0111-KDIB2-1.4010.289.2021.2.AT

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 7 lipca 2021 r., który wpłynął w tym samym dniu za pośrednictwem platformy epuap, uzupełnionym 7 października 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia: czy Spółka jako podatnik podatku dochodowego od osób prawnych od 1 maja 2021 r. posiada w okresie od 1 maja 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. status małego podatnika zdefiniowanego w art. 4a pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – jest nieprawidłowe, czy Spółka będzie miała prawo do zastosowania 9% stawki podatkowej zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w stosunku do dochodów uzyskanych po dniu 1 maja 2021 r. jeżeli jej przychody w okresie od 1 maja 2021 do 31 grudnia 2021 r. nie przekroczą wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro, ale wartość przychodów w okresie 1 stycznia 2021 do 31 grudnia 2021 r. przekroczy ww. wartość – jest nieprawidłowe.   UZASADNIENIE W dniu 1 lipca 2021 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia: czy Spółka jako podatnik podatku dochodowego od osób prawnych od 1 maja 2021 r. posiada w okresie od 1 maja 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. status małego podatnika zdefiniowanego w art. 4a pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, oraz czy Spółka będzie miała prawo do zastosowania 9% stawki podatkowej zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w stosunku do dochodów uzyskanych po dniu 1 maja 2021 r. jeżeli jej przychody w okresie od 1 maja 2021 do 31 grudnia 2021 r. nie przekroczą wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro, ale wartość przychodów w okresie 1 stycznia 2021 do 31 grudnia 2021 r. przekroczy ww. wartość. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 27 września 2021 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.289.2021.1.AT wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 7 października 2021 r.   We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:   Wnioskodawca (dalej również jako: „Podatnik”, „Spółka”, „Wnioskodawca”) prowadzi własne przedsiębiorstwo w formie spółki komandytowej, w oparciu o wpis do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym - i podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy usługi związane z architekturą i projektowaniem. Z uwagi na nowelizację prawa podatkowego (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123; dalej: „Ustawa Nowelizująca”), spółka komandytowa posiada status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, opodatkowanego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 z późn. zm.) dalej też: „podatek CIT”, „Ustawa o CIT”). Podatnik postanowił, że przepisy Ustawy Nowelizującej będzie stosował od 1 maja 2021 r. Spółka zamknęła księgi rachunkowe na dzień 31 grudnia 2020 r. oraz ponownie (do celów podatkowych) zamknęła je na dzień 30 kwietnia 2021 r. Dla celów określenia statusu małego podatnika obliczono dwie wartości przychodu. W roku podatkowym trwającym od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r. wartość przychodu ze sprzedaży uzyskanego przez Spółkę przekroczyła wyrażoną w złotych kwotę odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro (wraz z kwotą należnego podatku VAT). W roku podatkowym od 1 stycznia 2021 do 30 kwietnia 2021 r. wartość przychodu ze sprzedaży Podatnika (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro. Następnie obliczono kwoty przychodu za poszczególne okresy roku 2021 r. W okresie 1 stycznia 2021 – 30 kwietnia 2021 r. przychody Wnioskodawcy nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro. Prawdopodobnie w okresie 1 maja 2021 – 31.2021 r. (winno być: 31 grudnia 2021 r.) przychody Wnioskodawcy również nie przekroczą wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro. Możliwe natomiast jest, że przychody liczone za okres 1 stycznia 2021 – 31 grudnia 2021 r. przekroczą wyrażoną w złotych kwotę odpowiadającą równowartości 2 000 000 euro. Podatnik nie powstał w latach 2020 - 2021 w sposób określony w art. 19 ust. 1a Ustawy o CIT.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:   Czy Spółka jako podatnik podatku dochodowego od osób prawnych od 1 maja 2021 r. posiada w okresie od 1 maja 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. status małego podatnika zdefiniowanego w art. 4a ust. 10 (winno być pkt 10) Ustawy o CIT? Czy Spółka będzie miała prawo do zastosowania 9% stawki podatkowej zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT w stosunku do dochodów uzyskanych po dniu 1 maja 2021 r. jeżeli jej przychody w okresie 1 maja 2021 - 31.2021 r. (winno być: 31 grudnia 2021 r.) nie przekroczą wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro, ale wartość przychodów w okresie 1 stycznia 2021 – 31 grudnia 2021 r. przekroczy ww. wartość?   Zdaniem Wnioskodawcy, ustawą z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych do Ustawy CIT oraz do ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 z późn. zm.) z mocą od 1 stycznia 2021 r. wprowadzone zostały zmiany, zgodnie z którymi spółki komandytowe od tego dnia stały się podatnikami CIT. Spółki komandytowe zostały więc zrównane pod względem ich podatkowego statusu w podatkach dochodowych ze spółkami posiadającymi osobowość prawną. Zgodnie z obecnie obowiązującym art. 1 ust. 3 pkt 1 Ustawy CIT przepisy tej ustawy mają również zastosowanie do spółek komandytowych i spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z kolei, zgodnie z art. 12 ust. 2 Ustawy Nowelizującej, spółka komandytowa może postanowić, że przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do tej spółki oraz przychodów i kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce począwszy od dnia 1 maja 2021 r. W takim przypadku spółka komandytowa uzyskuje status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r. Na podstawie art. 19 ust. 1 Ustawy o CIT (z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24, art. 24b, art. 24d i art. 24f) wynosi: 19% podstawy opodatkowania; 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł. Zdaniem Wnioskodawcy, posiada on w okresie od 1 maja 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. status małego podatnika zdefiniowanego w art. 4a ust. 10 (winno być pkt 10) Ustawy o CIT, z uwagi na fakt, że wyrażony w przepisie „poprzedni rok podatkowy” w jego przypadku obejmuje okres od 1 stycznia 2021 r. – 30 kwietnia 2021 r. Zdaniem Wnioskodawcy rok podatkowy Spółki, który rozpoczął się 1 maja 2021 r., a zakończy się 31 grudnia 2021 r., będzie trwał 8 miesięcy. Przepis art. 19 ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT odnosi się wprost do przychodów osiągniętych w roku podatkowym, wobec tego Wnioskodawca powinien zastosować limit przychodów 2.000.000 euro powyżej określonych ośmiu miesięcy 2021 r.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.   Na mocy art. 2 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 2123; dalej: „ustawa zmieniająca”) przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1800, dalej: „ustawy CIT”) mają, co do zasady, zastosowanie również do spółek komandytowych. Zgodnie bowiem ze znowelizowanym brzmieniem art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, przepisy ustawy mają zastosowanie do spółek komandytowych i spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z powyższym uległa również zmianie definicja spółki, przez którą, od dnia 1 stycznia 2021 r. zgodnie z art. 4a pkt 21 lit. c) ustawy CIT, należy również rozumieć, spółki, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a, mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto, w myśl art. 12 ust. 1 ustawy zmieniającej, w przypadku spółek komandytowych oraz spółek jawnych, które z dniem 1 stycznia 2021 r. uzyskały status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, oraz w zakresie uzyskanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatników podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów i poniesionych kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce, w tym z tytułu objęcia (nabycia) i zbycia udziałów tej spółki, wystąpienia z tej spółki lub jej likwidacji, przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się począwszy od dnia 1 stycznia 2021 r., z zastrzeżeniem ust. 2. Zgodnie z ust. 2 ww. art. 12 ustawy zmieniającej – spółka komandytowa może postanowić, że przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do tej spółki oraz przychodów i kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce począwszy od dnia 1 maja 2021 r. W takim przypadku spółka komandytowa uzyskuje status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r.   Z przedstawionego opisu sprawy wynika m.in., że Wnioskodawca postanowił, że przepisy Ustawy Nowelizującej będzie stosował od 1 maja 2021 r. Spółka zamknęła księgi rachunkowe na dzień 31 grudnia 2020 r. oraz ponownie (do celów podatkowych) zamknęła je na dzień 30 kwietnia 2021 r. Dla celów określenia statusu małego podatnika obliczono dwie wartości przychodu. W roku podatkowym trwającym od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r. wartość przychodu ze sprzedaży uzyskanego przez Spółkę przekroczyła wyrażoną w złotych kwotę odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro (wraz z kwotą należnego podatku VAT). W roku podatkowym od 1 stycznia 2021 do 30 kwietnia 2021 r. wartość przychodu ze sprzedaży Podatnika (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro. Następnie obliczono kwoty przychodu za poszczególne okresy roku 2021 r. W okresie 1 stycznia 2021 – 30 kwietnia 2021 r. przychody Wnioskodawcy nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro. Prawdopodobnie w okresie 1 maja 2021 do 31 grudnia 2021 r. przychody Wnioskodawcy również nie przekroczą wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro. Możliwe natomiast jest, że przychody liczone za okres 1 stycznia 2021 do 31 grudnia 2021 r. przekroczą wyrażoną w złotych kwotę odpowiadającą równowartości 2 000 000 euro. Podatnik nie powstał w latach 2020 - 2021 w sposób określony w art. 19 ust. 1a Ustawy o CIT.   W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o CIT, podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, wynosi: 19% podstawy opodatkowania; 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł. Zgodnie z art. 19 ust. 1a ustawy CIT podatnik, który został utworzony: w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, albo w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników, albo przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został utworzony, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do niego wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo, zorganizowana część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14 - nie stosuje przepisu ust. 1 pkt 2 w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym. Stosownie natomiast do art. 19 ust. 1c ustawy CIT, przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do: spółki dzielonej, podatnika, który wniósł tytułem wkładu do innego podmiotu, w tym na poczet kapitału: a)      uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, lub b)      składniki majątku uzyskane przez tego podatnika w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli ten podatnik posiadał udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników - w roku podatkowym, w którym dokonano podziału albo wniesiono wkład, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym. W myśl art. 19 ust. 1d ustawy o CIT, preferencyjną 9% stawkę podatku CIT mogą stosować podatnicy, którzy posiadają status małego podatnika, tj. u których przychody ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyły w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro. Warunek, o którym mowa w ust. 1d, nie dotyczy podatników rozpoczynających prowadzenie działalności, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1c, w roku rozpoczęcia tej działalności (art. 19 ust. 1e ustawy o CIT).   Zgodnie ze znowelizowanym art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy CIT, spółka komandytowa od 1 stycznia 2021 r. bądź w przypadku przesunięcia momentu nabycia statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych od 1 maja 2021 r. stała się podatnikiem CIT. Nie jest ona zatem podmiotem, który będzie rozpoczynał działalność gospodarczą, jest ona kontynuatorem działalności prowadzonej wcześniej, tj. przed 1 stycznia 2021 r. (lub przed 1 maja 2021 r.). Nadanie spółce komandytowej statusu podatnika nie jest tożsame z rozpoczęciem przez nią prowadzenia działalności gospodarczej. Spółka komandytowa prowadzi nadal działalność, a jedynie zmienia się jej status podatkowy. W odniesieniu do kwestii posiadania przez spółkę komandytową statusu małego podatnika, można przyjąć, że jeżeli jej przychody ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) za poprzedni rok nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro (art. 4a pkt 10 ustawy CIT), to może ona w roku posiadania takiego statusu stosować obniżoną stawkę.   Zgodnie z art. 12 ust. 2 i 3 ustawy zmieniającej, jeżeli spółka komandytowa uzyska status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r., to wówczas jest ona zobowiązana do zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień poprzedzający ten dzień (tj. na dzień 30 kwietnia 2021 r.). Ponadto art. 12 ust. 3 ustawy zmieniającej, zawiera odniesienie odpowiednio do przepisów art. 8 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku podatkowego. Odniesienie się w tym przepisie do art. 8 ust. 6 updop, ma na celu wskazanie roku podatkowego spółki komandytowej. Nie nakłada ono natomiast samoistnie obowiązku sporządzania przez spółkę komandytową sprawozdania finansowego na dzień 30 kwietnia 2021 r. W związku z tym rok obrotowy spółki komandytowej za 2021 r. będzie trwał od 1 stycznia do 31 grudnia 2021 r. i za ten okres będzie sporządzone sprawozdanie finansowe. Natomiast zamkniecie ksiąg rachunkowych spółki komandytowej na ww. dzień 30 kwietnia 2021 r, a następnie ich otwarcie na 1 maja 2021 r. nastąpi wyłącznie dla celów podatkowych, bez obowiązku sporządzania sprawozdania finansowego na 30 kwietnia 2021 r.   Powyższe oznacza, że jeżeli rok obrotowy spółki komandytowej jest równy kalendarzowemu to mimo, że od 1 maja 2021 r. spółka komandytowa stanie się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, jej rok obrotowy nie ulega zmianie i będzie obejmował cały rok kalendarzowy 2021. Odpowiednio również nie ulegnie zmianie poprzedni rok obrotowy tj. za 2020 r., który również będzie zbieżny z rokiem kalendarzowym. Zatem, zasadnym jest aby spółka komandytowa, która z dniem 1 maja 2021 r. stanie się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i której rok obrotowy nie ulegnie zmianie (jest tożsamy z rokiem kalendarzowym), przy ustalaniu statusu „małego podatnika” za 2021 r. uwzględniła wartość sprzedaży brutto za poprzedni rok obrotowy tj. za okres od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r. Nie jest w tym przypadku uzasadnione przyjmowanie do ustalenia wielkości sprzedaży okresu od 1 stycznia 2021 r. do 30 kwietnia 2021 r. Okres ten zawiera się w „bieżącym” roku obrotowym spółki komandytowej obejmującym cały 2021 r. i nie powinien zatem wpływać na ustalenie statusu małego podatnika.   Biorąc pod uwagę powyższe, skoro jak wynika z wniosku, wartość przychodu Spółki ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku VAT) w roku podatkowym trwającym od 1 stycznia 2020 do 31 grudnia 2020 przekroczyła wyrażoną w złotych kwotę odpowiadającą równowartości 2.000.000 euro, to Spółka w 2021 r. nie posiada statusu „małego podatnika”. Zatem, Wnioskodawca nie może zastosować 9% stawki do opodatkowania dochodów uzyskanych z innych źródeł przychodów niż zyski kapitałowe w okresie od 1 maja 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. Wnioskodawca błędnie uznał okres od 1 stycznia 2021 do 30 kwietnia 2021 r. za rok podatkowy dla wyliczenia limitu małego podatnika określonego w art. 4a pkt 10 updop.   Zatem, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.   Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.   Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.