0111-KDIB1-3.4010.436.2020.7.BM

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo: 1)      ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 8 września 2020 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 18 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Rz 32/21 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 września 2021 r. sygn. akt II FSK 724/21 i 2)      stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej   11 września 2020 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 września 2020 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie ustalenia czy Wnioskodawca może odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej za rok podatkowy 2020 koszty kwalifikowane, poniesione w miesiącach, w których korzystanie ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT na podstawie Zezwoleń, z uwagi na wyczerpanie limitu zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych nie było możliwe, a więc w miesiącach, w których poniesione koszty kwalifikowane nie zostaną uwzględnione w kalkulacji dochodu za rok podatkowy 2020 osiągniętego z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwoleń. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego   Wnioskodawca jest osobą prawną mającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Rok podatkowy Wnioskodawcy jest zbieżny z rokiem kalendarzowym. Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. z 2018 r. poz. 141). Wnioskodawca może uzyskiwać przychody z zysków kapitałowych w rozumieniu art. 7b Ustawy CIT, jednakże w stosunku do tych przychodów nie zamierza korzystać z odliczenia w ramach Ulgi B+R. W celu skorzystania z Ulgi B+R, Wnioskodawca wyodrębni koszty działalności badawczo-rozwojowej w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b w zw. z art. 9 ust. 1 Ustawy CIT. Ponoszone przez Spółkę wydatki, które mogą stanowić koszty kwalifikowane w ramach Ulgi B+R, będą zaliczane do kosztów uzyskania przychodu danego roku, o ile nie będą kapitalizowane w wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. W takim przypadku bowiem, wydatki te będą zaliczane do kosztów podatkowych z uwzględnieniem przepisów art. 16a-16 m Ustawy CIT. Wiodącym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest: -        produkcja kabli światłowodowych; -        produkcja sprzętu telekomunikacyjnego; -        produkcja pozostałych elektronicznych i elektrycznych przewodów i kabli; -        sprzedaż hurtowa sprzętu elektronicznego i telekomunikacyjnego, oraz części do niego. Spółka prowadzi działalność produkcyjną na gruntach objętych Specjalną Strefą Ekonomiczną (dalej: „SSE”). Spółka posiada 5 zezwoleń na prowadzenie działalności w SSE (dalej: „Zezwolenia”), przy czym dla najnowszego z nich, z uwagi na otrzymanie dotacji, pula dostępnej pomocy publicznej została wyczerpana nim uruchomiono produkcję. Spółka w poprzednich latach podatkowych korzystała ze zwolnienia podatkowego w związku z działalnością w SSE na podstawie Zezwoleń. Pomoc publiczna, dostępna do wykorzystania z tytułu Zezwoleń w rozliczeniu podatkowym za rok 2020 wynosi wg kalkulacji Spółki (…) tys. PLN. Spółka wpłaca co miesiąc zaliczki na podatek dochodowy na zasadach uproszczonych. Jednakże, dla potrzeb wewnętrznych Spółka co miesiąc kalkuluje wysokość generowanych dochodów, a co za tym idzie jest w stanie monitorować stopień wykorzystania przysługującego zwolnienia podatkowego z tytułu działalności prowadzonej w SSE. Dzięki temu Spółka jest w stanie określić moment, w którym przysługujące jej na mocy posiadanego Zezwoleń zwolnienie podatkowe zostało w pełni wykorzystane. Spółka stale rozwija oferowany asortyment oraz udoskonala prowadzone procesy produkcyjne o czym świadczy m.in. planowane na ten rok uruchomienie centrum badawczo-rozwojowego. Efekty podejmowanych działań innowacyjnych pracowników Wnioskodawcy przejawiają się m.in. w składanych zgłoszeniach patentowych (2 w 2019 r.) oraz uzyskiwanych patentach na wynalazki (przykładowo 1 w 2019 r.). Wnioskodawca w roku podatkowym 2020 prowadzi działalność badawczo-rozwojową (dalej: „B+R”) oraz ponosi w roku podatkowym koszty uzyskania przychodów na tę działalność w rozumieniu art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT (dalej również: „koszty kwalifikowane”). Spółka otwiera centrum badawczo-rozwojowe, posiada dział Badań i Rozwoju, oraz inne jednostki organizacyjne prowadzące działalność B+R. Wnioskodawca zaznacza jednocześnie, że ocena czy prowadzi on działalność B+R w rozumieniu art. 4a pkt 26 Ustawy CIT nie jest objęta zakresem niniejszego wniosku. Rozwój działalności produkcyjnej Spółki oraz utworzenie centrum badawczo-rozwojowego są w części dofinansowane w ramach zawartych przez Spółkę umów o dofinansowanie z Ministrem Rozwoju i Finansów oraz Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: „PARP”). Spółka planuje skorzystać z Ulgi B+R w roku 2020 oraz w latach kolejnych w zakresie kosztów kwalifikowanych, które nie zostaną dofinansowane w ramach zawartych umów o dofinansowanie. Ponadto, mając na uwadze posiadane Zezwolenia Spółka planuje skorzystać z Ulgi B+R po wyczerpaniu dostępnego zwolnienia podatkowego, tj. dopiero w odniesieniu do miesięcy za które skorzystanie z niego nie będzie już możliwe z uwagi na wyczerpanie dostępnego limitu pomocy. W związku z tym od połowy 2020 r. już po wyczerpaniu pomocy publicznej z tytułu zezwolenia strefowego wydziela koszty działalności B+R na odrębnych, utworzonych w tym celu kontach rachunkowych (na poziomie rachunkowości zarządczej). Spółka ma pewność że koszty te nie zostaną ujęte jako koszty działalności zwolnionej - ponoszone są bowiem w okresie, w którym Spółka zaprzestała kalkulacji wyniku zwolnionego z uwagi na pewność co do wyczerpania dostępnej pomocy strefowej (wraz ze złożeniem deklaracji rocznej dojdzie jedynie do potwierdzenia tego faktu, poprzez, odpowiednie zadeklarowanie dochodu zwolnionego osiągniętego w pierwszym półroczu 2020 r.). Pytanie Czy Wnioskodawca może odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej za rok podatkowy 2020 koszty kwalifikowane, poniesione w miesiącach, w których korzystanie ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT na podstawie Zezwoleń, z uwagi na wyczerpanie limitu zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych nie było możliwe, a więc w miesiącach, w których poniesione koszty kwalifikowane nie zostaną uwzględnione w kalkulacji dochodu za rok podatkowy 2020 osiągniętego z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwoleń? Niniejsze pytanie dot. kosztów kwalifikowanych, które nie będą przez Spółkę w żaden sposób przyporządkowywane do działalności zwolnionej, tj. ani na podstawie bezpośredniego przypisania, ani za pomocą tzw. klucza przychodowego, gdyż ten dot. może kosztów poniesionych w okresie, w którym Spółka osiągała jeszcze przychody opodatkowane i zwolnione i nie możliwa była ich bezpośrednia alokacja. Państwa stanowisko w sprawie   Zdaniem Wnioskodawcy, może on odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej za rok podatkowy 2020 koszty kwalifikowane, poniesione w miesiącach, w których korzystanie ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT na podstawie Zezwoleń, z uwagi na wyczerpanie limitu zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych w ramach nie było możliwe, a więc w miesiącach, w których poniesione koszty kwalifikowane nie zostaną uwzględnione w kalkulacji dochodu za rok podatkowy 2020 osiągniętego z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwoleń. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy. Art. 18d ust. 1 Ustawy CIT brzmi: Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych. Natomiast ust. 6 tego artykułu brzmi: Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów. Podmiot prowadzący działalność w SSE może obecnie korzystać z Ulgi B+R - w odniesieniu do wydatków kwalifikowanych, które nie zostaną uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego. Co więcej, może to robić w trakcie roku, w którym korzysta ze zwolnienia z tytułu prowadzenia działalności strefowej. Zgodnie z art. 9 ust. 1 Ustawy CIT, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m. Konieczne jest zatem prowadzenie ksiąg rachunkowych w taki sposób, aby możliwe było precyzyjne rozdzielenie przychodów i kosztów uzyskania przychodów związanych z działalnością prowadzoną w SSE oraz działalnością prowadzoną poza terenem SSE. Jak wskazywała Spółka w opisie zdarzenia przyszłego, na podstawie prowadzonej ewidencji, jest ona w stanie określić moment kiedy nastąpiło wykorzystanie w pełni dostępnej pomocy publicznej i od kiedy nie jest uprawniona do stosowania zwolnienia podatkowego. Ponoszone przez Spółkę koszty działalności B+R ewidencjonowane będą na odpowiednich kontach, wydzielonych w posiadanych już strukturach kont, prowadzonych dla konkretnych lokalizacji jednostek organizacyjnych, z utworzoną ewidencją analityczną. Ponoszone od lipca 2020 r. koszty działalności B+R nie będą już kosztami działalności strefowej, zwolnionej i Spółka będzie je uwzględniała w kalkulacji dochodu z działalności opodatkowanej na zasadach ogólnych. Zdaniem Spółki, w sytuacji, gdy koszty kwalifikowane są uwzględniane w kalkulacji dochodu opodatkowanego na zasadach ogólnych, to wówczas mogą podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania na zasadzie określonej w art. 18d ust. 1 Ustawy CIT. Taki sposób interpretacji w tym zakresie jest również w ocenie Wnioskodawcy zgodny z celem wprowadzonych zmian, którym było wykluczenie uzyskiwania przez podatników podwójnej korzyści z tytułu prowadzenia działalności w SSE przy jednoczesnym umożliwieniu im skorzystania z ulgi B+R, jeśli tylko część ich dochodów podlega zwolnieniu w związku z działalnością strefową. Znajduje to potwierdzenie w uzasadnieniu do projektu ustawy, która zmianę tę wprowadziła: Dotychczas podatnicy, którzy prowadzili choćby niewielką część działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, nie mogli korzystać z ulgi B+R. Kwestie te były zgłaszane przez partnerów społecznych w toku prac nad Białą księgą innowacji. Wychodząc naprzeciw tym postulatom, proponuje się, aby prawo do ulgi (odliczenia kosztów) przysługiwało w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie stanowią kosztów prowadzenia działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (tu w kontekście podatku dochodowego od osób fizycznych). Ostatecznie zdecydowano się w tym zakresie na umożliwienie korzystania z ulgi nie jedynie w przypadku gdy koszty działalności B+R nie są kosztami działalności strefowej (co było krzywdzące dla podmiotów strefowych których nie cała działalność podlegała zwolnieniu podatkowemu), ale poprzez umożliwienie korzystania z ulgi tylko wtedy gdy koszty B+R nie dotyczą działalności zwolnionej. Ma to o tyle znaczenie, że w praktyce możliwe jest ponoszenie kosztów związanych ze strefą, które są kosztami działalności opodatkowanej ponieważ nie mieszczą się w węziej zdefiniowanej decyzją o wsparciu lub zezwoleniem strefowym działalnością zwolnioną. W rezultacie, na gruncie obecnie obowiązujących przepisów nie ma przeszkód aby podmiot działający w strefie mógł rozliczać ulgę B+R w odniesieniu do działalności opodatkowanej na zasadach ogólnych, która nie jest objęta zwolnieniem (może być to działalność prowadzona zarówno w strefie lub poza jej terenem). Koszty kwalifikowane poniesione przez Spółkę po wyczerpaniu limitu pomocy publicznej nie są uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku, lecz w kalkulacji dochodu opodatkowanego na zasadach ogólnych. Ponadto, koszty kwalifikowane, w odniesieniu do których Spółka planuje skorzystać z Ulgi B+R nie będą w żaden sposób przyporządkowywane do działalności zwolnionej, a więc nie będą uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego na podstawie Zezwoleń. Wynikać to będzie z faktu zaewidencjonowania ich na koncie utworzonym już po wyczerpaniu pomocy publicznej z tytułu działalności w SSE. Powodować to będzie, że koszty te nie będą wpływać bezpośrednio na wynik na działalności zwolnionej. Koszty te nie wpłyną na wynik również z uwagi na podział ich na podstawie klucza przychodowego o czym mowa w art. 15 ust. 2a ustawy o CIT, gdyż podziałowi za pomocą klucza podlegają jedynie te kategorie kosztów, których nie można powiązać z działalnością zwolnioną lub opodatkowaną (a w tym przypadku całość kosztów zostanie poniesiona za okres po wyczerpania puli pomocy, całość kosztów związana będzie z działalnością opodatkowaną). Zdaniem Spółki, potwierdza to również komentarz do analizowanego artykułu (Art. 18d PDOPrU red. Obońska 2019. wyd. 3/Zagórski): Mając na uwadze cel wprowadzenia komentowanego przepisu do art. 18d PDOPrU, zasadne wydaje się uznanie, że w przypadku gdy określony koszt będący kosztem kwalifikowanym w rozumieniu art. 18d ust. 2 PDOPrU, jest rozdzielany pomiędzy działalność opodatkowaną i działalność zwolnioną z opodatkowania według przyjętego klucza, to podatnikowi powinna przysługiwać możliwość odliczenia w ramach ulgi B+R tej części kosztu, która nie została uwzględniona w kalkulacji dochodu zwolnionego (podobnie jak w przypadku kosztów kwalifikowanych, które zostały podatnikowi zwrócone jedynie w części - zob. komentarz do art. 18d ust. 5 PDOPrU). Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawiony wyżej stan faktyczny odpowiada celowi wprowadzenia zmian analizowanych regulacji. Spółka już na początku roku podatkowego 2020 wyczerpie limit pomocy publicznej i w związku z tym przestanie kalkulować wysokość dochodu zwolnionego z opodatkowania. Znajdzie się więc w sytuacji, w której w poprzednim stanie prawnym nie mogłaby aż do końca roku finansowego skorzystać z ulgi B+R, mimo że względy racjonalne przemawiałyby za tym, żeby jej taką możliwość przyznać. Właśnie występowanie tego typu przypadków spowodowało wprowadzenie zmian w art. 18d ust. 6 Ustawy CIT. Znajduje to potwierdzenie również w cytowanym wyżej komentarzu (Art. 18d PDOPrU red. Obońska 2019. wyd. 3/Zagórski): 4. Aktualne brzmienie art. 18d ust. 6 PDOPrU, wynika ze zmian wprowadzonych PoprOtoczPrDzIU oraz WspNowInwU. Do końca 2017 r. komentowany przepis ograniczał możliwość skorzystania z ulgi B+R przez podatnika, który w roku podatkowym prowadził działalność na terenie SSE na podstawie zezwolenia niezależnie od tego, w jaki sposób działalność ta była związana z podejmowanymi przez podatnika działaniami badawczo-rozwojowymi (z tytułu których podatnik mógłby skorzystać z prawa do odliczenia kosztów kwalifikowanych) oraz tego, jak długo taka działalność była prowadzona w ciągu roku podatkowego. Sam bowiem fakt prowadzenia działalności strefowej u ciągu roku (nawet przez krótki okres) skutkował brakiem możliwości skorzystania z prawa do odliczenia na podstawie art. 18d PDOPrU. Wprowadzenie takiego wyłączenia wynikało z możliwości skorzystania przez przedsiębiorców prowadzących działalność strefową z innych, przeznaczonych tylko dla nich form wsparcia i preferencji podatkowych. 5. Podjęcie działań przez ustawodawcę, żeby zmienić ograniczenie z art. 18d ust. 6 PDOPrU, należy zaaprobować. Miało ono formalistyczny charakter i wykluczało możliwość skorzystania z ulgi B+R przez podatnika bez względu na to, jaką korzyść podatkową osiągał z prowadzenia działalności strefowej. W praktyce mogła się zdarzyć sytuacja, w której podatnik nie mógł dokonać odliczenia w oparciu o art. 18d PDOPrU, pomimo prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej i ponoszenia na nią nawet znacznych nakładów, jeżeli np. na początku roku podatkowego kończył on korzystać z posiadanego zezwoleniu strefowego. Wnioskodawca zwraca również uwagę na samą konstrukcję przepisów w zakresie kalkulacji dochodu zwolnionego. Zgodnie z treścią przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34 Ustawy CIT, wolne od podatku są: (...) dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie Zezwoleń, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 październiku 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 482), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy u największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Prowadzenie działalności na terenie SSE nie oznacza więc automatycznie, że ten dochód w całości podlega zwolnieniu z CIT. Zwolniony jest jedynie dochód do określonej wysokości. Od momentu wyczerpania limitu pomocy, podatnik nie będzie osiągać przychodów zwolnionych i odpowiadających im kosztów. W związku z powyższym koszty kwalifikowane, w odniesieniu do których Spółka planuje skorzystać z Ulgi B+R nie będą uwzględnione w kalkulacji dochodu zwolnionego. Będą bowiem ponoszone po jego wykorzystaniu oraz uwzględnione w kalkulacji dochodu opodatkowanego na zasadach ogólnych. Sam fakt rozliczenia, złożenia deklaracji po zakończeniu roku, niczego w tym zakresie nie będzie zmieniać, gdyż jest to działanie jedynie techniczne, które nie ma wpływu na moment poniesienia kosztów, ani tym bardziej nie wpływa na ich powiązanie z działalnością zwolnioną. Podsumowując - w opinii Wnioskodawcy, w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka ma wszelkie podstawy, żeby wraz z zaprzestaniem korzystania ze zwolnienia strefowego rozpocząć korzystanie z Ulgi B+R. Zdaniem Wnioskodawcy, możliwość taka wynika z art. 18d ust. 6 Ustawy CIT, a nowelizacja przepisów w tym zakresie została dokonana właśnie po to, żeby w tego typu sytuacjach nie odbierać podatnikom możliwości korzystania z Ulgi B+R z samego tylko względu, że w tym samym roku finansowym podlegali zwolnieniu strefowemu. Interpretacja indywidualna Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 10 listopada 2020 r.  wydałem interpretację indywidualną znak 0111-KDIB1-3.4010.436.2020.1.BM, w której uznałem Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy Wnioskodawca może odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej za rok podatkowy 2020 koszty kwalifikowane, poniesione w miesiącach, w których korzystanie ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT na podstawie Zezwoleń, z uwagi na wyczerpanie limitu zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych nie było możliwe, a więc w miesiącach, w których poniesione koszty kwalifikowane nie zostaną uwzględnione w kalkulacji dochodu za rok podatkowy 2020 osiągniętego z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie Zezwoleń - za nieprawidłowe Interpretację doręczono Państwu 24 listopada 2020 r. Skarga na interpretację indywidualną 18 grudnia 2020 r. wnieśli Państwo za pośrednictwem e-puap  skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Wnieśli Państwo o: -        uchylenie skarżonej Interpretacji w całości; -        zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Postępowanie przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił interpretację indywidualną wyrokiem z 18 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Rz 32/21. Pismem z 12 kwietnia 2021 r., Znak: 0110-KWR2.4020.14.2021.2.AS, wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 9 września 2021 r., sygn. akt II FSK 724/21 oddalił skargę kasacyjną Organu. Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 9 września 2021 r. Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 18 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Rz 32/21 wraz z aktami sprawy wpłynął do Organu 19 listopada 2021 r. Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku   Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.): Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.: •        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w (...) i Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach; •        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny na podstawie art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Wskazać należy, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydania pierwotnej interpretacji tj. w 2020 r., bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 18 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Rz 32/21 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 września 2021 r., sygn. akt II FSK 724/21. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania pierwotnej interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy oraz zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.  Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.