0111-KDIB1-3.4011.15.2021.3.APO

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 marca 2021 r., który wpłynął do Organu za pośrednictwem platformy e-puap 18 marca 2021 r., uzupełnionym 27 maja 2021 r. oraz 2 lipca 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia, czy w związku z prowadzeniem odrębnej ewidencji, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy od 2 stycznia 2020 r. Wnioskodawca - jako tworzący kwalifikowane prawo własności intelektualnej, do dochodów z nich uzyskiwanych jest uprawniony do zastosowania preferencyjnej stawki podatku dochodowego od osób fizycznych w wysokości 5 proc. –jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 18 marca 2021 r. wpłynął do tut. Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku (IP Box). Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z 13 maja 2021 r. znak: 0111-KDIB1-3.4011.15.2021.1.APO wezwano do jego uzupełnienia, co nastąpiło 27 maja 2021 r. Po dokonaniu ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem informacji zawartych w piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku, pismem z 25 czerwca 2021 r., znak: 0111-KDIB1-3.4011.15.2021.2.APO, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 2 lipca 2021 r. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Wnioskodawca od 2 stycznia 2020 r. prowadzi indywidualną działalność gospodarczą pod firmą (…), z przeważającą działalnością gospodarczą określoną pod nr PKD 62.01.Z - Działalność związana z oprogramowaniem. Prowadzona działalność polega na projektowaniu, wykonywaniu, wdrażaniu, utrzymywaniu i rozwijaniu innowacyjnego oprogramowania. W dniu 2 stycznia 2020 r. Wnioskodawca zawarł umowę o współpracy z innym podmiotem gospodarczym - spółką prawa polskiego (dalej jako: „Spółka nr 1”). Zgodnie z umową o współpracy, Wnioskodawca świadczył do dnia 28 lutego 2021 r. na rzecz Spółki nr 1 w sposób samodzielny i na własne ryzyko gospodarcze usługi projektowania, tworzenia, rozwoju i testowania programu komputerowego, usługi tworzenia dokumentacji programu komputerowego, usługi wdrażania programu komputerowego, usługi zarządzania procesem tworzenia programu komputerowego, usługi konsultingowe, usługi badania bezpieczeństwa programu komputerowego (security), usługi związane z projektowaniem doświadczeń użytkownika (UX), wydajnością lub automatyzacją, usługi wsparcia i utrzymania systemów komputerowych, usługi graficzne, w szczególności w ramach tworzenia programu komputerowego, usługi szkoleniowe, na wewnętrzne potrzeby Spółki nr 1 lub jej klienta. W umowie ze Spółką nr 1 wskazano, iż w ramach świadczonych przez Wnioskodawcę usług będą powstawały utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych w postaci: programów komputerowych, utworów literackich - dokumentacji projektowej, dokumentacji dotyczącej programu komputerowego oraz sprawozdań, raportów i analiz, a także utworów graficznych. Usługi swoje Wnioskodawca świadczył w dowolnym miejscu przez siebie wybranym, w wybranym przez siebie czasie, ze Spółką nr 1 rozliczał się za efekt końcowy. W szczególnych przypadkach, gdy wymagał tego interes Spółki nr 1 lub jej klienta, czas i miejsce mogło być obustronnie określone. Wnioskodawca przy wykonywaniu zleceń dla Spółki nr 1 korzystał z udostępnionego mu sprzętu. W ramach współpracy ze Spółką nr 1 powstał projekt powiązany z sektorem FinTech. Aplikacja miała na celu pomoc firmom w zarządzaniu ich wydatkami oraz zamówieniami. Umożliwia bezpośrednią zapłatę za dane zamówienia z poziomu platformy. Wnioskodawca był odpowiedzialny za wdrażanie nowych rozwiązań głównie związanych z płatnościami oraz zarządzaniem zamówieniami cyklicznymi. Implementacja kodu pozwalającego na przechowywanie informacji o kontach bankowych na warstwie aplikacji klienta, które dostarczane były od zewnętrznych banków systemów bankowych. Wdrożenie kolejnego generatora raportów związanego z płatnościami za zamówienia dla użytkowników. Tworzenie testów jednostkowych, integracyjnych oraz akceptacyjnych wszystkich rozwiązań. Z chwilą wykonania przez Wnioskodawcę programu komputerowego lub innego utworu, będącego rezultatem jego pracy twórczej, Wnioskodawca przenosił na Spółkę nr 1 autorskie prawa majątkowe do utworu na wszelkich znanych polach eksploatacji bez ograniczeń czasowych i terytorialnych. Spółka nr 1 miała prawo do rozpowszechniania utworu stworzonego przez Wnioskodawcę bez oznaczania go imieniem i nazwiskiem Wnioskodawcy. Wnioskodawca wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych upoważniał również Spółkę nr 1 do wykonywania osobistych praw autorskich oraz udziela Spółce nr 1 upoważnienia do udzielania dalszych upoważnień, w szczególności Spółka nr 1 ma prawo zbyć nabyte prawa lub udzielić osobom trzecim licencji do korzystania z praw autorskich do utworu. Wnioskodawca wraz z przeniesieniem praw autorskich na Spółkę nr 1 - nieodwołalnie wyraża zgodę na wprowadzanie zmian do wytworzonych przez niego utworów, w tym ich rozwój. Dodatkowo, Wnioskodawca przenosił prawo do uzyskania patentu w stosunku do Utworów (w zakresie w jakim utwory mogły stanowić wynalazek lub część składową wynalazku), w szczególności patentu z wykorzystaniem programu komputerowego na zasadach i w trybie określonym w ustawie Prawo własności przemysłowej, jak również w umowach międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Z tytułu wytworzenia utworu oraz przeniesienia praw autorskich Wnioskodawca miesięcznie obciążał Spółkę nr 1 fakturą. W dniu 15 stycznia 2021 r. Wnioskodawca zawarł umowę o świadczenie usług z kolejną spółką prawa polskiego (dalej jako: „Spółka nr 2”). Wnioskodawca w związku z zawartą umową świadczy na rzecz Spółki nr 2 usługi informatyczne, projektowe, programistyczne, analityczne, a także usługi polegające na testowaniu i wdrażaniu oprogramowania, jego serwisowaniu oraz wytwarzaniu dokumentacji. Wnioskodawca jest zobowiązany do samodzielnego świadczenia usług, na własne ryzyko gospodarcze. Wnioskodawca w związku z zawartą umową nie podlega kierownictwu Spółki nr 2, samodzielnie decyduje o miejscu i czasie świadczenia usług. Dodatkowo, udziela gwarancji na świadczone przez siebie usługi przez okres 1 roku. Z tytułu wytworzenia utworu oraz przeniesienia praw autorskich Wnioskodawca miesięcznie obciążał Spółkę nr 2 fakturą. Z chwilą wykonania przez Wnioskodawcę programu komputerowego lub innego utworu Wnioskodawca przenosi na Spółkę nr 2 autorskie prawa majątkowe do utworu na wszelkich znanych polach eksploatacji bez ograniczeń czasowych i terytorialnych. Wnioskodawca wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych upoważnia również Spółkę nr 2 do wykonywania osobistych praw autorskich oraz udziela Spółce nr 2 upoważnienia do udzielania dalszych upoważnień, w szczególności Spółka nr 2 ma prawo zbyć nabyte prawa lub udzielić osobom trzecim licencji do korzystania z praw autorskich do utworu. Wnioskodawca wraz z przeniesieniem praw autorskich na Spółkę nr 2 - nieodwołalnie wyraża zgodę na wprowadzanie zmian do wytworzonych przez niego utworów, w tym ich rozwój. W ramach współpracy ze Spółką nr 2 Wnioskodawca jest odpowiedzialny za projekt związany z branżą Health Care. Jego celem jest: wdrażanie nowych rozwiązań powiązanych z usprawnieniem aplikacji pod względem wydajnościowym oraz tworzenie nowych komponentów i funkcjonalności, pomoc we wdrażaniu nowego założenia bezstanowości komponentów aplikacji, integracje produktu z zewnętrznymi systemami, implementacja testów jednostkowych i integracyjnych dla każdego z rozwiązań. Oprogramowanie każdorazowo jest wytwarzane przez Wnioskodawcę i jest rozwijane w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy. Księgowość prowadzona jest w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wnioskodawca przyjął formę rozliczenia podatkiem liniowym. Wnioskodawca od początku każdego projektu prowadzi odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oprogramowanie jest tworzone na podstawie nowych idei, pomysłów i metod. Działalność Wnioskodawcy jest nadto twórcza. Twórczość ta przejawia się w opracowywaniu nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań w szczególności niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, a także i na rynku. Twórczość należy więc odnosić w szczególności do działalności w ramach przedsiębiorstwa. Wnioskodawca tworzy nowe oprogramowanie pod konkretne zamówienia, które otrzymuje od Zamawiającego. Każdy program jest stworzony pod konkretne warunki i „od zera”. Prace programistyczne Wnioskodawcy mają na celu optymalizację pracy na zasobach cyfrowych i dążą do dokonania postępu poprzez podniesienie wydajności i jakości świadczonych przez Spółkę usług. Autorskie oprogramowanie, stworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę, stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Kwalifikowane prawa własności intelektualnej wytwarzane przez Wnioskodawcę (prawa majątkowe do wytworzonego programu komputerowego) uwzględnione są w cenie sprzedaży wykonywanej przez Wnioskodawcę usługi. W uzupełnieniu wniosku z 26 maja 2021 r. Wnioskodawca wskazał co następuje: Wnioskodawca od 2 stycznia 2020 r. prowadzi indywidualną działalność gospodarczą pod firmą (…), z przeważającą działalnością gospodarczą określoną pod nr PKD 62.01.Z - Działalność związana z oprogramowaniem. Prowadzona działalność polega na projektowaniu, wykonywaniu, wdrażaniu, utrzymywaniu i rozwijaniu innowacyjnego oprogramowania, na podstawie zamówień zlecanych mu na podstawie umowy o współpracy zawartej z innym podmiotem gospodarczym - spółką prawa polskiego (dalej jako: „Spółka 1” lub „Spółka 2” lub „Zamawiający 1” lub „Zamawiający 2”). W pierwszym okresie od dnia 2 stycznia 2020 r. do dnia 28 lutego 2021 r. Wnioskodawca świadczył na rzecz Spółki nr 1 w sposób samodzielny i na własne ryzyko gospodarcze usługi projektowania, tworzenia, rozwoju i testowania programu komputerowego, usługi tworzenia dokumentacji programu komputerowego, usługi wdrażania programu komputerowego, usługi zarządzania procesem tworzenia programu komputerowego, usługi konsultingowe, usługi badania bezpieczeństwa programu komputerowego (security), usługi związane z projektowaniem doświadczeń użytkownika (UX), wydajnością lub automatyzacją, usługi wsparcia i utrzymania systemów komputerowych, usługi graficzne, w szczególności w ramach tworzenia programu komputerowego, usługi szkoleniowe, na wewnętrzne potrzeby Spółki nr 1 lub jej klienta. W dniu 15 stycznia 2021 r. Wnioskodawca zawarł umowę o świadczenie usług z kolejną spółką prawa polskiego (Spółka nr 2). Wnioskodawca w związku z zawartą umową świadczy na rzecz Spółki nr 2 usługi informatyczne, projektowe, programistyczne, analityczne, a także usługi polegające na testowaniu i wdrażaniu oprogramowania, jego serwisowaniu oraz wytwarzaniu dokumentacji. Działalność była i jest każdorazowo prowadzona na własne ryzyko gospodarcze Wnioskodawcy, na terenie Polski. Wnioskodawca ponosi koszty związane z prowadzeniem indywidualnej działalności gospodarczej, m.in. w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy. Księgowość prowadzona jest w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wnioskodawca rozlicza się z tytułu podatku dochodowego liniowo. Zlecone Wnioskodawcy czynności na podstawie umowy ze Spółką 1 i 2 były i są wykonywane samodzielnie przez Wnioskodawcę, bez kierownictwa ze strony którejkolwiek Spółki oraz w miejscu i czasie wybranym przez Wnioskodawcę, ewentualnie, ale tylko w razie takiej wyjątkowej potrzeby, w miejscu innym niż siedziba Wnioskodawcy, uzgodnionym wspólnie przez strony umowy. Spółka nie rozlicza jednak Wnioskodawcy z czasu i miejsca pracy. Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza: w jego opinii, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 39 i 40 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.), bowiem jest to działalność o charakterze twórczym obejmująca prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny (tj. metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Działalność nie wykorzystuje i nie zakłada badań naukowych; prowadzona jest od 2 stycznia 2020 r., kiedy wnioskodawca podpisał umowę ze Spółką 1; obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich; polega na ulepszaniu produktów oraz tworzeniu nowych, Wnioskodawca nie ma zaplanowanych z góry okresowych czy cyklicznych aktualizacji. Aktualizacje są jednak wprowadzane w związku z koniecznością wprowadzenia nowej funkcjonalności czy też w przypadku, gdy aktualizacje wprowadzi do swojego systemu sam producent systemu. Aplikacja działająca na systemie również wymaga wówczas zaktualizowania; polega na tworzeniu i ulepszaniu/rozwijaniu programów komputerowych, a jej twórczy charakter polega na stworzeniu rozwiązań, które będą każdorazowo realizowały potrzeby konkretnego Klienta. Klient zlecając Spółce wykonanie oprogramowania, nie zrobiłby tego, gdyby wcześniej nie ustalił, iż nie istnieją już dostępne rozwiązania. Gdyby gotowe rozwiązanie istniało, to Klient Spółki by z niego skorzystał, jednocześnie nie zlecając jego wykonania Spółce. Z tego powodu oprogramowanie jest unikalne, gdyż zaspokaja potrzeby konkretnego i jednostkowego Klienta. Wnioskodawca zaś tworzy oprogramowanie od samego początku, tj. od „zera” i pod konkretne warunki. Twórczość przejawia się również w opracowywaniu nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy. Opis zaprogramowanej przez Wnioskodawcę aplikacji, która została „od zera” stworzona przez Wnioskodawcę, to: W ramach współpracy ze Spółką nr 1 powstał projekt powiązany z sektorem FinTech. Aplikacja miała na celu pomoc firmom w zarządzaniu ich wydatkami oraz zamówieniami. Umożliwia bezpośrednią zapłatę za dane zamówienia z poziomu platformy. Wnioskodawca był odpowiedzialny za wdrażanie nowych rozwiązań głównie związanych z płatnościami oraz zarządzaniem zamówieniami cyklicznymi. Implementacja kodu pozwalającego na przechowywanie informacji o kontach bankowych na warstwie aplikacji klienta, które dostarczane były od zewnętrznych banków systemów bankowych. Wdrożenie kolejnego generatora raportów związanego z płatnościami za zamówienia dla użytkowników. Tworzenie testów jednostkowych, integracyjnych oraz akceptacyjnych wszystkich rozwiązań. W ramach współpracy ze Spółką nr 2 Wnioskodawca jest odpowiedzialny za projekt związany z branżą Health Care. Jego celem jest: - wdrażanie nowych rozwiązań powiązanych z usprawnieniem aplikacji pod względem wydajnościowym oraz tworzenie nowych komponentów i funkcjonalności, - pomoc we wdrażaniu nowego założenia bezstanowości komponentów aplikacji, - integracje produktu z zewnętrznymi systemami, - implementacja testów jednostkowych i integracyjnych dla każdego z rozwiązań. Oprogramowanie, o którym mowa powyżej, a także oprogramowanie takiego typu każdorazowo jest wytworzone przez Wnioskodawcę i jest w razie takiej potrzeby rozwijane w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz zleceniodawcy (Spółki 1 i 2) polegające na tworzeniu oprogramowania komputerowego lub jego części, jak również na jego rozwijaniu (ulepszaniu) były i są wykonywane w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności, która ma w jego opinii charakter badawczo- rozwojowy; Wnioskodawca nie nabywa i nie będzie nabywał wyników prac badawczo-rozwojowych od innych podmiotów; Wnioskodawca rozwija (ulepsza) oprogramowanie komputerowe lub jego części wytworzone przez siebie; Wnioskodawca pisząc nowe oprogramowanie tworzy nowe kody czy też algorytmy, nie dotyczy to jednak rozwijania oprogramowania; Wnioskodawca wytwarza nowe kwalifikowane prawo własności przemysłowej tworząc nowe oprogramowanie, nie dotyczy to sytuacji, w której stworzone oprogramowanie jest rozwijane; Wnioskodawca nie jest i nie będzie właścicielem lub współwłaścicielem, albo użytkownikiem posiadającym prawo do użytkowania na podstawie licencji wyłącznej oprogramowania stworzonego przez inne podmioty (osoby); Wnioskodawca w opisanej przez Organ sytuacji był kontaktowany przez Spółkę 1 lub 2 bezpośrednio z Klientem tej Spółki, posiadającym tytuł prawny do programu, który Wnioskodawca miał rozwinąć zgodnie z oczekiwaniami Klienta. Wnioskodawca nie wie jaki rodzaj umowy łączył Spółkę i Klienta; w umowie ze Spółką 1 i 2 brak jest postanowień normujących opisaną przez Organ sytuację; odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywane przez Wnioskodawcę czynności ponosi Spółka; zlecone Wnioskodawcy czynności na podstawie umowy ze Spółką 1 lub 2 były, są i będą wykonywane samodzielnie przez Wnioskodawcę, bez kierownictwa ze strony Spółki oraz w miejscu i czasie wybranym przez Wnioskodawcę, ewentualnie, ale tylko w razie takiej wyjątkowej potrzeby, w miejscu innym niż siedziba Wnioskodawcy, uzgodnionym wspólnie przez strony umowy. Spółka nie rozlicza Wnioskodawcy z czasu i miejsca pracy; Wnioskodawca wykonujący czynności w zakresie tworzenia oraz rozwijania (ulepszania) oprogramowania komputerowego ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością; precyzując - dochodem z wytwarzanego oraz rozwijanego/ulepszanego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są i będą dochody osiągane z tytułu kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu; wynagrodzenie za przeniesienie na rzecz Spółki 1 lub 2 autorskich praw do tworzonego oraz rozwijanego/ulepszanego programu komputerowego (oprogramowania) wypłacane jest na podstawie wystawianych przez Wnioskodawcę faktur VAT w cyklach miesięcznych; szczegółową ewidencję zapewniającą wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz pozwalającą na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu Wnioskodawca prowadzi od 1 kwietnia 2020 r., „na bieżąco”, kiedy to nastąpiło rozpoczęcie pracy nad wymienionym we wniosku prawem, które może być objęte preferencyjnym rozliczeniem. Prowadzenie odrębnej ewidencji zostało zapoczątkowane z chwilą rozpoczęcia pracy nad wymienionym we wniosku prawem, które może być zdaniem Wnioskodawcy objęte preferencyjnym rozliczeniem. Pierwszy taki projekt i zarazem prowadzenie odrębnej ewidencji rozpoczęły się w dniu 1 kwietnia 2020 r. Wnioskodawca w razie wydania pozytywnej interpretacji indywidualnej chciałby dokonać rozliczenia podatku dochodowego za rok 2020 po preferencyjnej stawce w rozliczeniu rocznym, tj. w razie wydanej pozytywnej interpretacji - dokonać korekty złożonego zeznania za rok 2020, a nadto w dalszym ciągu stosować preferencyjne rozliczenie w latach następnych. Wnioskodawca zawarł umowę o współpracy, na mocy której jest zobowiązany do tworzenia oprogramowania, a następnie przeniesienia majątkowych praw autorskich do utworów będących rezultatem tych prac, a także udzielenia innych praw. Przeniesienie praw autorskich dotyczy wszystkich pól eksploatacji. Wnioskodawca jest zobowiązany do wykonywania prac samodzielnie, na własnych materiałach i narzędziach, a także do ponoszenia kosztów związanych z wykonaniem Umowy. W przypadku, gdy podczas wykonywania prac powstanie utwór w rozumieniu prawa autorskiego, Wnioskodawca jest obowiązany do przeniesienia wszelkich praw autorskich majątkowych i osobistych do całości i każdej części utworu na Zamawiającego, w tym prawa do eksploatacji bez ograniczeń czasowych i terytorialnych oraz prawa do pobierania wynagrodzenia za korzystanie z utworu. Wnioskodawca tworzy nowe oprogramowanie pod konkretne zamówienia, które otrzymuje od Zamawiającego. Każdy program jest stworzony pod konkretne warunki. Prace programistyczne Wnioskodawcy mają na celu optymalizację pracy na zasobach cyfrowych i dążą do dokonania postępu poprzez podniesienie wydajności i jakości świadczonych przez Zamawiającego usług. Autorskie oprogramowanie, stworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę, stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Każda aplikacja jest tworzona na podstawie nowych idei, pomysłów i metod. Działalność Wnioskodawcy jest nadto twórcza. Twórczość ta przejawia się w opracowywaniu nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy. Twórczość w tym wypadku należy odnosić do działalności w ramach przedsiębiorstwa. Wnioskodawca tworzy nowe oprogramowanie pod konkretne zamówienia, które otrzymuje od Zamawiającego. Każdy program jest stworzony pod konkretne warunki i „od zera”. Kwalifikowane prawa własności intelektualnej wytwarzane przez Wnioskodawcę (prawa majątkowe do wytworzonego programu komputerowego) uwzględnione są w cenie sprzedaży wykonywanej przez Wnioskodawcę usługi. Wynagrodzenie za przeniesienie na rzecz Spółki autorskich praw do tworzonego oraz rozwijanego/ulepszanego programu komputerowego (oprogramowania) wypłacane jest na podstawie wystawianych przez Wnioskodawcę faktur VAT w cyklach miesięcznych. Natomiast w uzupełnieniu wniosku z 30 czerwca 2021 r. Wnioskodawca wskazał, że prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółową ewidencję w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej praz ustalenia przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenia kwalifikowanego dochodu – od dnia 1 kwietnia 2020 r. Ww. ewidencja jest prowadzona przez Wnioskodawcę „na bieżąco”, tzn. prowadzenie odrębnej ewidencji zostało zapoczątkowane z chwilą rozpoczęcia pracy nad każdym wymienionym we wniosku prawem objętym preferencyjnym rozliczeniem. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w związku z prowadzeniem odrębnej ewidencji, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy od 2 stycznia 2020 r. Wnioskodawca - jako tworzący kwalifikowane prawo własności intelektualnej, do dochodów z nich uzyskiwanych jest uprawniony do zastosowania preferencyjnej stawki podatku dochodowego od osób fizycznych w wysokości 5 proc.? Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 26 maja 2021 r.), uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej są przychodami z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego, zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a dochód z przeniesienia autorskich praw do tworzonego (rozwijanego/ulepszanego) przez Wnioskodawcę oprogramowania komputerowego, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności o charakterze, według opinii Wnioskodawcy, badawczo-rozwojowym, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W Polsce, oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo - rozwojowych. Prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu oprogramowania mają twórczy charakter, ponieważ służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę stanowi oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego. Po drugie, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują wykorzystywanie wiedzy i umiejętności między innymi w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Tym samym, w sytuacji, gdy Wnioskodawca wytwarza oprogramowanie stanowiące utwór podlegający ochronie prawnej z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, i przenosi na Zleceniodawców całość autorskich praw majątkowych do wytworzonych przez siebie programów komputerowych, za co otrzymuje wynagrodzenie, będzie uprawniony do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej według stawki 5%, a nadto: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie (utwór) podlegające ochronie wynikającej z art. 74 ustawy o Prawie autorskim i prawach pokrewnych; Wytworzenie ww. oprogramowania następuje w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej; Działania te następują w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności, która, w jego opinii, ma charakter badawczo-rozwojowy, bowiem jest to działalność o charakterze twórczym podejmowana w sposób systematyczny (tj. w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), której celem jest zwiększenie zasobów wiedzy lub wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, a więc spełniającej definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 39 i 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; Efekty działalności Wnioskodawcy są rozwiązaniami niewystępującymi dotychczas w praktyce gospodarczej lub są na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących; Dochodem z wytwarzanego oraz rozwijanego/ulepszanego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są i będą dochody osiągane z tytułu kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu. Wynagrodzenie z tego tytułu Wnioskodawca otrzymuje w cyklach miesięcznych każdorazowo na podstawie wystawionej faktury VAT; Wnioskodawca na bieżąco, począwszy od podjęcia projektu 2 stycznia 2020 r., prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT, ewidencję, pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadających na każde ww. prawo zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy więc stwierdzić, że uzyskany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu odpłatnego przeniesienia na Spółkę praw autorskich do wytwarzanego oprogramowania, zdaniem Wnioskodawcy, powinien kwalifikować się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 5a pkt 38 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Definicje badań naukowych i prac rozwojowych zostały zawarte w art. 5a pkt 39 i 40 powoływanej ustawy. I tak, w myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych − oznacza to: badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r., poz. 85, 374, 695, 875 i 1086), badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei, w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r., poz. 478 ze zm.), badania naukowe są działalnością obejmującą: badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Zatem, z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji. Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 5a pkt 38 ww. ustawy, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności B+R jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo „systematycznie” odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Nie ma również wymogu ciągłego lub długotrwałego prowadzenia działalności przez podatnika, by uznać daną działalność za działalność spełniającą kryterium systematyczności, albo też by podatnik musiał planować tego rodzaju działalność na przyszłość. Podobnie, nie ma wymogu, aby podatnik otworzył działalność na przykład na okres trzech miesięcy lub nawet jednego miesiąca, lub jednego tygodnia, lub jednego dnia w celu przeprowadzenia określonego projektu badawczo-rozwojowego, jeżeli takie działania są uzasadnione charakterem i planowanym rezultatem działalności badawczo-rozwojowej. W każdym z powyższych przypadków zostanie bowiem spełnione kryterium systematyczności działalności prowadzonej przez podatnika. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: badania naukowe (zdefiniowane w art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) oraz prace rozwojowe (o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy). Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie zawarte w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących usług oraz innych operacji w toku z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych. Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od dnia 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193 ze zm.), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP Box). W uzasadnieniu do projektu powyższej ustawy, wskazano, że proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane dalej „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. (...) Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. (…) Podatnik, który będzie chciał skorzystać z projektowanej preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: patent, prawo ochronne na wzór użytkowy, prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, prawo z rejestracji topografii układu scalonego, dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432 oraz z 2020 r. poz. 288), autorskie prawo do programu komputerowego -podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Zatem, powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy autorskie prawo do programu komputerowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. Podstawę opodatkowania w myśl art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Stosownie z kolei do treści art. 30ca ust. 4 tej ustawy, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a+b) x 1,3/a+b+c+d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww. ustawy). Z powyżej powołanych przepisów wynika, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki: zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej; należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy; podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw. Zgodnie z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Na podstawie art. 30ca ust. 11 ww. ustawy, podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną. Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej mamy do czynienia wówczas, gdy jest to prawo wskazane przez ustawodawcę w art. 30ca ust. 2 pkt 1-8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska. Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062). Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie. W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP, jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box. W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółową ewidencję w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej praz ustalenia przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenia kwalifikowanego dochodu – od dnia 1 kwietnia 2020 r. Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy, podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji. W myśl art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy, w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box. Odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencja – zgodnie z art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ma zatem na celu obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Wskazana ewidencja jest bardzo ważna, ponieważ jej prowadzenie w sposób niezapewniający osiągnięcie ww. celów, spowoduje po stronie podatnika obowiązek zapłaty podatku dochodowego wg skali bądź podatkiem liniowym. Taka odrębna ewidencja, oprócz dat dokumentów księgowych, ich numerów oraz kwot z nich wynikających, powinna także: wyodrębniać każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, z których Wnioskodawca uzyskuje przychody (przede wszystkim, jaki to jest rodzaj kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, na podstawie jakich przepisów prawa te podlegają ochronie), wykazywać przychody, koszty ich uzyskania, a także dochód (stratę) przypadające na każde wyodrębnione kwalifikowane prawo własności intelektualnej, wyodrębniać koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ww. ustawy. Powyższe ma zapewnić możliwość ustalenia łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny, z uwagi na fakt, że odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółowa ewidencja jest prowadzona przez Wnioskodawcę od 1 kwietnia 2020 r., Wnioskodawca nie może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskanych od 2 stycznia 2020 r., według stawki 5% podatku. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy w związku z prowadzeniem odrębnej ewidencji, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy od 2 stycznia 2020 r. Wnioskodawca - jako tworzący kwalifikowane prawo własności intelektualnej, do dochodów z nich uzyskiwanych jest uprawniony do zastosowania preferencyjnej stawki podatku dochodowego od osób fizycznych w wysokości 5 proc, jest nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.