0111-KDIB1-3.4010.193.2021.1.APO

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 26 kwietnia 2021 r. (data wpływu do Organu 28 kwietnia 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego na podstawie art. 24d ustawy o CIT, w stosunku do dochodu uzyskiwanego z tytułu: sprzedaży autorskich praw majątkowych do aplikacji (kwalifikowanych praw własności intelektualnej) powstałych w ramach realizacji Projektów, zarówno w 2020 r. jak i w latach następnych, komercjalizacji (tj. sprzedaży, licencjonowania, lub uwzględnienia aplikacji w cenie innych produktów, lub usług oferowanych przez Spółkę) autorskich praw majątkowych do aplikacji (kwalifikowanych praw własności intelektualnej) w ramach realizacji innych projektów programistycznych na zasadach analogicznych jak opisane w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym (pytanie dotyczy zarówno innych projektów realizowanych w 2020 r., jak i możliwych do realizacji w przyszłości) -jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 28 kwietnia 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku (IP Box). We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe: 1.1. Status Wnioskodawcy Wnioskodawca jest polską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”) i podlega w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”). Wnioskodawca uzyskuje swoje dochody zarówno na terytorium Polski, jak i za granicą. Wnioskodawca podlega opodatkowaniu 9% stawką CIT. Wnioskodawca w 2020 r., jak i obecnie osiąga dochody z innych źródeł przychodów. Niemniej niewykluczone, że w przyszłości będzie osiągał także dochody z zysków kapitałowych. 1.2. Działalność Wnioskodawcy Wnioskodawca jest powstałą w 2011 r. spółką informatyczną realizującą innowacyjne i kompleksowe projekty informatyczne. Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Spółki jest tworzenie, projektowanie i rozwijanie nowoczesnych aplikacji webowych oraz dedykowanych aplikacji mobilnych (dalej: „aplikacje”), a także świadczenie usług programistycznych, w tym obsługa e-wydarzeń dedykowanych dla branży farmaceutycznej (lekarze, farmaceuci, firmy farmaceutyczne, organizacje medyczne) na własnych platformach Spółki. W obliczu silnej konkurencji i rosnących wymagań klientów, działalność Spółki koncentruje się na poszerzaniu i zdobywaniu nowych zasobów wiedzy w zakresie innowacji produktowych i technologicznych pozwalających na tworzenie innowacyjnych aplikacji czy ulepszanie już tych istniejących, których elementy i funkcjonalności są coraz bardziej atrakcyjne dla obiorców. Dodatkowo Spółka zajmuje się nadzorem i obsługą technologiczną tzw. advisory boards (tj. spotkań specjalistów i lekarzy w zakresie medycyny, gdzie wymieniane są doświadczenia z danego obszaru pracy tych specjalistów), jak i dokonywaniem nagrań wypowiedzi prelegentów (np. profesorów medycyny z różnych obszarów ochrony zdrowia) w celu rozwoju branży medycznej i na zlecenie firm farmaceutycznych. Nagrania te są umieszczane również w aplikacjach tworzonych przez Spółkę. Spółka zajmuje się też doradztwem w zakresie digital marketingu, co jednocześnie przekłada się na zwiększenie zleceń prac programistycznych na rzecz Spółki. 1.3. Typy projektów realizowanych przez Wnioskodawcę W ramach swojej działalności Spółka prowadzi szereg innowacyjnych projektów programistycznych. Inspiracją do projektowania i realizacji nowych rozwiązań i udoskonalania/modyfikacji istniejących projektów programistycznych są prowadzone przez Wnioskodawcę analizy potrzeb rynku, wiedza i doświadczenie Spółki, analizy zgłoszeń klientów oraz zlecenia użytkowników programów. Prace projektowe polegają przede wszystkim na tworzeniu konkretnych aplikacji, a w ich skład wchodzą prace programistyczne takie jak kodowanie, testowanie, pisanie instrukcji itd. Od strony konstrukcyjnej wytworzone w ramach różnych projektów aplikacje składają się z kilku warstw - warstwy programistycznej, tj. kodu źródłowego (przetwarzanego na kod wynikowy), warstwy graficznej oraz warstwy dźwiękowej. Całość stanowi kompletne aplikacje z ich wszystkimi funkcjonalnościami, które Spółka projektuje i tworzy w ramach prac rozwojowych. Działalność nakierowana na opracowanie aplikacji jest wysoce innowacyjna i kreatywna. Tworzone aplikacje powstają w oparciu o posiadaną wiedzę i pozostające do dyspozycji zasoby, w szczególności ludzkie w postaci szeregu specjalistów z dziedziny informatyki i programowania, a także w oparciu o autorskie i twórcze koncepcje tychże specjalistów. W większości przypadków aplikacje tworzone przez Spółkę nie mają swoich odpowiedników na rynku (są bardzo zindywidualizowane). Powstające aplikacje są w dalszej kolejności na bieżąco rozwijane i udoskonalane. Projekty realizowane przez Spółkę prowadzone są w sposób metodyczny i uporządkowany (systematyczny). Projekty wykonywane na zamówienie klienta każdorazowo są realizowane na podstawie zleceń oraz umów zawieranych z klientami (które określają w szczególności takie elementy jak: harmonogram prac czy kamienie milowe umożliwiające pomiar postępu w realizacji prac). W przypadku takich projektów klient określa cel, jaki chce osiągnąć, a całość prac projektowych i rozwojowych nad zleceniem wykonuje Spółka. Również projekty realizowane przez Spółkę samodzielnie zawsze mają z góry określony cel do osiągnięcia. Do realizacji każdego projektu przypisane są konkretne osoby, które pracują w systemie modułowym, tzn. tworzą dane elementy (moduły) aplikacji, a następnie moduły te są dopracowywane, rozwijane i łączone w jedną całość, tak aby mogły stanowić finalny produkt Spółki gotowy do jego komercjalizacji. W celu realizacji projektów Spółka zatrudnia odpowiednio wykwalifikowane osoby na podstawie umowy o pracę lub w oparciu o umowę o współpracy (tj. umowy B2B, umowy o dzieło, lub umowy zlecenie; dalej: „Współpracownicy”). Współpracownicy Spółki nie dostarczają samodzielnie gotowych aplikacji, lecz tylko ich części/elementy. W ramach swojej działalności rozwojowej Spółka wypracowuje końcowy rezultat w postaci kompletnej aplikacji (obejmującej różne funkcjonalności). Prace pracowników i współpracowników obejmują także koordynowanie i przeprowadzanie procesów związanych z realizacją projektów. Do realizacji każdego projektu powołany jest zespołów ekspertów i osób odpowiedzialnych za ich realizację. Prace projektowe są odpowiednio ewidencjonowane. W szczególności, ewidencja opiera się na specjalistycznym narzędziu JIRA, które wspiera planowanie, śledzenie procesu tworzenia i wdrażanie oprogramowania i na podstawie którego można prześledzić przebieg prac, rodzaje i opisy zadań realizowanych przez pracowników i współpracowników, status zadań, poświęcony im czas oraz przypisane osoby. Ponadto, system ten umożliwia generowanie różnego rodzaju raportów wspomagających monitorowanie procesów składających się na poszczególne projekty (np. realizację kamieni milowych projektu). Ewidencja ta jest prowadzona na bieżąco od początku prac projektowych. Aplikacje wytworzone przez Spółkę w ramach projektów programistycznych podlegają każdorazowo ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062, dalej: „ustawa o prawie autorskim”) stanowiąc autorskie prawa do programów komputerowych. Aby przybliżyć specyfikę prac projektowych prowadzonych przez Spółkę, poniżej Wnioskodawca przedstawia opisy dwóch projektów (razem łącznie jako: „Projekty”) zrealizowanych w 2020 r.: Projekt 1 Projekt 1 polegał na (…). Projekt 2 Projekt 2 polegał na (…). Powstała aplikacja stanowi istotną nowość. Obecnie brak jest na rynku rozwiązań o analogicznych funkcjonalnościach, jak opracowywane przez Spółkę w ramach Projektu 2 (aplikacja jest dopasowana do indywidualnych potrzeb klienta). Powyższe Projekty realizowane były w oparciu o analogiczne czynności mające na celu: analizę przedwdrożeniową i doszczegółowienie specyfikacji aplikacji, opracowanie warstw aplikacji pod wyodrębnione obszary funkcjonowania, stworzenie samej aplikacji, czyli: budowę zamkniętej witryny w oparciu o odpowiednie programy, przygotowanie struktury i wyglądu strony, budowę aplikacji na systemy iOS i Android. Większość projektów realizowanych przez Spółkę jest opartych o analogiczne zasady proceduralne wskazane powyżej. 1.4. Komercjalizacja projektów Aplikacje powstałe w ramach realizacji projektów są komercjalizowane głównie poprzez ich sprzedaż lub udzielenie licencji do nich za odpowiednim wynagrodzeniem. Komercjalizacja obejmuje funkcjonalne części składowe programu komputerowego, łącznie z dokumentacją techniczną. Przeniesienie praw majątkowych do aplikacji w przypadku Spółki następuje na moment przyjęcia przez klienta aplikacji na podstawie protokołu odebrania projektu (lub produktu stworzonego w ramach umowy i według harmonogramu prac po przeprowadzonych testach). Dla przykładu, w ramach Projektów prowadzonych w 2020 r. wynagrodzenie za wykonanie całości prac obejmowało także wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do aplikacji (tj. ich sprzedaż). Mogą się jednak zdążyć sytuacje, w których komercjalizacja aplikacji Spółki będzie następowała poprzez ich uwzględnienie w cenie innego produktu lub usługi oferowanych przez Spółkę (np. w ramach obsługi e-wydarzeń, gdzie Spółka zajmuje się obsługą tych spotkań od strony technologicznej, zapewniając własne oprogramowanie do ich organizacji). 1.5. Koszty ponoszone w ramach projektów Spółka w ramach projektów ponosi koszty (zarówno pośrednie, jak i bezpośrednie), które jest w stanie wyodrębnić i przypisać do poszczególnych projektów i powstałych w ich ramach aplikacji (kwalifikowanych praw własności intelektualnej). Koszty te w znacznej większości dotyczą wydatków pracowniczych oraz kosztów umów ze Współpracownikami. Pozostałe rodzaje kosztów bezpośrednio związanych z aplikacjami to przykładowo koszty wynajęcia chmury do przechowywania danych. 1.6. Ewidencja projektowa Ewidencja aplikacji powstających w ramach projektów, podobnie jak ewidencja pracy, również jest prowadzona na bieżąco, od początku prac nad danym projektem. Ewidencja ta zapewnia: wyodrębnienie poszczególnych aplikacji (jako kwalifikowanych praw własności intelektualnej), ustalenie dochodu z komercjalizacji danej aplikacji (w szczególności Spółka jest w stanie określić przychody oraz koszty uzyskania przychodów z nimi związane), ustalenie kosztów, o których mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, niezbędnych do wyliczenia wskaźnika nexus dla danej aplikacji. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego na podstawie art. 24d ustawy o CIT, w stosunku do dochodu uzyskiwanego z tytułu sprzedaży autorskich praw majątkowych do aplikacji (kwalifikowanych praw własności intelektualnej) powstałych w ramach realizacji Projektów, zarówno w 2020 r. jak i w latach następnych? Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania 5% stawki podatku na podstawie art. 24d ustawy o CIT w stosunku do dochodu uzyskiwanego z tytułu komercjalizacji (tj. sprzedaży, licencjonowania, lub uwzględnienia aplikacji w cenie innych produktów, lub usług oferowanych przez Spółkę) autorskich praw majątkowych do aplikacji (kwalifikowanych praw własności intelektualnej) w ramach realizacji innych projektów programistycznych na zasadach analogicznych jak opisane w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym (pytanie dotyczy zarówno innych projektów realizowanych w 2020 r., jak i możliwych do realizacji w przyszłości)? Zdaniem Wnioskodawcy: Ad. 1) Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie uprawniony do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego na podstawie art. 24d ustawy o CIT, w stosunku do dochodu uzyskiwanego z tytułu sprzedaży autorskich praw majątkowych do aplikacji (kwalifikowanych praw własności intelektualnej) powstałych w ramach realizacji Projektów, zarówno w 2020 r. jak i w latach następnych. Zgodnie z art. 24d ust. 2 ustawy o CIT, na potrzeby regulacji IP Box kwalifikowane prawa własności intelektualnej stanowią m.in. autorskie prawa do programu komputerowego, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Warunkami uznania danego prawa własności intelektualnej za kwalifikowane prawo własności intelektualnej jest zatem: wskazanie go w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 2 ustawy o CIT (w którym są wymienione m.in. autorskie prawa do programu komputerowego), podleganie ochronie prawnej na podstawie przepisów polskich ustaw lub obowiązujących Polskę lub Unię Europejską ratyfikowanych umów międzynarodowych, wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie danego prawa własności intelektualnej przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku Spółki wszystkie wyżej wymienione warunki są spełnione w odniesieniu do opisanych w stanie faktycznym (winno być: oraz zdarzeniu przyszłym) aplikacji powstałych w ramach Projektów. Po pierwsze, aplikacje stworzone w ramach Projektów jako autorskie prawa do programów komputerowych zostały wymienione w katalogu kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskazanym w art. 24d ustawy o CIT. Po drugie, podlegają one stosownej ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim. Po trzecie, zostały one wytworzone przez Spółkę w ramach prowadzenia przez Nią działalności rozwojowej. O tym, że działalność Spółki, która doprowadziła do wytworzenia aplikacji w ramach Projektów, stanowi działalność rozwojową w myśl art. 4a pkt 26 w zw. z pkt 28 ustawy o CIT, świadczą argumenty przedstawione w dalszej części uzasadnienia. 1. Działalność rozwojowa Wnioskodawcy Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Zgodnie z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, w zw. z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.), prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Bardziej szczegółowe wskazówki interpretacyjne w zakresie rozumienia powyższych definicji zawarte są m.in. w Objaśnieniach podatkowych Ministerstwa Finansów z 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box (dalej: „objaśnienia MF”). Zdaniem Wnioskodawcy, prace, które prowadzą do wytworzenia aplikacji w ramach Projektów spełniają przesłanki uznania ich za działalność badawczo-rozwojową, w zakresie prac rozwojowych, poprzez spełnienie następujących elementów definicyjnych: Twórczość W ocenie Wnioskodawcy, realizowane przez niego prace w ramach Projektów spełniają przesłankę „twórczości”. Objaśnienia MF określają „twórczość” jako „opracowywanie nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika” (punkt 33). Prace polegające na tworzeniu od podstaw nowego na skalę przedsiębiorcy (jak i na skalę rynku) oprogramowania w postaci aplikacji mają z zasady twórczy charakter, który odznacza się tym, że mają na celu wykreowanie nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie twórcy oprogramowania stanowiącego jego oryginalny wytwór, z uwzględnieniem ewentualnych oczekiwań i wymogów klienta. Wytworzenie aplikacji w ramach Projektów o odpowiednich parametrach i funkcjonalności wymagało wypracowania zindywidualizowanego i oryginalnego rozwiązania informatycznego przez Spółkę. W oparciu o posiadaną wiedzę i pozostające w dyspozycji zasoby techniczne i ludzkie Spółki, a także w oparciu o autorskie i twórcze koncepcje (nieograniczone przez klienta) Spółka wytworzyła oryginalne i niewystępujące dotychczas w praktyce rozwiązania informatyczne (tj. algorytmy, instrukcje, ciągi komend, kody źródłowe), niezbędne dla osiągnięcia oczekiwanych funkcjonalności aplikacji. Rezultatem działalności twórczej Spółki w ramach Projektów były nowe wytwory intelektu uzewnętrznione w postaci aplikacji, cechujące się wysokim poziomem nowości zarówno w skali Spółki, jak i w skali branży programistycznej. Systematyczność W ocenie Wnioskodawcy, realizowane przez niego prace w ramach Projektów spełniają przesłankę „systematyczności”. Objaśnienia MF wskazują, że aby zostać uznaną za prace badawczo-rozwojowe, działalność twórcza podatnika powinna być prowadzona w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (punkt 39). Na gruncie objaśnień określenie „systematycznie" odnosi się do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Jednocześnie objaśnienia MF wskazują, że dla spełnienia tej przesłanki wystarczające jest, aby podatnik zrealizował chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy w wyżej opisany sposób (punkt 40). Czynności w ramach Projektów były i są realizowane w sposób metodyczny, uporządkowany i nie miały charakteru jednorazowego. Sposób zorganizowania i prowadzenia przez Spółkę działalności twórczej świadczy o spełnieniu powyższych przesłanek i systematycznym podejściu do realizacji prac rozwojowych. Spółka ustaliła z klientami harmonogram realizacji przewidzianych umową prac i wyznaczyła kamienie milowe dla mierzenia postępu w realizacji Projektów. W oparciu o wymagania klientów precyzyjnie określone zostały również oczekiwane rezultaty końcowe Projektów. Planowy charakter prac został odzwierciedlony również poprzez użytkowanie specjalistycznego narzędzia JIRA, które wspiera planowanie, śledzenie procesu tworzenia i wdrażanie oprogramowania, na podstawie którego prześledzić można przebieg prac, rodzaje i opisy zadań, ich status, poświęcony im czas oraz przypisane osoby. O planowym podejściu Spółki do danego Projektu świadczy również powołanie zespołów odpowiedzialnych za jego realizację. Zwiększanie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań W ocenie Wnioskodawcy, realizowane przez Niego prace w ramach Projektów spełniają przesłankę „zwiększenia zasobów wiedzy oraz jej wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań”. Objaśnienia MF wskazują, że dla spełnienia tej przesłanki wystarczające jest, aby „zwiększenie zasobów wiedzy nastąpiło wyłącznie w skali przedsiębiorstwa podatnika (punkt 45). Wytworzenie aplikacji w ramach Projektów o odpowiednich parametrach i funkcjonalności wymagało wypracowania zindywidualizowanego i oryginalnego rozwiązania informatycznego niewystępującego wcześniej w praktyce gospodarczej (tj. wiedza programistyczna została wykorzystana do stworzenia nowego zastosowania). Charakter prowadzonych prac jako prac rozwojowych W ocenie Wnioskodawcy, realizowane przez niego prace w ramach Projektów stanowią prace rozwojowe w rozumieniu ustawy o CIT. Objaśnienia MF wskazują, że działalność badawczo-rozwojowa może przyjąć postać badań naukowych (głównie nakierowanych na nową wiedzę i umiejętności) lub prac rozwojowych (głównie nakierowanych na wykorzystanie dostępnej wiedzy i umiejętności do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany; punkt 43). Realizując prace w ramach Projektów, Wnioskodawca łączył posiadaną wiedzę i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i programowania w celu tworzenia innowacyjnych aplikacji oraz programów komputerowych, które nie mają odpowiednika na obecnym rynku informatycznym. Oznacza to, że działalność Wnioskodawcy w Projektach nie polegała na dostosowaniu już istniejących rozwiązań, lecz na wykorzystaniu dostępnej wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi i oprogramowania do stworzenia nowego produktu informatycznego. Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, pracom wykonywanym w ramach Projektu należy przypisać status prac rozwojowych. Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, prowadzone w ramach Projektów prace spełniają wszystkie kryteria pozwalające na uznanie tej działalności jako badawczo-rozwojowej w zakresie prac rozwojowych. 2. Autorskie prawa do programów komputerowych jako kwalifikowane IP Ustawa o prawie autorskim przyznając programowi komputerowemu ochronę prawno-autorską analogiczną jak przysługującą utworom literackim, nie wprowadza jednocześnie definicji legalnej programu komputerowego. Na potrzeby IP Box objaśnienia MF definiują program komputerowy jako „zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu”. Według objaśnień MF na tak rozumiany program komputerowy składają się wszystkie jego funkcjonalne części składowe, a mianowicie: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, w tym interfejs techniczny. Funkcjonalną częścią składową programu komputerowego jest także dokumentacja techniczna z nim związana. Jednocześnie, jak podkreśla w swoich objaśnieniach Ministerstwo Finansów, pojęcie „komputer” nie powinno ograniczać się do PC, lecz powinno odnosić do wszystkich urządzeń, w których program komputerowy może być wykorzystywany w celu realizacji funkcji, do których został stworzony, a zatem i telefonów komórkowych, czy też tabletów lub innych właściwych urządzeń. Nie jest bowiem istotny nośnik programu komputerowego, lecz jego źródła (kod źródłowy i kod wynikowy) oraz funkcjonalność". W podobny sposób program komputerowy definiuje doktryna przyjmując, że program komputerowy to „zbiór instrukcji przeznaczonych do wykonywania na komputerze celem osiągnięcia określonego rezultatu, stanowiący przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci” (Łukasz Zimończyk, Program komputerowy w orzecznictwie organów ochrony prawnej Acta luris Stetinensis 2 s. 18). W świetle powyższych definicji, w ocenie Wnioskodawcy, będące rezultatem prowadzonej przez niego działalności rozwojowej aplikacje wytworzone w ramach Projektów, zapisane w formie kodu źródłowego i oparte o algorytm własnego autorstwa, spełniają definicję programu komputerowego wskazaną w objaśnieniach MF. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, aplikacje powstałe w ramach Projektów podlegające ochronie prawno-autorskiej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim, stanowią autorskie prawa do programów komputerowych będące kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT. 3. Prawo do skorzystania z 5% stawki CIT (IP Box) do dochodów osiąganych w związku z komercjalizacją Projektów Zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Zgodnie z art. 24d ust. 3 ustawy o CIT, podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Z kolei zgodnie z art. 24d ust. 7 ustawy o CIT, dochodem z kwalifikowanego IP jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym w szczególności dochód z: opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego IP; sprzedaży kwalifikowanego IP; kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi. Wynagrodzenie za realizację prac rozwojowych w ramach Projektów obejmowało wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do aplikacji (tj. Spółka dokonała ich sprzedaży). W ocenie Wnioskodawcy, całość dochodów związanych z komercjalizacją aplikacji powstałych w ramach Projektów będzie mogła być opodatkowana 5% stawką CIT, zgodnie z art. 24d i po wypełnieniu wymogów ewidencyjnych wskazanych w art. 24e ustawy o CIT (IP Box). 4. Podsumowanie Ze względu na fakt, że: działalność podejmowana przez Spółkę w ramach Projektów, której efektem są aplikacje stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 w zw. z pkt 28 ustawy o CIT (tj. prace rozwojowe), Spółka wytworzyła i rozwinęła w ramach Projektów aplikacje stanowiące kwalifikowane prawa własności intelektualnej w postaci autorskich praw do programu komputerowego, które podlegają stosownej ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim, Spółka sprzedała powstałe w ramach Projektów aplikacje, przenosząc tym samym całość autorskich praw majątkowych na klientów (jednocześnie uzyskując z tego tytułu dochód), Spółka ponosi szereg kosztów związanych z prowadzoną przez siebie działalnością badawczo-rozwojową, które pozwolą na wyliczenie wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, Spółka prowadzi na bieżąco odpowiednie ewidencje, zgodnie z wymogami z art. 24e ustawy o CIT, -Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania 5% stawki CIT na podstawie art. 24d ustawy o CIT (IP Box), w stosunku do dochodów uzyskiwanych z tytułu sprzedaży autorskich praw majątkowych do tworzonych w ramach Projektów aplikacji (kwalifikowanych praw własności intelektualnej), zarówno w 2020 r., jak i w latach następnych. Ad. 2) Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie uprawniony do zastosowania 5% stawki podatku na podstawie art. 24d ustawy o CIT, w stosunku do dochodu uzyskiwanego z tytułu komercjalizacji (tj. sprzedaży, licencjonowania, lub uwzględnienia aplikacji w cenie innych produktów, lub usług oferowanych przez Spółkę) autorskich praw majątkowych do aplikacji (kwalifikowanych praw własności intelektualnej) w ramach realizacji innych projektów programistycznych na zasadach analogicznych jak opisane w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym (zarówno w 2020 r. jak i w latach następnych). Dwa przykładowe Projekty będące przedmiotem uzasadnienia stanowiska Wnioskodawcy do pytania pierwszego niniejszego wniosku to nie jedyne projekty, jakie zostały zrealizowane w 2020 r. W ramach swojej działalności Spółka realizuje bardzo dużo projektów analogicznych do Projektów przykładowych, których efektem są różnego rodzaju inne aplikacje (w tym ulepszenia aplikacji już istniejących). Aplikacje te powstają w ramach ciągłego i systematycznego podejmowania działalności twórczej przez Spółkę (tj. tworzenia, opracowywania i rozwijania aplikacji webowych i mobilnych). Wynika to ze specyfiki branży, w jakiej działa Spółka. Branża programistyczna to jedna z najszybciej rozwijających się branż we współczesnym świecie (jej dynamiczny rozwój jest podyktowanych ciągłym postępem technologicznym). Poziom innowacyjności tego sektora jest bardzo wysoki. W obliczu silnej konkurencji i rosnących wymagań klientów, działalność Spółki koncentruje się na poszerzaniu i zdobywaniu nowych zasobów wiedzy w zakresie innowacji produktowych i technologicznych pozwalających na tworzenie innowacyjnych aplikacji czy ulepszanie już tych istniejących, których elementy i funkcjonalności są coraz bardziej atrakcyjne dla obiorców. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, w odniesieniu do innych aplikacji tworzonych przez Spółkę, które: Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania 5% stawki CIT na podstawie art. 24d ustawy o CIT (IP Box), w stosunku do dochodów uzyskiwanych z tytułu tych aplikacji zarówno w 2020 r., jak i w latach następnych. Na marginesie Wnioskodawca zaznacza, że jeżeli wystąpią sytuacje, w których aplikacje będą uwzględniane w cenie innego produktu lub usługi oferowanych przez Spółkę, dokonana zostanie stosowna wycena wartości dochodu z tychże aplikacji w całkowitym dochodzie uzyskiwanym z tego innego produktu/usługi - zgodnie z art. 11c ustawy o CIT (art. 24d ust. 7 pkt 3 w zw. z ust. 8 ustawy o CIT). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Od 1 stycznia 2019 r. obowiązują przepisy ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193). Na podstawie regulacji wprowadzonych ww. ustawą zmieniającą do systemu prawa podatkowego implikowano przepisy dotyczące preferencyjnego rozwiązania w podatkach dochodowych - tzw. Innovation Box. Regulacje dotyczące stosowania opisanej powyżej ulgi zostały odzwierciedlone w art. 24d – 24e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”). Zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, w myśl art. 24d ust. 2 ustawy o CIT, są: patent, prawo ochronne na wzór użytkowy, prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, prawo z rejestracji topografii układu scalonego, dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432 oraz z 2020 r. poz. 288), autorskie prawo do programu komputerowego -podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. W świetle powyższego, kwalifikowane IP to prawo własności intelektualnej spełniające łącznie trzy warunki: zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej; należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 ustawy o CIT; podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska. Z powyższego wynika, że kwalifikowane prawa własności intelektualnej mają dotyczyć przedmiotu ochrony, który został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 4a pkt 27 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to: badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85 ze zm.), badania naukowe są działalnością obejmującą: badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do treści art. 4a pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 4a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Kluczowe, jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: badania naukowe tj. badania podstawowe i badania aplikacyjne (zdefiniowane w art. 4a pkt 27 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) oraz prace rozwojowe (o których mowa w art. 4 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, do którego odsyła art. 4a pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących procesów lub usług z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych. W tym miejscu wskazać należy, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii, czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematycznie prace opierają na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Zgodnie z art. 24d ust. 3 ustawy o CIT, podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT. Zgodnie z treścią art. 24d ust. 7 ustawy o CIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata): z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d ustawy o CIT, zostały określone w art. 24e ustawy o CIT, który stanowi, że podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani: wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej; prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Zgodnie z art. 24e ust. 2 ustawy o CIT, w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19. Należy wskazać, że regulacje te polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. Możliwość skorzystania z Innovation Box ma miejsce również w sytuacji, gdy podatnik dokona zakupu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa powyżej, pod warunkiem że następnie poniesie on koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa. Podatnik może również rozwijać lub ulepszać w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej „cudze IP”, np. program komputerowy. Jeżeli w wyniku efektów ww. prac, powstaną nowe prawa własności intelektualnej, przysługujące temu podatnikowi, który rozwinął lub ulepszył „cudze IP” oraz podlegają one ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, podatnicy są wówczas również uprawnieni do zastosowania preferencyjnej stawki w wys. 5% podatku od osiągniętego dochodu. Należy przy tym podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie. W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazał, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box. W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Odnosząc cytowane powyżej przepisy i wyjaśnienia do przedstawionego we wniosku opisu sprawy należy uznać, że Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego na podstawie art. 24d ustawy o CIT, w stosunku do dochodu uzyskiwanego z tytułu sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałych w ramach realizacji Projektów, z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanych praw własności intelektualnej lub z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uwzględnionych w cenie sprzedaży produktu lub usługi, zarówno w roku 2020, jak i w latach następnych, jeżeli nie zmieni się stan faktyczny lub nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie. Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego na podstawie art. 24d ustawy o CIT, w stosunku do dochodu uzyskiwanego z tytułu: sprzedaży autorskich praw majątkowych do aplikacji (kwalifikowanych praw własności intelektualnej) powstałych w ramach realizacji Projektów, zarówno w 2020 r. jak i w latach następnych, komercjalizacji (tj. sprzedaży, licencjonowania, lub uwzględnienia aplikacji w cenie innych produktów, lub usług oferowanych przez Spółkę) autorskich praw majątkowych do aplikacji (kwalifikowanych praw własności intelektualnej) w ramach realizacji innych projektów programistycznych na zasadach analogicznych jak opisane w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym (pytanie dotyczy zarówno innych projektów realizowanych w 2020 r., jak i możliwych do realizacji w przyszłości) -jest prawidłowe. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.