0111-KDIB2-1.4010.376.2021.1.BKD

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 26 sierpnia 2021 r. (data wpływu 1 września 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy przychody osiągnięte przez Spółkę z tytułu rozliczania Kosztów ze Spółkami Zagranicznymi należy kwalifikować do przychodów z innych źródeł przychodów, tj. niestanowiących przychodów z zysków kapitałowych w rozumieniu art. 7b ust.1 Ustawy CIT – jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   W dniu 1 września 2021 r. do tutejszego organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy przychody osiągnięte przez Spółkę z tytułu rozliczania Kosztów ze Spółkami Zagranicznymi należy kwalifikować do przychodów z innych źródeł przychodów, tj. niestanowiących przychodów z zysków kapitałowych w rozumieniu art. 7b ust.1 Ustawy CIT.   We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:   Wnioskodawca – Sp. z o.o. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych z siedzibą w Polsce. Przedmiotem działalności Spółki jest dystrybucja surowców chemicznych, chemii przemysłowej, produktów budowlanych oraz profesjonalnej chemii gospodarczej. Wnioskodawca specjalizuje się w sprzedaży internetowej. Spółka zleciła niepowiązanemu podmiotowi oferującemu usługi programistyczne i informatyczne (dalej jako: „Firma IT”) opracowanie dedykowanej platformy do sprzedaży internetowej (tj. oprogramowania teleinformatycznego zwanego też programem komputerowym). Projekt ten był realizowany etapami i miał charakter kompleksowy - Firma IT m.in. przeprowadziła analizę, zaprojektowała aplikację i przeprowadziła jej wdrożenie. Mając na uwadze, iż Spółka nabyła autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, koszty realizacji projektu - przede wszystkim koszty wynagrodzenia Firmy IT z tytułu prowadzonych prac, a w mniejszym stopniu także koszty własne Spółki (m.in. koszty wynagrodzeń i delegacji pracowników Spółki uczestniczących w projekcie) zostały skapitalizowane w wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej (zgodnie z art. 16b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, Dz.U. z 2020 r., nr 1406 ze zm.; dalej: „Ustawa CIT”) podlegającej amortyzacji od początku 2017 r. Od tego czasu platforma była wykorzystywana przez Spółkę do sprzedaży w kanale internetowym na rynku polskim. Na rynkach innych niż polski działalność polegającą na dystrybucji wyrobów chemicznych w kanale internetowym prowadziły spółki powiązane z Wnioskodawcą, tj. w Czechach – spółka X oraz w Niemczech - spółka Y, (w późniejszym okresie przejęta przez inny podmiot) - dalej łącznie jako: „Spółki Zagraniczne”. Wszystkie Spółki (Wnioskodawca oraz Spółki Zagraniczne) były zainteresowane wykorzystaniem opisanej wcześniej platformy do sprzedaży internetowej na rynku czeskim i niemieckim. Dla Wnioskodawcy wiązało się to z możliwością sprzedaży swoich towarów do Spółek Zagranicznych, które to towary były oferowane przez Spółki Zagraniczne swoim klientom za pośrednictwem platformy. W związku z tym, Spółka zleciła Firmie IT dalsze prace dotyczące opracowania i wdrożenia aplikacji typu „multistore”, która pozwoliła na przystosowanie i wykorzystanie platformy do sprzedaży internetowej na innych rynkach niż polski (dalej jako: „Aplikacja 2”). Aplikacja ta stanowi odrębny program komputerowy (choć oparty o oprogramowanie bazowe, czyli opisywaną wcześniej platformę do sprzedaży internetowej). Analogicznie, jak w przypadku oprogramowania bazowego, z uwagi na uzyskanie autorskich praw majątkowych, koszty realizacji projektu - tj. przede wszystkim koszty fakturowane przez Firmę IT z tytułu prowadzonych prac, zostały skapitalizowane w wartości początkowej odrębnej wartości niematerialnej i prawnej podlegającej amortyzacji od początku 2019 r. W świetle powyższego, Spółka zlecając przeprowadzenie prac Firmie IT i nabywając usługi Firmy IT w zakresie Aplikacji 2 działała zarówno we własnym interesie jak również w interesie Spółek Zagranicznych zainteresowanych wykorzystaniem oprogramowania do sprzedaży w Czechach i w Niemczech. W związku z tym Wnioskodawca zawarł ze Spółkami Zagranicznymi umowę o współpracy (dalej jako: „Umowa”), która była podstawą do wspólnego korzystania przez trzy podmioty z opisanego oprogramowania (dwóch programów komputerowych - oprogramowania bazowego i Aplikacji 2) oraz przewidywała zapewnienie przez Spółkę rozwoju i utrzymania platformy, zapewnienie jej hostingu (tj. udostępnienia zasobów serwerowych dla sklepów internetowych prowadzonych przez Spółki Zagraniczne), migracji danych z poprzednio używanych aplikacji czy szkolenia pracowników Spółek Zagranicznych z korzystania z platformy. Konsekwentnie, zgodnie z metodą odkosztową, strony Umowy uzgodniły rozliczenie/podział kosztów ponoszonych w tym celu przez Spółkę (dalej łącznie jako: „Koszty”), z których część została powiększona o odpowiedni narzut zgodny z zasadą ceny rynkowej. Przedmiotem rozliczenia były m.in. Koszty: -        opracowania i wdrożenia platformy (w tym oprogramowania bazowego, jak i Aplikacji 2) wraz z kosztami finansowania tych prac; -        dalszego rozwoju i utrzymania platformy przez Wnioskodawcę; -        usług hostingowych i usług bieżącego wsparcia w obsłudze platformy. Ani w umowie zawartej z Firmą IT, ani na fakturach przez nią wystawianych na Spółkę nie wskazano jednak jaka część obciążeń dotyczy komponentu usługowego, a jaka komponentu prawno-autorskiego. Należy jednak podkreślić, że Firma IT nie udzieliła licencji lub nie sprzedała autorskich praw majątkowych do gotowego oprogramowania i nie to było istotą projektu - przedmiotem realizowanego projektu było wieloetapowe opracowanie i wdrożenie aplikacji służącej do sprzedaży w kanale internetowym, tj. aplikacji w istotnej mierze „dedykowanej” dla Spółki i Spółek Zagranicznych („szytej na miarę”), a przekazanie praw autorskich miało charakter posiłkowy (tj. nie było „celem samym w sobie”), umożliwiający Spółce, a w dalszej kolejności Spółkom Zagranicznym (na podstawie Umowy), legalne korzystanie z efektów prac Firmy IT. Świadczy to o kluczowej roli komponentu usługowego. Umowa przewidywała, że wszelkie postanowienia prawno-autorskie związane z platformą wiążące Wnioskodawcę są również wiążące dla Spółek Zagranicznych. Ponadto zgodnie z Umową, Spółki Zagraniczne nabywały niewyłączną licencję do utworów na terenie, odpowiednio Czech oraz Niemiec na polach eksploatacji określonych w Umowie. Umowa została zawarta na czas nieokreślony i przewidywała stopniowe comiesięczne rozliczanie kosztów opracowania i wdrożenia platformy przez okres 5 lat. Tym niemniej, w październiku 2020 r. Spółka zawarła ze Spółkami Zagranicznymi porozumienie (dalej jako: „Porozumienie”), na podstawie którego Spółki Zagraniczne zrezygnowały z usług hostingowych oraz dalszego rozwoju i utrzymania platformy przez Wnioskodawcę, a także bieżącego wsparcia w obsłudze platformy. Jednocześnie Spółki Zagraniczne zobowiązały się do pokrycia pozostałych do rozliczenia kosztów opracowania i wdrożenia platformy zachowując prawo do dalszego korzystania z niej we własnym zakresie (w Porozumieniu Strony potwierdziły zakres niewyłącznej licencji do oprogramowania lub jego elementów przysługujących Spółkom Zagranicznym).   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:   Czy przychody osiągnięte przez Spółkę z tytułu rozliczania Kosztów ze Spółkami Zagranicznymi należy kwalifikować do przychodów z innych źródeł przychodów, tj. niestanowiących przychodów z zysków kapitałowych w rozumieniu art. 7b ust.1 Ustawy CIT?   Zdaniem Wnioskodawcy, przychody osiągnięte przez Spółkę z tytułu rozliczania Kosztów ze Spółkami Zagranicznymi należy kwalifikować do przychodów z innych źródeł przychodów, tj. niestanowiących przychodów z zysków kapitałowych w rozumieniu art. 7b ust.1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm. dalej: „Ustawa CIT”). Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. Art. 7 ust. 2 Ustawy CIT przewiduje, że dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11 i, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f Ustawy CIT, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. W art. 7b ust 1 Ustawy CIT zawarto enumeratywny katalog kategorii przychodów kwalifikowanych do źródła zysków kapitałowych. W opinii Wnioskodawcy jedyną kategorią przychodów wskazaną w ww. przepisie, która wymaga interpretacji w świetle przedstawionego opisu stanu faktycznego, jest przychód z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 Ustawy CIT, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika. W art 16b ust. 1 pkt 4-7 Ustawy CIT wskazano, że amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania: - autorskie lub pokrewne prawa majątkowe, - licencje, - prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej, - wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how), - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej wart. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi. Koszty usług analitycznych i programistycznych (tj. opracowania i wdrożenia platformy internetowej) świadczonych przez Firmę IT Spółka ujęła w wartości początkowej dwóch wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z art 16b ust. 1 oraz Ustawy CIT. Pomimo podatkowej kwalifikacji kosztów opracowania i wdrożenia platformy do sprzedaży internetowej w księgach Spółki jako wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych, w ocenie Wnioskodawcy nie sposób uznać, że do przychodów z tytułu rozliczenia Kosztów ze Spółkami Zagranicznymi zastosowanie znajduje art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a Ustawy CIT z następujących przyczyn. Celem wprowadzenia przepisów dot. źródła dochodów z zysków kapitałowych było odrębne opodatkowanie tzw. dochodów pasywnych. Jak wskazuje uzasadnienie Rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Druk sejmowy nr 1878), jednym z częstych mechanizmów optymalizacyjnych stosowanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych jest (sztuczne) kreowanie straty w operacjach gospodarczych dokonywanych z użyciem posiadanego majątku i obniżanie o wysokość takiej straty dochodów wygenerowanych w następstwie prowadzenia podstawowej działalności (działalności operacyjnej). W celu ograniczenia fiskalnych skutków związanych z tego rodzaju sztucznymi operacjami gospodarczymi, przy jednoczesnym utrzymaniu poziomu obciążeń podatkowych w podatku dochodowym na niezmienionym poziomie, w projekcie przyjmuje się rozwiązanie polegające na rozgraniczeniu tych źródeł przychodów i odrębnym określaniu przez podatnika uzyskanego z tych źródeł wyniku podatkowego - dochodu bądź straty. Z lektury uzasadnienia wynika wyraźnie, że celem wprowadzenia do Ustawy CIT dwóch odrębnych źródeł przychodów było przeciwdziałanie sztucznemu kreowaniu straty w operacjach gospodarczych dokonywanych z użyciem posiadanego majątku (bierne wykorzystywanie kapitału) i obniżanie dochodu z podstawowej działalności podatnika. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego: - Spółka prowadzi działalność w branży sprzedaży internetowej wykorzystując w tym celu nowoczesne oprogramowanie - platformę opracowaną przez Firmę IT. Tym samym Wnioskodawca w istotny sposób w ramach swojej podstawowej działalności wykorzystuje nabyte oprogramowanie prowadząc za jego pośrednictwem sprzedaż wyrobów chemicznych do klientów; - stworzona przez Firmę IT Aplikacja 2 jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę (np. interfejsy użytkownika opracowane przez Firmę IT w ramach Aplikacji 2, z których korzysta Spółka prowadząc sprzedaż do klientów z rynku polskiego), a pozwala również na wykorzystanie jej oraz oprogramowania bazowego do dystrybucji wyrobów chemicznych na innych rynkach niż polski przez Spółki Zagraniczne. Tym samym, w tym zakresie rola Spółki sprowadzała się do zlecenia Firmie IT rozwoju oprogramowania (w tym aplikacji typu „multistore”), stałej współpracy z Firmą IT w ramach projektu, koordynacji prac, a następnie utrzymania oprogramowania, zapewnienia hostingu platformy, czy migracji danych. Działania te Spółka podejmowała w interesie Spółek Zagranicznych, za odpowiednim rynkowym wynagrodzeniem opartym na metodzie odkosztowej. Tym samym, wszelkie działania podejmowane przez Spółkę w zakresie platformy internetowej były związane bezpośrednio z jej działalnością operacyjną. W tym kontekście należy podkreślić, że głównym przedmiotem Umowy ze Spółkami Zagranicznymi było nie udzielenie licencji do oprogramowania (z którego to tytułu należne były należności licencyjne - przychód o charakterze stricte pasywnym), lecz wspólne korzystanie z platformy, podział Kosztów oraz zagwarantowanie przez Spółkę utrzymywania platformy i jej funkcjonowania (przez m.in. udostępnienie zasobów serwerowych w ramach usługi hostingowej. W ocenie Spółki, fakt występowania licencji obok usług programistycznych, utrzymaniowych czy hostingowych nie zmienia istoty projektu realizowanego na zlecenie Spółki przez Firmę IT, tj. jej charakteru usługowego. Bez udzielenia licencji Spółkom Zagranicznym nie byłoby możliwe skorzystanie przez nie z usług Firmy IT (za pośrednictwem Spółki). Udzielenie licencji Spółkom Zagranicznym nie było celem samym w sobie, a jedynie środkiem do celu - tj. wspólnego korzystania przez Spółkę i Spółki Zagraniczne z usług programistycznych, utrzymaniowych czy hostingowych. W ocenie Spółki, wykładnia językowa art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a Ustawy CIT prowadzi do wniosku, że przychód z licencji nie będzie na gruncie ustawy o CIT kwalifikowany jako przychód z zysków kapitałowych tak długo, jak długo pomiędzy uzyskaniem przychodu z licencji, a uzyskaniem innego przychodu (niezaliczanego do zysków kapitałowych) będzie istniał możliwy do zidentyfikowana związek. W szczególności, do takiej sytuacji będzie dochodzić, jeżeli przychód z licencji będzie stanowił część przychodu uzyskanego przez podatnika z tytułu danej transakcji (np. wykonania usługi lub wydania rzeczy). Przykładem sytuacji określonej w dyspozycji art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a Ustawy CIT jest świadczenie usług kompleksowych. W świetle powyższego, fakt udzielenia licencji przez Wnioskodawcę Spółkom Zagranicznym nie powinien prowadzić do wniosku, iż przychód z tytułu rozliczenia Kosztów stanowi przychód z zysków kapitałowych z uwagi na dominujący komponent usługowy świadczenia. W ocenie Spółki - z uwagi na sposób i skalę wykorzystania platformy przez Wnioskodawcę - nie można zrównać jego aktywności z bierną, pasywną działalnością. Nie sposób też wskazać, aby Spółka wykorzystywała fakt posiadania oprogramowania w celu generowania sztucznych strat w podatku dochodowym, także mając na uwadze zastosowaną metodę odkosztową rozliczenia gwarantującą Spółce pokrycie jej kosztów i określony poziom narzutu. Tym samym, przychody uzyskiwane z rozliczenia Kosztów nie powinny być kwalifikowane do zysków kapitałowych nie tylko na gruncie wykładni literalnej przepisów, ale także przy uwzględnieniu zasad wykładni funkcjonalnej. Intencją ustawodawcy było przeciwdziałanie biernemu wykorzystywaniu przez podatników posiadanego kapitału w celu sztucznego obniżenia zysków operacyjnych - nie było natomiast celem ustawodawcy kwalifikowanie do zysków kapitałowych przychodów nierozerwalnie i bezpośrednio związanych z podstawową działalnością podmiotów gospodarczych. Uwzględniając powyższe, w ocenie Spółki uprawnione będzie uznanie, że przychody osiągnięte przez Spółkę z tytułu rozliczenia Kosztów: - w ogóle nie stanowią przychodów z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 (z uwagi na istotę i charakter rozliczenia związanego ze wspólnym korzystaniem z platformy przez trzy podmioty i podziałem Kosztów poniesionych pierwotnie przez Spółkę także w interesie Spółek Zagranicznych); albo - zastosowanie powinno znaleźć wyłączenie przewidziane w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a Ustawy CIT, tj. uznanie tych przychodów za przychody bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych (z uwagi na dominujący komponent usługowy - usług analitycznych, programistycznych, utrzymaniowych, rozwojowych czy hostingowych).   Powyższe stanowisko Spółki znajduje odzwierciedlenie w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych: - interpretacja indywidualna Znak: 0111-KDIB2-1.4010.221.2019.1.EN dotyczyła sytuacji „udzielania licencji (sublicencji) stanowiących WNiP np. na zasadzie miesięcznej subskrypcji. Udzielenie licencji nie jest celem samym w sobie, a obok udzielenia licencji występują inne usługi np. świadczone w chmurach danych, usługi serwisu, maintenance. Udzielanie licencji stanowi element komponentu świadczeń, a nie cel sam w sobie. Spółka nie korzysta zatem w sposób bierny z pożytków wynikających z udzielenia licencji do nabytego uprzednio kapitału, lecz aktywnie wykorzystuje go w ramach swojej podstawowej działalności w branży IT. Organ podatkowy uznał za słuszne stanowisko podatnika, zgodnie z którym „w przypadku przychodów opisanych [...] [w niniejszym wniosku] Spółka może skorzystać z wyłączenia przewidzianego w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o CIT, tj. uznać je jako przychody z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych" i odstąpił od uzasadnienia; - w interpretacji indywidualnej Znak: 0114-KDIP2-2.4010.269.2020.1.JG organ podatkowy stwierdził, że „skoro wydanie przez Wnioskodawcę Produktu jest uzależnione od uprzedniego nabycia przez Wnioskodawcę licencji na korzystanie z Oprogramowania, to przychody z tytułu sprzedaży danego Pakietu, w części przypadającej na Licencję, jako bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodów ze sprzedaży Produktu w ramach danego Pakietu - jako przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych, na mocy wyłączenia określonego w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o CIT, powinny zostać zaliczone przez Wnioskodawcę do przychodów z tzw. innych źródeł; - w interpretacji indywidualnej Znak: 0111-KDIB1-1.4010.16.2020.1.BK wskazano: „jak wynika z opisanego we wniosku stanu faktycznego, Wnioskodawca realizuje kompleksowe usługi informatyczne, w ramach których Spółka sprzedaje zakupione u dystrybutora oprogramowanie firm trzecich wraz z licencją (prawem autorskim). Oprogramowanie instalowane jest przez Spółkę na komputerach klienta i wdrażane do używania. Mając na uwadze przedstawiony powyżej opis sprawy oraz przywołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że skoro wykonanie przez Wnioskodawcę usługi kompleksowej na rzecz klienta jest uzależnione od uprzedniego nabycia przez Wnioskodawcę licencji na oprogramowanie wraz z prawem autorskim do tego oprogramowania, to przychody uzyskane ze zbycia tych licencji, jako bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodów ze świadczenia kompleksowych usług informatycznych - jako przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych, na mocy wyłączenia określonego w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o CIT, powinny zostać zaliczone przez Wnioskodawcę do przychodów z tzw. innych źródeł”.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.   Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy w tym zakresie   Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Zgodnie z art. 14na § 1 i 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.