0111-KDIB1-3.4010.577.2021.2.MBD

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 4 listopada 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy -        Wnioskodawca świadcząc szczegółowo opisane we wniosku usługi stosując technologie modelowania 3D, wizualizacji i animacji do których to operacji know-how zostało opracowane przez niego może on zastosować ulgę badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 18d ust. 1 uCIT, -        wszystkie wymienione przez Wnioskodawcę koszty mogą stanowić koszty kwalifikowane o których mowa w art. 18d ust. 2 uCIT, w części dotyczącej kosztów subskrypcji oprogramowania. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 stycznia 2021 r. (wpływ do Organu 21 stycznia 2022 r.).   Treść wniosku jest następująca:   Opis zdarzenia przyszłego   Wnioskodawca jest osobą prawną tj. spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, wpisaną do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez odpowiednio właściwy dla siedziby spółki sąd rejonowy. Prowadzi ona działalność gospodarczą od 19 stycznia 2021 r. Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Polski zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca świadczy usługi dla innych podmiotów gospodarczych m.in. w postaci digitalizacji produktów Zleceniodawców Wnioskodawcy oraz przygotowania wizualizacji, a także animacji 3D. Jest to wyłączna działalność Wnioskodawcy. Wskazać należy, że Wnioskodawca w prowadzonej działalności nie dokonuje dostaw towarów. Klientami Wnioskodawcy są podmioty gospodarcze zarówno Polskie jak i zagraniczne. Wnioskodawca przedstawia produkt w przystępny dla klientów sposób. Proces rozpoczyna się kolejno od stworzenia trójwymiarowego modelu produktu, za pomocą specjalistycznego oprogramowania. Po jego utworzeniu może on służyć jako baza do wszelkiego rodzaju konfiguratorów 3D czy bibliotek dla projektantów. Dalej Wnioskodawca opracowuje (w zależności od zlecenia) wizualizacje, packshoty, zdjęcia 360 oraz animacje 3D. Dzięki technologii zastosowanej przez Wnioskodawcę modele mogą się rozkładać i pokazywać główne wyróżniki w animacji 3D. Co więcej model może być przedstawiony w dowolnej wybranej przez klienta aranżacji. Działania Wnioskodawcy odróżniają je od tych dostępnych na rynku tym, że w odróżnieniu od dostępnych na rynku usług fotograficznych czy studiów filmowych, praca z Wnioskodawcą odbywa się wyłącznie zdalnie. Technologie zastosowane przez Wnioskodawcę pozwalają na podstawie amatorskich zdjęć wykonanych przez Zleceniodawcę stworzyć produkt w trójwymiarowej, komputerowej przestrzeni. Wnioskodawca w odróżnieniu od tradycyjnej fotografii ma możliwości techniczne do świadczenia usług stosując do tworzenia modeli 3D jedynie rysunki techniczne produktów, które jeszcze nie są dostępne na rynku. Świadczone usługi przez Wnioskodawcę i przede wszystkim zastosowana i opracowana technologia sprzyjają sprzedaży produktów przez klientów Wnioskodawcy. Mogą oni bowiem w szybki sposób uzyskać modele, które mogą posłużyć do produkcji materiałów marketingowych i sprzedażowych o wiele szybciej. Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny, podkreślenia wymaga fakt, że działalność Wnioskodawcy obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się jako prace prowadzące do powstania utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.) poprzez stworzenie nowoczesnych i niepowtarzalnych modeli 3D produktów na podstawie amatorskich zdjęć oraz wizualizacji i animacji. Wnioskodawca nie posiada centrum badawczo-rozwojowego. Ponadto, nie działa w specjalnej strefie ekonomicznej, o której mowa w ustawie z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1670 ze zm.). Wnioskodawca nie korzysta z innych zwolnień przewidzianych w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm.). Wnioskodawca nie uzyskuje również przychodów z zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b ustawy o CIT. W prowadzonej działalności Wnioskodawca ponosi następujące koszty: 1.      koszty płac bezpośrednich pracowników - potrzebne do prowadzenia prac nad stosowaną technologią oraz wykorzystywania przedstawionej technologii modelowania 3D a także animacji oraz wizualizacji; 2.      subskrypcje oprogramowania - potrzebne do realizacji prac nad stosowaną technologią. Stanowią one wartości niematerialne i prawne działalności Wnioskodawcy. Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowej, planuje uwzględnić przedstawione koszty w wysokości 100% poniesionych kosztów kwalifikowanych. Należy przy tym wskazać, że pracownicy jak i dostawcy subskrypcji nie są podmiotami powiązanymi zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. Wnioskodawca chciałby skorzystać z możliwości zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej za rok 2021, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT. Wnioskodawca w prowadzonych księgach rachunkowych dokonuje stosownego ewidencjonowania kosztów opisanych w niniejszym wniosku w ewidencji pomocniczej. Wnioskodawca dokonał stosownych zapisów w polityce rachunkowości spółki. W uzupełnieniu wniosku z 21 stycznia 2022 r., Wnioskodawca wskazał, że: 1.      Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności opracowuje nowe lub ulepszone usługi na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniające się od rozwiązań już funkcjonujących. Innowacyjność tego rozwiązania pozwala na uzyskanie efektów w pełni zdalnie, co przy zastosowaniu tradycyjnych metod nie jest możliwe. Dodatkowo takie rozwiązanie niesie ze sobą szereg nowych możliwości, które udoskonalają opracowywany produkt, w szczególności dają mu możliwość zaprezentowania go w wirtualnej przestrzeni oraz dodatkowo przedstawienie w formie statycznej i ruchomej w zupełnie dowolnej przestrzeni wykreowanej komputerowo. Rozwiązanie to pozwala pokazać zalety produktów, które do tej pory nie były możliwe do zaprezentowania w tradycyjny sposób, w szczególności są to takie cech które są ukryte, niewidoczne, trudno dostępne, niejednokrotnie wiązałyby się z koniecznością zniszczenia produktu. Innowacyjność tego rozwiązania przejawia się również w fakcie, że powyższe funkcje są możliwe do wdrożenia, również dla produktu, który jeszcze jest w fazie koncepcyjnej, projektowej lub przed produkcyjnej. 2.      Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność, ma charakter twórczy i obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń (prace rozwojowe). Działalność ta prowadzona jest w sposób systematyczny (metodyczny i uporządkowany), gdzie celem jej jest wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Twórczość prac polega na wykorzystywaniu technologii (oprogramowania), która w połączeniu z wiedzą i doświadczeniem umożliwia tworzenie skomplikowanych i odróżniających się na rynku usług. Charakter twórczy jest wynikiem indywidualnego podejścia, specjalistycznego projektowania i procesu kreacji wyjątkowego dla każdego z opracowywanych produktów. Wyniki tejże pracy posiadają cechy utworu zgodnie z rozumieniem prawa autorskiego, ponieważ, są wynikiem pracy człowieka, przejawiają charakter działalności twórczej (są oryginalne i wyróżniają się) oraz mają indywidualny charakter. 3.      Wnioskodawca pokrywa koszty prowadzonych prac z własnych środków, nie będą zawracane w jakiejkolwiek formie i nie zostały odliczone od podatkowy opodatkowania podatkiem dochodowym. 4.      Koszty, które Wnioskodawca zamierza odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej stanowią u niego koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o CIT. 5.      Pracownicy zatrudnieni sią na podstawie umowy o pracę (3) pracowników oraz umowę zlecenie (2) pracowników. 6.      Wydatki te stanowią należności pracowników z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT wraz z należnymi składkami na ubezpieczenie społeczne płatne przez Wnioskodawcę w roli płatnika oraz wynikające z art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT wraz z należnymi składkami na ubezpieczenie społeczne płatne przez Wnioskodawcę w roli płatnika. Pytania 1.      Czy Wnioskodawca świadcząc szczegółowo opisane we wniosku usługi stosując technologie modelowania 3D, wizualizacji i animacji do których to operacji know-how zostało opracowane przez niego może on zastosować ulgę badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT? 2.      Czy wszystkie wymienione przez Wnioskodawcę koszty mogą stanowić koszty kwalifikowane o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT? Państwa stanowisko w sprawie Ad.1. Zdaniem Wnioskodawcy, świadcząc szczegółowo opisane we wniosku usługi stosując technologie modelowania 3D, wizualizacji oraz animacji do których know-how zostało opracowane przez niego może on zastosować ulgę badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT. Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Aktualnie przez prace rozwojowe należy rozumieć zgodnie z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: „Prawo o SWiN”). Tym samym, prace rozwojowe na gruncie ustawy o CIT oznaczają działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. W rozumieniu tego przepisu określona działalność spełnia definicję prac rozwojowych, jeżeli łącznie zachodzą następujące przesłanki: -        działalność ma charakter twórczy, -        działalność jest podejmowana w sposób systematyczny, -        działalność ma na celu zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca wskazuje, że kryteria te zostały wyróżnione oraz omówione przez Ministra Finansów w Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej. Zgodnie z art. 18d ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychodu z zysków kapitałowych, odlicza od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może natomiast w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wskazał, że jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, prowadzącą działalność gospodarczą, która sprowadza się do świadczenia usług modelowania 3D, wizualizowania i animacji stosując opracowany przez Wnioskodawcę know-how. Działania Wnioskodawcy prowadzone są w sposób systematyczny. Co istotne Wnioskodawca nie ponosi dochodów ze źródeł kapitałowych, nie prowadzi działalności w specjalnej strefie ekonomicznej oraz nie korzysta z innych ulg i zwolnień przewidzianych w ustawie o CIT. Ad. 2. Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie wymienione przez niego koszty mogą stanowić koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT. Ustawodawca w przedmiotowym przepisie wskazuje zamknięty katalog kosztów, które mogą zostać uznane za kwalifikowane. Zamknięcie tego katalogu oznacza, że tylko te w nim wymienione mogą być przedmiotem ulgi. W art. 18d ust. 2 pkt 1 oraz 2a ustawy o CIT, ustawodawca wskazuje kolejno, że za koszty kwalifikowane uznaje poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności. Nadto za koszt kwalifikowany traktuje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo- rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca ponosi koszty płac pracowników działających przy tworzeniu i udoskonalaniu technologii oraz modelowaniu 3D, wizualizacji i animowaniu oraz koszty oprogramowania specjalistycznego umożliwiającego prowadzenie prac nad rozwojem tej technologii. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm., dalej: „uCIT”): działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 4a pkt 27 uCIT:  ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to: a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:  badania naukowe są działalnością obejmującą: a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i     obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub     usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.  Stosownie do treści art. 4a pkt 28 uCIT: ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.   Zgodnie z art. 18d ust. 1 uCIT: podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych. Na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2a uCIT: za koszty kwalifikowane uznaje nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych. Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym (art. 18d ust. 5 uCIT). Ponadto, w myśl art. 18d ust. 6 uCIT: podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów. Jak stanowi art. 18d ust. 7 uCIT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.: kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć: 1)      w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a; 2)      w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5; 3)      w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3. Natomiast, w myśl powyższego przepisu, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.: kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć: 1)      w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a; 2)      w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5; 3)      w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a. Zgodnie z art. 18d ust. 8 uCIT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.: odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Natomiast, w myśl powyższego przepisu, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.: odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1. Podatnicy korzystający z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, oraz podatnicy, którym przysługuje kwota określona w art. 18da, są obowiązani wykazać w zeznaniu poniesione koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu lub stanowiące podstawę do wyliczenia przysługującej podatnikowi kwoty (art. 18e updop). Z art. 9 ust. 1b uCIT, wynika ogólny obowiązek wyodrębniania przez podatników, zamierzających skorzystać z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, w prowadzonych przez nich księgach podatkowych, kosztów działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, stosownie do art. 9 ust. 1 uCIT: podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m. Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki: 1.      podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, 2.      koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o CIT, 3.      koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 uCIT, 4.      ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy o CIT, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów, 5.      jeżeli w roku podatkowym podatnik prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, 6.      w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b uCIT, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej, 7.      podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu, 8.      kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawie o CIT, 9.      koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.   Ad. 1 Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 1 wskazać należy, że aby działalność spełniała przesłanki działalności badawczo-rozwojowej, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 uCIT).  Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 uCIT, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności – badania naukowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie w art. 4a pkt 28 uCIT, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących procesów lub usług z uwagi na brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych. Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Po drugie, z art. 4a pkt 26 uCIT, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że opisane we wniosku usługi wpisują się w definicję działalności badawczo-rozwojowej. Opisana we wniosku działalność wpisuje się w zakres „standardowej” działalności Wnioskodawcy, realizującego zlecenia klientów w zakresie digitalizacji, wizualizacji oraz animacji 3D produktów.  Tworzenie modeli trójwymiarowych następuje w oparciu o opracowane wcześniej przez Wnioskodawcę know-how. Wnioskodawca wyspecjalizował się w świadczeniu tego typu usług, przy wykorzystaniu opracowanego know-how. Należy uznać, że prowadzona działalność Wnioskodawcy zawiera elementy twórczej działalności, której efektem są niewątpliwie opracowane utwory. Jednak nie sposób stwierdzić, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi na zlecenie klientów w systematyczny sposób mają na celu zwiększenie zasobów wiedzy lub wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań tj. tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług. Tego rodzaju działalność sprowadza się w istocie do profesjonalnego świadczenia usług. Nie można stwierdzić, że działalność Wnioskodawcy w zakresie świadczenia opisanych we wniosku usług stanowi działalność rozwojową. Posiadana wiedza i umiejętności Wnioskodawcy oraz wykorzystywane know-how nie służą do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Działalność Wnioskodawcy nastawiona jest na realizację konkretnych zleceń klientów. Każde z nich ma co prawda indywidualny charakter, niemniej jednak, świadczenie usług z wykorzystaniem opracowanego know-how, w przedstawiony we wniosku sposób nie wypełnia definicji działalności rozwojowej. Reasumując, podejmowana przez Wnioskodawcę działalność nie stanowi działalność badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 uCIT, uprawniającej do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową na gruncie uCIT. W związku z powyższym, nie można zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy dotyczącym pytania oznaczonego nr 1, a zatem stanowisko to należy uznać za nieprawidłowe. W związku z powyższym, bezprzedmiotowe jest rozpatrywanie wniosku w zakresie pytania nr 2, dotyczącego ustalenia, czy wszystkie wymienione przez Wnioskodawcę koszty mogą stanowić koszty kwalifikowane o których mowa w art. 18d ust. 2 uCIT. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.  Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).