochronne na wzór użytkowy, 3)      prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4)      prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5)      dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6)      prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7)      wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432 oraz z 2020 r. poz. 288), 8)      autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.   Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).   Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.   Stosownie natomiast do ust. 4 art. 30ca omawianej ustawy: wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:   (a + b) * 1,3 a + b + c + d   w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.   Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww. ustawy).   Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy: dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1)   z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2)   ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3)   z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4)   z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.   Stosownie do art. 30ca ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: do ustalenia dochodów, o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepis art. 23o stosuje się odpowiednio.   Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić na bieżąco szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.   Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1)      wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2)      prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3)      wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4)      dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5)      dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.   Stosownie do art. 30cb ust. 2 ww. ustawy: podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.   Zgodnie z art. 30cb ust. 3 omawianej ustawy: w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.   Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W tym zakresie wpisują się one w realizację „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, „Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju” w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste „zamknięcie” łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych.   Należy także wskazać, że powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.   Możliwość skorzystania z ulgi Innovation Box ma miejsce również w sytuacji, gdy podatnik dokona zakupu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa powyżej, pod warunkiem że następnie poniesie on koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa.   Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawawłasności intelektualnej, jak również dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży produktu lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.   Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) wynikającej z raportu nr 5 BEPS. Przewidziano także zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom zarówno niepowiązanym, jak i powiązanym.   Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia na bieżąco ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.   Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).   Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do opisu sprawy, należy wskazać, że: 1)      Wnioskodawca w ramach indywidualnej działalności gospodarczej będzie tworzył, modyfikował, rozwijał i ulepszał program komputerowy (nazwany przez Wnioskodawcę oprogramowaniem); 2)      Wnioskodawca będzie wykonywał powyższe czynności w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych; 3)      wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie będzie stanowić utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i podlega ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy; 4)      Wnioskodawca będzie właścicielem wytwarzanego oprogramowania; 5)      Wnioskodawca będzie osiągał dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej pochodzące z opłat lub należności licencyjnych; 6)      Wnioskodawca będzie prowadził od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 updof, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.   Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231, z późn. zm.). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.   Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.   Mając powyższe na uwadze, dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (tu: oprogramowania) pochodzący z opłat lub należności licencyjnych, które to oprogramowanie zostało wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej i stanowi utwór prawnie chroniony, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu według stawki 5%.   Reasumując – dochód Wnioskodawcy pochodzący z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej z opłat lub należności licencyjnych będzie stanowił dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dla opodatkowania którego zastosowanie może znaleźć 5% stawka podatku.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.  Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).   Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.