0111-KDIB1-3.4010.61.2021.2.APO

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 4 lutego 2021 r. (data wpływu do Organu 8 lutego 2021 r.), uzupełnionym 22 kwietnia 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy: podejmowana przez Spółkę działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania komputerowego stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 24d ust. 2 w zw. z art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT, opisane we wniosku prawa autorskie do oprogramowania komputerowego wytwarzanego przez pracowników Wnioskodawcy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 ustawy o CIT, Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania stawki opodatkowania 5% od dochodu uzyskiwanego z tytułu sprzedaży licencji do tworzonego oprogramowania (art. 24d ust. 1 ustawy o CIT) -jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 8 lutego 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box). Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 8 kwietnia 2021 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.61.2021.1.APO wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 22 kwietnia 2021 r. We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawcą jest Spółka (…) sp. z o.o. sp. k (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”). Spółka podlega opodatkowaniu na terenie RP od całości swoich dochodów. Spółka prowadzi pełne księgi rachunkowe. Przeważający przedmiot działalności gospodarczej według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD 2007): 62.01-Z - Działalność związana z oprogramowaniem. Od 1 maja 2021 r. spółka komandytowa stanie się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. W ramach prowadzonej działalności, Spółka tworzy zestawy z oprogramowaniem pod nazwą X - umożliwiające komputerową diagnostykę samochodów. Zestaw składa się z urządzenia, tzw. interfejsu oraz licencji na oprogramowanie do wybranej przez Użytkownika końcowego marki samochodu. Sprzedaż zestawu jest odnotowywana z wyodrębnioną ceną za urządzenie -interfejs oraz za licencje na oprogramowanie. Niniejszy wniosek dotyczy zapytania wyłącznie w odniesieniu do przyszłego dochodu (straty) ze sprzedaży licencji na tworzone przez Wnioskodawcę nowe oprogramowanie do komputerowej diagnostyki samochodowej. Dochód ten uzyskiwany będzie już po osiągnięciu przez Spółkę statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, zatem pytanie Spółki dotyczy skutków podatkowych w tymże podatku. Aktualna wersja oprogramowania działa wyłącznie pod system Windows. Wymaga również użycia interfejsu wyłącznie produkcji Spółki. Odbiorcami produktów Spółki są w głównej mierze warsztaty diagnostyczne oraz osoby prywatne związane zawodowo z mechaniką samochodową. Zauważone zostały potrzeby wprowadzenia nowego produktu cyfrowego (oprogramowania i aplikacji), który mógłby również trafić do nowych grup odbiorców, a także wprowadzenia nowego modelu sprzedaży licencji oprogramowania i zakresu wsparcia posprzedażowego. W 2019 r. Spółka rozpoczęła więc projekt rozwoju produktów cyfrowych i nowych rozwiązań IT, obejmujący regularne prace rozwojowe mające na celu stworzenie nowego oprogramowania do diagnostyki samochodowej, w tym również w formie aplikacji na system Android i iOS. W ramach projektu prowadzone są też prace wprowadzające autorskie rozwiązania informatyczne umożliwiające m.in. zautomatyzowanie procesu generacji kluczy licencyjnych, optymalizacje procesu sprzedaży, wprowadzenie nowych miejsc sprzedaży i stworzenie platformy online dla użytkowników oprogramowania zarządzaną w chmurze. Zgodnie z założonym planem prac - platforma ma być dedykowanym serwisem, z dynamicznie generowaną treścią (CMS, Content Management System) połączoną z platformą e-commerce, platformą CRM - (Customer Relationship Management) oraz z bazą zarządzaną w chmurze. Wprowadzenie ww. zmian stworzy także nowy zakres oferowanych usług dla użytkowników oprogramowania, w tym możliwość wsparcia technicznego online. Podkreślić także należy, że pomimo, iż w aktualnej ofercie Spółki jest już oprogramowanie o tej samej funkcji (komputerowa diagnostyka samochodowa), to tworzone wersje oprogramowania do diagnostyki komputerowej będą wymagały podjęcia zupełnie nowych prac programistycznych, użycia innych języków czy kodów źródłowych. Spółka opracowuje zatem nowe lub ulepszone oprogramowanie, które nie występowało w dotychczasowej praktyce gospodarczej. Budowa nowego oprogramowania zakłada konieczność dostosowania oprogramowania do współpracy w różnorodnych systemach i konieczność stworzenia dodatkowej dokumentacji technicznej tych systemów, co jest procesem czasochłonnym i wymagającym dużego nakładu pracy twórczej. Dodatkowo, nowe oprogramowanie cechować się ma odmiennym interfejsem użytkownika, poprzez zastosowanie nowej odsłony wizualnej, ruchomych grafik, zegarów i wykresów przedstawiających wybrane parametry diagnostyczne w czasie rzeczywistym. Oprogramowanie ma zapewniać pełną funkcjonalność diagnostyczną dla wybranego modułu marki, modelu, rocznika i sterownika pojazdu. Udostępnione będą opcje personalizacji ulubionych ustawień, zgodnie z preferencjami danego użytkownika. Dostępne będą także dedykowane kokpity, w ramach których przestawiane będą wybrane parametry wydajności pracy silnika czy innych układów. W wyniku prowadzonych prac powstanie więc zupełnie nowy program do diagnostyki komputerowej samochodów, który docelowo zastąpi aktualne oprogramowanie. Tworzone oprogramowanie opiera się na autorskich pomysłach i realizowane jest w oparciu o indywidualnie przygotowywane projekty rozwiązań informatycznych. Tworzone oprogramowanie w żadnym stopniu nie jest częścią lub modyfikacją istniejącego oprogramowania. Pod względem zastosowanej technologii, struktury, strony wizualnej, obsługi oraz zakresu funkcjonalności - odróżnia się w znacznym stopniu od rozwiązań już funkcjonujących. Całość prowadzonych prac jest ukierunkowana na rozszerzenie i udoskonalenie oferty Spółki. W efekcie prowadzonych prac, w portfolio Spółki pojawią się produkty (oprogramowanie na system Windows, system Android i iOS), usługi (platforma użytkownika, zdalne wsparcie techniczne użytkownika, usługa aktywacji licencji, usługa zakupu licencji online, zdalny generator licencji) niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej. Nie można zatem mówić, że zmiany te mają charakter rutynowy, bowiem w praktyce skutkują powstaniem zupełnie nowego oprogramowania. Pomimo, że prace informatyczne w ramach projektu dotyczą różnych działań (praca nad oprogramowaniem, funkcjonalnością platformy - serwisu, integracja danych w chmurze), należy je traktować jako integralny i kompleksowy projekt precyzyjnie przystosowanym do potrzeb Spółki. Działalność ta cechuje się zatem pewną systematycznością, ciągłością, jest również metodyczna. Do realizacji projektu konieczne jest wykorzystanie nowoczesnych metod, które dodatkowo wzbogacone są o autorskie rozwiązania. Prowadzone prace rozwojowe obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej Spółce aktualnie wiedzy, umiejętności i narzędzi. Czynności projektowania i tworzenia kodu źródłowego nie mają charakteru rutynowych lub okresowych zmian lecz stanowią systematyczny rozwój konkretnego produktu (poczynając od jego tworzenia). Nawet w przypadku wystąpienia błędów wymagane jest podjęcia poszukiwań indywidualnych rozwiązań. Istotny jest też fakt, że istnieje nieskończona ilość rozwiązań, które mogą doprowadzić do oczekiwanego efektu. Pracownicy Wnioskodawcy wykonują zadania polegające na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy także podkreślić, że prowadzone prace nie dotyczą wyłącznie standardowego środowiska jednego języka programowania (oprogramowanie tworzone jest zarówno pod system Windows, system Android oraz iOS). Co więcej, wymagana jest integracja wielu tworzonych środowisk (m.in. platformą z kontami użytkowników, automatycznym generatorem licencji, serwisem danych w chmurze do aktualizacji), a także uwzględnienia specyfiki wielu zmiennych. Tworzone oprogramowanie umożliwiać będzie komputerową diagnostykę samochodową, a więc należy także uwzględnić charakterystykę komunikacji pomiędzy oprogramowaniem, sprzętem użytkownika (komputer, urządzenie mobilne), sprzętem zewnętrznym podłączanym do pojazdu (tzw. interfejsy diagnostyczne do gniazd ze standardem OBD) oraz danym samochodem (marka, model, roczniki, sterowniki itp.). Złożoność prac i ilość czynników wymaga dodatkowego nakładu wysiłku na poszukiwanie autorskich rozwiązań, a także wymusza konieczność wielokrotnego ponawiania prac testowych. Uzyskiwane wyniki są omawiane na cyklicznych spotkaniach i na ich podstawie podejmowane są decyzje o kierunkach dalszych prac. Prace obejmują m.in. tworzenie specjalnych algorytmów, kodu źródłowego (czynności programowania), jak również weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Oprogramowanie wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej jest w całości rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o ochronie praw autorskich i pokrewnych. W prace rozwojowe zostali zaangażowani pracownicy Spółki zatrudnieni na umowę o pracę. Zakres realizowanych zadań został przydzielony zgodnie z posiadanymi kompetencjami pracowników. Dla każdego pracownika prowadzona jest osobna ewidencja czasu pracy, precyzująca ilość godzin w miesiącu poświęcona na realizację zadań w ramach założonego projektu. Wnioskodawca posiada dokumentację realizacji projektu obejmującą opis zakładanych celów i prac wraz z szacowanym harmonogramem. Działania nie mają charakteru jednorazowego, lecz są prowadzone w sposób ciągły i zorganizowany, z nastawieniem na ciągły rozwój i ulepszanie jakości świadczonych usług w przyszłości. Prowadzone są cykliczne spotkania z pracownikami zaangażowanymi w projekt w celu kontroli postępu prac. Na kolejnych etapach podejmowane są decyzje o kontynuacji, zmianach lub konieczności sprawdzenia nowych rozwiązań z uwzględnieniem dostępnych zasobów, co wpływa na konieczność modyfikacji harmonogramu prac. Zgodnie z harmonogramem projektu z karty za 2019 - prace zakładano na okres 12 miesięcy, ale ze względu na złożoność prac i konieczność dodatkowych testów, prace rozwojowe zostały rozplanowane również na kolejne miesiące. Ewidencja kosztów związanych z nowym oprogramowaniem prowadzona jest od stycznia 2019 r., kiedy to Spółka rozpoczęła prace nad nowym oprogramowaniem. Ewidencja była prowadzona zarówno dla komplementariusza będącego spółką z ograniczoną odpowiedzialnością jak i dla komandytariuszy - osób fizycznych. W związku z objęciem Spółki zakresem ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, obowiązek prowadzenia ewidencji w całości przejmie spółka komandytowa, która jest do tego przygotowana. Spółka prowadzi ewidencje zgodnie z wymogami wynikającymi z ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W prowadzonych księgach rachunkowych Spółka wyodrębniła kwalifikowane IP. Ponoszone koszty księgowane są na osobnych kontach pozabilansowych. Spółka wyodrębnia koszty bezpośrednie, przypadające na tworzone oprogramowanie. Spółka podkreśla, że przychody z udzielanych licencji do oprogramowania nie są jeszcze osiągane, zatem w ewidencji nie znajdują się jeszcze zapisy dotyczące przychodów. Gdy Spółka rozpocznie komercjalizację oprogramowania i zacznie uzyskiwać przychody z udzielanych licencji, takie zapisy znajdą się w prowadzonej ewidencji. Rozpoczęcie sprzedaży licencji na nowe wersje oprogramowania przewidziano na rok 2021. Sprzedaż licencji na oprogramowania planowana jest w kraju i za granicą, zarówno poprzez dystrybucje samodzielnie realizowaną przez Spółkę, przez współpracujących dystrybutorów i platformy sprzedażowe. Niezależnie od miejsca sprzedaży, osiągane z tego tytułu przychody będą ewidencjonowane na osobnych kontach księgowych. Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że od początku projektu powadzona jest osobna ewidencja kosztów poniesionych na realizacje prac w ramach projektu, tak aby możliwe było ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na wyżej wymienione prawo do programu komputerowego. Wnioskodawca nie nabywa i nie będzie nabywał prowadzonych przez inne podmioty wyników prac badawczo-rozwojowych dotyczących oprogramowania. Nie będzie też nabywał praw własności intelektualnej w tym zakresie od innych podmiotów. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności, Wnioskodawca chciałby skorzystać z przewidzianej w art. 24d ustawy o CIT, preferencji IP BOX w rozliczeniu podatku dochodowego za rok podatkowy 2021 i lata następne. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy podejmowana przez Spółkę działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania komputerowego stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 24d ust. 2 w zw. z art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT? Czy opisane we wniosku prawa autorskie do oprogramowania komputerowego wytwarzanego przez pracowników Wnioskodawcy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 ustawy o CIT? Jeśli na pytanie drugie zostanie udzielona odpowiedź twierdząca to czy tym samym Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania stawki opodatkowania 5% od dochodu uzyskiwanego z tytułu sprzedaży licencji do tworzonego oprogramowania (art. 24d ust. 1 ustawy o CIT)? Zdaniem Wnioskodawcy: Ad. 1) Art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, normuje działalność badawczo-rozwojową jako działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Badaniami naukowymi są więc: badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowanych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne, badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, rozumiane jako prace mające na cc zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, pojęcie prace rozwojowe oznacza prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, niezbędne jest wyodrębnienie pewnych cech dotyczących możliwości zakwalifikowania przedmiotowego oprogramowania tworzonego przez Wnioskodawcę jako prac badawczo-rozwojowych. Odnosząc się do interpretacji indywidualnej o sygnaturze 0114-KDIP3-1.4011.318.2019.3.MG i stanowiska wnioskodawcy, które zostało w niej przedstawione i zaaprobowane przez Organ podatkowy, działalność badawczo-rozwojowa powinna: obejmować badania naukowe lub prace rozwojowe, mieć twórczy charakter, być podejmowana w sposób systematyczny, oraz być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Oprócz tego, w Objaśnieniu podatkowym z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX, w definiowaniu działalności B+R następuje odniesienie do kryteriów z tzw. Podręcznika Frascati OECD (2018), Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej. Pomiar działalności naukowo-technicznej i innowacyjnej. OECD Publishing. Paris/GUS. Warsaw, https://doi.org/10.17879788388718977-pl. Według podręcznika, działalność badawczo-rozwojowa musi być: nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna, możliwa do przeniesienia lub odtworzenia. Działalność podejmowana przez Wnioskodawcę polega na tworzeniu nowego autorskiego oprogramowania do komputerowej diagnostyki samochodów, zgodnie z ustalonym harmonogramem prac. Oprogramowanie - opis wykorzystania i zwiększenia wiedzy Wiedza uzyskana przy rozwoju aktualnego oprogramowania stanowi podstawę do realizacji planowanego projektu. Planowane prace nie stanowią jednak rutynowych i okresowych zmian, dlatego niezbędne jest podjęcie trudu sprawdzenia zupełnie nowych obszarów i zdobycia informacji do stworzenia produktów (o autorskim charakterze utworu) i procesów. Podejmowane czynności w ramach planowanego projektu będą więc wykonywane zarówno przez nabywanie, łączenie, kształtowanie, wykorzystywanie dostępnej wiedzy i umiejętności. Przy realizacji nie jest możliwe wdrażanie gotowych, istniejących na rynku rozwiązań, ponieważ nie ma dostępnych gotowych bibliotek czy też programów firm trzecich, które umożliwiłyby uzyskanie oczekiwanego efektu. Brak gotowych rozwiązań oraz dokumentacji będą wiązać się z koniecznością stawiania nieoczywistych założeń i unikatowych hipotez. Pracownicy zaangażowani w projekt wykonywać będą działalność kreacyjną, której rezultaty mają indywidualny i oryginalny charakter. Stworzenia struktury systemów i modułów, komunikacji między nimi, prace algorytmiczne czy automatyzujące, a także stworzenie przyjaznego interfejsu użytkownika w oparciu o zasady user experience mają ewidentnie charakter twórczy. Opracowanie rozwiązań wymaga połączenia wiedzy z zakresu informatyki, a także wiedzy eksperckiej z dziedzin, w których produkty i rozwiązania mają znaleźć zastosowanie (tu zarówno kwestia linii produkcyjnej jak i przede wszystkim komputerowej diagnostyki samochodowej). Działania te stanowią prace rozwojowe w rozumieniu przedmiotowych ustaw. Polegają one bowiem na wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych i ulepszonych rozwiązań, nieistniejących dotychczas na rynku. Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny (winno być: zdarzenie przyszłe), jak i kryteria niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, działalność spełnia cechy takowej: nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie od podstaw, jak i modyfikuje je poprzez dodawanie nowych funkcjonalności oraz modułów; nieprzewidywalność: Spółka wykonuje prace, których skutek, co prawda, jest określony, natomiast proces tworzenia danych rozwiązań (oprogramowania), pomimo korzystania z istniejących metod informatycznych i języków programistycznych, powoduje wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań; metodyczność: Wnioskodawca powołał Zespół Badawczo-Rozwojowy, prowadzi prace w sposób uporządkowany, gromadzi dokumentację związaną z projektami; możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy w ramach wykonywanej przez nich działalności na rzecz klientów jest udzielenie licencji na oprogramowanie, co nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia przez podmioty. Biorąc powyższe pod uwagę można stwierdzić, zdaniem Wnioskodawcy, że stworzone przez nich oprogramowanie oraz jego modernizacja, poprzez ulepszanie spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej zawarte w Podręczniku Frascati art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT. Ad. 2) Art. 24d ust. 2 ustawy o CIT, wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych wskazanych w powołanym artykule. Przy czym, by można było mówić o kwalifikowanym prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga również by spełnione zostały dwa kryteria: przedmiot ochrony jest wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska. Należy uznać, że oprogramowanie komputerowe lub jego część stanowią przedmiot ochrony praw autorskich. Art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP, kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Biorąc pod uwagę przedstawiony w niniejszym wniosku stan faktyczny (winno być: zdarzenie przyszłe) można stwierdzić, że przedmiotem ochrony prawa autorskiego jest oprogramowanie wytwarzane przez Spółkę. Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do oprogramowania wytwarzanego przez zatrudnionych pracowników, w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zalicza się do kwalifikowanych praw własności w rozumieniu art. 24d ust. 2 ustawy o CIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu paw własności intelektualnych sprecyzowanych w tych przepisach, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Ad. 3) Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia On wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych paw własności intelektualnej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W myśl art. 24d ust. 2 ustawy o CIT, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego (podlegające ochronie prawnej). W ocenie Spółki, nie ulega wątpliwości, że Oprogramowanie projektowane, tworzone i rozwijane przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności stanowi wyraz działalności twórczej o indywidualnym charakterze i tym samym stanowi przedmiot własności intelektualnej jego twórcy (Spółki). Tym samym, zarówno Oprogramowanie, jak i wszelkie jego części wytwarzane w trakcie procesu projektowego podlegają ochronie prawnej, wypełniając przesłankę w zakresie uznania ich za własność intelektualną. Oprogramowanie wraz ze wszystkimi jego elementami, stanowi autorskie prawo do programu komputerowego, w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT, wytwarzane przez Spółkę w ramach jej działalności badawczo-rozwojowej. W ocenie Wnioskodawcy należy uznać, że dochód ze sprzedaży licencji do oprogramowania stanowi dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 7 ustawy o CIT, który przy uwzględnieniu wskaźnika obliczonego zgodnie z ust. 4 ww. przepisu, stanowi kwalifikowany dochód podlegający opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%. W prowadzonych przez siebie księgach rachunkowych Spółka wyodrębniła każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Spółka powadzi księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Spółka wyodrębniła koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. W konsekwencji, Wnioskodawcy przysługuje prawo do skorzystania z 5% stawki podatku. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm., dalej: „updop”), działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 4a pkt 27 updop, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to: badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania naukowe są działalnością obejmującą: badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop, ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Od 1 stycznia 2019 r. obowiązują przepisy ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193). Na podstawie regulacji wprowadzonych ww. ustawą zmieniającą, do systemu prawa podatkowego implikowano przepisy dotyczące preferencyjnego rozwiązania w podatkach dochodowych - tzw. Innovation Box. Regulacje dotyczące stosowania opisanej powyżej ulgi zostały odzwierciedlone w art. 24d – 24e updop. Zgodnie z art. 24d ust. 1 updop, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Kwalifikowane prawa własności intelektualnej zawarte zostały w zamkniętym katalogu opisanym w art. 24d ust. 2 updop. Zgodnie z treścią tego przepisu, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: patent, prawo ochronne na wzór użytkowy, prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, prawo z rejestracji topografii układu scalonego, dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2018 r. poz. 432 oraz z 2020 r. poz. 288), autorskie prawo do programu komputerowego -podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. W świetle powyższego, kwalifikowane IP to prawo własności intelektualnej spełniające łącznie trzy warunki: zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 updop, podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska. Zatem, kwalifikowane IP musi zostać wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej. To oznacza, że zakres działalności badawczo-rozwojowej będzie zawsze obejmować całość działań podatnika zmierzających do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP i, że działania te nigdy nie będą wykraczać poza działalność badawczo-rozwojową. Zgodnie z art. 24d ust. 3 updop, podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4. Zgodnie z treścią tego przepisu, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru (wskaźnik nexus): (a + b) x 1,3 / a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3, nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 11a ust. 1 pkt 4 updop, przez podmioty powiązane należy rozumieć: podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny podmiot, lub podmioty, na które wywiera znaczący wpływ: ten sam inny podmiot lub małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub spółkę niemającą osobowości prawnej i jej wspólników, lub podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej - spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład. Natomiast, przez podmioty niepowiązane należy rozumieć podmioty inne niż podmioty powiązane (art. 11a ust. 1 pkt 3 updop). Art. 24d ust. 5 updop, stanowi, że do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1 (art. 24d ust. 6 updop). Natomiast, zgodnie z treścią art. 24d ust. 7 updop, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata): z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d updop, zostały określone w art. 24e updop, który stanowi, że podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani: wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej, prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu, dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3, dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Zgodnie z art. 24e ust. 2 updop, w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19. Należy w tym miejscu zauważyć, że zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX, ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęcia „programu komputerowego” oraz brak w świetle polskiego prawa precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego”. Praktyka stosowania tego pojęcia na świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój nowych technologii, w których programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da się ustalić wyczerpującej i niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności (wyrok irlandzkiego sądu II instancji z 1995 r. w sprawie News Datacom Ltd. versus Satellite Decoding Systems, (1995) FSR 201 oraz wyrok australijskiego sądu I instancji z 4 czerwca 1997 r. w sprawie Powerflex Services Pty Ltd v Data Access Corporation, (1997) FCA 490; 37 IPR 436). Należy zatem odwołać się w tym względzie do przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1231, z późn. zm., dalej: „Ustawa o prawie autorskim”): Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Stosownie do art. 1 ust. 2 pkt 1 Ustawy o prawie autorskim, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego zawierają art. 74 ust. 1 i następne Ustawy o prawie autorskim. Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 tej ustawy, programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania. O ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej nie decydują postanowienia umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców programu komputerowego, co podlega każdorazowo odrębnej ocenie. Doktryna prawa autorskiego przyjmuje różne podejścia do definiowania pojęcia „autorskiego prawa do programu komputerowego”, które wskazują, że część chronioną prawem jest w szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego. Pozaustawowa definicja pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego” w sposób uzasadniony nawiązuje zatem do terminologii informatycznej, dostosowywanej następnie do potrzeb dalszej analizy prawnej dobra niematerialnego jakim jest program komputerowy. Fundamentem informatycznego rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie „programu”, czyli zapisanego przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego zadania. Zatem, program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Reasumując, pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko. Program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box. W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 Ustawy o prawie autorskim, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Ad. 1) Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem pytania nr 1 dotyczącej rozstrzygnięcia, czy podejmowana przez Spółkę działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania komputerowego stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 24d ust. 2 w zw. z art. 4a pkt 26-28 updop, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop). Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. W tym miejscu wskazać należy, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe mogą obejmować nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności tworzy zestawy z oprogramowaniem umożliwiające komputerową diagnostykę samochodów. Zestaw składa się z urządzenia, tzw. interfejsu oraz licencji na oprogramowanie do wybranej przez Użytkownika końcowego marki samochodu. Aktualna wersja oprogramowania działa wyłącznie pod system Windows i wymaga również użycia interfejsu wyłącznie produkcji Spółki. Odbiorcami produktów Spółki są w głównej mierze warsztaty diagnostyczne oraz osoby prywatne związane zawodowo z mechaniką samochodową. Zauważone zostały potrzeby wprowadzenia nowego produktu cyfrowego (oprogramowania i aplikacji), który mógłby również trafić do nowych grup odbiorców, a także wprowadzenia nowego modelu sprzedaży licencji oprogramowania i zakresu wsparcia posprzedażowego. W 2019 r. Spółka rozpoczęła więc projekt rozwoju produktów cyfrowych i nowych rozwiązań IT, obejmujący regularne prace rozwojowe mające na celu stworzenie nowego oprogramowania do diagnostyki samochodowej, w tym również w formie aplikacji na system Android i iOS. W ramach projektu prowadzone są też prace wprowadzające autorskie rozwiązania informatyczne umożliwiające m.in. zautomatyzowanie procesu generacji kluczy licencyjnych, optymalizacje procesu sprzedaży, wprowadzenie nowych miejsc sprzedaży i stworzenie platformy online dla użytkowników oprogramowania zarządzaną w chmurze. Spółka opracowuje zatem nowe lub ulepszone oprogramowanie, które nie występowało w dotychczasowej praktyce gospodarczej. W wyniku prowadzonych prac powstanie więc zupełnie nowy program do diagnostyki komputerowej samochodów, który docelowo zastąpi aktualne oprogramowanie. Tworzone oprogramowanie opiera się na autorskich pomysłach i realizowane jest w oparciu o indywidualnie przygotowywane projekty rozwiązań informatycznych. Całość prowadzonych prac jest ukierunkowana na rozszerzenie i udoskonalenie oferty Spółki. W efekcie prowadzonych prac, w portfolio Spółki pojawią się produkty (oprogramowanie na system Windows, system Android i iOS), usługi (platforma użytkownika, zdalne wsparcie techniczne użytkownika, usługa aktywacji licencji, usługa zakupu licencji online, zdalny generator licencji) niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej. Prowadzone prace rozwojowe obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej Spółce aktualnie wiedzy, umiejętności i narzędzi. Czynności projektowania i tworzenia kodu źródłowego nie mają charakteru rutynowych lub okresowych zmian lecz stanowią systematyczny rozwój konkretnego produktu (poczynając od jego tworzenia). Działania nie mają charakteru jednorazowego, lecz są prowadzone w sposób ciągły i zorganizowany, z nastawieniem na ciągły rozwój i ulepszanie jakości świadczonych usług w przyszłości. Zdaniem tut. Organu, przedstawione wyżej okoliczności sprawy pozwalają na stwierdzenie, że podejmowane przez Wnioskodawcę czynności, których rezultatem jest rozwój produktów cyfrowych i nowych rozwiązań IT, obejmujący regularne prace rozwojowe mające na celu stworzenie nowego oprogramowania do diagnostyki samochodowej, mają charakter twórczy, systematyczny oraz nakierowane są na zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań. Zatem, tego typu działania Spółki spełniają przesłanki do uznania ich za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 updop. W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy podejmowana przez Spółkę działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania komputerowego stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 24d ust. 2 w zw. z art. 4a pkt 26-28 updop, jest prawidłowe. Ad. 2) W zakresie wątpliwości objętych zakresem pytania nr 2 sprowadzających się do ustalenia, czy opisane we wniosku prawa autorskie do oprogramowania komputerowego wytwarzanego przez pracowników Wnioskodawcy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 updop, należy zauważyć, że skoro jak wynika z opisu sprawy oprogramowanie jest wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności badawczo-rozwojowej, a w konsekwencji stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o ochronie praw autorskich i pokrewnych, to stanowi ono kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 updop. Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe. Ad. 3) Przechodząc do pytania nr 3 należy odnieść się do opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku z którego m.in. wynika, że w ramach prowadzonej działalności, Spółka tworzy zestawy z oprogramowaniem umożliwiające komputerową diagnostykę samochodów. Zestaw składa się z urządzenia, tzw. interfejsu oraz licencji na oprogramowanie do wybranej przez użytkownika końcowego marki samochodu. Sprzedaż zestawu jest odnotowywana z wyodrębnioną ceną za urządzenie - interfejs oraz za licencje na oprogramowanie. Rozpoczęcie sprzedaży licencji na nowe wersje oprogramowania przewidziano na rok 2021. Sprzedaż licencji na oprogramowania planowana jest w kraju i za granicą, zarówno poprzez dystrybucje samodzielnie realizowaną przez Spółkę, przez współpracujących dystrybutorów i platformy sprzedażowe. Spółka prowadzi ewidencje zgodnie z wymogami wynikającymi z ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Ponadto, jak wskazano wyżej, wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 updop. W związku z powyższym stwierdzić należy, że dochód uzyskany z opłat lub należności w część dot. wynagrodzenia za udzielenie licencji na oprogramowanie, stanowić będzie dochód z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 7 pkt 1 updop. Dochód ten będzie mógł zostać opodatkowany 5% stawką, zgodnie z art. 24d ust. 1 updop. Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pyt. nr 3 jest prawidłowe. Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy: podejmowana przez Spółkę działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania komputerowego stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 24d ust. 2 w zw. z art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT, opisane we wniosku prawa autorskie do oprogramowania komputerowego wytwarzanego przez pracowników Wnioskodawcy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 ustawy o CIT, Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania stawki opodatkowania 5% od dochodu uzyskiwanego z tytułu sprzedaży licencji do tworzonego oprogramowania (art. 24d ust. 1 ustawy o CIT) -jest prawidłowe. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.