0111-KDIB1-3.4010.98.2021.1.PC

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 lutego 2021 r., (data wpływu 2 marca 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym prowadzone przez nią Prace B+R w ramach produkcji prototypu danej Maszyny stanowią działalność badawczo-rozwojową, w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2018 r., która uprawnia do zastosowania ulgi określonej w art. 18d ww. ustawy – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 2 marca 2021 r. wpłynął do tut. Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym prowadzone przez nią Prace B+R w ramach produkcji prototypu danej Maszyny stanowią działalność badawczo-rozwojową, w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2018 r., która uprawnia do zastosowania ulgi określonej w art. 18d ww. ustawy. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Spółka (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) posiada siedzibę na terytorium RP i jest polskim rezydentem podatkowym. Jednym z podstawowych przedmiotów działalności Spółki jest produkcja pozostałych maszyn specjalnego przeznaczenia, gdzie indziej niesklasyfikowanych. Wymieniony obszar działalności Spółki realizowany jest w zakładzie produkcyjnym należącym do Spółki położonym w X. Jest to zakład, w którym prowadzone są między innymi prace badawczo-rozwojowe (dalej: „Prace B+R”) nad wytwarzaniem protopopów specjalistycznych maszyn, sprzedawanych następnie klientom Spółki (dalej: „Klienci”); (dalej: „Maszyny”, „Urządzenia”). Maszyny te służą do pakowania i owijania pojedynczych produktów (najczęściej spożywczych) w folię termozgrzewalną. Projektowane aktualnie Urządzenie typu MULTILINE służy do pakowania produktów w wielu rzędach jednorazowo przy liniach produkcyjnych przekraczający wydajności 20.000 sztuk produktów na godzinę. Wielorzędowa konstrukcja Urządzenia dedykowana dla linii produkcyjnych o wysokich wydajnościach ma wiele zalet, takich jak: wyeliminowanie maszyn jednorzędowych typu Flowpack, które mają wydajności rzędu 7000 sztuk na godzinę. Przy liniach o dużych wydajnościach ma to odzwierciedlenie ekonomiczne ponieważ obecnie musimy użyć 3 sztuk maszyn jednorzędowych co powoduje wzrost kosztów zakupu, eksploatacji i czasu obsługi oraz potrzeba dużo większej powierzchni na hali produkcyjnej; pomimo dużych wydajności linii produkcyjnych, praca Urządzenia wielorzędowego jest wolniejsza co w efekcie podnosi nam jakość zapakowanego produktu (dokładniejsze zapakowanie i szczelniejsze zgrzanie folii wokół opakowania) na którą obecnie Klienci mocno zwracają uwagę - „Duża wydajność a zarazem wysoka jakość zapakowanego produktu”; wolniejsza praca Urządzenia wielorzędowego zmniejsza nam ilość niepożądanych zerwań folii co idzie w parze z mniejszą częstotliwością przestojów, awarii podczas produkcji a tym samym zwiększa nam efektywność całej linii produkcyjnej, nie tylko tej części odpowiadającej za pakowanie; funkcja „Brak produktu - brak zgrzewu” daje nam kolejne korzyści ekonomiczne w oszczędności materiału opakowaniowego. Dzięki tej funkcji możemy wyeliminować zgrzane, puste opakowania co właśnie powoduje nam zmniejszenie materiału odpadowego. Ta funkcja ma też dodatni wpływ w kolejnych etapach linii produkcyjnych jakimi są systemy pakowania i kartonowania w opakowania zbiorcze. Klienci przy pełnej automatyzacji używając Urządzenia wielorzędowego będą mieli 100% pewność, że opakowanie zbiorcze jest prawidłowo wypełnione zapakowanymi produktami w najwyższej jakości; zastosowanie tego typu Urządzenia umożliwia nam ułożenie produktu bezpośrednio na materiale opakowaniowym (folii) a nie jak to aktualnie stosujemy ułożenie na dodatkowych, pośrednich transporterach. Układanie produktu na folię jest lepszym rozwiązaniem patrząc pod kątem higieny. Nie ma wówczas dodatkowych elementów, które miałyby bezpośredni kontakt z produktem i które mogą powodować jego uszkodzenie lub zniekształcenie przed jego zapakowaniem w folię a nawet doprowadzić do skażenia produktu. Jest to wymóg stawiany przez Klientów z najwyższymi wymaganiami higienicznymi. Wyeliminowanie wyżej wspomnianych dodatkowych, pośrednich transporterów na rzecz Urządzenia wielorzędowego pozwala wykonanie całej linii na mniejszej powierzchni hali produkcyjnej; w Urządzeniu wielorzędowym zastosowane zostanę napędy servo. Sterowanie tymi napędami jak i innymi funkcjami odbywać się będzie z panelu TouchScreen. Projektowane Urządzenie będzie miało całkowicie nowy program sterowania stworzony przez automatyków Wnioskodawcy. Na wyposażeniu Urządzenia będzie komputer przemysłowy z EWon, który zapewni możliwość zdalnej diagnozy i poprawek bez konieczności wizyty w fabryce użytkownika maszyny, możliwość zapisu historii pracy oraz umożliwi wyświetlanie na panelu TouchbScreen wizualizacji maszyny, wglądu do instrukcji obsługi a nawet ułatwić zamówienie części eksploatacyjnych. Program będzie rozszerzony o funkcje samodiagnozowania oraz zbierania wszystkich alarmów, zakłóceń w celu ich łatwiejszej i selektywnej analizy. Maszyny te będą, co do zasady produkowane seryjnie, jednak żeby produkcja seryjna mogła mieć miejsce to w pierwszej kolejności Spółka musi w ramach Prac B+R wyprodukować prototyp danego Urządzenia, na bazie którego odbywać się będzie produkcja seryjna i sprzedaż komercyjna. Celem Prac B+R jest wyprodukowanie nowej Maszyny, która musi być produktem innowacyjnym, wysokiej jakości i konkurencyjnym na rynku. Powody, dla których Klienci składają zamówienia na tego typu Maszynę to: chęć znacznego obniżenia kosztów swojej produkcji potrzeba obniżenia pracochłonności, potrzeba wzrostu produktywności, podniesienie jakości produktu, zmniejszenie zużycia energii, optymalizacja ilości odpadów, dostosowanie produktu do wymagań rynku polskiego i/lub zagranicznego. Prace B+R związane z wytworzeniem prototypu Maszyny, oparte są na w pełni zintegrowanym modelu operacyjnym, obejmującym następujące fazy procesu (pkt 1-7): Po podjęciu przez zarząd Spółki decyzji o produkcji danej Maszyny następuje cykl spotkań pracowników Wnioskodawcy zaangażowanych w dany projekt, w celu stworzenia szczegółowej koncepcji Maszyny. Następnie rozpoczynane są prace nad konkretnym projektem przez zespół projektowy pracowni inżynierskiej. Po wykonaniu modelu Maszyny, następuje tworzenie przez Dział Projektowania pełnej dokumentacji technicznej zawierającej wykaz elementów niezbędnych do wytworzenia Maszyny. Wykonana dokumentacja techniczna trafia do Działu Technologicznego, gdzie opracowywana jest technologia dla wyprodukowania poszczególnych detali. Technologia wykonywana tak aby detal był wyprodukowany ekonomicznie - tanio przy zachowaniu żądanych parametrów. Przygotowana dokumentacja techniczna przez Dział Technologiczny trafia na produkcję i tym samym rozpoczyna się etap produkowania części Urządzenia. Równolegle do prac opisanych w pkt 3, prowadzone są prace przez Dział Automatyków nad wykonaniem unikatowego programu sterowania Maszyną i stworzeniem dla niej schematu połączeń elektrycznych. Następnie po wyprodukowaniu części urządzenia rozpoczynają się prace nad montażem Maszyny. Montaż dokonywany jest przez sekcję montażu. Montaż podzielony jest na etapy. Pierwszy obejmuje montaż ram i płyt w całość tworzącą Maszynę. Równolegle do tego etapu odbywa się montaż poszczególnych zespołów i stacji z części wykonanych na zlecenie. Są to w dużej mierze nowo zaprojektowane zespoły, które podlegają wstępnej kontroli działania i spełnienia założeń projektowych. Następny etap przewiduje montaż w/w zespołów oraz urządzeń zleconych do wykonania w ramach projektu na Maszynie zgodnie z modelem 3D oraz wymaganiami poszczególnych zespołów. Po tym etapie następuje montaż elementów kontrolnych oraz zabezpieczeń Maszyny (BHP). W tym czasie wykonywany jest audyt bezpieczeństwa, który jest podstawowym wymogiem użytkowania Maszyny. Po montażu następuje instalacja programu w Maszynie, której dokonują programiści. Po tym etapie następuje wstępne uruchamianie poszczególnych zespołów, stacji, aplikacji, elementów pomocniczych. Po uruchomieniu wszystkich zespołów i stacji Maszyny wykonywany jest kilku godzinny dry-run (testowanie). Ma on na celu sprawdzenie poprawności doboru elementów napędowych (kontrola parametrów silników). Następnie na Maszynę zakładane są materiały i przeprowadzany jest etap sprawdzania poszczególnych funkcjonalności Maszyny. Maszyna przygotowana jest do testów wewnętrznych. Następuje faza testów wewnętrznych. Za fazę testów wewnętrznych Maszyny odpowiedzialni są pracownicy odpowiedniego działu. Po zakończonej sukcesem fazie testów wewnętrznych, następuje sprzedaż maszyny, a na bazie Prac B+R prowadzonych przy produkcji prototypu Maszyny, prowadzona będzie produkcja seryjna i sprzedaż kolejnych egzemplarzy danej Maszyny. W przypadku testów zakończonych niepowodzeniem, dokonywana jest analiza przyczyn i wykonywane są konieczne regulacje mechaniczne oraz zmiany programowe. Następnie można przystąpić do ponownego testowania (pkt 7). Przedstawiony model operacyjny związany z produkcją Maszyn pozwala utrzymać pełną kontrolę nad wysoką jakością modułów i części wykorzystywanych do produkcji Maszyn oraz samych Maszyn, przy jednoczesnym zapewnieniu nad nim ciągłej kontroli zarządczej. Wnioskodawca pragnie podkreślić, że Prace B+R związane z produkcją określonej Maszyny nie mają charakteru mechanicznego, ani odtwórczego. Wnioskodawca w oparciu o przedłożoną specyfikację przygotowuje całkowicie nową Maszynę. Maszyny trafiające do Klienta nie występują powszechnie na rynku, gdyż każda z nich posiada cechy charakterystyczne jedynie dla niej. Mimo możliwości otrzymania od potencjalnych Klientów pewnych wytycznych i wymagań, jakie dana Maszyny ma spełniać, cały proces opracowania jej projektu oraz wyprodukowania pozostaje w gestii Spółki. To Wnioskodawca jest odpowiedzialny za techniczny proces wytworzenia Maszyny. Sugestie oraz wytyczne zaprezentowane przez potencjalnych Klientów nie będą wystarczające, aby Spółka mogła w sposób odtworzeniowy zaprojektować i wyprodukować daną Maszynę. Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego. Dodatkowo Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że prace będące przedmiotem zapytania nie są incydentalnym działaniem Spółki. Działania podejmowane przez Wnioskodawcę, w ramach prac będących przedmiotem zapytania, nie mają i nie będą mieć charakteru prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany. Realizowane prace są ukierunkowane na stworzenie nowych Maszyn, tym samym prace o takim charakterze są i będą zdarzeniem unikalnym/innowacyjnym. Realizowane i opisywane przez Wnioskodawcę prace obejmują tworzenie prototypów, które, w przypadku pomyślnego zakończenia projektu, są następnie sprzedawane klientom Wnioskodawcy. Realizowane przez Wnioskodawcę prace mogą również obejmować pilotaż/ wersję testową/wersję przedprodukcyjną. Prototyp danej Maszyny jest produktem finalnym przeprowadzonych prac B+R. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym prowadzone przez nią Prace B+R w ramach produkcji prototypu danej Maszyny stanowią działalność badawczo-rozwojową, w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 Ustawy CIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2018 r., która uprawnia do zastosowania ulgi określonej w art. 18d Ustawy CIT? Zdaniem Wnioskodawcy, prace B+R stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 Ustawy CIT obowiązującym od 1 października 2018 r. która uprawnia do zastosowania ulgi opisanej w art. 18d tej ustawy. Definicja działalności badawczo-rozwojowej znajduje się w art. 4a pkt 26 Ustawy CIT. Zgodnie z przywołanym przepisem, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Zgodnie natomiast z art. 4a pkt 27 Ustawy CIT badania naukowe oznaczają: badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce; Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania podstawowe rozumiane są jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne. Na mocy art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce badania aplikacyjne rozumiane są jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Natomiast, stosownie do treści art. 4a pkt 28 Ustawy CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zgodnie z powołanym przepisem ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Zaprezentowane wyżej definicje ustawowe prac badawczo-rozwojowych wyraźnie akcentują, jakie cechy musi posiadać aktywność podatnika, aby można było uznać ją za spełniającą warunki uznania za Prace B+R. Działalność ta: Musi mieć charakter twórczy co oznacza, że działalność ma być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, nie mających odtwórczego charakteru. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, prace realizowane przez Wnioskodawcę, nie mają charakteru mechanicznego ani odtwórczego. Spółka w oparciu o przedłożoną specyfikację przygotowuje całkowicie nowy, unikalny produkt. Produkcja prototypu Maszyny poprzedzona jest szeregiem badań i analiz zmierzających do opracowania jej technologii, tak aby była ona optymalna. Nowa Maszyna stanowi więc efekt działań innowacyjnych. Z całą pewnością prace związane z produkcją nowej maszyn nie mogą zostać uznane za rutynowe. Ustawa CIT nie definiuje jednak pojęcia „rutynowy”, dlatego organy podatkowe często odwołują się do pojęć ze słownika języka polskiego. Takie podejście odnajdujemy m.in. w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 listopada 2017 r. o sygn. akt 0111-KDIB1-34010.352.2017.2.MST, który w swoim piśmie przywołuje znaczenie ze „Słownika języka polskiego PWN pod red. W. Doroszewskiego (http://sjp.pwn.pl) stanowiąc, że poprzez słowo „rutynowy” należy rozumieć: „wykonywany często i niemal automatycznie” i „wykonywany według utartych schematów”. W przypadku Spółki nie mamy do czynienia zatem z działaniami wykonywanymi automatycznie i „według utartych schematów”. Istotą natomiast jest wysiłek intelektualny i technologiczny oraz twórczy wkład Spółki w tworzenie nowych Maszyn. Proces zaprojektowania i wyprodukowania Maszyny ma niewątpliwie charakter twórczy, wymaga od Wnioskodawcy innowacji, gdyż każdy prototyp danej Maszyna różni się od siebie, co jest przeciwnością działań wykonywanych w sposób rutynowy; Musi być podejmowana w systematyczny sposób, inaczej mówiąc, działalność badawczo-rozwojowa nie może być podejmowana incydentalnie. Wnioskodawca w opisanym stanie faktycznym jednoznacznie wskazał, iż warunek ten został spełniony. Prace B+R prowadzone są według określonych harmonogramów przygotowywanych i akceptowanych przez Zarząd Spółki. Prace B+R są podejmowane w sposób systematyczny, świadczy o tym jasny i etapowy przebieg prac, taki jak przedstawiono w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego; Musi mieć określony cel. Celem Prac B+R prowadzonych przez Spółkę jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Spółka z przeprowadzonych prac sporządza szczegółową dokumentację, która pozwala zbierać, magazynować i dystrybuować nową wiedzę powstałą podczas prowadzenia Prac B+R nad nowymi Maszynami. W świetle powyższego, realizowane przez Spółkę Prace B+R polegające na projektowaniu i wytwarzaniu prototypów nowych Maszyn, stanowią prace badawczo-rozwojowe uprawniające do zastosowania ulgi, o której stanowi art. 18d ust. 1 Ustawy CIT. Na potwierdzenie prezentowanego stanowiska, Spółka pragnie przywołać fragment interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z 4 grudnia 2017 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.260.2017.3.APO, w której DKIS stwierdził „W ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych zwiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Prace rozwojowe mogą obejmować opracowanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidacje nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony. Prace rozwojowe mogą obejmować również opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna. Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wyżej opisane Projekty zawierają niewątpliwie elementy innowacyjności oraz wypełniają definicje ustawowe, odnoszące się do działalności badawczo-rozwojowej”, (dla por. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1 czerwca 2017 r., sygn. 2461-IBPB-1-3.4510.112.2017.1 MST). Działania podejmowane przez Wnioskodawcę, w ramach prac będących przedmiotem zapytania, nie mają i nie będą mieć charakteru prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany. Realizowane prace są ukierunkowane na stworzenie nowych Maszyn, tym samym prace o takim charakterze są i będą zdarzeniem unikalnym/innowacyjnym. Realizowane przez Wnioskodawcę prace w szczególności obejmują tworzenie prototypów, które, w przypadku pomyślnego zakończenia projektu, są następnie sprzedawane klientom Wnioskodawcy. Realizowane przez Wnioskodawcę prace mogą również obejmować pilotaż/wersję testową/wersję przedprodukcyjną. Reasumując, podejmowane przez Spółkę Prace B+R wpisują się w definicje prac badawczo-rozwojowych zawartą w Ustawie CIT, ponieważ mają charakter twórczy, nie wprowadzają zmian o charakterze rutynowym bądź okresowym, są prowadzone w sposób systematyczny według określonych harmonogramów i wytycznych, przez pracowników i zleceniobiorców Spółki posiadających odpowiednie kompetencje i wykształcenie. Realizowane przez Wnioskodawcę Prace B+R dążą do stworzenia całkowicie nowej Maszyn. Zostały więc spełnione wszystkie ustawowe przesłanki uprawniające do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową. W rezultacie uprawnia to Wnioskodawcę do skorzystania z preferencji podatkowych zawartych w art. 18d ust. 1 Ustawy CIT. Działania wymienione w treści wniosku a realizowane przez Spółkę.: które polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, w stosunku, do których Projekty opracowywane przez Spółkę zakładają praktycznie nowe/unikalne/innowacyjne rozwiązania, które obejmują wersje przed-prototypowe, prototypowe, pilotaż, wersje testowe oraz wersję przedprodukcyjną, nie mają charakteru prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany, będą stanowić prace badawczo-rozwojowe, o których mowa w art. 4a pkt 26-28 updop. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1406 z późn. zm.; dalej: „updop”), podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych. Stosownie do art. 4a pkt 26 updop, przez działalność badawczo rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 4a pkt 27 updop, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to: badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania naukowe są działalnością obejmującą: badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop, ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem pytania wskazać należy, że w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop). Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie w art. 4a pkt 28 updop, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących procesów lub usług z uwagi na brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych. Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. Innymi słowy, prowadzone systematycznie prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Ponadto, w objaśnieniach dotyczących ulgi podatkowej na działalność badawczo-rozwojową, zawartych na stronach internetowych Ministerstwa Finansów wskazano, że każda ulga w podatku dochodowym ma charakter wyjątkowy i stanowi odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania. Ulgi podatkowe z jednej strony zmniejszają obciążenia fiskalne podatnika, z drugiej zaś dochody sektora finansów publicznych. W konsekwencji, wszelkie przepisy prawa podatkowego, które dotyczą szeroko rozumianych preferencji podatkowych, w tym przepisy o działalności badawczo-naukowej należy interpretować ściśle. Zatem, tylko te działania podatnika można zaliczyć do działalności badawczo-rozwojowej, które wyczerpują znamiona definicji zawartej w treści art. 4a pkt 26 updop, co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym. Wprowadzona od 1 stycznia 2016 r. do systemu podatkowego ulga badawczo-rozwojowa, uprawnia podatników do obniżenia podstawy opodatkowania, o poniesione przez nich koszty kwalifikowane określone w art. 18d ust. 2-3 updop, poniesione w związku z prowadzoną przez nich działalnością w obszarze badań i rozwoju. W praktyce, każdy podmiot, który udoskonala swoje produkty, technologie, usługi lub tworzy nowe od podstaw może spełniać przesłanki realizacji działalności B+R kwalifikującej się do ulgi. Kluczowe jest zatem to, żeby to podatnik który ma zamiar skorzystać z ulgi, prowadził działalność badawczo-rozwojową o której mowa w art. 4a pkt 26-28 updop. Odnosząc powyższe wyjaśnienia do przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, należy stwierdzić, że w ocenie tut. Organu, realizowane Prace B+R w ramach produkcji prototypu danej Maszyny, stanowią działalność badawczo rozwojową, w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 updop, w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2018 r., która uprawnia do zastosowania ulgi określonej w art. 18d updop. Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.