0111-KDIB1-3.4010.593.2021.2.IM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 8 listopada 2021 r. wpłynął  wniosek z  4 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia : -        czy działalność Wnioskodawcy przedstawiona w opisie stanu faktycznego stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 Ustawy CIT, która uprawnia do zastosowania ulgi określonej w art. 18d ustawy CIT, -        czy koszty w postaci wynagrodzenia pracowników uczestniczących w realizacji projektów opisanych w stanie faktycznym pozostających w ramach stosunku pracy oraz składek ZUS poniesionych z tytułu tych wynagrodzeń (w części finansowanej przez pracodawcę) stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie  z 30 grudnia 2021 r. 0111-KDIB1-3.4010.593.2021.1.IM – pismem z dnia 10 stycznia 2022 r., które wpłynęło 14 stycznia 2022 r.   Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego   Wnioskodawca sp.z o.o  sp.k. (dalej także jako: „Spółka” lub „Wnioskodawca") jest spółką prowadzącą działalność gospodarczą na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Spółka podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów od 1 maja 2021 r. Przedmiotem działalności Spółki jest tworzenie, ulepszanie i modyfikacja programów komputerowych lub ich części, które według ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych są utworami. Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego i nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Spółka realizuje prace w celu tworzenia nowych lub ulepszonych technologii i rozwiązań w zakresie oprogramowania, które po zakończeniu z sukcesem prac będą mogły zostać wykorzystane w ramach działalności kontrahenta. Prace te polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w zakresie programowania do projektowania i tworzenia zamienionych, ulepszonych lub nowych rozwiązań informatycznych. Celem realizowanych przez Spółkę projektów jest dostarczanie dedykowanych rozwiązań informatycznych dla dużej sieci sklepów detalicznych. Spółka jest podmiotem działającym w modelu tzw. outsourcingu projektowego, tj. realizuje kompleksowe zadania (projekty) definiowane przez klienta w zakresie tworzenia oprogramowania, przy czym odpowiedzialność za zarządzanie projektami spoczywa na Spółce. Rezultatami projektów zakończonych sukcesem są nowe algorytmy, skrypty i kody informatyczne oraz kompleksowe i zaawansowane rozwiązania informatyczne w postaci oprogramowania komputerowego. Prace programistyczne realizowane w ramach projektów mają charakter twórczy. Prace są prowadzone w sposób systematyczny, zgodnie z tzw. podejściem Agile. Podejście to polega na realizacji projektów stopniowo w ramach etapów   o określonej długości (tzw. sprinty), w efekcie których powstają kolejne części oprogramowania w ramach danego projektu. Efekty prac są na bieżąco dokumentowane, i wprowadzane do systemu informatycznego wykorzystywanego przez Spółkę do tworzenia oprogramowania. Umożliwia to przeniesienie efektów zakończonych projektów na rzecz klienta. W związku z tym, że Spółka realizuje prace nad dedykowanymi rozwiązaniami dla kontrahenta działającego w skali międzynarodowej, dla którego kanał e-commerce stanowi istotną część działalności, projekty mają charakter nowatorski i innowacyjny nie tylko w skali przedsiębiorstwa. Rozwiązania będące efektem zrealizowanych przez Spółkę projektów są pod względem innowacyjności na zbliżonym poziomie do rozwiązań opracowywanych przez światowych liderów rynku e-commerce. Projekty nie mają charakteru rutynowego i okresowego wprowadzania zmian do oprogramowania. W Spółce na potrzeby każdego z projektów angażowani są wykwalifikowani specjaliści o różnych specjalizacjach i kompetencjach. Specjaliści są zatrudniani przez Spółkę na umowach o pracę lub są podwykonawcami prowadzącymi niezależne działalności gospodarcze. W skład zespołów projektowych wchodzą m.in. deweloperzy, testerzy, oraz koordynatorzy. Osoby zaangażowane w projekty wykonują między innymi następujące zadania: -        opracowywanie rozwiązań technologicznych, -        tworzenie wymagań/specyfikacji funkcjonalnej dla nowych bądź ulepszonych produktów,procesów i usług, -        działania związane z tworzeniem oprogramowania, -        konstrukcja nowych rozwiązań IT, -        symulacja i testowanie próbnych/prototypowych rozwiązań IT, -        opracowywanie koncepcji zmian i znaczących modyfikacji do istniejącego oprogramowania, -        znaczące modyfikacje i ulepszenia systemów wynikające ze zmian technologicznych i regulacyjnych lub w odpowiedzi na zapotrzebowanie klientów, -        opracowywanie nowych procesów biznesowych i modyfikowanie istniejących, -        prace programistyczne w obrębie kodu źródłowego oprogramowania, -        przeprowadzenie testów funkcjonowania systemów i aplikacji. W odniesieniu do opisanych powyżej prac Wnioskodawca wskazuje, że do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy CIT, związanych z realizowanymi projektami, Spółka zalicza przede wszystkim wydatki w postaci wynagrodzenia pracowników biorących udział w projektach, tj. wykonujących wyżej opisane zadania. Wydatki te nie są zwracane Spółce w jakiejkolwiek formie. Wnioskodawca zalicza wyżej wskazane wydatki do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia. Pracownicy uczestniczący w realizacji projektów wykonują również inne czynności, w tym czynności polegające na rutynowych i okresowych zmianach wprowadzanych do oprogramowania czy naprawianie występujących w obrębie wdrożonych rozwiązań błędów. Spółka prowadzi jednak szczegółową ewidencję czasu pracy, w związku z czym możliwe jest określenie ile czasu pracy każdy pracownik przeznaczył na zadania związane z projektami. W skład czasu pracy nad projektami, nie wchodzą okres choroby, czas urlopu, czas opieki nad dzieckiem, itp., a więc okresy, w których dany pracownik nie realizuje faktycznie prac projektowych.  W odpowiedzi na wezwanie Spółka, pismem z dnia 10 stycznia 2022 r. wskazała, że:  1)      Spółka prowadzi odrębną ewidencję kosztów kwalifikowanych. W ewidencji ujmowane są poniesione przez Spółkę w danym miesiącu koszty w postaci należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowanych przez Spółkę składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Uwzględniana jest także proporcja czasu pracy danego pracownika na realizację projektów w stosunku do ogólnego czasu pracy tego pracownika w tym miesiącu ustalana w oparciu o ewidencję czasu pracy opisaną we wniosku. Spółka ustala wysokość kosztów kwalifikowanych w ewidencji mnożąc kwotę wyżej wymienionych kosztów oraz proporcji czasu pracy. 2)       Na koszty realizowanych projektów przede wszystkim składają się dwa rodzaje kosztów, tj. koszty wynagrodzeń (i składek ZUS związanych z tymi wynagrodzeniami) pracowników zatrudnionych w oparciu o umowę o pracę, oraz koszty wynagrodzeń wynikających z umów o świadczenie usług zawartych z osobami fizycznymi prowadzącymi pozarolnicze działalności gospodarcze. Wysokość pozostałych wydatków związanych z projektami jest z perspektywy Wnioskodawcy nieistotna, dlatego została pominięta w opisie stanu faktycznego, ale także nie jest uwzględniana w odrębnej ewidencji kosztów kwalifikowanych i nie jest uwzględniana przy rozliczeniu ulgi na działalność badawczo-rozwojową. Wnioskodawca jest świadomy faktu, że koszty wynagrodzeń osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą nie są kosztem kwalifikowanym ulgi na działalność badawczo- rozwojową, stąd przedmiotem pytania oznaczonego nr 2 są wyłącznie koszty związane z wynagrodzeniem pracowników Spółki. Spółka nie ponosi kosztów wynagrodzeń z tytułu umowy zlecenia i o dzieło, które byłyby związane z projektami. 3)      Spółka nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT. 4)      Spółka planuje odliczyć koszty kwalifikowane od podstawy opodatkowania w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową w zeznaniu rocznym za okres 1.05- 31.12.2021. Jest to pierwszy rok, w którym Spółka rozlicza podatek dochodowy. Spółka nie uwzględniała odliczenia w ramach ulgi przy ustalaniu wysokości zaliczek na podatek dochodowy. Za okresy wcześniejsze koszty kwalifikowane były odliczane od podstawy opodatkowania w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową przez wspólników Spółki. Spółka nie odlicza i nie planuje odliczać kosztów kwalifikowanych od podstawy opodatkowania z innych tytułów niż na podstawie ulgi na działalność badawczo-rozwojową. 5)      Koszty wynagrodzeń, które są przedmiotem wniosku stanowią należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na koszt wynagrodzeń składa się wynagrodzenie zasadnicze wraz z innymi obowiązkowymi elementami wynagrodzenia (wynagrodzenie za nadgodziny, pracę w święta, płatny urlop, itp.), a także premie okresowe, uznaniowe, bonusy oraz świadczenia na rzecz pracowników, które zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią przychód pracownika, o którym mowa w art. 12 ust. 1 updof. Wnioskodawca zaznacza, że wyżej wymienione elementy wynagrodzeń (oprócz wynagrodzenia zasadniczego, które otrzymuje każdy pracownik) nie występują u wszystkich pracowników, a jedynie u tych, u których wystąpiły okoliczności uprawniające do otrzymania danego elementu wynagrodzenia. Pytania 1.      Czy działalność Wnioskodawcy przedstawiona w opisie stanu faktycznego stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 Ustawy CIT, która uprawnia do zastosowania ulgi określonej w art. 18d ustawy CIT? 2.      Czy koszty w postaci wynagrodzenia pracowników uczestniczących w realizacji projektów opisanych w stanie faktycznym pozostających w ramach stosunku pracy oraz składek ZUS poniesionych z tytułu tych wynagrodzeń (w części finansowanej przez pracodawcę) stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT? Państwa stanowisko w sprawie Działalność Wnioskodawcy, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 Ustawy CIT w zakresie, w jakim dotyczy opisanych w stanie faktycznym projektów. Wnioskodawca jest tym samym uprawniony do zastosowania ulgi określonej w art. 18d ustawy o CIT. Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa rozumiana jest jako działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Badania naukowe dzielą się na badania (art. 4a pkt 27 ustawy o CIT): a)      podstawowe - prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne (art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 85 z późn. zm., zwanej dalej "ustawą - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce"), b)      aplikacyjne - prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń (art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce). Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń (art. 4a pkt 28 ustawy o CIT w zw. z art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Przytoczone przepisy wprowadzają kilka istotnych kryteriów, od których spełnienia uzależniona jest możliwość uznania określonych działań za działalność badawczo-rozwojową. Kryteria te powinny być spełnione łącznie. Dla potrzeb podatków dochodowych działalność badawczo-rozwojowa powinna: obejmować badania naukowe lub prace rozwojowe,  mieć twórczy charakter, być podejmowana w sposób systematyczny, oraz być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Warto w tym miejscu odwołać się do kryteriów działalności badawczo-rozwojowej przedstawionych w Podręczniku Frascati. Podręcznik Frascati wskazuje, że działalność B+R jest zawsze ukierunkowana na nowe odkrycia, oparte na oryginalnych koncepcjach (i ich interpretacji) lub hipotezach. Z reguły nie ma pewności co do ostatecznego wyniku (lub przynajmniej co do ilości czasu i zasobów potrzebnych do jego osiągnięcia), jest ona planowana i budżetowana (nawet jeśli jest realizowana przez osoby fizyczne), a jej celem jest osiągnięcie wyników, które mogłyby być swobodnie przenoszone lub sprzedawane na rynku. Stosownie do treści Podręcznika Frascati, aby dana działalność mogła zostać uznana za działalność badawczo - rozwojową, musi ona spełniać pięć podstawowych kryteriów. Działalność taka musi być: a) twórcza, b) nowatorska, c) metodyczna, d) nieprzewidywalna, e) możliwa do przeniesienia lub odtworzenia. Zdaniem Wnioskodawcy, podejmowane przez Spółkę prace w zakresie tworzenia i rozwoju oprogramowania są pracami rozwojowymi, tj. Spółka nabywa, łączy i wykorzystuje dostępną wiedzę i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi i technologii informatycznych, do projektowania i tworzenia nowego oraz ulepszonego oprogramowania. Podstawowym celem ww. prac jest tworzenie i udoskonalenie oprogramowania w sposób umożliwiający uzyskanie funkcjonalności odpowiadających na wymagania otoczenia biznesowego, a w szczególności branży e-commerce. Projektowane rozwiązania nie tylko rozwijają i ulepszają obecnie istniejące programy komputerowe, ale także przyczyniają się do powstania w nowych i jeszcze bardziej zaawansowanych rozwiązań. Działalność Spółki w zakresie tworzenia i rozwoju oprogramowania posiada następujące cechy: Twórczość i nowatorskość Prace Spółki nad tworzeniem oprogramowania oraz jego dalszym rozwojem są pracami twórczymi. W ich realizację zaangażowani są specjaliści, którzy na podstawie posiadanej wiedzy i umiejętności tworzą nowe lub rozwijają wytworzone już oprogramowanie. Oprogramowanie jest efektem pracy kreatywnej pracowników zaangażowanych w projekty realizowane przez Spółkę. Tworzone oprogramowanie stanowi nowość nie tylko w skali przedsiębiorstwa, ale jest też nowatorskie na skalę światową. Metodyczność Podejmowane przez Spółkę działania w ramach projektów dokonywane są w zaplanowany i uporządkowany sposób. Prace te mają charakter metodyczny - prowadzone są w sposób systematyczny, o czym świadczy m.in. stosowanie podejścia Agile. Nieprzewidywalność Prowadzone prace nad tworzeniem i rozwojem oprogramowania charakteryzują się niepewnością badawczą i nieprzewidywalnością. Spółka dopuszcza bowiem możliwość poniesienia porażki w procesie twórczym przyjmując, że algorytmy, skrypty i kody informatyczne oraz kompleksowe i zaawansowane rozwiązania informatyczne w postaci oprogramowania komputerowego są efektem projektów zakończonych sukcesem. Podejmowane działania nie stanowią także działań rutynowych. Celem projektów nie jest wprowadzenie okresowych zmian lub okresowych ulepszeń, które nie stanowią istotnej innowacji. Możliwość przeniesienia lub odtworzenia Rezultaty prac tworzenia i rozwoju oprogramowania są odpowiednio dokumentowane, by możliwe było przeniesienie praw własności do wyników prac na kontrahenta oraz ich późniejsze odtworzenie. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, działalność Spółki polegającą na tworzeniu i rozwoju oprogramowania, o których mowa w opisie stanu faktycznego należy zaliczyć do działalności badawczo - rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT. Ad. 2. Koszty w postaci wynagrodzenia każdego z pracowników uczestniczących w realizacji projektów opisanych w stanie faktycznym pozostających w ramach stosunku pracy oraz składek ZUS poniesionych z tytułu tych wynagrodzeń (w części finansowanej przez pracodawcę) stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację projektów opisanych w stanie faktycznym pozostaje w ogólnym czasie pracy danego pracownika w danym miesiącu. Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych. Natomiast w myśl art. 18d ust. 2 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się m. in. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu. Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym (art. 18d ust. 5 ustawy o CIT). W myśl art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku, gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że pracownicy wykonują swoje obowiązki na podstawie umów o pracę. Wynagrodzenia podwykonawców prowadzących działalność gospodarczą nie są przedmiotem niniejszego wniosku. Pracownicy są zaangażowani w realizację projektów, które zgodnie z odpowiedzią na pytanie nr 1 należy uznać za działalność badawczo-rozwojową prowadzoną przez Spółkę. Prace wykonywane przez pracowników polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania w celu projektowania oraz tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych rozwiązań informatycznych. Wszystkie wydatki będące przedmiotem wniosku Spółki, ponoszone są na wynagrodzenia oraz składki ZUS poniesione z tytułu wykonania usługi na podstawie umowy o pracę (w części finansowanej przez pracodawcę): a) dotyczą pracowników Spółki realizujących prace badawczo-rozwojowe, b) stanowią po stronie pracowników należności z tytułu wykonania usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spółka wskazała także, że w sporadycznych sytuacjach, pracownicy nie prowadzą prac rozwojowych (wykonują inne czynności na rzecz Spółki). Wnioskodawca prowadzi jednak ewidencję czasu pracy umożliwiającą określenie czasu poświęconego przez każdego pracownika na prowadzenie prac rozwojowych. Zatem, biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny i przedstawione powyżej przepisy, stwierdzić należy, że przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z tytułu wynagrodzeń pracowników, którzy biorą udział w realizacji projektów opisanych w stanie faktycznym, tj. wykonują prace badawczo- rozwojowe. Uwzględniając powyższe, wskazać należy, że koszty wynagrodzeń pracowników Spółki za czas poświęcony na działalność badawczo-rozwojową, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1a ustawy o CIT, mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania zgodnie z art. 18d ust. 1 ww. ustawy. Powyższe odnosi się także do sfinansowanych przez płatnika składek z tyt. tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych odnoszących się do tej części kosztów wynagrodzeń (wskazanych we wniosku) pracowników, którzy faktycznie wykonują prace rozwojowe. W przypadku, gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych współpracownikom zajmującym się działalnością badawczo- rozwojową a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności B+R. Ustawodawca w treści art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, wskazał, że przepis ten odnosi się do czasu pracy przeznaczonego na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej, a zatem do czasu faktycznie poświęconego na ten cel. Tym samym, w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT Spółka może uznać za koszty kwalifikowane wynagrodzenia pracowników w części w jakiej obejmują one wykonywanie zadań w ramach projektów opisanych w stanie faktycznym, tj. w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1800 ze, dalej: „uCIT”), działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.   W myśl art. 4a pkt 27 uCIT, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to: a.       badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, b.       badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.   W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, (Dz.U. z 2021 r., poz. 478, ze zm.) badania naukowe są działalnością obejmującą: a.  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; b.  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.   Stosownie do treści art. 4a pkt 28 uCIT, ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.   W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Zgodnie z art. 18d ust. 1 uCIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.   W myśl art. 18d ust. 2  ust. 1 uCIT, za koszty kwalifikowane uznaje się: poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.   Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym (art. 18d ust. 5 uCIT).   Ponadto, zgodnie z treścią art. 18d ust. 6 uCIT, podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.   Jak stanowi art. 18d ust. 7 uCIT, kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć: 1)  w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a; 2)  w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5; 3)  w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.   Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia (art. 18d ust. 8 uCIT).   Zgodnie z art. 18e uCIT, podatnicy korzystający z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, oraz podatnicy, którym przysługuje kwota określona w art. 18da, są obowiązani wykazać w zeznaniu poniesione koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu lub stanowiące podstawę do wyliczenia przysługującej podatnikowi kwoty.   Z art. 9 ust. 1b uCIT, wynika ogólny obowiązek wyodrębniania przez podatników, zamierzających skorzystać z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, w prowadzonych przez nich księgach podatkowych, kosztów działalności badawczo-rozwojowej.   Zgodnie z art. 15 ust. 1 uCIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.   Mając na uwadze powołane powyżej przepisy, należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki: -        podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, -        koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu uCIT, -        koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 uCIT, -        podatnik, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a, odliczał jedynie koszty kwalifikowane, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia, -        w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b uCIT, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej, -        podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu, -        kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w uCIT, -        koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiekolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.   Ad. 1. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, wskazać należy, że w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową należy przeprowadzić analizę nakierowaną na: 1.         zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazane w art. 4a pkt 26-28 uCIT); 2.         określenie kosztów działalności badawczo-rozwojowej (poprzez zidentyfikowanie kosztów spełniających definicję „kosztów kwalifikowanych” o jakich mowa w art. 18d uCIT); 3.         zidentyfikowanie dokumentacji uzasadniającej prawo do skorzystania z ulgi oraz wypełnienie obowiązków formalnych (przede wszystkim w celu realizacji obowiązku wskazanego w art. 9 ust. 1b uCIT). Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 uCIT, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, iż działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 4a pkt 26 uCIT wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Kluczowe, jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwie rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie zawarte w art. 4a pkt 28 uCIT oraz art. 4 ust. 3 ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących usług oraz innych operacji w toku z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych. Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego można uznać, że opisana we wniosku  działalność, stanowi działalność badawczo-rozwojową sformułowaną w art. 4a pkt 26-28 updop. Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 w zakresie ustalenia, czy działalność Wnioskodawcy przedstawiona w opisie stanu faktycznego stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 Ustawy CIT, która uprawnia do zastosowania ulgi określonej w art. 18d ustawy CIT, należy uznać za prawidłowe.   Ad. 2. Kwestia dotycząca możliwości zaliczenia wynagrodzeń pracowników, o których mowa we wniosku (osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę), oraz kosztów składek wynikających z ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych w części sfinansowanej przez Spółkę do kosztów kwalifikowanych została uregulowana w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop. Z treści art. 18d ust. 2 pkt 1 updop wynika, że za koszty kwalifikowane uznaje się poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu. Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu wynagrodzenia osoby zatrudnionej na podstawie umowy o pracę, która realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej. Należy w tym miejscu zauważyć, że ustawodawca w treści art. 18d ust. 2 pkt 1 updop, odnosi się do czasu pracy przeznaczonego na realizację działalności badawczo-rozwojowej, a zatem do czasu faktycznie poświęconego na ten cel. Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze oraz różnego rodzaju dodatki,  wymienione są wprost w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop. Należy zauważyć, że pojęcie czasu pracy przeznaczonego na realizację działalności badawczo-rozwojowej, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop, odnosi się do czasu faktycznie poświęconego. Zatem, odliczeniu nie będą podlegały kwoty wynagrodzeń oraz składek proporcjonalnie przypisanych do dni nieobecności pracownika, tj. wynagrodzeń za czas urlopu, wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy, wynagrodzenia za dni wolne na opiekę nad dzieckiem, oraz wynagrodzenie za inne zwolnienia od pracy – zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych należności, określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, które nie są związane z realizacją działalności badawczo-rozwojowej. W sytuacji, gdy w danym miesiącu pracownik otrzyma wyłącznie wynagrodzenie za czas, w którym nie będzie faktycznie realizował działalności badawczo-rozwojowej, wówczas ww. wynagrodzenie wraz ze sfinansowanymi przez płatnika składkami od ww. przychodu, określonymi w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, nie będzie stanowiło kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop. Nieobecność pracownika oznacza, że nie wykonywał on wówczas faktycznie określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej. Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy takiego podziału/wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest, aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi. Dodatkowo wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017 r. o Uldze B+R zostało wyraźnie wskazane, że „(…) prowadzenie tego rodzaju ewidencji przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”. Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) – w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracownika (...)”. W świetle powyższego, wskazane we wniosku koszty w postaci wynagrodzenia pracowników uczestniczących w realizacji projektów opisanych w stanie faktycznym pozostających w ramach stosunku pracy oraz składek ZUS poniesionych z tytułu tych wynagrodzeń (w części finansowanej przez pracodawcę) stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT. Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 2, należy uznać za prawidłowe. Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie ustalenia: -   czy działalność Wnioskodawcy przedstawiona w opisie stanu faktycznego stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 Ustawy CIT, która uprawnia do zastosowania ulgi określonej w art. 18d ustawy CIT, - czy koszty w postaci wynagrodzenia pracowników uczestniczących w realizacji projektów opisanych w stanie faktycznym pozostających w ramach stosunku pracy oraz składek ZUS poniesionych z tytułu tych wynagrodzeń (w części finansowanej przez pracodawcę) stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT -        uznano za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Niniejsza interpretacja, zgodne z  zadanym we wniosku pytaniem które wyznacza zakres oraz wskazaniem Wnioskodawcy w uzupełnieniu wniosku odnosi się wyłącznie do możliwości uznania za koszty kwalifikowane wynagrodzenia pracowników uczestniczących w realizacji projektów opisanych w stanie faktycznym pozostających w ramach stosunku pracy oraz składek ZUS poniesionych z tytułu tych wynagrodzeń. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawili Państwo i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)   w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).