0111-KDIB2-1.4011.170.2021.4.DK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów faktycznych i zdarzeń przyszłych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 2 grudnia 2021 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy stosowania preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismami z: 18 stycznia 2022 r. (wpływ tego samego dnia za pośrednictwem platformy ePUAP), 19 stycznia 2022 r. (wpływ tego samego dnia za pośrednictwem platformy ePUAP), 7 lutego 2022 r. (wpływ tego samego dnia za pośrednictwem platformy ePUAP) oraz 13 lutego 2022 r. (wpływ tego samego dnia za pośrednictwem platformy ePUAP). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego (…) (dalej - Wnioskodawca) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod nazwą (…), z siedzibą w (…), przy ul. (…), której głównym przedmiotem jest działalność związana z oprogramowaniem. Wnioskodawca osobiście zajmuje się tworzeniem oprogramowania, a także odpowiada za jakość świadczonych usług oraz ich rezultat. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat wykonywanych przez siebie prac. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy. Wnioskodawca od początku prowadzenia działalności rozlicza podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej podatkiem liniowym według stawki 19%. Dokumentację podatkową dla potrzeb rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych Wnioskodawca prowadzi w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Przychody z działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę nie przekraczają 1,2 mln EUR, w związku z czym nie ma on obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych. Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego określonego w ustawie z 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1402 ze zm.). W ramach wyżej opisanej działalności Wnioskodawca nawiązał współpracę z firmą (…), z siedzibą (…), przy ulicy (…) w (…) (dalej - Kontrahent), na podstawie której świadczy na rzecz tego podmiotu usługi programistyczne. Zadaniem Wnioskodawcy jest projektowanie, tworzenie i rozwijanie oprogramowania (dalej - Oprogramowanie) należącego do Kontrahenta. Z powyższego tytułu Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie wypłacane w miesięcznych okresach rozliczeniowych, w związku z czym Wnioskodawca wystawia faktury VAT na rzecz Kontrahenta. Czynności będące przedmiotem umowy z Kontrahentem nie są wykonywane przez Wnioskodawcę pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym ww. podmiot. Wnioskodawca wykonuje zlecenia zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie - godziny pracy dostosowuje samodzielnie wedle swojego uznania. Wnioskodawca jako wykonujący te czynności ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością. Ponadto, działalność Wnioskodawcy jest obarczona ryzykiem gospodarczym - zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług jak i zmian kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu. Oprogramowanie tworzy wraz z dedykowanymi urządzeniami elektronicznymi należącymi do Kontrahenta system lokalizacyjny (ang. (…), dalej - System) przeznaczony do lokalizowania oraz śledzenia dowolnych obiektów w czasie rzeczywistym. System wykorzystywany jest przez klientów Kontrahenta do optymalizacji procesów związanych m.in. z ruchem pracowników oraz sprzętu w szpitalach, fabrykach, magazynach, halach produkcyjnych itp. System wypracowuje informacje pozwalające poprawić efektywność pracy w/w obiektów i tym samym zredukować koszty prowadzenia działalności bądź poprawić jakość świadczonych usług. Oprogramowanie zapewnia możliwość obsługi Systemu, tj.: -      wykrywanie oraz rejestrację urządzeń, które mają pracować w Systemie, -      monitorowanie stanu i aktywności urządzeń, -      zdalne konfigurowanie urządzeń, -      śledzenie pozycji lokalizowanych obiektów w czasie rzeczywistym, -      wykrywanie usterek i problemów -      analizowanie ruchu urządzeń i wypracowywanie wniosków (informacji biznesowych). Wnioskodawca zajmuje się tworzeniem, rozbudową oraz modyfikacją oprogramowania odpowiedzialnego za: -      obliczanie pozycji obiektów w przestrzeniach kartezjańskich x,y,z odpowiednich obszarów (map) oraz ich pozycji geograficznej. Obliczenia te są wykonywane w silniku obliczeniowym tworzonym w języku (…). Obliczenia są wykonywane na podstawie informacji o sygnałach radiowych, jakie są nadawane i odbierane przez urządzenia pracujące w Systemie. Sygnały radiowe, które są wykorzystywane w Systemie to sygnały typu (…) oraz (…). W oparciu o informacje o odebranych sygnałach radiowych System jest w stanie wyliczać pozycje obiektów przy użyciu różnych technik lokalizacyjnych, -      wizualizację wyliczonych pozycji w warstwie prezentacji w aplikacji webowej odpowiedzialnej również za konfigurowanie całego Systemu, -      automatyzację dystrybucji Systemu, tj. instalacji Systemu na serwerach w chmurze oraz jego monitorowania oraz zapewnienia dostępności i skalowalności. Implementacja powyższych rozwiązań wymaga specjalistycznej wiedzy z dziedziny informatyki obejmującej m.in. języki programowania (C, C++, Bash, Python, Javascript, node.js), znajomość protokołów komunikacyjnych (TCP/IP, MQTT, HTTP), technologii z dziedziny DevOps (Ansible, Docker, Consul, Nomad) oraz szereg zagadnień z dziedziny matematyki, algorytmiki, telekomunikacji i radioelektroniki. Oprogramowanie (lub jego części) jest tworzone i rozwijane we współpracy z innymi specjalistami, którzy odpowiedzialni są za poszczególne jego części, które w połączeniu z pozostałymi tworzą Oprogramowanie. Rezultatem usług realizowanych przez Wnioskodawcę są nowe, ulepszone lub poprawione funkcjonalności w Oprogramowaniu. W ramach współpracy z Kontrahentem Wnioskodawca jest zobowiązany do wykonywania działań kreatywnych oraz do tworzenia na rzecz Kontrahenta dzieł stanowiących przedmiot prawa autorskiego w rozumieniu ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1231 ze zm.; dalej - ustawa o prawie autorskim lub ustawa o PAiPP). Wnioskodawca jest zobowiązany w szczególności podejmować działania w celu przygotowywania utworów, które odzwierciedlają jego oryginalny i twórczy wkład, które mogłyby być zakwalifikowane jako przedmiot prawa autorskiego na podstawie art. 1 ustawy o prawie autorskim. Wnioskodawca w ramach ww. działalności prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność na rzecz Kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca. Oprogramowanie bądź części oprogramowania tworzonego na rzecz Kontrahenta powodują powstanie zupełnie nowych funkcjonalności. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca opracowuje nowe, a także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Działalność Wnioskodawcy jest działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Oprócz funkcjonalności, które były tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę, w Oprogramowaniu prawdopodobnie następowały również inne ulepszenia, ale Wnioskodawca nie ma o nich wiedzy. Działania Wnioskodawcy koncentrowały i koncentrują się wokół prac programistycznych realizowanych w zakresie technik lokalizacyjnych, technologii informatycznych oraz rozwijania produktu w postaci programu komputerowego (dalej - Prace rozwojowe). Prace rozwojowe prowadzone są przez Wnioskodawcę w sposób zorganizowany i systematyczny, przy użyciu dedykowanego zaplecza sprzętowego. Dotyczą one m.in. zwiększania zasobów posiadanej wiedzy oraz jej wykorzystywania w praktyce do tworzenia nowych zastosowań i funkcjonalności dostarczanych Kontrahentowi przez Wnioskodawcę. Prace rozwojowe, co do zasady, bazują na indywidualnych, autorskich pomysłach Wnioskodawcy - przy uwzględnieniu jedynie ogólnych wytycznych Kontrahenta co do danej funkcjonalności. Wskazane prace charakteryzują się wysoką niepowtarzalnością, indywidualnością i oryginalnością. W wyniku świadczonych usług Wnioskodawca tworzy zatem utwory będące dziełami oryginalnymi. Działalność Wnioskodawcy jest działalnością prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę w celu wytworzenia nowych, ulepszonych produktów, procesów lub usług, które są oferowane w tej działalności. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi tę z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług). Działalność prowadzona jest w sposób systematyczny, tj. uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Działalność Wnioskodawcy w zakresie projektowania i tworzenia kodu źródłowego nie ma charakteru rutynowych lub okresowych zmian, lecz stanowi systematyczny rozwój konkretnego produktu (poczynając od jego tworzenia). Systematyczność działania Wnioskodawcy w zakresie realizowanych usług na rzecz Kontrahenta przejawia się w tym, że Wnioskodawca planuje realizację projektów i prowadzi te projekty przyjmując dla nich określone cele do osiągnięcia, harmonogramy realizacji i dostępne mu zasoby. Działalność Wnioskodawcy ma ponadto określony cel - jest nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań w ramach prowadzonej przez niego jednoosobowej działalności gospodarczej. Wnioskodawca zajmuje się przede wszystkim tworzeniem nowych kodów źródłowych od początku, tj. tworzeniem nowego oprogramowania komputerowego lub ulepszaniem istniejącego oprogramowania o nową funkcjonalność. Wnioskodawca nie prowadzi prac naukowych. Gdy Wnioskodawca ulepsza (rozwija) oprogramowanie komputerowe, o którym mowa we Wniosku, to rozwijając (ulepszając) działa na zlecenie podmiotu będącego właścicielem tego oprogramowania, tj. Kontrahenta. W przypadku, gdy Wnioskodawca ulepsza lub rozwija oprogramowanie, właścicielem oprogramowania jest Kontrahent, na którego zlecenie oprogramowanie jest ulepszane. Wnioskodawca nie jest więc jego właścicielem czy współwłaścicielem, nie jest też użytkownikiem oprogramowania na podstawie udzielonej mu umowy licencyjnej. Wnioskodawca informuje, że w wyniku tworzenia/rozwinięcia oprogramowania, tworzone są nowe kody, algorytmy w językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej. Poniżej Wnioskodawca prezentuje przykładowe projekty zrealizowane przez niego w ramach świadczenia przedmiotowych usług programistycznych, polegających na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania: Projekt i implementacja silnika obliczeniowego wykorzystującego technikę (…) do śledzenia fizycznych obiektów w czasie rzeczywistym, zrealizowany w roku 2019. Silnik obliczeniowy stworzony w ramach projektu umożliwia lokalizację fizycznych obiektów w czasie rzeczywistym z dokładnością nawet poniżej 0,5 m. W projekcie wykorzystywane są informacje o sygnałach radiowych typu (…) nadawanych i odbieranych przez urządzenia pracujące w Systemie. Technologia (…) umożliwia precyzyjny pomiar czasu odbioru sygnału radiowego, co Oprogramowanie wykorzystuje do wyliczania pozycji. W projekcie zaimplementowano technikę bezprzewodowej synchronizacji czasu zegarów urządzeń pracujących w systemie w oparciu o sygnały UWB, która to synchronizacja jest niezbędna do zrealizowania lokalizacji (…). Oprogramowanie, które przetwarza dane pozyskane z sygnałów radiowych w celu obliczania pozycji oraz utrzymania synchronizacji czasowej między urządzeniami zostało napisane z wykorzystaniem języka (…) oraz bibliotek: (…) (do operacji matematycznych związanych z geometrią) oraz (…) (do operacji algebraicznych na macierzach). Projekt silnika lokalizacyjnego do lokalizowania klientów oczekujących na posiłek w restauracji, zrealizowany w roku 2021. Projekt polegał na integracji Systemu z systemem komputerowym dużej sieci restauracji. Lokalizacja jest realizowana przy użyciu sygnałów typu (…). W ramach projektu wdrożono u klienta nową wersję Systemu, która używa technologii (…) (nie stosowanego u niego nigdy wcześniej), zamiast protokołu (…), do transportu danych z Systemu do zewnętrznego oprogramowania wizualizującego pozycje klientów w restauracji. W ramach projektu stworzono również w Oprogramowaniu nową funkcjonalność pozwalającą na wykrywanie obecności/aktywności urządzeń, które nie zostały zarejestrowane w Systemie i dodanie ich do Systemu co jest znaczącym usprawnieniem, gdyż wcześniej urządzenia wprowadzało się do systemu ręcznie, tj. wprowadzając na klawiaturze adresy (…). W umowie między stronami ustalono, że wszystkie wyżej wymienione przedmioty własności intelektualnej - tworzone przez Wnioskodawcę w ramach ww. współpracy - stanowią "work made for hire" (co można z pewnym uogólnieniem zinterpretować jako "dzieło na zamówienie"), w rozumieniu prawa Stanów Zjednoczonych Ameryki (17 USC § 101), w związku z czym stanowią własność intelektualną zamawiającego (17 USC § 201 (b)). “Work made for hire” to wedle definicji zawartej w § 101 1976 Copyright Act: dzieło (1) stworzone przez pracownika w ramach zatrudnienia lub (2) specjalnie zlecone lub zamówione celem użycia jako wkład do dzieła zbiorowego, jako wkład do filmu lub innego dzieła audiowizualnego, jako nagranie dźwiękowe, dzieło uzupełniające, kompilacja, tekst instrukcyjny, test, odpowiedź do testu, atlas - jeżeli strony wyraźnie postanowią w pisemnej umowie, że dzieło to będzie uznawane za “work made for hire”. Za autora takiego dzieła ustawa uważa pracodawcę lub inną osobę, dla której dzieło zostało stworzone, i przyznaje jej wszystkie prawa autorskie do dzieła, chyba że strony inaczej uzgodniły na piśmie (Por. § 2011976 Copyright Act. O instytucji “work made for hire” szczegółowo zob. R.M. Sarbiński, Instytucja “work made for hire” w amerykańskim prawie autorskim, PUG 1995, nr 5 oraz K. Grzybczyk, “work made for hire” w porównaniu z instytucjami prawa polskiego. Rejent 1997, nr 4). Zgodnie z klauzulą „work made for hire” autorskie prawa majątkowe do wszystkich utworów wytworzonych na podstawie umowy przysługują Kontrahentowi od momentu powstania danego utworu. Mimo to - zdaniem Strony - na gruncie prawa polskiego powinno zostać uznane, że powyższe wynagrodzenie jest w całości wynagrodzeniem ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, niezależnie od tego, że fakt ten nie wynika z ww. umowy ani z innych ustaleń z Kontrahentem. Wnioskodawca będzie dokumentował każdą stworzoną/zmodyfikowaną przez siebie funkcjonalność Oprogramowania w dokumentacji podatkowej, w której zawrze m.in. opis projektu, plan prac, czas ich rozpoczęcia i zakończenia oraz końcowe efekty. Wnioskodawca będzie zatem monitorował efekty opisanych powyżej prac rozwojowych. Dzięki ww. ewidencji czasu spędzonego na tworzeniu/rozwijaniu funkcjonalności Oprogramowania możliwe będzie precyzyjne wydzielenie z każdego miesiąca bieżącej działalności od danych Prac rozwojowych. W konsekwencji, Wnioskodawca będzie miał każdorazowo możliwość określenia czasu poświęconego na konkretne prace rozwojowe oraz wyodrębnienia przychodów związanych z tym rodzajem działalności. Wnioskodawca jest w stanie wskazać, że od 1 października 2015 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, i od 1 października 2015 r. rozpoczął współpracę z Kontrahentem w ramach której wytwarza, rozwija, ulepsza Oprogramowanie lub jego części oraz uzyskuje z tego tytułu dochody. Wnioskodawca wykonuje czynności związane z oprogramowaniem tylko w Polsce. W związku z prowadzeniem przedstawionych powyżej prac rozwojowych Wnioskodawca jest zmuszony do ponoszenia m.in. wydatków:   - związanych z samochodem osobowym - dotyczą opłat z tyt. leasingu (w tym opłaty wstępnej), kosztów paliwa, wydatków ponoszonych na naprawy oraz okresowe przeglądy auta oraz kosztów ubezpieczenia OC, AC i NNW. Wydatki te związane są z uzyskiwanymi przez Wnioskodawcę przychodami z wytwarzania/rozwijania oprogramowania z uwagi na potencjalną konieczność spotkań biznesowych w przypadku wizyty przedstawicieli Kontrahenta w kraju, dojazdów Strony do biura czy w celu nabycia towarów i usług wykorzystywanych przez Stronę do wytwarzania/rozwijania oprogramowania komputerowego.   - związanych z telefonem - dotyczą zakupu telefonu oraz kosztów miesięcznego abonamentu telefonicznego i internetowego. W opinii Wnioskodawcy, wydatki związane z telefonem (tj. zakup telefonu oraz koszty miesięcznego abonamentu telefonicznego i internetowego) stanowią wydatki bez których Wnioskodawca nie miałby możliwości wytwarzania/rozwijania oprogramowania komputerowego na rzecz Kontrahenta z uwagi na niemożność skontaktowania się z Kontrahentem oraz na brak dostępu do ww. oprogramowania (dostęp ten jest bowiem możliwy przez Internet).    - na sprzęt komputerowy - dotyczą wydatków na zakup komputera oraz następujących urządzeń peryferyjnych: klawiatury, myszy, monitora, drukarki oraz urządzeń do połączeń zdalnych (tj. słuchawek/głośników i mikrofonu). Zdaniem Wnioskodawcy wydatki na sprzęt komputerowy są ściśle związane z wytwarzaniem/rozwijaniem oprogramowania komputerowego, o którym mowa we Wniosku i poniesienie tych wydatków było niezbędne do prowadzenia działalności tego rodzaju. Wytwarzanie i rozwijanie oprogramowania komputerowego bez posiadania komputera (w tym monitora, myszy i klawiatury) jest niemożliwe. Z kolei wydatki na pozostałe urządzenia peryferyjne, tj. drukarki oraz urządzenia do połączeń zdalnych (tj. słuchawki/głośniki i mikrofon) również w sposób pośredni przyczyniają się uzyskiwania przez Wnioskodawcę przychodów, ponieważ pozwalają Stronie m.in. na drukowanie otrzymywanych/opracowywanych materiałów oraz łączenie się na telekonferencje z Kontrahentem. Wymienione powyżej składniki majątku Wnioskodawcy były i nie będą uznane za środki trwałe w jego działalności. Zakres, w jakim są one wykorzystywane do prac rozwojowych, jako koszty związane bezpośrednio z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, jest możliwy do ustalenia na podstawie ewidencji prowadzonej przez Wnioskodawcę. W ten sposób możliwe będzie procentowe określenie, jaka część wydatku w danym miesiącu miała związek z Pracami rozwojowymi. Każdy z ww. ponoszonych przez Wnioskodawcę wydatków ma bezpośredni związek z jego codzienną pracą i wykonywanymi zadaniami, a ich poniesienie jest niezbędne do prowadzenia działalności. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość poniesionych kosztów w danym okresie na prowadzoną przez niego działalność związaną z wytwarzaniem określonego oprogramowania. Zastosowanie preferencyjnej 5% stawki podatku za kolejne lata uzależnione będzie od wydanej Interpretacji, jeśli będzie ona pozytywna, to Wnioskodawca rozważy jej zastosowanie w przyszłości, ponieważ obecnie wykonuje analogiczne usługi programistyczne i takie też zamierza świadczyć w kolejnych latach. Obecnie Wnioskodawca przewiduje, że będzie on uzyskiwał ww. dochody w takich samych okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionym zdarzeniu. W przypadku ich zmiany Wnioskodawca zamierza ponownie wystąpić do Organu z kolejnym Wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w tym zakresie. Wnioskodawca nie wie czy prowadzi działalność badawczo-rozwojową - z tego powodu we Wniosku zwraca się do Organu z pytaniem czy działalność przez niego prowadzona stanowi działalnością badawczo-rozwojową. Kwestie te są w niniejszym wniosku przedmiotem pytania Wnioskodawcy do Organu. Wnioskodawca pragnie przytoczyć przy tym fragment wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 5 marca 2021 r. (sygn. 1 SA/GI 24/21), z którego wynika m.in. że:   - To, czy w danych okolicznościach sprawy podejmowane czynności mieszczą się w pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, czy też nie, należy do organu, który przepis ten będzie stosował (interpretował), a nie do strony, która jedynie wskazuje własne stanowisko i wątpliwości w tej sprawie. Organ nie może przerzucać ciężaru dokonania prawidłowej wykładni tego pojęcia na wnioskodawcę czy też organ podatkowy, który ewentualnie o takiej kwestii będzie orzekał. Organ nie może domagać się od wnioskodawcy podania jako stanu faktycznego czy zdarzenia przyszłego czegoś co w istocie należy do sfery prawnej, a więc takiej, która tyczy obowiązków organu wydającego indywidualne interpretacje,   - Żądanie od strony uzupełnienia wniosku o stwierdzenie, jako elementu stanu faktycznego, czy tworzone programy komputerowe (oprogramowania, części oprogramowania) zalicza się do kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, bądź czy opisane przez niego działania (usługi informatyczne) są wynikiem prac badawczo-rozwojowych wykraczało poza ramy zakreślone w art. 14b § 3 O.p., a tym samym naruszał w tym zakresie przepis art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p. W kompetencji organu interpretującego nie leży żądanie zbędnych dla rozstrzygnięcia wniosku informacji czy domaganie się zadania pytań, na które organ chce odpowiedzieć oraz stanowiska, które mógłby oceniać. To wnioskodawca decyduje o tym "o co pyta" i dlaczego oraz jakie jest jego stanowisko. Podobne wnioski wynikają z orzeczeń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 18 marca 2021 r. (sygn. 1 SA/Kr 178/21) oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 11 marca 2021 r. (sygn. 1 SA/Kr 179/21). Ponadto, zgodnie z wyrokiem WSA we Wrocławiu z 13 maja 2014 r. (sygn. akt 1 SA/Wr 396/14) w wezwaniu wnioskodawcy do uzupełnienia stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) opisanego we wniosku organ wydający interpretację indywidualną zobowiązany jest ograniczyć się do takich danych, które nie doprowadzą do przerzucenia ciężaru wykładni przepisów prawa na wnioskodawcę. W wypadku gdyby wnioskodawca nie uzupełnił wniosku zgodnie z tak sformułowanym wezwaniem a organ pozostawiłby wniosek o wydanie interpretacji bez rozpoznania, doszłoby do naruszenia przepisów art. 169 § 1 w zw. z art. 14h i art. 14g § 1 Ordynacji podatkowej oraz przepisu art. 14b § 3 tej ustawy. Zdaniem Wnioskodawcy zaprezentowany powyżej opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w sposób wyczerpujący przedstawia wszelkie niezbędne informacje do udzielenia przez Organ odpowiedzi na zadane przez Wnioskodawcę pytania. W uzupełnieniach wniosku przeformułował Pan pytania oznaczone nr 5 i 6, poprawił Pan treść własnego stanowiska w odniesieniu do pytań nr 3, 4, 5 i 6 oraz doprecyzował Pan opis sprawy m.in. o następujące informacje: Wszystkie wymienione we wniosku efekty pracy Wnioskodawcy powstałe poprzez projektowanie, tworzenie i rozwijanie oprogramowania na rzecz Kontrahenta są odrębnymi utworami stanowiącymi przedmiot prawa autorskiego w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i podlegają ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy. Nie oznacza to jednak, że wszystkie przychody określone w wystawianych fakturach dotyczą tych prac. Każdorazowo na fakturze wykazuję 3 pozycje, tj.: -     "Software engineering", co obejmuje tworzenie/ulepszanie i rozwijanie oprogramowania, -     "Electronic engineering", co obejmuje projektowanie urządzeń elektronicznych, -     "Project management", co obejmuje zarządzanie projektami. Wartość przychodu dotyczącego efektów prac w postaci utworów w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim określona jest procentowo i opisana w odrębnie prowadzonej ewidencji. Wynagrodzenie osiągane jest w ramach współpracy z Kontrahentem wykonując wykazane wyżej czynności i wytwarzając efekty prac w postaci utworów w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim. Na mocy klauzuli „work made for hire” zawartej w umowie przysługują mi autorskie prawa majątkowe do wytworzonych utworów. Klauzula ta oznacza, że Wnioskodawca zgadza się na to, że wszelkie informacje, produkt pracy oraz inne wyniki, systemy i informacje zwane w umowie „produktem pracy” w momencie wytworzenia staną się własnością kontrahenta, czyli nastąpi sprzedaż autorskich praw majątkowych. Zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochód (strata) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony w zakresie, w jakim został osiągnięty: -     ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; -     z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi. Niewątpliwie następuje sprzedaż własności intelektualnej i niewątpliwie jest ta sprzedaż elementem ceny usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta. Zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z ust. 2 powyższego przepisu, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Oprogramowanie komputerowe lub jego część, stanowią zatem przedmiot ochrony praw autorskich. Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego są wszystkie efekty prac wymienionych we wniosku - powstałych w wyniku tworzenia, ulepszania i rozwijania oprogramowania komputerowego. Oprogramowanie jest tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w ramach jego umowy z Kontrahentem. Prawo autorskie do Oprogramowania wytwarzanego/rozwijanego przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności gospodarczej zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, co potwierdzają następujące fakty: -     jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz -     jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Na podstawie art. 8 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu. Imię i nazwisko Wnioskodawcy jest przypisane w systemie kontroli wersji kodu źródłowego prowadzonego przez Kontrahenta, do wszystkich efektów prac Wnioskodawcy w każdym utworzonym, ulepszonym i rozwijanym Oprogramowaniu. W związku z tym Wnioskodawca jest twórcą efektów swoich prac w rozumieniu art. 8 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Ponadto zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przepisy ww. ustawy stosuje się do utworów, których twórca lub współtwórca jest obywatelem polskim, zatem stosuje się ją także do utworów, o których mowa w niniejszej sprawie, gdyż Wnioskodawca posiada obywatelstwo polskie. Na gruncie polskich przepisów regulujących przedmiotową kwestię nie jest możliwe automatyczne przypisanie do nabywcy przedmiotowych praw w momencie wytworzenia. Konieczne jest ich nabycie. Podsumowując, Wnioskodawcy przysługują podlegające ochronie autorskie prawa majątkowe do wszystkich efektów jego prac wymienionych we wniosku - powstałych w wyniku tworzenia/rozwijania/ulepszania oprogramowania komputerowego - i prawa te Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta za wynagrodzeniem. W związku z prowadzeniem działalności polegającej na wytwarzaniu, rozwijaniu i ulepszaniu Oprogramowania Wnioskodawca był zmuszony (stan faktyczny) do ponoszenia następujących wydatków:   - związanych z samochodem osobowym - dotyczą opłat z tyt. leasingu (w tym opłaty wstępnej), kosztów paliwa, wydatków ponoszonych na naprawy oraz okresowe przeglądy auta oraz kosztów ubezpieczenia OC, AC i NNW. Wydatki te związane są z uzyskiwanymi przez Wnioskodawcę przychodami z wytwarzania/rozwijania oprogramowania z uwagi na potencjalną konieczność spotkań biznesowych w przypadku wizyty przedstawicieli Kontrahenta w kraju, dojazdów Strony do biura czy w celu nabycia towarów i usług wykorzystywanych przez Stronę do wytwarzania/rozwijania oprogramowania komputerowego.   - związanych z telefonem - dotyczą zakupu telefonu. W opinii Wnioskodawcy, zakup telefonu stanowi wydatek, bez którego Wnioskodawca nie miałby możliwości wytwarzania/rozwijania oprogramowania komputerowego na rzecz Kontrahenta z uwagi na niemożność skontaktowania się z Kontrahentem.   - związanych z księgowością - dotyczą opłat abonamentowych za dostęp do oprogramowania dedykowanego do prowadzenia księgowości firmowej oraz usług prowadzenia księgowości świadczonych przez księgową/księgowego. Wnioskodawca używa dedykowanego oprogramowania do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz do wysyłania do Urzędu Skarbowego deklaracji podatkowych oraz Jednolitych Plików Kontrolnych. Ponadto Wnioskodawca korzysta z usług księgowych. Bez tych wydatków Wnioskodawca nie mógłby sprawnie prowadzić działalności gospodarczej i tym samym nie mógłby wytwarzać ani rozwijać oprogramowania na rzecz Kontrahenta.   - doradztwo prawne i podatkowe (w tym związane z możliwością korzystania z ulgi „IP BOX”) - dotyczą opłat za usługi doradcy podatkowego związane z doradztwem w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej oraz z możliwością skorzystania z ulgi IP BOX. Bez usług doradztwa podatkowego działalność gospodarcza Wnioskodawcy byłaby znacząco utrudniona ze względu na to, że Wnioskodawca musiałby w znaczącym wymiarze zajmować się studiowaniem przepisów prawa zamiast pracami mającymi na celu wytwarzanie, ulepszanie i rozwijanie oprogramowania komputerowego. Powyższe wydatki dotyczą stanu faktycznego, tj. były już ponoszone przez Wnioskodawcę. W związku z prowadzeniem działalności polegającej na wytwarzaniu, rozwijaniu i ulepszaniu Oprogramowania Wnioskodawca może być zmuszony (zdarzenie przyszłe) do ponoszenia następujących wydatków:    - związanych z telefonem - dotyczy kosztów miesięcznego abonamentu telefonicznego i internetowego. W opinii Wnioskodawcy, wydatki związane z telefonem (tj. zakup telefonu oraz koszty miesięcznego abonamentu telefonicznego i internetowego) stanowią wydatki, które umożliwiają Wnioskodawcy sprawną komunikację z Kontrahentem w celu ustalania wymagań dotyczących wytwarzanego, ulepszanego i rozwijanego Oprogramowania, o którym mowa we Wniosku.   - na sprzęt komputerowy - dotyczą wydatków na zakup komputera, laptopa oraz następujących urządzeń peryferyjnych: klawiatury, myszy, monitora, drukarki oraz urządzeń do połączeń zdalnych (tj. słuchawek, głośników i mikrofonu). Zdaniem Wnioskodawcy wydatki na ww. sprzęt komputerowy są ściśle związane z wytwarzaniem, ulepszaniem i rozwijaniem Oprogramowania, o którym mowa we Wniosku i ponoszenie takich wydatków może okazać się niezbędne do efektywnego prowadzenia działalności. Wytwarzanie i rozwijanie oprogramowania komputerowego bez posiadania komputera (w tym monitora, myszy i klawiatury) jest niemożliwe. Z kolei wydatki na pozostałe urządzenia peryferyjne, tj. drukarkę oraz urządzenia do połączeń zdalnych (tj. słuchawki, głośniki i mikrofon) również w sposób pośredni przyczyniają się uzyskiwania przez Wnioskodawcę przychodów, ponieważ pozwalają Wnioskodawcy m.in. na drukowanie otrzymywanych/opracowywanych materiałów oraz uczestniczenie w telekonferencjach z Kontrahentem. Powyższe wydatki dotyczą zdarzenia przyszłego, tj. nie zostały jeszcze poniesione przez Wnioskodawcę, ale ich poniesienie w przyszłości może się okazać konieczne ze względu na prowadzoną działalność związaną z tworzeniem, ulepszaniem i rozwijaniem oprogramowania. Sformułowanie we wniosku „Wymienione powyżej składniki majątku Wnioskodawcy były i nie będą uznane za środki trwałe w jego działalności.” jest błędem literowym. Wnioskodawca chciał napisać, że wymienione składniki majątku nie są środkami trwałymi a jedynie wyposażeniem i jako takie będą nadal wykorzystywane do wykonywania opisywanej działalności. Wnioskodawca począwszy od 1 stycznia 2019 roku prowadzi na bieżąco szczegółową ewidencję, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu, a bardziej precyzyjnie prowadzi odrębną ewidencję, w której uwzględnia informacje o: -      zbywanym w danym okresie prawie własności intelektualnej, tj. określonym Oprogramowaniu (tytuł stworzonego Oprogramowania); przychodach uzyskanych ze zbycia Oprogramowania w danym okresie, tj.: -      o wynagrodzeniu za przeniesienie autorskich praw majątkowych do Oprogramowania; -      o kosztach faktycznie poniesionych w danym okresie przez Wnioskodawcę na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność związaną z wytwarzaniem, ulepszaniem i rozwijaniem Oprogramowania; -      o dochodzie z przeniesienia praw własności do Oprogramowania obliczonym jako różnica pomiędzy przychodami i kosztami. Wnioskodawca osiągnął pierwszy przychód, do którego zamierza zastosować preferencyjną 5% stawkę podatku - pod warunkiem uzyskania pozytywnej interpretacji wydanej na podstawie złożonego Wniosku - w styczniu 2019 r. Zastosowanie preferencyjnej 5% stawki podatku za lata 2019, 2020 i 2021 uzależnione będzie od wydanej Interpretacji. Jeśli będzie ona pozytywna to Wnioskodawca rozważy wystąpienie o zwrot nadpłaconego podatku za te lata oraz stosowanie preferencyjnej stawki 5% w roku 2022 i kolejnych, ponieważ obecnie wykonuje analogiczne usługi programistyczne i takie też zamierza świadczyć w kolejnych latach. Obecnie Wnioskodawca przewiduje, że będzie on uzyskiwał ww. przychody w takich samych okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionym zdarzeniu. W przypadku ich zmiany Strona zamierza ponownie wystąpić do Organu z kolejnym Wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w tym zakresie. Pytania 1.  Czy tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę Oprogramowanie dla Kontrahenta mającego siedzibę we Francji, stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT? 2.  Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na rozwijaniu oprogramowania komputerowego lub jego części (Oprogramowanie) stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT? 3.  Czy wymienione w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wydatki są kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT? 4.  Które z wymienionych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę, przy zachowaniu odpowiedniej metodologii alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej? 5.  Czy dochód uzyskiwany przez Wnioskodawcę na podstawie współpracy z Kontrahentem, przedstawionej w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego - w latach 2019 i kolejnych - stanowi kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT? (pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 18 stycznia 2022 r.) 6.  Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym możliwe jest - w roku 2019 i w kolejnych - zastosowanie stawki opodatkowania 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej? (pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 18 stycznia 2022 r.) Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniach) Zdaniem Wnioskodawcy: 1. Tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę Oprogramowanie dla Kontrahenta, mającego siedzibę we Francji, stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT. 2. Podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na rozwijaniu oprogramowania komputerowego lub jego części (Oprogramowanie) stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT. 3. Wymienione w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wydatki są kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT. 4. Wymienione w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę, przy zachowaniu odpowiedniej metodologii alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. 5. Dochód uzyskiwany przez Wnioskodawcę na podstawie współpracy z Kontrahentem, przedstawionej w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w roku 2019 i w kolejnych - stanowi kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT. 6. W przedstawionym powyżej stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym możliwe jest - w roku 2019 i w kolejnych - zastosowanie stawki opodatkowania 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Poniżej Wnioskodawca szczegółowo uzasadnia swoje stanowisko. Uwagi ogólne Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193), w ustawie o PIT dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o PIT oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP BOX, lnnovation Box). W uzasadnieniu do projektu powyższej ustawy, Druk nr 2860 z dnia 25.09.2018, (dalej - Uzasadnienie), wskazano, że proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane dalej "kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej". Zgodnie z Uzasadnieniem dochodem kwalifikującym się do ulgi lnnovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady Nexus. Jak wskazano w Uzasadnieniu Podatnik, który będzie chciał skorzystać z projektowanej preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. W myśl ust. 11 ww. przepisu, podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Jak wynika z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1. patent, 2. prawo ochronne na wzór użytkowy, 3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432 oraz z 2020 r. poz. 288), 8. autorskie prawo do programu komputerowego -podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Powyższy przepis wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych wskazanych w tym artykule. Jednocześnie, aby można było mówić o "kwalifikowanym" prawie własności intelektualnej przepis ten wymaga również by spełnione zostały dwa kryteria: a. przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej oraz b. prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest     Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska. Zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim, programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z ust. 2 powyższego przepisu, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Oprogramowanie komputerowe lub jego część, stanowią zatem przedmiot ochrony praw autorskich. Ustawa o PAiPP kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Ad. 1. Tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę Oprogramowanie dla Kontrahenta, mającego siedzibę we Francji, stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT. Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę zaprezentowany stan faktyczny/zdarzenie przyszłe, przedmiotem ochrony prawa autorskiego jest Oprogramowanie tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w ramach jego umowy z Kontrahentem. Prawo autorskie do Oprogramowania wytwarzanego/rozwijanego przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności gospodarczej zalicza się do kwalifikowanych praw własności w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, co potwierdzają następujące fakty: -      jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP oraz -      jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Zdaniem Wnioskodawcy na prawidłowość powyższego stanowiska nie ma wpływu fakt, że tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę Oprogramowanie stanowi „work made for hire” w rozumieniu prawa Stanów Zjednoczonych Ameryki (17 USC § 101). Oznacza to, że zgodnym zamiarem stron, wyrażonym przez zawarcie umowy na prawie Francji, w której znajduje się zapis dotyczący “work made for hire”, autorskie prawa majątkowe do wszystkich utworów wytworzonych na podstawie umowy przysługują Kontrahentowi od momentu powstania utworu. Należy jednak mieć na uwadze, że rozumienie takie dotyczy jedynie prawa amerykańskiego, zaś w rozumieniu prawa polskiego zasady te są inne. Zgodnie zaś z art. 5 ust. 1 ustawy o prawie autorskim, przepisy ww. ustawy stosuje się do utworów, których twórca lub współtwórca jest obywatelem polskim, zatem stosuje się ją także do utworów, o których mowa w niniejszej sprawie, gdyż Wnioskodawca posiada obywatelstwo polskie. Na gruncie polskich przepisów regulujących przedmiotową kwestię nie jest możliwe automatyczne przypisanie do nabywcy przedmiotowych praw w momencie wytworzenia. Konieczne jest ich nabycie. W przedstawionej sytuacji - zdaniem Wnioskodawcy - należy uznać, iż Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta prawa autorskie. Podsumowując, w opinii Wnioskodawcy, należy uznać, że wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę na podstawie umowy z Kontrahentem obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych. Ad. 2. Działalność podejmowana przez Wnioskodawcę jako działalność badawczo-rozwojowa w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT. Warunkiem koniecznym dla skorzystania ze wskazanej w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego preferencji podatkowej jest wymóg prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, definiuje działalność badawczo-rozwojową jako działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Użycie przez ustawodawcę spójnika „lub” wskazuje, iż w celu uznania działalności podatnika za działalność badawczo-rozwojową wystarczy, aby podatnik prowadził badania naukowe lub alternatywnie, aby prowadził prace rozwojowe. Jednocześnie może prowadzić badania naukowe i prace rozwojowe. W każdej z tych trzech sytuacji spełniona zostanie definicja działalności badawczo-rozwojowej. Jak wynika z art. 5a ust. 39 ustawy o PIT, za badania naukowe, o których mowa w przytoczonym przepisie, uznaje się: a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85, 374, 695, 875 i 1086; dalej - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce), tj. jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowanych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, tj. jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Jak stanowi art. 5a pkt 40 ustawy o PIT przez prace rozwojowe należy rozumieć prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Zgodnie z tą regulacją, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, niezbędne jest wyodrębnienie pewnych cech dotyczących możliwości zakwalifikowania przedmiotowego oprogramowania tworzonego przez Wnioskodawcę jako prac badawczo-rozwojowych. Zdaniem Wnioskodawcy, wykonywane przez niego prace - opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym niniejszego wniosku - spełniały przesłanki przytoczonej powyżej definicji działalności rozwojowej. Za prace rozwojowe uznaje się bowiem m.in. wszelkie prace wykorzystujące dostępną wiedzę i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów lub procesów. Jak wskazał Wnioskodawca, jego prace związane z Oprogramowaniem wiązały się z koniecznością poszerzania jego wiedzy (m.in. matematycznej, informatycznej) w celu tworzenia, rozwijania i modyfikowania funkcjonalności tego Oprogramowania. Efektem opisanych przez Wnioskodawcę prac programistycznych było wytworzenie nowego kodu, co przełożyło się na ilość i jakość funkcji dostępnych w Oprogramowaniu. Prace nad tymi funkcjonalnościami stanowiły istotny obszar w działalności Wnioskodawcy, co znalazło odzwierciedlenie w wyodrębnieniu specjalnej ewidencji prowadzonej na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej.Ponadto, w opinii Wnioskodawcy, przedstawiona w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym działalność Wnioskodawcy spełnia wszystkie przesłanki do uznania jej za działalność badawczo-rozwojową, tj.: a. miała charakter twórczy - opisana we wniosku działalność Wnioskodawcy była bowiem nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze     unikatowym, które nie miały odtwórczego charakteru; b. była prowadzona w sposób systematyczny - zgodnie z Objaśnieniami wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-    rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w     sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. W związku z tym, iż opisane działania były stałym elementem prac Wnioskodawcy, nie były one incydentalne ani     jednorazowe, a przed przystąpieniem do każdego takiego działania Wnioskodawca ustalał plan i harmonogram prac, czas trwania projektu oraz regularnie rejestrował zarówno     przebieg prac, jak i ich wynik oraz inne aspekty wskazane w wymienionej w opisie stanu faktycznego ewidencji, należy uznać, iż wskazana działalność była prowadzona w     sposób zaplanowany i systematyczny; c. miała określony cel - działalność Wnioskodawcy miała na celu zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań, co w sposób oczywisty     przełożyło się na wzbogacenia istniejącej wiedzy oraz tworzenie nowych zastosowań. Zdaniem Wnioskodawcy programy (funkcjonalności), które wytwarzał, stanowiły ulepszenia istniejącego Oprogramowania lub zwiększały liczbę funkcji, jakie ono pełni. Twórcze działania realizowane przez Wnioskodawcę w ramach współpracy z Kontrahentem spełniają zatem przesłanki działalności badawczo-rozwojowej określonej w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 40 Ustawy o PIT. W związku z tym, że efektem ww. działań był kod źródłowy programu komputerowego, w opinii Wnioskodawcy należy uznać, iż wytwarzał on jednocześnie chronione prawa własności intelektualnej. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace wykonywane przez niego w ramach umowy z Kontrahentem, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. art. 5a pkt 40 ustawy o PIT. Powyższe wnioski znajdują potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym m.in.: -     w interpretacji indywidualnej z 2 kwietnia 2019 r., o sygn. 0112-KDIL3-3.4011.1.2019.2.AA, zgodnie z którą Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na tworzeniu i rozwijaniu autorskiego oprogramowania (B+R) i sprzedaży licencji na jego użytkowanie. Całość przychodów firmy pochodzi z opłat licencyjnych. Oprogramowanie, o którym mowa, zostało stworzone samodzielnie w ramach działalności gospodarczej. Autorskie oprogramowanie stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Oprogramowanie to zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję zwartą w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odnosząc powyższy opis do przedstawionych regulacji, należy stwierdzić, że mamy tu do czynienia z autorskim oprogramowaniem, które Wnioskodawca stworzył w ramach prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na tworzeniu i rozwijaniu autorskiego oprogramowania, czyli w ramach działalności badawczo-rozwojowej; -     w interpretacji indywidualnej z 11 lipca 2019 r., o sygn. 0114-KDIP3- 1.4011.315.2019.1.ES, w której zostało wskazane, że z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca od stycznia 2019 r. rozpoczął prace nad projektem tworzenia autorskiego oprogramowania (B+R). Oprogramowanie o którym mowa w przeważającej części zostało stworzone przez Wnioskodawcę samodzielnie w ramach prowadzonej działalności. Jest to oprogramowanie komputerów, które chce sprzedać w postaci rocznych licencji. Wnioskodawca posiada prawa autorskie a stworzone przez niego oprogramowanie stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Autorskie oprogramowanie stworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Odnosząc powyższy opis do przedstawionych regulacji, należy stwierdzić, że mamy tu do czynienia z autorskim oprogramowaniem, które Wnioskodawca stworzył w ramach prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na tworzeniu i rozwijaniu autorskiego oprogramowania, czyli w ramach działalności badawczo-rozwojowej; -     w interpretacji indywidualnej z 26 lipca 2019 r., o sygn. 0114-KDIP3-1.4011.320.2019.2.MG, z której wynika, że skoro jak Wnioskodawczyni wskazała we wniosku, przedmiotem prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej jest wytwarzanie energii elektrycznej, produkcja materiałów i wyrobów medycznych na innowacyjnych liniach technologicznych na podstawie uzyskanych patentów oraz dokonanych zgłoszeń patentowych to przyjąć należy, że efektem prowadzonej przez spółkę działalności badawczo-rozwojowej są wytworzone kwalifikowane prawa własności intelektualnej (tj. patenty), o których mowa w art. 30ca ust. 2 i art. 30ca ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ad. 3 i 4. Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę jako koszty uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: -     z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; -     ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; -     z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; -     z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Z kolei art. 9 ust. 2 ustawy o PIT stanowi, że dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza w przeważającym zakresie obejmuje tworzenie programów komputerowych, do których prawa autorskie uzyskuje Kontrahent. Jak Wnioskodawca wykazał powyżej, w jego opinii, należy uznać, że otrzymywane przez niego wynagrodzenie za świadczenie usług programistycznych obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych. W związku z prowadzeniem przedstawionych powyżej prac Wnioskodawca był, jest lub może być zmuszony do ponoszenia wydatków: -     związanych z samochodem: dotyczą opłat z tyt. leasingu (w tym opłaty wstępnej), kosztów paliwa, wydatków ponoszonych na naprawy oraz okresowe przeglądy auta oraz kosztów ubezpieczenia OC, AC i NNW, -     związanych z telefonem: dotyczą zakupu telefonu oraz kosztów miesięcznego abonamentu telefonicznego i internetowego, -     związanych z księgowością: dotyczą opłat abonamentowych za dostęp do oprogramowania dedykowanego do prowadzenia księgowości firmowej oraz usług prowadzenia księgowości świadczonych przez księgową/księgowego, -     związanych z doradztwem prawnym i podatkowym (w tym związanych z możliwością korzystania z ulgi „IP BOX”): dotyczą opłat za usługi doradcy podatkowego związane z doradztwem w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej oraz z możliwością skorzystania z ulgi IP BOX, -     na sprzęt komputerowy - dotyczą wydatków na zakup komputera, laptopa oraz następujących urządzeń peryferyjnych: klawiatury, myszy, monitora, drukarki oraz urządzeń do połączeń zdalnych (tj. słuchawek, głośników i mikrofonu). Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę stanowią również koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, gdyż mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej. Każdy z ponoszonych przez Wnioskodawcę wydatków, opisanych w stanie faktycznym, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej miał bezpośredni związek z codzienną pracą i wykonywanymi zadaniami, a ich ponoszenie było niezbędne do prowadzenia działalności tego rodzaju. W przypadku braku możliwości pełnego alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia Oprogramowania, Wnioskodawca ustali faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na prowadzoną przez niego działalność związaną z wytwarzaniem Oprogramowania według odpowiedniej proporcji. Proporcja ta będzie odpowiadać przyczynieniu się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, że ponoszone wydatki w zakresie w jakim przeznaczane są na wytworzenie Oprogramowania, w tym obliczone według powyższej proporcji, należy uznać za koszty prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT. Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę jako koszty uwzględniane do obliczenia wskaźnika Nexus, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a+b) x 1,3/(a+b+c+d) w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a.  prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b.  nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c.   nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d.  nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Jak wynika z ust. 5 tego przepisu, do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Do kosztów, o których mowa we wskaźniku Nexus, czyli do kosztów, które zostały określone w powyżej wskazanych literach, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym IP, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Kosztami nieujętymi we wskaźniku Nexus są m.in. koszty utrzymania nieruchomości, w której prowadzona jest działalność badawczo-rozwojowa zmierzająca do wytworzenia kwalifikowanego IP, czy też odsetki od kredytu zaciągniętego na zakup tej nieruchomości. Zgodnie z wyjaśnieniami OECD w akapicie 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych IP. OECD jako przykład braku możliwości ustalenia bezpośredniego związania kosztu z kwalifikowanymi IP podaje koszt budynku (nabycia, utrzymania, etc.), w którym wytwarzane są kwalifikowane IP. Taki koszt jest kosztem pośrednio związanym z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem kwalifikowanego IP i dlatego nie może zawierać się we wskaźniku Nexus. Natomiast zgodnie z art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Zgodnie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem jest działalność związana z oprogramowaniem. W ramach współpracy z Kontrahentem Wnioskodawca świadczy usługi, których efektem jest wytworzenie/rozwinięcie Oprogramowania, do którego prawa autorskie uzyskuje Kontrahent. W związku z prowadzeniem przedstawionych powyżej prac rozwojowych Wnioskodawca jest lub może zostać zmuszony do ponoszenia wydatków: -     związanych z samochodem (opłaty z tyt. leasingu (w tym opłaty wstępna), koszty paliwa, wydatków ponoszonych na naprawy oraz okresowe przeglądy auta oraz koszty ubezpieczenia OC, AC i NNW), -     na sprzęt komputerowy (zakup komputera, laptopa oraz następujących urządzeń peryferyjnych: klawiatury, myszy, monitora, drukarki oraz urządzeń do połączeń zdalnych (tj. słuchawek/głośników i mikrofonu)), -     na księgowość (abonament za dostęp do dedykowanego oprogramowania do prowadzenia księgowości, opłata za usługi księgowe), -     na doradztwo prawne i podatkowe (w tym związane z możliwością korzystania z ulgi „IP BOX”), -     związanych z telefonem - dotyczy zakupu telefonu oraz kosztów miesięcznego abonamentu telefonicznego i internetowego. Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT. Mają one zatem na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej. Podsumowując, w opinii Wnioskodawcy wyżej opisane wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na wytworzenie/rozwinięcie Oprogramowania lub jego części, przy zachowaniu odpowiedniej metodologii alokacji opisanej we wniosku, należy uznać za koszty faktycznie poniesione w związku z prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wskazanym powyżej. Wniosek ten potwierdza m.in.: -     interpretacja indywidualna z 11 sierpnia 2020 r. (sygn. 0112-KDIL2-2.4011.423.2020.2.MC), w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że wskazane we wniosku koszty (wydatki na uzyskanie dostępu do Internetu oraz opłaty za usługi telekomunikacyjne; wydatki na nabycie sprzętu komputerowego - w tym karty wi‑fi, klawiatury czy myszy; wydatki związane z używaniem samochodu osobowego, tj. raty leasingowe, wydatki eksploatacyjne) kwalifikują się - przy uwzględnieniu wskazanej w opisie stanu faktycznego proporcji - do uznania za koszty, o których mowa w literze „a" wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. -     interpretacja indywidualna z 6 lipca 2020 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4011.77.2020.2.IM), w której wskazano, że wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na użytkowanie samochodu, koszty związane z transportem, korzystanie z usług marketingowych, opłat leasingowych, zakup akcesoriów komputerowych i biurowych, oraz koszty serwisu komputerowego i amortyzacji w części, w jakiej będą proporcjonalnie przypisane do przychodów przypadających ze zbycia oprogramowania, gdzie proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie, mogą stanowić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Ad. 5. i 6. Dochód uzyskiwany przez Wnioskodawcę na podstawie współpracy z Kontrahentem jako kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT. Według art. 30ca ust. 3 i 4 ustawy o PIT, podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Natomiast wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a+b) x 1,3/ a+b+c+d W ww. wzorze poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a.    prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b.    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c.    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d.    nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Zgodnie z art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest większa od 1 przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Z kolei w myśl ust. 7 ww. przepisu, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1.    z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2.    ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3.    z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4.    z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Zgodnie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje od Kontrahenta umówione wynagrodzenie. Ponadto, jak Wnioskodawca wykazał już powyżej, mimo klauzuli „work for hire” należy uznać, że powyższe wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych i intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, dochód w ramach świadczenia usług na podstawie umowy z Kontrahentem stanowi kwalifikowany dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT. Stanowi on bowiem dochód z Oprogramowania będącego kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, wyliczony zgodnie z formułą wyrażoną w ustawie o PIT. Uprawnienie Wnioskodawcy do zastosowania w przedstawionym w niniejszym wniosku stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym do zastosowania stawki opodatkowania 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1.    wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2.    prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3.    wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4.    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5.    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Co więcej, jak wynika z ust. 1 i 2 powyższego przepisu: Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji; w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c ustawy o PIT. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że spełnia on wszystkie wymagania przewidziane w przepisach ustawy o PIT dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W myśl przywołanego wcześniej art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego (podlegające ochronie prawnej). Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym ustalona jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i obliczanego wg wzoru z art. 30ca ustawy PIT. Za prawidłowością powyższego stanowiska przemawiają również interpretacje indywidualne wydawane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym m.in.: -      interpretacja indywidualna z 1 kwietnia 2021 r. (sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.1044.2020.2.MD), według której dochód z tytułu przeniesienia praw do opisanego przez Wnioskodawcę oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu według stawki 5%; -      interpretacja indywidualna z 7 października 2020 r. (sygn. 0115-KDWT.4011.53.2020.2.BK), zgodnie z którą, dochód z odpłatnego zbycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego lub jego części (zarówno tego wytworzonego, rozwijanego jak i modyfikowanego), które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 cyt. ustawy. Tym samym, w sytuacji, gdy Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, wytwarza oprogramowanie stanowiące utwór podlegający ochronie prawnej z art. 74 ustawy o prawie autorskim i przenosi na klienta (kontrahenta) prawo własności intelektualnej, tj. autorskie prawo do programu komputerowego lub jego części (zarówno tego wytworzonego, rozwijanego, jak i modyfikowanego), za co otrzymuje wynagrodzenie, jest uprawniony do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodów uzyskanych w 2020 oraz w latach następnych (przy niezmienionym stanie faktycznym) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej według stawki 5% na wyżej przedstawionych zasadach; -      interpretacja indywidualna z 26 sierpnia 2020 r. (sygn. 0115-KDIT3.4011.394.2020-2.PS), w której potwierdzono, że: Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z przeniesienia autorskich praw majątkowych do wytworzonych w ramach jego działalności badawczo-rozwojowej kwalifikowanych praw własności intelektualnej w postaci oprogramowania oraz części oprogramowania stanowiących programy komputerowe podlegające ochronie określonej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wymaga to jednak wyliczenia podstawy opodatkowania preferencyjną stawką 5% z uwzględnieniem zasad określonych w omówionych przepisach; -      interpretacja indywidualna z 15 maja 2020 r. (sygn. 0115-KDIT3.4011.42.2020.3.AD), zgodnie z którą prawa autorskie do oprogramowania komputerowego są kwalifikowanym IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a uzyskany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu odpłatnego przeniesienia na zleceniodawcę praw autorskich do wytworzonego oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone, rozwinięte i ulepszone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania do kwalifikowanych dochodów uzyskanych z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej preferencyjnego opodatkowania wg stawki 5%; -      interpretacja indywidualna z 14 maja 2021 r. (sygn. 0115-KDIT3.4011.159.2.2021.MJ), w której wskazano, że uzyskany przez Wnioskodawcę dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, które to prawa stanowią utwór prawnie chroniony, wytworzony w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%. Z uwagi na powyższe Wnioskodawca prosi o potwierdzenie swojego stanowiska. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Pana we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Pana zapytań). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nie objęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. Ustawodawca w art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm., dalej: „updof”) wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej. Zgodnie z powołanym przepisem ilekroć w ustawie jest mowa o: działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 5a pkt 39 updof: Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to: a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.), b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei w art. 5a pkt 40 updof wskazano, że: Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych – oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.): Badania naukowe są działalnością obejmującą: 1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy: Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wyraźnie podkreślić, że w celu stwierdzenia, czy prowadzi Pan działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazaną w art. 5a pkt 38 updof). Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje Słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych. Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz cytowane przepisy, należy stwierdzić, że przedstawione we wniosku Pana działania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 updof, gdyż są podejmowane w sposób systematyczny, mają charakter twórczy oraz podejmowane są w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, niewystępujących dotychczas w Pana praktyce gospodarczej. Ponadto, jak wskazał Pan w opisie sprawy, w ramach prowadzonej działalności nabywa Pan, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi tę z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług). Nie świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Wnioskodawcę ani też całość prowadzonej przez niego działalności, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu. Reasumując – podejmowana przez Pana działalność polegająca na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania komputerowego stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 updof. Rozpatrując z kolei możliwość skorzystania przez Pana z tzw. ulgi Innovation Box, należy zauważyć, że przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193 ze zm.), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 updof: Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Pojęcie „kwalifikowane prawo własności intelektualnej” zostało wyjaśnione w art. 30ca ust. 2 updof. W myśl tego przepisu: Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1)  patent, 2)  prawo ochronne na wzór użytkowy, 3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213), 8)  autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Kolejno art. 30ca ust. 3 updof wskazuje, że: Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP BOX jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania. Stosownie do art. 30ca ust. 4 updof: Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) x 1,3 a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a-    prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b-    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d., od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c-    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d-    nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Natomiast art. 30ca ust. 5 updof stanowi: Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Zgodnie z art. 30ca ust. 7 updof: Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Stosownie do art. 30ca ust. 8 updof: Do ustalenia dochodów (strat), o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepis art. 23o i 23p stosuje się odpowiednio. Na podstawie art. 30ca ust. 11 updof: Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Zatem podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną. Ponadto podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 updof: Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Na podstawie art. 30cb ust. 2 updof: Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji. Stosownie do art. 30cb ust. 3 updof: W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W ramach tych rozwiązań podatnik może opodatkować preferencyjną 5% stawką podatkową swoje dochody z praw własności intelektualnej. Warunkiem jest, aby: -     podatnik był właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem tych praw lub posiadał prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej oraz -     prawa te były chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego. Prawa takie zwane są „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. Do ulgi Innovation Box kwalifikuje się: -     dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, -     dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również -     dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania jest wyliczany przy zastosowaniu formuły (wzoru) określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy. Stosowanie tej ulgi jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Z korzystaniem z ulgi wiążą się jednak dodatkowe obowiązki po stronie podatników – w szczególności obowiązek prowadzenia odrębnej ewidencji, która pozwala na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Ewidencja winna być prowadzona od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej, w związku z którą podatnik uzyskiwał przychody i ponosił koszty dotyczące kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062). Oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 updof, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Jak stanowi art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box. Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy należy wskazać, że: 1. W ramach prowadzonej przez Pana indywidualnej działalności gospodarczej tworzy Pan, rozwija i ulepsza oprogramowanie komputerowe (lub jego części). 2. Wykonuje Pan powyższe czynności w ramach bezpośrednio prowadzonej przez Pana działalności badawczo‑rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w art. 5a pkt 38 updof. 3. W wyniku prowadzonych przez Pana prac - polegających na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania - powstają odrębne utwory stanowiące przedmiot prawa autorskiego i podlegające ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. 4. Zgodnie z przedstawionymi przez Pana informacjami przysługują Panu autorskie prawa majątkowe do wszystkich efektów Pana prac - powstałych w wyniku tworzenia/ rozwijania/ulepszania oprogramowania komputerowego - i prawa te przenosi Pan na Kontrahenta za wynagrodzeniem. 5. Od 1 stycznia 2019 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, zgodnie ze wszystkimi wymogami określonymi w art. 30cb updof. Prowadzona ewidencja zapewnia wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 updof przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Reasumując powyższe – autorskie prawo do oprogramowania komputerowego, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone, rozwinięte i ulepszone przez Pana w ramach prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 updof. Dochód uzyskany przez Pana z przeniesienia praw autorskich do oprogramowania stanowi kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 updof. Tym samym może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za rok podatkowy 2019 i lata kolejne - przy założeniu, że Pana sytuacja i obowiązujące prawo się nie zmienią. Podkreślenia wymaga w tym miejscu fakt, że w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 updof, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest wyłącznie autorskie prawo do programu komputerowego. Tylko i wyłącznie dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnych wskazanych w art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą bowiem stanowić podstawę opodatkowania preferencyjną 5% stawką podatkową. Zatem preferencyjnemu opodatkowaniu podlega wyłączenie ta część uzyskanego dochodu, która dotyczy kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągane przez Pana to bowiem dochody z praw autorskich do programów komputerowych, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 updof. Wyłącznie dochód z powyższego tytułu może stanowić podstawę do wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jako podstawy opodatkowania 5% stawką podatku dochodowego, który to kwalifikowany dochód ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus. Odnosząc się do Pana wątpliwości co do uznania wymienionych w opisie stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego wydatków za koszty uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej należy wskazać, że muszą to być koszty poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za przeniesienie autorskich praw do programów komputerowych, a zatem koszty funkcjonalnie z nimi związane - które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z kwalifikowanych praw IP. Zgodnie z art. 22 ust. 1 updof: Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki: 1.  pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, 2.  nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 3.  być właściwie udokumentowany. Z informacji przedstawionych w treści wniosku oraz jego uzupełnieniach wynika, że w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej ponosi lub będzie Pan ponosił następujące wydatki: związane z samochodem osobowym (opłaty z tyt. leasingu - w tym opłata wstępna, koszty paliwa, wydatki ponoszone na naprawy oraz okresowe przeglądy auta oraz koszty ubezpieczenia OC, AC i NNW), związane z telefonem (zakup telefonu, koszty miesięcznego abonamentu telefonicznego i internetowego), związane z księgowością (opłaty abonamentowe za dostęp do oprogramowania dedykowanego do prowadzenia księgowości firmowej, opłaty za usługi prowadzenia księgowości świadczone przez księgową/ księgowego), na doradztwo prawne i podatkowe (w tym związane z możliwością korzystania z ulgi „IP BOX”), na sprzęt komputerowy (zakup komputera, laptopa oraz następujących urządzeń peryferyjnych: klawiatury, myszy, monitora, drukarki oraz urządzeń do połączeń zdalnych - tj. słuchawek, głośników i mikrofonu). Wyjaśnił Pan, że część przychodu uzyskiwanego przez Pana dotyczy efektów prac związanych z tworzeniem, rozwijaniem i ulepszaniem oprogramowania, które to efekty są odrębnymi utworami stanowiącymi przedmiot prawa autorskiego w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i podlegają ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy. Wartość przychodu dotyczącego efektów prac w postaci utworów w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim określona jest procentowo i opisana w odrębnie prowadzonej przez Pana ewidencji. W ewidencji tej uwzględnia Pan również koszty faktycznie poniesione przez Pana w danym okresie na prowadzoną bezpośrednio przez Pana działalność związaną z wytwarzaniem, ulepszaniem i rozwijaniem oprogramowania. Wskazał Pan również przesłanki świadczące o powiązaniu poszczególnych wydatków z prowadzoną przez Pana działalnością w zakresie tworzenia, rozwijania i ulepszania oprogramowania. Przenosząc zaprezentowane wyżej wyjaśnienia odnoszące się do ustalenia dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wskazać, że kosztami uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich do wytworzonego oprogramowania lub jego części będą wszelkie koszty poniesione w związku z prowadzoną przez Pana działalnością badawczo-rozwojową, tj. koszty związane z samochodem osobowym (opłaty z tyt. leasingu - w tym opłata wstępna, koszty paliwa, wydatki ponoszone na naprawy oraz okresowe przeglądy auta oraz koszty ubezpieczenia OC, AC i NNW), koszty związane z telefonem (zakup telefonu, koszty miesięcznego abonamentu telefonicznego i internetowego), koszty związane z księgowością (opłaty abonamentowe za dostęp do oprogramowania dedykowanego do prowadzenia księgowości firmowej, opłaty za usługi prowadzenia księgowości świadczone przez księgową/ księgowego), na doradztwo prawne i podatkowe (w tym związane z możliwością korzystania z ulgi „IP BOX”), na sprzęt komputerowy (zakup komputera, laptopa oraz następujących urządzeń peryferyjnych: klawiatury, myszy, monitora, drukarki oraz urządzeń do połączeń zdalnych - tj. słuchawek, głośników i mikrofonu). Objaśnienia podatkowe wskazują na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów. W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a updof. Zgodnie z art. 22 ust. 3 updof: Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Z kolei na podstawie art. 22 ust. 3a updof: Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Pana w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia praw autorskich, winien Pan przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia praw autorskich według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w danym okresie. Podsumowując, wydatki ponoszone przez Pana na: samochód osobowy (opłaty z tyt. leasingu - w tym opłata wstępna, koszty paliwa, wydatki ponoszone na naprawy oraz okresowe przeglądy auta oraz koszty ubezpieczenia OC, AC i NNW), telefon (zakup telefonu, koszty miesięcznego abonamentu telefonicznego i internetowego), księgowość (opłaty abonamentowe za dostęp do oprogramowania dedykowanego do prowadzenia księgowości firmowej, opłaty za usługi prowadzenia księgowości świadczone przez księgową/ księgowego), doradztwo prawne i podatkowe (w tym związane z możliwością korzystania z ulgi „IP BOX”), sprzęt komputerowy (zakup komputera, laptopa oraz następujących urządzeń peryferyjnych: klawiatury, myszy, monitora, drukarki oraz urządzeń do połączeń zdalnych - tj. słuchawek, głośników i mikrofonu), które ponosi lub będzie Pan ponosił w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 updof, w części w jakiej związane są z wytwarzaniem kwalifikowanego IP, mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w związku z art. 9 ust. 2 updof. Odnosząc się natomiast do Pana wątpliwości odnośnie uznania wydatków ponoszonych przez Pana w ramach działalności gospodarczej za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 5 updof wskazać należy, że określenie działalności badawczo-rozwojowej jest pojęciem szerszym niż działalność badawczo-rozwojowa skutkująca wytworzeniem kwalifikowanego IP. Oznacza to, że zakres działalności badawczo-rozwojowej będzie zawsze obejmować całość działań podatnika zmierzających do wytworzenia kwalifikowanego IP oraz że działania te nigdy nie będą wykraczać poza działalność badawczo-rozwojową. Istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między: -     wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, -     kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz -     dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym podatnik powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem. Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 updof, w myśl którego do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się do kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Zgodnie z art. 30ca ust. 4 updof, koszty poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, czyli koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(…) służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX, potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5 (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”. Wobec powyższego wydatki ponoszone przez Pana na: samochód osobowy (opłaty z tyt. leasingu - w tym opłata wstępna, koszty paliwa, wydatki ponoszone na naprawy oraz okresowe przeglądy auta oraz koszty ubezpieczenia OC, AC i NNW), telefon (zakup telefonu, koszty miesięcznego abonamentu telefonicznego i internetowego), księgowość (opłaty abonamentowe za dostęp do oprogramowania dedykowanego do prowadzenia księgowości firmowej, opłaty za usługi prowadzenia księgowości świadczone przez księgową/ księgowego), doradztwo prawne i podatkowe (w tym związane z możliwością korzystania z ulgi „IP BOX”), sprzęt komputerowy (zakup komputera, laptopa oraz następujących urządzeń peryferyjnych: klawiatury, myszy, monitora, drukarki oraz urządzeń do połączeń zdalnych - tj. słuchawek, głośników i mikrofonu), mogą stanowić koszty, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 updof, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Należy również podkreślić, że przy określaniu tych kosztów ważne jest zastosowanie właściwej proporcji, jeżeli w ramach działalności badawczo-rozwojowej wytwarzanych jest więcej kwalifikowanych praw IP oraz oprócz dochodów kwalifikowanych uzyskuje/uzyskiwał Pan także inne dochody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, które nie mogą zostać opodatkowane w ramach ulgi IP Box. Reasumując – opisane we wniosku i jego uzupełnieniach, ww. wydatki, które poniósł Pan/będzie Pan ponosił w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, przy zachowaniu właściwej proporcji, można uznać za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 5 updof. Należy dodać, że wybór metody ustalania odpowiedniej proporcji zależy od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy. Pełna weryfikacja stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej będącej poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której mają zastosowanie przepisy określone w art. 14h Ordynacji podatkowej. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: -     stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz -     zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie przeprowadza postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe są zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Zatem pełna weryfikacja prawidłowości Pana stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Odnosząc się do przywołanych przez Pana interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Pana wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): -     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo -     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).