0111-KDIB2-1.4010.373.2021.2.PB

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 6 września 2021 r (który wpłynął w tym samym dniu za pośrednictwem ePUAP), uzupełnionym 15 listopada 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy wypłata przez Wnioskodawcę na rzecz Wspólnika zysku osiągniętego w okresie, w którym Wnioskodawca będzie podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (a więc w okresie od 1 stycznia 2021 r.), będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania określonego w art. 22 ust. 4 Ustawy CIT, w konsekwencji czy Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych z tego tytułu– jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 6 września 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy wypłata przez Wnioskodawcę na rzecz Wspólnika zysku osiągniętego w okresie, w którym Wnioskodawca będzie podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (a więc w okresie od 1 stycznia 2021 r.), będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania określonego w art. 22 ust. 4 Ustawy CIT, w konsekwencji czy Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych z tego tytułu. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 4 listopada 2021 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.373.2021.1.PB wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 15 listopada 2021 r.   We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:   Wnioskodawca jest spółką komandytową prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie realizacji projektów budowlanych związanych z wznoszeniem budynków. Wnioskodawca od 1 stycznia 2021 r. podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: CIT) w Rzeczpospolitej Polskiej. Komandytariuszem spółki jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością będąca polskim rezydentem podatkowym podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania w Rzeczpospolitej Polskiej (dalej: Wspólnik). Wspólnik nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem CIT od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania. Wspólnik posiada i będzie posiadał powyżej 10% udział w zysku Wnioskodawcy. Wartość wkładu wynikająca z umowy spółki Wnioskodawcy przypadająca na Wspólnika również przekracza 10% łącznej wartości wkładów wniesionych do Wnioskodawcy i określonych w umowie spółki. Ponadto, zakłada się, że udział wartości wkładu określonego w umowie spółki Wnioskodawcy niezmiennie będzie przekraczał próg 10%. W przyszłości, Wnioskodawca planuje wypłacać Wspólnikowi zyski odpowiadające jego udziałowi w zysku wypracowane od dnia 1 stycznia 2021 r. (tj. od dnia uzyskania statusu podatnika CIT). Jednocześnie Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż na dzień wypłaty wypracowanego od 1 stycznia 2021 r. zysku Wspólnik będzie spełniał warunek określony w art. 22 ust. 4a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1406 z późn. zm.; dalej: Ustawa CIT) dotyczący nieprzerwanego posiadania (co najmniej 10%) udziałów (akcji) przez okres dwóch lat w spółce komandytowej - liczony od dnia kiedy Wnioskodawca uzyskał status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, tj. od 1 stycznia 2021 r. ewentualnie okres posiadania dwóch lat nieprzerwanego posiadania udziałów, liczony w powyższy sposób, będzie upływał po dniu wypłaty zysku (zgodnie z dyspozycją art. 22 ust. 4b Ustawy CIT). Na koniec, dla celów niniejszego wniosku, Wnioskodawca przyjmuje, że: -     Wspólnik spełnia przesłanki do uznania go za rzeczywistego właściciela należności w rozumieniu art. 4a pkt 29 Ustawy CIT w stosunku do wypłacanych w przyszłości zysków, wypracowanych po dniu 1 stycznia 2021 r. (tj. po dniu uzyskania statusu podatnika CIT); -   Zgodnie z art. 22c ust. 1 Ustawy CIT, skorzystanie ze zwolnienia określonego w art. 22 ust. 4 Ustawy CIT nie będzie sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem ww. przepisu i nie będzie głównym lub jednym z głównych celów wypłaty zysków wypracowanych od dnia 1 stycznia 2021 r. (tj. od dnia uzyskania przez Wnioskodawcę statusu podatnika CIT) do Wspólnika, a sposób działania nie będzie sztuczny w rozumieniu art. 22c ust. 2 Ustawy CIT. Kwestia zachowania należytej staranności przez Wnioskodawcę jako płatnika podatku wynikająca z art. 26 ust. 1 Ustawy CIT oraz zastosowania mechanizmu o którym mowa w art. 26 ust. 2e Ustawy CIT w zakresie rozliczenia zryczałtowanego podatku dochodowego z art. 22 ust. 1 Ustawy CIT gdyby zysk wypłacony od Wnioskodawcy do Wspólnika przekroczył 2 mln zł w danym roku podatkowym nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.   W związku z powyższym zadano następujące pytanie:   Czy wypłata przez Wnioskodawcę na rzecz Wspólnika zysku osiągniętego w okresie, w którym Wnioskodawca będzie podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (a więc w okresie od 1 stycznia 2021 r.), będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania określonego w art. 22 ust. 4 Ustawy CIT, w konsekwencji czy Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych z tego tytułu?   Zdaniem Wnioskodawcy, wypłata zysku przez Wnioskodawcę na rzecz Wspólnika, osiągniętego w okresie, w którym Wnioskodawca będzie podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: CIT), a więc w okresie od 1 stycznia 2021 r., będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania określonego w art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm.; dalej: Ustawa CIT), w konsekwencji Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku poboru zryczałtowanego podatku CIT z tego tytułu.   Spółka komandytowa jako podatnik CIT. Ustawą z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 2123; dalej: Ustawa Nowelizująca) do Ustawy CIT oraz do ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1426 ze zm. (winno być: Dz.U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm.)) z mocą od 1 stycznia 2021 r. wprowadzone zostały zmiany, zgodnie z którymi spółki komandytowe od tego dnia stały się podatnikami CIT. Spółki komandytowe zostały więc zrównane pod względem ich podatkowego statusu w podatkach dochodowych ze spółkami posiadającymi osobowość prawną. Zgodnie z obecnie obowiązującym art. 1 ust. 3 pkt 1 Ustawy CIT przepisy tej ustawy mają również zastosowanie do spółek komandytowych i spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie, stosownie do art. 4a pkt 21 Ustawy CIT ilekroć w tej ustawie jest mowa o spółce - oznacza to: a)      spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz.Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251), b)      spółkę kapitałową w organizacji, c)      spółki, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a, mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, d)      spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. Z kolei, zgodnie z art. 12 ust. 2 Ustawy Nowelizującej, spółka komandytowa może postanowić, że przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do tej spółki oraz przychodów i kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce począwszy od dnia 1 maja 2021 r. W takim przypadku spółka komandytowa uzyskuje status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r. Jak wynika ze stanu faktycznego Wnioskodawca został podatnikiem CIT od 1 stycznia 2021 r. Tym samym, od tego dnia zasadniczo wszystkie regulacje Ustawy CIT dotyczące opodatkowania dochodów osiąganych przez Wnioskodawcę znajdują zastosowanie.   Zyski z tytułu udziału w spółce komandytowej jako przychody (dochody) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Zgodnie z art. 22 ust. 1 Ustawy CIT podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu). Zgodnie z art. 4a pkt 19 Ustawy CIT ilekroć w tej ustawie jest mowa o udziale w zyskach osób prawnych oznacza to również udział w zyskach spółek, o których mowa w art. 1 ust. 3. W art. 1 ust. 3 pkt 1 Ustawy CIT wymienione zostały natomiast spółki komandytowe i spółki komandytowo-akcyjne mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że art. 22 ust. 1 Ustawy CIT będzie miał zastosowanie również do przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach spółek komandytowych z siedzibą w Polsce, a więc również do przychodów Wspólnika uzyskiwanych z tytułu udziału w zyskach Wnioskodawcy. Zwolnienie z opodatkowania niektórych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych (art. 22 ust. 4 Ustawy CIT) Ustawa CIT przewiduje zwolnienie z opodatkowania dla niektórych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Zgodnie bowiem z art. 22 ust. 4 Ustawy CIT zwalnia się od podatku dochodowego przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a, f oraz j, z wyjątkiem dochodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: 1) wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2) uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania; 3) spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1; 4) spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania. Zgodnie z art. 22 ust. 4a Ustawy CIT zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółka uzyskująca dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiada udziały (akcje) w spółce wypłacającej te należności w wysokości, o której mowa w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat. Zwolnienie to ma również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3, przez spółkę uzyskującą dochody (przychody) z tytułu udziału w zysku osoby prawnej mającej siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, upływa po dniu uzyskania tych dochodów (przychodów). W przypadku niedotrzymania warunku posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat spółka, o której mowa w ust. 4 pkt 2, jest obowiązana do zapłaty podatku, wraz z odsetkami za zwłokę, od dochodów (przychodów) określonych w ust. 1 w wysokości 19% dochodów (przychodów) do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym utraciła prawo do zwolnienia. Odsetki nalicza się od następnego dnia po dniu, w którym po raz pierwszy skorzystała ze zwolnienia (art. 22 ust. 4b Ustawy CIT). Zwolnienie określone w art. 22 ust. 4 Ustawy CIT dotyczy przychodów z udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskanych z tego udziału określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a, f oraz j Ustawy CIT, tj.: -  dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych (lit. a), -     równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość nadwyżki bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu udziałowego oraz równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki (lit. f), -    wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną, z tym że przychód określa się na dzień przekształcenia (lit. j). Z perspektywy przedstawionego zdarzenia przyszłego kluczowe jest ustalenia czy w ramach art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a Ustawy CIT, do którego odwołuje się art. 22 ust. 4 Ustawy CIT, należy uwzględnić zyski wypłacane przez spółkę komandytową będącą podatnikiem CIT.   Wypłata zysku ze spółki komandytowej a zwolnienie z art. 22 ust. 4 Ustawy CIT Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1526; dalej: KSH) należy uznać, że przez dywidendę należy rozumieć przekazanie zysków: udziałowcom spółek z ograniczoną odpowiedzialnością (art. 191 § 1 i art. 193 § 1 KSH), akcjonariuszom spółki akcyjnej (art. 347 § 1 i art. 348 § 2 KSH), akcjonariuszom spółki komandytowo-akcyjnej (odpowiednie stosowanie art. 347 § 1 i art. 348 § 2 KSH w związku z art. 126 § 1 pkt 2 KSH). W ocenie Wnioskodawcy, pomimo, iż formalnie spółka komandytowa nie wypłaca zysku w postaci „dywidendy” w rozumieniu przepisów KSH, zwolnienie określone w art. 22 ust. 4 Ustawy CIT będzie miało zastosowania do wypłaty zysku spółki komandytowej na rzecz jej komandytariusza, w związku ze zmianą statusu podatkowego spółki komandytowej od 2021 roku. Jak wynika z uzasadnienia do Ustawy Nowelizującej, celem wprowadzenia zmian i objęcia spółkę komandytowych CIT jest między innymi zmniejszenie obciążeń podatkowych w podatku dochodowym dla szerokiej grupy podatników podatku dochodowego, w szczególności dla małych podatników, uproszczenie w zasadach rozliczania podatku dochodowego oraz uszczelnienie systemu podatkowego i eliminowanie nieuczciwej konkurencji podatkowej poprzez wyrównywanie zasad opodatkowania podatkiem dochodowym podatników będących w analogicznej sytuacji gospodarczej. W ramach realizacji powyższych celów, treścią ww. ustawy wprowadzone zostały do Ustawy CIT nowe regulacje, które nadają spółce komandytowej mającej siedzibę lub zarząd na terytorium Polski status podatnika CIT. Wskazać należy, iż na podstawie przepisów Ustawy CIT obowiązujących przed 1 stycznia 2021 r., taka spółka traktowana była jako podmiot podatkowo transparentny, czyli podmiot, którego przychody oraz ponoszone koszty podlegały uznaniu za przychody i koszty jego wspólników. Zgodnie z wprowadzanymi do Ustawy CIT zmianami polegającymi na nadaniu spółce komandytowej mającej siedzibę lub zarząd na terytorium Polski statusu „podatnika podatku dochodowego”, uzyskiwane przez wspólników takiej spółki przychody z udziału w jej zyskach wypracowanych przez taką spółkę już po uzyskaniu przez nią statusu podatnika CIT, podlegać będą opodatkowaniu podatkiem dochodowym analogicznie, jak przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Wynika to z definicji przyjętych na gruncie ustawy CIT, a w szczególności przepisów wskazywanych już art. 4a pkt 19, 21, ale także pkt 14, 16, 18 tej ustawy. Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy ilekroć Ustawa CIT mówi o dochodach z udziału w zyskach osób prawnych lub o wypłacanych dywidendach, to pod tymi pojęciami rozumieć należy również dochody z udziału w zyskach spółki komandytowej mającej status podatnika podatku CIT oraz wypłatę zysku przez taką spółkę. W konsekwencji wypłacane przez taką spółkę zyski wypracowane w okresie, w którym spółka komandytowa posiadała status podatnika CIT, na rzecz innej spółki również będącej podatnikiem CIT (niebędącej komplementariuszem w pierwszej z tych spółek), korzystać będą mogły ze zwolnienia z opodatkowania określonego w art. 22 ust. 4-4d ustawy CIT. Powyższe wnioski są spójne z oficjalnym stanowiskiem Ministerstwa Finansów w tej sprawie, a więc zgodnie ze: - stanowiskiem Ministerstwa Finansów z dnia 3 lutego 2021 r. w odpowiedzi na interpelację nr 17368 Pani poseł Jadwigi Emilewicz w sprawie zmian w zasadach opodatkowania podatkiem dochodowym spółek komandytowych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasad opodatkowania podatkiem dochodowym wypłacanych przez te spółki zysków na rzecz ich wspólników (sygn. DD5.054.7.2021); - stanowiskiem Ministerstwa Finansów z dnia 18 stycznia 2021 r. (sygn. DD5.054.3.2021). Tym samym w ocenie Wnioskodawcy, wypłata zysku przez spółkę komandytową, będącą podatnikiem CIT, wygenerowanego w okresie funkcjonowania spółki jako podatnika podatku dochodowego, może być objęta zakresem zwolnienia z art. 22 ust. 4 Ustawy CIT. W kontekście analizowanego zdarzenia przyszłego i zadanego przez Wnioskodawcę pytania, kluczowe pozostaje zatem ustalenie czy wszystkie przesłanki wymienione w art. 22 ust. 4 Ustawy CIT zostaną spełnione, aby wypłata zysku przez Wnioskodawcę na rzecz Wspólnika, wygenerowanego po 1 stycznia 2021 r. mogła zostać objęta zwolnieniem.   Wypłata zysku przez Wnioskodawcę na rzecz Wspólnika. Zgodnie z przytaczanym już przepisem art. 22 ust. 4 Ustawy CIT, zwalnia się od podatku dochodowego przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a, f oraz j, z wyjątkiem dochodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: 1) wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2) uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania; 3) spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1; 4) spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania. Wnioskodawca jest spółką komandytową, z kolei wspólnik spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, które podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce jako podatnicy CIT. Tym samym, przesłanki z pkt 1 i 2 zostaną spełnione. Jednocześnie, zgodnie z przedstawionym stanem przyszłym, Wspólnik nie będzie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, a więc przesłanka z pkt 4 również powinna zostać uznana za spełnioną. Ostatnim z warunków stosowania zwolnienia z art. 22 ust. 4 Ustawy CIT jest to, aby spółka uzyskująca dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, posiadała bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki wypłacającej dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych nieprzerwanie przez okres dwóch lat, a posiadanie to musi wynikać z tytułu własności. Udziały lub akcje w spółkach kapitałowych są podstawą ustalenia prawa danego wspólnika do udziału w zysku spółki oraz przysługującej mu dywidendy. W spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością, zgodnie z art. 193 § 1 KSH uprawnionymi do dywidendy za dany rok obrotowy są wspólnicy, którym udziały przysługiwały w dniu powzięcia uchwały o podziale zysku. Jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, zysk przypadający wspólnikom dzieli się w stosunku do udziałów (art. 191 § 3 KSH). W spółkach akcyjnych natomiast, zgodnie z art. 348 § 2 zd. pierwsze KSH, co do zasady uprawnionymi do dywidendy za dany rok obrotowy są akcjonariusze, którym przysługiwały akcje w dniu powzięcia uchwały o podziale zysku. Zysk rozdziela się w stosunku do liczby akcji. Jeżeli akcje nie są całkowicie pokryte, zysk rozdziela się w stosunku do dokonanych wpłat na akcje (art. 347 § 2 KSH). W przypadku spółek komandytowych nie można mówić wprost o posiadaniu przez ich wspólników udziałów (akcji) w kapitale takiej spółki. Spółka komandytowa jest spółką osobową, a jej wspólnikom, co wynika z art. 10 § 1 KSH, przysługuje ogół praw i obowiązków wspólnika. Zgodnie natomiast z art. 123 § 1 KSH komandytariusz uczestniczy w zysku spółki proporcjonalnie do jego wkładu rzeczywiście wniesionego do spółki, chyba że umowa spółki stanowi inaczej. W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, ww. warunki odnoszące się do faktu posiadania i okresu posiadania udziałów (akcji) w kapitale spółki wypłacającej w odniesieniu do komandytariusza spółki komandytowej powinny być określane na podstawie wysokości udziału w jakim komandytariusz uczestniczy w zysku spółki komandytowej oraz okresu posiadania tego udziału. Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, na dzień wypłaty wypracowanego od 1 stycznia 2021 r. zysku Wspólnik będzie spełniał warunek określony w art. 22 ust. 4a Ustawy CIT dotyczący nieprzerwanego posiadania (co najmniej 10%) udziałów (akcji) przez okres dwóch lat w spółce komandytowej - liczony od dnia kiedy Wnioskodawca uzyskał status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, tj. od 1 stycznia 2021 r. ewentualnie okres posiadania dwóch lat nieprzerwanego posiadania udziałów, liczony w powyższy sposób, będzie upływał po dniu wypłaty zysku (zgodnie z dyspozycją art. 22 ust. 4b Ustawy CIT). W związku z tym, wypłata przez Wnioskodawcę na rzecz Wspólnika zysków osiągniętych w okresie, w którym Wnioskodawca będzie podatnikiem CIT nie powinna podlegać opodatkowaniu, zgodnie z art. 22 ust. 4 Ustawy CIT.   Brak obowiązku poboru podatku od zysku Zgodnie z art. 26. ust. 1 Ustawy CIT osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwoty 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez płatnika. Jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 przekracza kwotę, o której mowa w ust. 1, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę, o której mowa w ust. 1: 1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e; 2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (art. 26 ust. 2e Ustawy CIT). Zgodnie z art. 26 ust. 1c Ustawy CIT jeżeli łączna kwota należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, wypłacona podatnikowi w obowiązującym u płatnika roku podatkowym nie przekracza kwoty, o której mowa w ust. 1, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1, w związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, stosują zwolnienia wynikające z tych przepisów pod warunkiem udokumentowania przez spółkę, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 albo w art. 22 ust. 4 pkt 2, mającą siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego: 1) jej miejsca siedziby dla celów podatkowych, uzyskanym od niej certyfikatem rezydencji, lub 2) istnienia zagranicznego zakładu - zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej państwa, w którym znajduje się jej siedziba lub zarząd, albo przez właściwy organ podatkowy państwa, w którym ten zagraniczny zakład jest położony. Zgodnie z art. 26 ust. 1f Ustawy CIT w przypadku należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1, wypłacanych na rzecz spółki, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 oraz art. 22 ust. 4 pkt 2, lub jej zagranicznego zakładu, jeżeli łączna kwota należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, wypłacona temu podatnikowi w obowiązującym u płatnika roku podatkowym, nie przekracza kwoty, o której mowa w ust. 1, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłat tych należności, stosują zwolnienia wynikające z art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, z uwzględnieniem ust. 1c, pod warunkiem uzyskania od tej spółki lub jej zagranicznego zakładu pisemnego oświadczenia, że w stosunku do wypłacanych należności spełnione zostały warunki, o których mowa odpowiednio w art. 21 ust. 3a i 3c lub art. 22 ust. 4 pkt 4. W przypadku należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1, pisemne oświadczenie powinno wskazywać, że spółka albo zagraniczny zakład jest rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności. Jak wskazano wyżej, w ocenie Wnioskodawcy wszystkie warunki umożliwiające zastosowanie zwolnienia określonego w art. 22 ust. 4 Ustawy CIT zostaną spełnione. Tak więc, w przypadku gdy: ¾    łączna kwota należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 Ustawy CIT wypłacona Wspólnikowi w obowiązującym u Wnioskodawcy roku podatkowym nie przekroczy kwoty 2 000 000 zł, a w przypadku wypłat powyżej ww. kwoty spełnione będą warunki określone w art. 26 ust. 2g Ustawy CIT (opinia o stosowaniu zwolnienia) lub w art. 26 ust. 7a Ustawy CIT (oświadczenie płatnika), ¾    Wnioskodawca uzyska od Wspólnika pisemne oświadczenie, że w stosunku do wypłacanych należności spełnione zostały warunki, o których mowa w art. 22 ust. 4 pkt 4 Ustawy CIT, tj. że Wspólnik w stosunku do wypłacanych należności nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania, ¾    dokonując wypłaty zysku na rzecz Wspólnika Wnioskodawca dochowa należytej staranności przy weryfikacji warunków zastosowania zwolnienia z opodatkowania, Wnioskodawca będący podatnikiem CIT i występujący potencjalne w roli płatnika podatku od wypłaty zysków, nie będzie miał obowiązku poboru zryczałtowanego CIT od zysku wypłacanego na rzecz Wspólnika, który to zysk zostanie osiągnięty w okresie, w którym Wnioskodawca będzie podatnikiem CIT.   Podsumowanie. Zdaniem Wnioskodawcy, wypłata zysku przez Wnioskodawcę na rzecz Wspólnika, osiągniętego w okresie, w którym Wnioskodawca będzie podatnikiem CIT, a więc w okresie od 1 stycznia 2021 r., będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania określonego w art. 22 ust. 4 Ustawy CIT, w konsekwencji Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku poboru zryczałtowanego CIT z tego tytułu. Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w wydawanych interpretacjach indywidualnych, np.: ¾    z dnia 14 czerwca 2021 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.104.2021.4.AR: „Biorąc zatem pod uwagę przytoczone wyżej regulacje prawne oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż dokonując wypłaty zysku na rzecz Komandytariusza Wnioskodawca jako płatnik podatku dochodowego od osób prawnych, może zastosować zwolnienie z podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT. W dniu wypłaty tego zysku spełnione będą bowiem wszystkie przesłanki wskazanego powyżej zwolnienia. W konsekwencji również zaliczki na poczet ww. zysku, który korzystać będzie ze zwolnienia od opodatkowania, nie powinny generować przychodu podatkowego.” ¾    z dnia 31 maja 2021 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.68.2021.2.PB: „W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, że w razie wypłaty zysku przypadającego komandytariuszowi za rok obrotowy trwający od 1 maja 2021 r. do 31 grudnia 2021 r., a także lata następne, Wnioskodawca nie będzie obowiązany jako płatnik do pobrania podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu dochodu uzyskanego przez komandytariusza z udziału w zyskach osób prawnych, gdyż dochód ten korzystać będzie ze zwolnienia z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, należało uznać za prawidłowe.” ¾    z dnia 19 maja 2021 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.44.2021.2.PB: „W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, że Spółka, od dnia uzyskania statusu podatnika CIT, tj. od dnia 1 maja 2021 r., będzie uprawniona do zastosowania zwolnienia z podatku CIT, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w stosunku do zysków wypłacanych na rzecz Komandytariusza i wypracowanych przez Spółkę od dnia 1 maja 2021 r. (tj. od dnia uzyskania przez Spółkę statusu podatnika CIT), należało uznać za prawidłowe”.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.   Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.   Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.