0111-KDIB1-3.4010.576.2021.1.PC

  Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 25 października 2021 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).   Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego M. Spółka Akcyjna z siedzibą w (…) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką publiczną w rozumieniu art. 4 pkt 20 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 623 ze zm.), notowaną na rynku New Connect prowadzonym przez Giełdę Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. Spółka, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1800; dalej: „Ustawa o CIT”), podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (tzw. nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu). Przedmiotem działalności gospodarczej Spółki jest produkcja gier komputerowych, polegająca na tworzeniu gier komputerowych oraz ich późniejszej komercjalizacji, następującej poprzez sprzedaż cyfrowych egzemplarzy wyprodukowanych przez Spółkę gier komputerowych na całym świecie (na dzień złożenia niniejszego wniosku Spółka nie produkuje i nie sprzedaje fizycznych egzemplarzy gier, tzw. wersji pudełkowych). Przez „grę komputerową” Spółka rozumie program komputerowy zintegrowany z elementami treści, w tym w formie obrazów oraz dźwięków, dający jego użytkownikom możliwość rozwiązywania interaktywnych zadań o charakterze rozrywkowym oraz edukacyjnym, opartych o określony zbiór reguł i udostępniany przez urządzenia elektroniczne (komputery osobiste, konsole do gier i urządzenia mobilne) wyposażone w interfejs umożliwiający interakcję. Proces produkcji gier komputerowych w Spółce jest wieloetapowy, obejmuje on m.in. przygotowanie wstępnego konceptu i scenariusza gry komputerowej, wstępne opracowanie elementów składowych gry komputerowej, kreację świata gry, elementów graficznych, tworzenie elementów programistycznych, w tym systemów zarządzania animacjami, interakcjami gracza ze środowiskiem gry komputerowej, opracowanie i zaprogramowanie np. systemów walki, czy interfejsu użytkownika. W przypadku Spółki, prace nad grą nie obejmują stworzenia własnego silnika gry (zbioru bibliotek zawierającego elementy generowania dźwięku i obrazu oraz fizyki gry oraz interakcji między obiektami w świecie gry). W prowadzonej przez siebie działalności deweloperskiej Spółka wykorzystuje silniki gier dostarczane przez podmioty zewnętrzne (EPIC). Ponadto, na potrzeby wyprodukowania gry komputerowej Spółka tworzy lub nabywa również animacje, filmy, dźwięki, muzykę, czy efekty specjalne. Działalność przy produkcji gier komputerowych przez Spółkę ma charakter działalności twórczej w ramach której powstaje nowy indywidualny wytwór intelektu (oryginalna gra, będąca ustalonym utworem). Działalność ta jest prowadzona w sposób systematyczny (Spółka wypracowuje koncept gry i w systematyczny sposób prowadzi działania zmierzające do jej stworzenia, wydania i komercjalizacji). Wreszcie, działalność wykorzystuje istniejące zasoby wiedzy do stworzenia nowych zastosowań (nowej gry komputerowej).Produkcja gier komputerowych wiąże się z koniecznością ponoszenia przez Spółkę licznych wydatków. Spółka ponosi przede wszystkim koszty działalności badawczo-rozwojowej, związanej bezpośrednio z produkowaną grą komputerową. Do tych kosztów należą przede wszystkim:     - koszty licencji oprogramowania ponoszone na rzecz podmiotu niepowiązanego ze Spółką, za korzystanie z silnika gry (w przypadku korzystania z silnika gry dostarczonego       przez zewnętrznego dostawcę);     - koszty wynagrodzenia pracowników, zleceniobiorców, a także współpracowników, prowadzących indywidualną działalność gospodarczą (zarówno podmiotów powiązanych,       jak i niepowiązanych ze Spółką), biorących udział w produkcji gry komputerowej;     - koszty zakupu gotowych grafik, makiet, animacji, muzyki i dźwięków od podmiotów niepowiązanych ze Spółką. Zdarza się również, że na potrzeby produkcji gier komputerowych Spółka nabywa programy komputerowe będące przedmiotem autorskiego prawa do programu komputerowego, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez kontrahentów Spółki w ramach prowadzonej przez nich działalności badawczo-rozwojowej.Ponadto, Spółka ponosi również koszty działalności deweloperskiej, związanej bezpośrednio i równocześnie z kilkoma produkowanymi lub rozwijanymi (ulepszanymi) grami komputerowymi:     - koszty licencji, ponoszone na rzecz podmiotów niepowiązanych ze Spółką, za korzystanie z oprogramowania do tworzenia grafiki, animacji, czy generowania dźwięków, które       są wykorzystywane w produkcji lub rozwijaniu kilku gier komputerowych;     - koszty zakupu sprzętu komputerowego przeznaczonego do produkcji (oraz testowania), jak i rozwijania już wyprodukowanych gier komputerowych, w tym podzespoły takie       jak karty graficzne, procesory, dyski twarde, a także urządzenia takie jak monitory, myszki czy klawiatura. Spółka ponosi także koszty związane z komercjalizacją gry komputerowej, w tym:     - koszty marketingu konkretnej gry komputerowej;     - koszty prowadzenia strony internetowej dedykowanej konkretnej grze komputerowej;     - prowizje (wynagrodzenie) dla cyfrowych platform sprzedażowych od sprzedaży konkretnej gry komputerowej. Ponadto, Spółka ponosi ogólne koszty prowadzenia działalności gospodarczej, niezwiązane bezpośrednio z przychodami uzyskiwanymi ze sprzedaży poszczególnych gier komputerowych, m.in.:      - koszty licencji oprogramowania komputerowego, wykorzystywanego na cele administracyjne (np. Microsoft Word, Microsoft Excel);      - koszty wynajmu powierzchni biura;      - koszty obsługi prawnej i księgowej;      - koszty związane z relacjami inwestorskimi i marketingiem Spółki, w tym koszty udziału w wydarzeniach branżowych oraz targach;      - koszty prowadzenia strony internetowej dedykowanej Spółce;      - koszty zakupu sprzętu komputerowego przeznaczonego na cele administracyjne;      - inne koszty ogólne związane z zatrudnieniem i współpracą z pracownikami i współpracownikami Spółki, np. karty sportowe, ubezpieczenia medyczne itp. Podsumowując, koszty ponoszone przez Spółkę mogą zostać podzielone na następujące grupy kosztów:      - koszty działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związane z konkretną grą komputerową;      - koszty działalności badawczo - rozwojowej bezpośrednio i równocześnie związane z kilkoma grami komputerowymi;      - koszty związane z komercjalizacją, marketingiem i sprzedażą konkretnej gry komputerowej;      - pozostałe koszty działalności Spółki (koszty ogólne). Z uwagi na posiadany status spółki akcyjnej, Spółka jest zobowiązana do prowadzenia ksiąg rachunkowych, w których szczegółowo ewidencjonuje na wyodrębnionych kontach zbiorczych i analitycznych osiągane przychody i ponoszone koszty działalności. Ponadto Spółka prowadzi pełną ewidencję przychodów i kosztów wymaganą przepisami prawa, która pozwala na ustalenie dochodu podatkowego (lub straty podatkowej). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka wytwarza również kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 2 Ustawy o CIT. Na potrzeby wdrożenia rozwiązania uregulowanego w art. 24d-24e Ustawy o CIT, tzw. IP Box w odniesieniu do jednej z wytworzonych gier (w przyszłości planowane jest zastosowanie rozliczenia podatku CIT w ramach IP Box również do innych gier komputerowych), w prowadzonych księgach rachunkowych Spółka dokonała wyodrębnienia tego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w ten sposób, że przypisała tej grze konkretny i unikalny dla niej znacznik (analogiczne znaczniki są przypisywane również innym grom produkowanym przez Spółkę). W konsekwencji, prowadząc ewidencję rachunkową, Spółka na bieżąco, czyli wraz z konkretnym księgowaniem (przychodu lub kosztu), ujmuje na specjalnym koncie przypisanym konkretnej grze przychody oraz koszty uzyskania przychodów związane z daną grą komputerową, które są następnie traktowane jako przychody lub koszty dla potrzeb ustalenia wyniku podatkowego. Taki sposób oznaczania na kontach księgowych Spółki przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów pozwala Spółce na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każdą grę komputerową wyprodukowaną lub produkowaną/rozwijaną przez Spółkę (w tym na grę stanowiącą kwalifikowane prawo własności intelektualnej, dla której Spółka stosuje zasady opodatkowania w ramach tzw. IP Box). Dla potrzeb wyodrębnienia kosztów uwzględnianych w kalkulacji wskaźnika nexus, tj. kosztów o których mowa w art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT, przypadających na poszczególną grę Spółka stosuje znaczniki, pozwalające na ustalenie kwalifikacji poszczególnego kosztu pod lit. a, b, c i d wskaźnika nexus - każdy rodzaj kosztów, o których mowa w art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT, ma przypisany swój konkretny i unikalny dodatkowy znacznik (a albo b albo c albo d). Taki sposób oznaczania kosztów gry komputerowej w księgach rachunkowych Spółki pozwala jej na precyzyjne określenie kwalifikowanego dochodu, o którym mowa w art. 24d ust. 1 Ustawy o CIT. Gry komputerowe wyprodukowane przez Spółkę, jako programy komputerowy, podlegają ochronie prawnej na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1231 ze zm.; dalej: „Ustawa o IP”). Sprzedaż gier komputerowych wyprodukowanych przez Spółkę na rzecz konsumentów następuje zazwyczaj poprzez cyfrowe platformy sprzedażowe, które działają w formie spółek (często zagranicznych) niezależnych i niepowiązanych ze Spółką, np. platforma Steam prowadzona przez Valve Corporation. Gry sprzedawane są wówczas w wersji cyfrowej, a rozliczeniem transakcji sprzedażowej zajmują się cyfrowe platformy sprzedażowe. Po odliczeniu należnej im, na podstawie umowy dystrybucyjnej, kwoty wynagrodzenia za sprzedaż kopii gier (obliczanej zazwyczaj jako procent od kwoty uzyskanej za sprzedaży gier), cyfrowe platformy sprzedażowe przelewają na rachunek bankowy Spółki należną jej kwotę wynagrodzenia za sprzedane gry. Z uwagi na fakt, że cyfrowe platformy sprzedażowe sprzedają gry wyprodukowane przez Spółkę również na rzecz zagranicznych konsumentów, odprowadzają one za granicą, w imieniu Spółki, podatki należne od sprzedanych tam gier. Kwoty zapłaconych za granicą podatków odliczane są następnie przez cyfrowe platformy sprzedażowe od kwoty wynagrodzenia należnego Spółce za sprzedaż gier za granicą. W odniesieniu do gier sprzedawanych na rynku amerykańskim, władze podatkowe Stanów Zjednoczonych pobierają podatek u źródła potrącany z wypłacanych Spółce należności. Spółka zamierza prowadzić w przyszłości dalsze prace badawczo-rozwojowe nad już wyprodukowanymi i skomercjalizowanymi grami, w celu udostępnia konsumentom nowych dodatków lub rozszerzeń. Przy czym Spółka nie wyklucza, że niektóre dodatki lub rozszerzenia do Gier będę udostępniane za dodatkową opłatą. Takie płatne dodatki lub rozszerzenia będą nazywane dalej „Płatnymi Dodatkami do Gier”. Ponadto, Spółka na bieżąco tworzy i udostępnia różnego rodzaju nieodpłatnie aktualizacje, które mają na celu m.in. naprawianie błędów w grach lub wprowadzenie drobnych modyfikacji, mających na celu zwiększenie komfortu graczy. Wskazane tutaj aktualizacje nazywane będą dalej zbiorczo „Aktualizacjami do Gier”. Pytania1. Czy prawa autorskie Spółki do produkowanych gier należy uznać za kwalifikowane prawo własności intelektualnej o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT, a co za     tym idzie, czy dochód Spółki uzyskany ze sprzedaży Gier może podlegać preferencyjnemu opodatkowaniu w stawce 5% na podstawie art. 24d Ustawy o CIT? 2. W przypadku uznania, że prawa autorskie Spółki do produkowanych gier należy uznać za kwalifikowane prawo własności intelektualnej o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8     Ustawy o CIT, to czy przychody oraz koszty uzyskania przychodu, w tym koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT, związane z Wersjami Gier na Konsole,     Rozszerzeniem do Gier, Dodatkami do Gier, w tym Płatnymi Dodatkami do Gier oraz Aktualizacjami do Gier, a także innymi ewentualnymi dodatkami lub rozszerzeniami do     Gier należy kwalifikować odpowiednio jako przychody oraz koszty uzyskania przychodu, w tym koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT, związane z daną Grą? 3. Czy Spółka prawidłowo kwalifikuje koszty prowadzonej przez nią działalności badawczo-rozwojowej, związanej bezpośrednio z produkowaną Grą, do kosztów faktycznie     poniesionych przez Spółkę, o których mowa w art. 24d ust. 4, wchodzących w skład tzw. współczynnika nexus, w tym:          - kwalifikując koszty licencji za korzystanie z silnika Gry, ponoszonych na rzecz podmiotu niepowiązanego ze Spółką, do litery „d” we wzorze nexus;          - kwalifikując koszty nabycia praw autorskich do programów komputerowych, wykorzystanych w procesie produkcji Gry, ponoszonych na rzecz podmiotu niepowiązanego            ze Spółką, do litery „d” we wzorze nexus;          - kwalifikując koszty wynagrodzenia pracowników oraz zleceniobiorców, biorących udział w produkcji Gry, do litery „a” we wzorze nexus;          - kwalifikując koszty ponoszone tytułem zapłaty za świadczenie usług przez współpracowników, prowadzących własną działalność gospodarczą i niepowiązanych ze            Spółką, biorących udział w produkcji Gry, do litery „b” we wzorze nexus;          - kwalifikując koszty zakupu gotowych grafik, makiet, animacji, muzyki, dźwięków itp. od podmiotów niepowiązanych ze Spółką, wykorzystanych w procesie produkcji Gry,            do litery „b” we wzorze nexus? 4. Czy dla potrzeb ustalenia wartości kosztów ogólnych związanych z produkcją gry Spółka prawidłowo alokuje wg. klucza przychodowego stanowiącego stosunek przychodów     z Gry do łącznej kwoty przychodów z pozostałej działalności (z wyłączeniem przychodów z kapitałów pieniężnych)? 5. Czy zapłacony przez Spółkę podatek u źródła pobierany przez władze podatkowe innych krajów w związku z wypłatami stanowiącymi przychód Spółki uzyskiwany     z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (gier), Spółka może odliczyć od należnego podatku dochodowego od kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw     własności intelektualnej, obliczonego na podstawie art. 24d ustawy o CIT, w sposób określony w art. 20 ust. 1 Ustawy o CIT? Państwa stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy: Ad. 1 Zgodnie z art. 24d ust. 1 Ustawy o CIT, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Z kolei, zgodnie z art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Na podstawie art. 74 ust. 1 Ustawy o IP, programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Z uwagi na brak definicji legalnej pojęcia „program komputerowy”, Spółka wskazuje na komentarz do Ustawy o IP pod red. Wojciecha Machała, zgodnie z którym: „(...) program komputerowy ujmuje się jako zestaw instrukcji (rozkazów) przeznaczonych do użycia bezpośrednio lub pośrednio w komputerze w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Uszczegóławiając, należy zwrócić uwagę, że ów zbiór instrukcji może być wyrażony słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (...). Próba zdefiniowania programu komputerowego od strony technicznej pozwala wskazać, że program komputerowy jest sekwencją symboli, które opisują wykonywane instrukcje zgodnie z określonymi regułami przybierającymi postać języka programowania. Przyjmuje się również definicję, zgodnie z którą program komputerowy to uporządkowany ciąg instrukcji zapisanych w określonym języku lub językach programowania, przeznaczony do przetwarzania przez komputer (...). Ujmując zatem definicję niezwykle zwięźle, można wskazać, że pojęcie programu komputerowego należy rozumieć jako algorytm zapisany w języku programowania. Program komputerowy może być wykonywany przez procesor zastosowany zarówno w komputerze, jak i w innych maszynach.” (Krysińska Joanna, Art. 74. [w:] Prawo autorskie i prawa pokrewne. Komentarz, Wolters Kluwer Polska, 2019, dostęp elektroniczny Lex). Mając powyższe na uwadze, gry produkowane przez Spółkę, rozumiane jako program komputerowy zintegrowany z elementami treści, w tym w formie obrazów oraz dźwięków, dający jego użytkownikom możliwość rozwiązywania interaktywnych zadań o charakterze rozrywkowym oraz edukacyjnym, opartych o określony zbiór reguł i udostępniany przez urządzenia elektroniczne (komputery osobiste) wyposażone w interfejs umożliwiający interakcję, należy uznać za program komputerowy w rozumieniu Ustawy o IP, w związku z czym Gry produkowane przez Spółkę podlegają ochronie prawnej na podstawie tejże ustawy. Tak kwalifikacja dokonana przez Spółkę znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”), m.in. w interpretacji indywidualnej z 8 października 2019 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.294.2019.3.JS, w której Dyrektor KIS stwierdził, że: „Wnioskodawca w przedstawionym we wniosku opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego opisując tworzone przez siebie oprogramowanie komputerowe (gry komputerowe na komputery i urządzenia mobilne) wskazuje, na spełnienie przesłanek wynikających z art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy, w szczególności w zakresie podlegania ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim oraz tworzenia przedmiotowego opodatkowania w ramach działalności badawczo-rozwojowej. Jednocześnie z wniosku wynika, że tworzone gry posiadają charakter twórczy, są „nowe”, tj. żadna z nich nie stanowi skopiowania bądź odwzorowania istniejącego produktu. W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania ozn. we wniosku Nr 1 przyjmując, że gry tworzone przez Wnioskodawcę stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu przepisu art. 24d ust. 2 pkt 8 updop (autorskie prawo do programu komputerowego) - należy uznać za prawidłowe.” Zgodnie z art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT, działalności badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z kolei, zgodnie z art. 4a pkt 28 Ustawy o CIT, przez prace rozwojowe rozumie się prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Łj. Dz. U. z 2020 r., poz. 85 ze zm.; dalej: „Ustawa o SWiN). Zgodnie z przywołanym art. 4 ust. 3 Ustawy o SWiN, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Jak to zostało wskazane w stanie faktycznym, produkcja gier komputerowych polega na prowadzeniu przez Spółkę działalności twórczej obejmującej prace rozwojowe (w rozumieniu art. 4 ust. 3 Ustawy o SWiN) nad grami komputerowymi i podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy Spółki oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, w tym wyprodukowania nowych gier komputerowych. Dlatego też, zdaniem Spółki, produkowane przez nią Gry są wytwarzane oraz ulepszane lub rozwijane w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT. Mając na uwadze całość powyższych rozważań, prawa autorskie Spółki do produkowanych gier należy uznać za kwalifikowane prawo własności intelektualnej o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT, bowiem prawa te stanowią autorskie prawa do programów komputerowych, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez Spółkę w ramach prowadzonej przez nią działalności badawczo-rozwojowej, a co za tym idzie, dochód Spółki uzyskany ze sprzedaży Gier może podlegać preferencyjnemu opodatkowaniu w stawce 5% na podstawie art. 24d Ustawy o CIT. Ad 2. Jak to zostało wykazane w uzasadnieniu do odpowiedzi na pytanie nr 1., prawa autorskie Spółki do produkowanych Gier należy uznać za kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT. Zgodnie z art. 24d ust. 3 Ustawy o CIT, podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według tzw. wzoru nexus (art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT). Ponadto, zgodnie z art. 24e ust. 1 Ustawy o CIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d Ustawy o CIT są obowiązani m.in.:     1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;     2) prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane         prawo własności intelektualnej;     3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie         kwalifikowanego dochodu. Przy czym, zdaniem Spółki, obliczając dochód (stratę) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej należy, w myśl dyrektywy wykładni systemowej wewnętrznej, odwołać się do art. 7 Ustawy o CIT. Zgodnie z art. 7 ust. 2 Ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów jest co do zasady nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. W przekonaniu Spółki, źródłem przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów jest każde wyodrębnione kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Ponieważ wewnętrzna „logika” regulacji IP Box dotyczy opodatkowania dochodu osiąganego z komercjalizacji konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, to zdaniem Spółki, przychody oraz koszty uzyskania przychodu, w tym koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT, związane z ewentualnym rozwinięciem lub ulepszeniem wyodrębnionego w ewidencji podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej należy zakwalifikować jako przychody oraz koszty uzyskania przychodu, w tym koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT, związane z tym właśnie kwalifikowanym prawem własności intelektualnej i zsumować z przychodami oraz kosztami uzyskania przychodu, w tym kosztami, o których mowa w art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT, związanymi z wyodrębnionym w ewidencji podatnika kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, którego rozwinięcie lub ulepszenie stanowią. Wszelkie dodatki oraz rozszerzenia do gier komputerowych produkowanych przez Spółkę są funkcjonalnie związane z grami komputerowymi w ich podstawowej wersji. Ani Rozszerzenia do Gier nie funkcjonują samodzielnie, w oderwaniu od Gier, ani żadne inne ewentualnie wyprodukowane przez Spółkę dodatki lub rozszerzenia do Gier nie będą funkcjonować samodzielnie, w oderwaniu od tych Gier. Mając na uwadze całość powyższych rozważań, przychody oraz koszty uzyskania przychodu, w tym koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT, związane z Wersjami Gier na Konsole, Rozszerzeniem do Gier, Dodatkami do Gier, w tym Płatnymi Dodatkami do Gier oraz Aktualizacjami do Gier, a także innymi ewentualnymi dodatkami lub rozszerzeniami do Gier należy kwalifikować odpowiednio jako przychody oraz koszty uzyskania przychodu, w tym koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT, związane z daną Grą. Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora KIS, przykładowo w interpretacji indywidualnej z 23 września 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.220.2019.2.MG, w której Dyrektor KIS stwierdził, że: „(...) Funkcje Dodatkowe stanowią techniczną całość z Aplikacją - nie jest możliwe korzystanie z Funkcji Dodatkowych [płatnych DLC - przyp. Wnioskodawcy] poza Aplikacją (Funkcje Dodatkowe są nierozerwalnie związane z Aplikacją). Funkcje Dodatkowe stanowią również gospodarczą całość z Aplikacją - w przyjętym przez Spółkę (i wykorzystywanym powszechnie na rynku) modelu dystrybucji sprzedaż Funkcji Dodatkowych umożliwia osiągnięcie dochodu z samej Aplikacji. (...) skoro gra komputerowa - Aplikacja tworzona przez Spółkę, (w tym Funkcje Dodatkowe aplikacji) składa się z kodów źródłowych, zespół instrukcji, warstwy graficznej oraz dźwiękowej, interfejs użytkownika, a w kontekście gospodarczym i uzyskiwanych dochodów stanowi jednią funkcjonalną całość aktywa tj. Aplikacji (Funkcji Dodatkowych Aplikacji), to stanowi ona program komputerowy podlegający ochronie autorskiego prawa do programu komputerowego, wytwarzanego, rozpowszechnianego lub ulepszonego w ramach działalności badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT.” Ad 3. Zgodnie z art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: ((a+b)*1,3)/(a+b+c+d), w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a.        prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b.        nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3, c.         nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, d.        nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Ustawa o CIT nie zawiera definicji legalnej pojęcia „kosztu faktycznie poniesionego”, dlatego też, w myśl dyrektyw wykładni językowej, należy uwzględnić znaczenie tego pojęcia w języku potocznym. Zgodnie z internetowym wydaniem Słownika Języka Polskiego PWN, „koszt” znaczy tyle co suma pieniędzy wydatkowana na kupno lub opłacenie czegoś, „faktyczny” znaczy tyle co zgodny z faktami, zaś „poniesiony” znaczy tyle co zostać obarczonym, obciążonym czymś. Uwzględniając aspekt gospodarczy, przez „koszt faktycznie poniesiony” rozumie się wydatek, którym Spółka została faktycznie obciążona (jej majątek został uszczuplony). Przy czym wydatek ten powinien zostać faktycznie poniesiony na nabycie wymienionych w lit. od „a” do „d” art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT rodzajów rzeczy i praw. Spółka, zgodnie z opisem stanu faktycznego, ponosi wydatki na nabycie licencji od podmiotu niepowiązanego ze Spółką za korzystanie z silnika wykorzystanego w grze komputerowej produkowanej przez Spółkę. Silnik gry komputerowej jest zestawem bibliotek stanowiących komponenty do programowania gry, umożliwiających osiągnięcia określonego rezultatu, tj. wprowadzenia interakcji między różnymi elementami gry komputerowej, takimi jak elementy świata gry, elementy fizyki rozgrywki, czy elementy obsługi animacji, dźwięków, itd., w związku z czym silnik gry komputerowej należy uznać za program komputerowy w rozumieniu Ustawy o IP, a co za tym idzie za kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 2 lit. 8 Ustawy o CIT. Spółka ponosi także sporadycznie wydatki na rzecz podmiotów niepowiązanych na nabycie programów komputerowych wykorzystywanych przez Spółkę w procesie produkcji Gier. Nabywane programy komputerowe są przedmiotem autorskiego prawa do programu komputerowego, podlegającego ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez kontrahentów Spółki w ramach prowadzonej przez nich działalności badawczo-rozwojowej. Zatem opisane wydatki na licencje oraz na nabycie programów komputerowych są kosztami faktycznie poniesionymi przez Spółkę na nabycie przez nią kwalifikowanego prawa własności intelektualnej służącego do opracowania i wchodzącego w skład właściwej Gry jako finalnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Dlatego też wydatki te należy zakwalifikować do litery „d” we wzorze nexus. Koszty wypłacanego pracownikom oraz zleceniobiorcom wynagrodzenia za ich udział w prowadzonej bezpośrednio przez Spółkę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, tj. produkcją gier komputerowych, należy, zdaniem Spółki, uznać za koszty faktycznie poniesione przez Spółkę na prowadzoną bezpośrednio przez nią działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a co za tym idzie zakwalifikować te koszty do litery „a” we wzorze nexus. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r., dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box (dalej: „Objaśnienia”) - pkt 114. Koszty wynagrodzenia wypłacanego współpracownikom, prowadzącym własną działalność gospodarczą i niepowiązanym ze Spółką, za ich udział (świadczenie usług) w prowadzonej bezpośrednio przez Spółkę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, tj. produkcją gier komputerowych, należy, zdaniem Spółki, uznać za koszty faktycznie poniesione przez Spółkę na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 Ustawy o CIT, a co za tym idzie zakwalifikować te koszty do litery „b” we wzorze nexus. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w Objaśnieniach - pkt 115. W sytuacji, w której Spółka wypłacałaby wynagrodzenie współpracownikom, prowadzącym własną działalność gospodarczą i powiązanym ze Spółką, za ich udział (świadczenie usług) w prowadzonej bezpośrednio przez Spółkę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, tj. produkcją gier komputerowych, należy, zdaniem Spółki, uznać te wydatki za koszty faktycznie poniesione przez Spółkę na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 Ustawy o CIT, a co za tym idzie zakwalifikować te koszty do litery „c” we wzorze nexus. Ponadto, wydatki ponoszone przez Spółkę na rzecz podmiotów niepowiązanych ze Spółką na zakup gotowych grafik, makiet, animacji, muzyki, dźwięków itp., których nie można zakwalifikować jako programu komputerowego w rozumieniu Ustawy o IP, a co za tym idzie, nie można ich uznać za kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 2 Ustawy o CIT, jako koszty faktycznie ponoszone przez Spółkę na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 Ustawy o CIT, należy zakwalifikować do litery „b” we wzorze nexus. Mając na uwadze całość powyższych rozważań, Spółka prawidłowo kwalifikuje koszty prowadzonej przez nią działalności badawczo-rozwojowej, związanej bezpośrednio z produkowaną Grą, do kosztów faktycznie poniesionych przez Spółkę, o których mowa w art. 24d ust. 4, wchodzących w skład tzw. współczynnika nexus, w tym: -          kwalifikując koszty licencji za korzystanie z silnika Gry, ponoszonych na rzecz podmiotu niepowiązanego ze Spółką, do litery „d” we wzorze nexus; -          kwalifikując koszty nabycia programów komputerowych, wykorzystanych w procesie produkcji Gry, ponoszonych na rzecz podmiotu niepowiązanego ze Spółką, do litery „d” we wzorze nexus; -          kwalifikując koszty wynagrodzenia pracowników oraz zleceniobiorców, biorących udział w produkcji Gry, do litery „a” we wzorze nexus; -          kwalifikując koszty ponoszone tytułem zapłaty za świadczenie usług przez współpracowników, prowadzących własną działalność gospodarczą i niepowiązanych ze Spółką, biorących udział w produkcji Gry, do litery „b” we wzorze nexus; -          kwalifikując koszty zakupu gotowych grafik, makiet, animacji, muzyki, dźwięków itp. od podmiotów niepowiązanych ze Spółką, wykorzystanych w procesie produkcji Gry, do litery „b” we wzorze nexus.   Ad 4. W celu obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej należy w pierwszej kolejności obliczyć dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Zgodnie z art. 24d ust. 7 Ustawy o CIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata): 1) z opłat lub należności wynikających z umowy licenc^nej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu     sądowym albo arbitrażu. Zdaniem Spółki, obliczając dochód (stratę) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej należy, w myśl dyrektywy wykładni systemowej wewnętrznej, odwołać się do art. 7 Ustawy o CIT. Zgodnie z art. 7 ust. 2 Ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów jest co do zasady nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Ponadto, zgodnie z art. 24e ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie m.in. kosztów uzyskania przychodów przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Z uwagi na brzmienie art. 24d ust. 7 w zw. z art. 7 ust. 2 oraz art. 24e ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT, na potrzeby obliczenia dochodu Spółki przypadającego na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, czyli na każdą Grę, Spółka musi ustalić koszty uzyskania przychodów przypadające na każdą Grę.Spółka ponosi koszty prowadzenia działalności gospodarczej, niezwiązane bezpośrednio z przychodami uzyskiwanymi ze sprzedaży konkretnej gry komputerowej, w tym:     - koszty licencji oprogramowania komputerowego, wykorzystywanego na cele administracyjne (np. Microsoft Word, Microsoft Excel);     - koszty wynajmu powierzchni biura;     - koszty obsługi prawnej i księgowej;     - koszty związane z relacjami inwestorskimi i marketingiem Spółki, w tym koszty udziału w wydarzeniach branżowych oraz targach;     - koszty prowadzenia strony internetowej dedykowanej Spółce;     - koszty zakupu sprzętu komputerowego przeznaczonego na cele administracyjne;     - inne koszty ogólne związane z zatrudnieniem i współpracą z pracownikami i współpracownikami Spółki, np. karty sportowe, ubezpieczenia medyczne itp. Ponieważ powyżej wymienione wydatki, stanowiące koszty uzyskania przychodów Spółki, nie są bezpośrednio związane z żadną grą, ale związane są z nimi pośrednio (a jednocześnie nie są związane z przychodami z zysków kapitałowych ani działalności operacyjnej innej niż przychody ze zbycia kwalifikowanych praw własności intelektualnej) należy dokonać alokacji tych kosztów uzyskania przychodów do kosztów uzyskania przychodu każdej poszczególnej Gry w odpowiedniej proporcji z zastosowaniem adekwatnego klucza alokacji. Zdaniem Spółki, adekwatnym kluczem alokacji będzie w tej sytuacji klucz przychodowy. Zgodnie z tym kluczem alokacji, Spółka alokuje ww. wydatki stanowiące koszty uzyskania przychodów Spółki do kosztów uzyskania przychodów przypadających na konkretną grę, wyliczonych na potrzeby obliczenia dochodu z danej Gry, o którym mowa w art. 24d ust. 7 Ustawy o CIT, w proporcji w jakiej przychody z danej Gry w roku podatkowym pozostają do wszystkich przychodów Spółki.Mając na uwadze całość powyższych rozważań, w sytuacji, w której Spółka osiąga jedynie przychody ze sprzedaży Gier i nie osiąga innych przychodów operacyjnych niż wskazane ani nie osiąga przychodów z zysków kapitałowych, Spółka prawidłowo kwalifikuje i alokuje wg klucza przychodowego ogólne koszty prowadzenia działalności gospodarczej, niezwiązane bezpośrednio z przychodami uzyskiwanymi ze sprzedaży Gier, w tym:      - koszty licencji oprogramowania komputerowego, wykorzystywanego na cele administracyjne (np. Microsoft Word, Microsoft Excel);      - koszty wynajmu powierzchni biura;      - koszty obsługi prawnej i księgowej;      - koszty związane z relacjami inwestorskimi i marketingiem Spółki, w tym koszty udziału w wydarzeniach branżowych oraz targach;      - koszty prowadzenia strony internetowej dedykowanej Spółce;      - koszty zakupu sprzętu komputerowego przeznaczonego na cele administracyjne;      - inne koszty ogólne związane z zatrudnieniem i współpracą z pracownikami i współpracownikami Spółki, np. karty sportowe, ubezpieczenia medyczne itp.;     - do kosztów uzyskania przychodu wyliczonych na potrzeby oddzielnego obliczenia dochodu z każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (tj. każdej Gry), o        którym mowa w art. 24d ust. 7 Ustawy o CIT. Ad 5. Zgodnie z art. 20 ust. 1 Ustawy o CIT, jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu za rok podatkowy dochody (przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie. Równocześnie, zgodnie z ust. 6. art. 20 Ustawy o CIT, łączna kwota odliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie może przekroczyć tej części podatku, która została obliczona przed dokonaniem odliczenia i która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany z tego źródła dochodu. W ocenie Spółki, żaden z powyższych przepisów nie uzależnia możliwości odliczenia zapłaconego podatku u źródła (w sposób wynikający z treści powyższych przepisów) od stawki podatku dochodowego, jaka została zastosowana do kalkulacji kwoty podatku od którego dokonuje się takiego odliczenia. Zdaniem Spółki, ewentualne różnicowanie w tym zakresie (np. podatników opodatkowanych stawką 9% lub podatników korzystających z systemu IP Box), prowadziłoby do dyskryminacji podatkowej sprzecznej z obowiązującym prawem. Tym samym nie ma, w ocenie Spółki, podstaw formalnych do odmowy Spółce prawa do odliczenia od podatku należnego od kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej podatku u źródła potrąconego przez władze podatkowe innych krajów, w tym Stanów Zjednoczonych, w takim zakresie, w jakim podatek od dochodu Spółki od którego jest dokonywane odliczenie przypada proporcjonalnie na sprzedaż gier realizowaną za pośrednictwem platformy sprzedażowej w danym kraju (np. Stanach Zjednoczonych). W konsekwencji, w ocenie Spółki, zapłacony przez Spółkę podatek u źródła pobierany przez władze podatkowe innych krajów w związku z wypłatami stanowiącymi przychód Spółki uzyskiwany z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (Gier), Spółka może odliczyć od należnego podatku dochodowego od kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, obliczonego na podstawie art. 24d ustawy o CIT, w sposób określony w art. 20 ust. 1 Ustawy o CIT. Ocena stanowiska   Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm., dalej: „updop”), działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 4a pkt 27 updop, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to: a.     badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, b.     badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania naukowe są działalnością obejmującą: a.       badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; b.      badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop, ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. W tym miejscu wskazać należy, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe mogą obejmować nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Od 1 stycznia 2019 r. obowiązują przepisy ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 2193). Na podstawie regulacji wprowadzonych ww. ustawą zmieniającą, do systemu prawa podatkowego implikowano przepisy dotyczące preferencyjnego rozwiązania w podatkach dochodowych - tzw. Innovation Box. Regulacje dotyczące stosowania opisanej powyżej ulgi zostały odzwierciedlone w art. 24d – 24e updop. Zgodnie z art. 24d ust. 1 updop, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Kwalifikowane prawa własności intelektualnej zawarte zostały w zamkniętym katalogu opisanym w art. 24d ust. 2 updop. Zgodnie z treścią tego przepisu, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1.   patent, 2.   prawo ochronne na wzór użytkowy, 3.   prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4.   prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5.   dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6.   prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7.   wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2018 r., poz. 432), 8.   autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.. W świetle powyższego, kwalifikowane IP to prawo własności intelektualnej spełniające łącznie trzy warunki: 1.      zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, 2.      należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 updop, 3.      podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska. Zatem, kwalifikowane IP musi zostać wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej. To oznacza, że zakres działalności badawczo-rozwojowej będzie zawsze obejmować całość działań podatnika zmierzających do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP, i że działania te nigdy nie będą wykraczać poza działalność badawczo-rozwojową. Zgodnie z art. 24d ust. 3 updop, podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4. Zgodnie z treścią tego przepisu, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru (wskaźnik nexus): (a+b)*1,3 / a+b+c+d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego      w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3, c. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, d. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 11a ust. 1 pkt 4 updop, przez podmioty powiązane należy rozumieć: a. podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny podmiot, lub b. podmioty, na które wywiera znaczący wpływ:      - ten sam inny podmiot lub      - małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej      - znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub      - spółkę niemającą osobowości prawnej i jej wspólników, lub      - podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej - spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład. Natomiast w myśl art. 11a ust. 1 pkt 3 updop, przez podmioty niepowiązane należy rozumieć podmioty inne niż podmioty powiązane. Art. 24d ust. 5 updop, stanowi, że: do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. W myśl art. 24d ust. 6 updop, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Natomiast, zgodnie z treścią art. 24d ust. 7 updop, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2: 1.   z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, 2.   ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, 3.   z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, 4.   z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.. Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d updop, zostały określone w art. 24e updop, który stanowi, że podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani: 1.   wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej, 2.   prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, 3.   wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu, 4.   dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3, 5.   dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Zgodnie z art. 24e ust. 2 updop, w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19. Należy w tym miejscu zauważyć, że zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX, ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęcia „programu komputerowego” oraz brak w świetle polskiego prawa precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego”. Praktyka stosowania tego pojęcia na świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój nowych technologii, w których programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da się ustalić wyczerpującej i niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności (wyrok irlandzkiego sądu II instancji z 1995 r. w sprawie News Datacom Ltd. versus Satellite Decoding Systems, (1995) FSR 201 oraz wyrok australijskiego sądu I instancji z 4 czerwca 1997 r. w sprawie Powerflex Services Pty Ltd v Data Access Corporation, (1997) FCA 490; 37 IPR 436). Należy zatem odwołać się w tym względzie do przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 2021 poz. 1062, dalej: „Ustawa o prawie autorskim”). Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Stosownie do art. 1 ust. 2 pkt 1 Ustawy o prawie autorskim, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego zawierają art. 74 ust. 1 i następne Ustawy o prawie autorskim. Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 tej ustawy, programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania. O ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej nie decydują postanowienia umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców programu komputerowego, co podlega każdorazowo odrębnej ocenie. Doktryna prawa autorskiego przyjmuje różne podejścia do definiowania pojęcia „autorskiego prawa do programu komputerowego”, które wskazują, że część chronioną prawem jest w szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego. Pozaustawowa definicja pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego” w sposób uzasadniony nawiązuje zatem do terminologii informatycznej, dostosowywanej następnie do potrzeb dalszej analizy prawnej dobra niematerialnego jakim jest program komputerowy. Fundamentem informatycznego rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie „programu”, czyli zapisanego przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego zadania. Zatem, program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Reasumując, pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko. Program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box. W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 Ustawy o prawie autorskim, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Ad  1. Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy kwestii ustalenia, czy prawa autorskie Spółki do produkowanych gier należy uznać za kwalifikowane prawo własności intelektualnej o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT, a co za tym idzie, czy dochód Spółki uzyskany ze sprzedaży Gier może podlegać preferencyjnemu opodatkowaniu w stawce 5% na podstawie art. 24d updop. Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że prawa autorskie Spółki do produkowanych gier należy uznać za kwalifikowane prawo własności intelektualnej o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, bowiem prawa te stanowią autorskie prawa do programów komputerowych, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez Spółkę w ramach prowadzonej przez nią działalności badawczo-rozwojowej, a co za tym idzie, dochód Spółki uzyskany ze sprzedaży Gier podlega preferencyjnemu opodatkowaniu w stawce 5% na podstawie art. 24d updop. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie, należy uznać za prawidłowe. Ad 2. Przechodząc do pytania oznaczonego we wniosku Nr 2, w pierwszej kolejności należy wskazać, że w myśl art. 24d ust. 3 updop, podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według tzw. wzoru nexus (art. 24d ust. 4 updop). Z treści art. 24d ust. 7 updop, wynika, że dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata): z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Natomiast, zgodnie z powołanym wyżej art. 24e ust. 1 updop, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani: 1.   wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej, 2.   prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, 3.   wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu, 4.   dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3, 5.   dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Odnosząc się do powyższej kwestii Organ wskazuje, że w myśl objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box, obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP. Mając na uwadze powyższe, przychody oraz koszty uzyskania przychodu, w tym koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 updop, związane z ewentualnym rozwinięciem lub ulepszeniem wyodrębnionego w ewidencji podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej należy zakwalifikować jako przychody oraz koszty uzyskania przychodu, w tym koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 updop, związane z tym właśnie kwalifikowanym prawem własności intelektualnej i zsumować z przychodami oraz kosztami uzyskania przychodu, w tym kosztami, o których mowa w art. 24d ust. 4 updop, związanymi z wyodrębnionym w ewidencji podatnika kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, którego rozwinięcie lub ulepszenie stanowią. Wszelkie dodatki oraz rozszerzenia do gier komputerowych produkowanych przez Spółkę są funkcjonalnie związane z grami komputerowymi w ich podstawowej wersji. Ani Rozszerzenia do Gier nie funkcjonują samodzielnie, w oderwaniu od Gier, ani żadne inne ewentualnie wyprodukowane przez Spółkę dodatki lub rozszerzenia do Gier nie będą funkcjonować samodzielnie, w oderwaniu od tych Gier. Mając na uwadze całość powyższych rozważań, przychody oraz koszty uzyskania przychodu, w tym koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 updop, związane z Wersjami Gier na Konsole, Rozszerzeniem do Gier, Dodatkami do Gier, w tym Płatnymi Dodatkami do Gier oraz Aktualizacjami do Gier, a także innymi ewentualnymi dodatkami lub rozszerzeniami do Gier należy kwalifikować odpowiednio jako przychody oraz koszty uzyskania przychodu, w tym koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 updop, związane z daną Grą. W świetle powyższego stanowisko Państwa, w zakresie pytania nr 2, należy uznać za prawidłowe. Ad 3. Przechodząc do pytania oznaczonego we wniosku Nr 3, w pierwszej kolejności należy wskazać, że sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4 updop (jak wskazano powyżej). Zgodnie z art. 24d ust. 4 updop wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) * 1,3/ a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3, c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Mając powyższe na względzie, w celu wyznaczenia wskaźnika nexus niezbędne jest określenie faktycznie poniesionych kosztów bezpośrednio związanych z danym KPWI, tj. konkretną Grą komputerową. Zdaniem Wnioskodawcy, zaprezentowany w opisie stanu faktycznego sposób kalkulacji wskaźnika nexus (sposób przypisywania kosztów do poszczególnych liter tego współczynnika) jest prawidłowy. W szczególności, Spółka przypisuje do: -          kwalifikując koszty licencji za korzystanie z silnika Gry, ponoszonych na rzecz podmiotu niepowiązanego ze Spółką, do litery „d” we wzorze nexus; -          kwalifikując koszty nabycia praw autorskich do programów komputerowych, wykorzystanych w procesie produkcji Gry, ponoszonych na rzecz podmiotu niepowiązanego ze Spółką, do litery „d” we wzorze nexus; -          kwalifikując koszty wynagrodzenia pracowników oraz zleceniobiorców, biorących udział w produkcji Gry, do litery „a” we wzorze nexus; -          kwalifikując koszty ponoszone tytułem zapłaty za świadczenie usług przez współpracowników, prowadzących własną działalność gospodarczą i niepowiązanych ze Spółką, biorących udział w produkcji Gry, do litery „b” we wzorze nexus; -          kwalifikując koszty zakupu gotowych grafik, makiet, animacji, muzyki, dźwięków itp. od podmiotów niepowiązanych ze Spółką, wykorzystanych w procesie produkcji Gry, do litery „b” we wzorze nexus.    Podkreślić należy, że podejście nexus koncentruje się na wykazaniu związku miedzy:      - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem/rozwojem/ ulepszeniem kwalifikowanych IP w ramach prowadzonej przez podatnika działalności        badawczo-rozwojowej,      - kwalifikowanymi IP,      - dochodami uzyskanymi z kwalifikowanych IP. Wskazać należy, że ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu jakim jest kalkulacja tego wskaźnika i nie zmienia zasad traktowania kosztów dla innych celów, w tym do obliczania dochodu, który jest przemnażany przez ten wskaźnik. Z powyższego wzoru wynika, że im więcej procesów związanych z innowacjami podatnik będzie przeprowadzał we własnym zakresie lub zlecał podmiotom niepowiązanym, tym większy będzie kwalifikowany dochód podlegający opodatkowaniu preferencyjną 5% stawką, ponieważ wskaźnik będzie bliższy wartości 1 (kończąc na 1 przy najwyższej wartości wskaźnika). Wynika to z podejścia wymaganego przez OECD, zgodnie z którym dochody związane z kwalifikowanym IP mogą być korzystnie opodatkowane jedynie w takim zakresie, w jakim konkretne kwalifikowane IP przynoszące przychód jest efektem prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez danego podatnika (zob. między innymi akapit nr 29 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5), czyli prac, które wymagają poniesienia kwalifikowanych kosztów uwzględnionych we wskaźniku nexus. Z treści art. 24d ust. 4 updop, wynika, że pod lit. a wskaźnika nexus należy uwzględnić: koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Z objaśnień Ministerstwa Finansów dot. IP-BOX (akapit nr 114) wynika, że do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus podatnik może zaliczyć między innymi wszelkie poniesione należności związane z zatrudnieniem pracowników na podstawie umowy o pracę, w tym między innymi składki na ubezpieczenie społeczne, a także poniesione należności z tytułów umowy zlecenia lub umowy o dzieło. Wskazać należy, że przepisy IP Box dają podatnikowi możliwość nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych od innych podmiotów, zarówno powiązanych jak i niepowiązanych. Należy jednak pamiętać, że koszty poniesione przez podatnika na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP od innego podmiotu podatnik będzie musiał umieścić w odpowiednim miejscu we współczynniku nexus, tj. koszty poniesione na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotu niepowiązanego - w literze b, a koszty poniesione na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotu powiązanych – w literze c. Natomiast do lit. d należy zaliczyć wydatki związane z nabyciem przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W związku z powyższym, na potrzeby kalkulacji wskaźnika nexus Spółka prawidłowo kwalifikuje koszty prowadzonej przez nią działalności badawczo-rozwojowej, związanej bezpośrednio z produkowaną Grą, do kosztów faktycznie poniesionych przez Spółkę, o których mowa w art. 24d ust. 4, wchodzących w skład tzw. współczynnika nexus, w tym: -          kwalifikując koszty licencji za korzystanie z silnika Gry, ponoszonych na rzecz podmiotu niepowiązanego ze Spółką, do litery „d” we wzorze nexus; -          kwalifikując koszty nabycia praw autorskich do programów komputerowych, wykorzystanych w procesie produkcji Gry, ponoszonych na rzecz podmiotu niepowiązanego ze Spółką, do litery „d” we wzorze nexus; -          kwalifikując koszty wynagrodzenia pracowników oraz zleceniobiorców, biorących udział w produkcji Gry, do litery „a” we wzorze nexus; -          kwalifikując koszty ponoszone tytułem zapłaty za świadczenie usług przez współpracowników, prowadzących własną działalność gospodarczą i niepowiązanych ze Spółką, biorących udział w produkcji Gry, do litery „b” we wzorze nexus; -          kwalifikując koszty zakupu gotowych grafik, makiet, animacji, muzyki, dźwięków itp. od podmiotów niepowiązanych ze Spółką, wykorzystanych w procesie produkcji Gry, do litery „b” we wzorze nexus. Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 również należało uznać za prawidłowe. Ad 4. Wątpliwości Spółki objęte pytaniem nr 4 wiążą się z ustaleniem, czy dla potrzeb ustalenia wartości kosztów ogólnych związanych z produkcją gry Spółka prawidłowo alokuje wg klucza przychodowego stanowiącego stosunek przychodów z Gry do łącznej kwoty przychodów z pozostałej działalności (z wyłączeniem przychodów z kapitałów pieniężnych).Wysokość dochodu, który będzie podlegał opodatkowaniu preferencyjną stawką 5% liczona jest jako iloczyn:     - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i     - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 24d ust. 4 updop. Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości: -     dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz -          wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód. W myśl art. 24d ust. 7 pkt 1 updop dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Ponadto, należy w tym miejscu wskazać również treść objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box, zgodnie z którymi „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”. Wnioskodawca w przypadku osiągania przychodów z kwalifikowanego IP, w celu ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP, winien alokować do tych przychodów związane z nimi koszty, które w sposób bezpośredni, jak i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zauważyć należy, że wskazane powyżej objaśnienia podatkowe dotyczące IP Box, wskazują na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) kosztów bezpośrednich, jak i pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób te koszty należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów. Powyższe oznacza, że możliwe jest zastosowanie przez Wnioskodawcę klucza przychodowego. Podział danych kosztów na poszczególne źródła powinien nastąpić według metodologii „wewnętrznej” przyjętej przez Wnioskodawcę, jeśli jest on w stanie określić jaka ich część odnosi się do danego źródła przychodów. W przeciwnym wypadku  możliwe jest zastosowanie metodologii wynikającej z art. 15 ust. 2 i 2b updop, zgodnie z którą, jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie jest możliwe przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Zasadę tę stosuje się również do dochodów częściowo nie podlegających opodatkowaniu i częściowo zwolnionych z opodatkowania. Należy dodać, że mimo uznania przez Organ za adekwatną, tj. znajdującą uzasadnienie w rozpatrywanej sprawie ww. „proporcję”, nie jest wykluczona możliwość zastosowania innych metod ustalania tej proporcji w przypadku jej weryfikacji w postępowaniu dowodowym przez właściwy organ podatkowy. Wybór metody ustalania odpowiedniej proporcji, zależy bowiem od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy. Pełna weryfikacja przyjętej przez podatnika proporcji może być zatem dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej będącej poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której mają zastosowanie przepisy określone w art. 14h ustawy – Ordynacja podatkowa. W zakresie pytania nr 4 stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe. Ad 5. Zgodnie z art. 3 ust. 1 updop podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. W myśl art. 7 ust. 1 i 2 updop, Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Stosownie do art. 7 ust. 3 pkt 1 updop, przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku. W myśl art. 20 ust. 1 updop, jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu za rok podatkowy dochody (przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie. Zgodnie z art. 20 ust. 6 updop, łączna kwota odliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie może przekroczyć tej części podatku, która została obliczona przed dokonaniem odliczenia i która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany z tego źródła dochodu. Zgodnie z art. 22a updop, Przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Stosownie do art. 22b updop, Zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-22 stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany. Zgodnie z art. 19 ust. 1 updop, Podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, wynosi: 1) 19% podstawy opodatkowania; 2) 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł. Stosownie do art. 24d ust. 1 updop, Podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Przedmiotem wątpliwości Spółki jest kwestia, czy zapłacony przez Spółkę podatek u źródła pobierany przez władze podatkowe innych krajów w związku z wypłatami stanowiącymi przychód Spółki uzyskiwany z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (gier), Spółka może odliczyć od należnego podatku dochodowego od kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, obliczonego na podstawie art. 24d updop, w sposób określony w art. 20 ust. 1 updop. Odnosząc cytowane powyżej przepisy do przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego zgodzić się należy z Wnioskodawcą, że żaden z powyższych przepisów nie uzależnia możliwości odliczenia zapłaconego podatku u źródła (w sposób wynikający z treści powyższych przepisów) od stawki podatku dochodowego, jaka została zastosowana do kalkulacji kwoty podatku od którego dokonuje się takiego odliczenia. Mając zatem na uwadze przedstawiony stan prawny, jeśli podatek Wnioskodawcy został prawidłowo pobrany, z uwzględnieniem UPO, należy zgodzić się ze stanowiskiem, że może on podlegać odliczeniu przez Wnioskodawcę od należnego podatku z kwalifikowanego IP, na podstawie art. 20 ust. 1 updop. Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy zapłacony przez Spółkę podatek u źródła pobierany przez władze podatkowe innych krajów w związku z wypłatami stanowiącymi przychód Spółki uzyskiwany z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (gier), Spółka może odliczyć od należnego podatku dochodowego od kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, obliczonego na podstawie art. 24d updop, w sposób określony w art. 20 ust. 1 updop, należy uznać prawidłowe.   Reasumując stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia: 1.    czy prawa autorskie Spółki do produkowanych gier należy uznać za kwalifikowane prawo własności intelektualnej o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, a co za tym idzie, czy dochód Spółki uzyskany ze sprzedaży Gier może podlegać preferencyjnemu opodatkowaniu w stawce 5% na podstawie art. 24d updop; 2.    w przypadku uznania, że prawa autorskie Spółki do produkowanych gier należy uznać za kwalifikowane prawo własności intelektualnej o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, to czy przychody oraz koszty uzyskania przychodu, w tym koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 updop, związane z Wersjami Gier na Konsole, Rozszerzeniem do Gier, Dodatkami do Gier, w tym Płatnymi Dodatkami do Gier oraz Aktualizacjami do Gier, a także innymi ewentualnymi dodatkami lub rozszerzeniami do Gier należy kwalifikować odpowiednio jako przychody oraz koszty uzyskania przychodu, w tym koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 updop, związane z daną Grą; 3.    czy Spółka prawidłowo kwalifikuje koszty prowadzonej przez nią działalności badawczo-rozwojowej, związanej bezpośrednio z produkowaną Grą, do kosztów faktycznie poniesionych przez Spółkę, o których mowa w art. 24d ust. 4, wchodzących w skład tzw. współczynnika nexus, w tym: -          kwalifikując koszty licencji za korzystanie z silnika Gry, ponoszonych na rzecz podmiotu niepowiązanego ze Spółką, do litery „d” we wzorze nexus; -          kwalifikując koszty nabycia praw autorskich do programów komputerowych, wykorzystanych w procesie produkcji Gry, ponoszonych na rzecz podmiotu niepowiązanego ze Spółką, do litery „d” we wzorze nexus; -          kwalifikując koszty wynagrodzenia pracowników oraz zleceniobiorców, biorących udział w produkcji Gry, do litery „a” we wzorze nexus; -          kwalifikując koszty ponoszone tytułem zapłaty za świadczenie usług przez współpracowników, prowadzących własną działalność gospodarczą i niepowiązanych ze Spółką, biorących udział w produkcji Gry, do litery „b” we wzorze nexus; -          kwalifikując koszty zakupu gotowych grafik, makiet, animacji, muzyki, dźwięków itp. od podmiotów niepowiązanych ze Spółką, wykorzystanych w procesie produkcji Gry, do litery „b” we wzorze nexus; 4.    czy dla potrzeb ustalenia wartości kosztów ogólnych związanych z produkcją gry Spółka prawidłowo alokuje wg. klucza przychodowego stanowiącego stosunek przychodów z Gry do łącznej kwoty przychodów z pozostałej działalności (z wyłączeniem przychodów z kapitałów pieniężnych); 5.    czy zapłacony przez Spółkę podatek u źródła pobierany przez władze podatkowe innych krajów w związku z wypłatami stanowiącymi przychód Spółki uzyskiwany z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (gier), Spółka może odliczyć od należnego podatku dochodowego od kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, obliczonego na podstawie art. 24d updop, w sposób określony w art. 20 ust. 1 updop - jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.  Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).