0111-KDIB2-3.4014.258.2021.4.BD

  INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Zainteresowanych przedstawione we wniosku z 8 lipca 2021 r.(data wpływu – 13 lipca 2021 r.), uzupełnionym 22 września 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego zniesienia współwłasności nieruchomości obciążonych hipoteką umowną – jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   W dniu 13 lipca 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego zniesienia współwłasności nieruchomości obciążonych hipoteką umowną. Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych w piśmie z 8 września 2021 r. znak: 0114-KDIP3-1.4011.583.2021.2.MK1 0111-KDIB2-3.4014.258.2021.3.BD 0111-KDIB2-3.4015.139.2021.3.BD wezwano Zainteresowanych do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 22 września 2021 r. We wniosku złożonym przez: -       Zainteresowanego będącego stroną postępowania: Pana K. A.; -       Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania: Panią K. R. przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:   Zainteresowany będący stroną postępowania (Pan K. A.) wraz z ówczesną partnerką,Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania (Panią K. R.), nabył: -       z dniem 14 lipca 2015 r. w udziałach wynoszących po 1/2 części, nieruchomość stanowiącą lokal mieszkalny wraz z odpowiednim udziałem w nieruchomości wspólnej związanej z własnością ww. nieruchomości lokalowej zwaną dalej: „Nieruchomością I”, za cenę 430.000,00 złotych; -       z dniem 9 listopada 2017 r. w udziałach wynoszących po 1/2 części, nieruchomość stanowiącą działkę zabudowaną budynkiem mieszkalnym, oraz w udziałach wynoszących po 1/6 części, nieruchomość gruntową niezabudowaną stanowiącą drogę dojazdową do ww. nieruchomości zabudowanej, zwaną dalej łącznie „Nieruchomością II”, za cenę 1.170.000,00 złotych.   Nabycie Nieruchomości I oraz Nieruchomości II zostało sfinansowane poprzez zaciągnięcie przez Zainteresowanych dwóch wspólnych kredytów hipotecznych, zwanych dalej odpowiednio „Kredytem I” oraz „Kredytem II". W wyniku zaciągnięcia Kredytu I i Kredytu II Zainteresowani stali się dłużnikami solidarnymi z tytułu obu umów kredytowych.   Nieruchomość I została obciążona hipoteką umowną w wysokości 580.500,00 złotych, natomiast Nieruchomość II została obciążona hipoteką umowną w wysokości 1.591.200,00 złotych.   Na dzień złożenia wniosku, pozostała wartość kredytów do spłaty wynosiła: -       kapitał 330.698,49 złotych, odsetki 53.892,14 złotych dla Kredytu I, -       kapitał 861.344,06 złotych, odsetki 228.027,11 złotych dla Kredytu II.   W związku z faktem, że Zainteresowani nie pozostają w związku partnerskim (Zainteresowana niebędąca stroną postępowania zawarła związek małżeński z inną osobą), postanowili razem dokonać umownego zniesienia współwłasności Nieruchomości I oraz Nieruchomości II, w ten sposób, że: -       Zainteresowany będący stroną postępowania (Pan K. A.) przeniesie na Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania (Panią K. R.) swój udział w prawie własności Nieruchomości I w zamian za przejęcie przez Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania w całości Kredytu I i zwolnienie Pana K. A. z długu wynikającego z Kredytu I wobec banku kredytującego, za odpowiednią uprzednią zgodą banku; -       Zainteresowana niebędąca stroną postępowania (Pani K. R.) przeniesie na Zainteresowanego będącego stroną postępowania (Pana K. A.) swój udział w prawie własności Nieruchomości II w zamian za przejęcie przez Zainteresowanego będącego stroną postępowania w całości Kredytu II i zwolnienie Pani K. R. z długu wynikającego z Kredytu II wobec banku kredytującego, za odpowiednią uprzednią zgodą banku.   W wyniku powyższej operacji Zainteresowana niebędąca stroną postępowania (Pani K. R.) zostanie wyłączną właścicielką Nieruchomości I oraz przejmie w całości obowiązek spłaty Kredytu I, a Zainteresowany będący stroną postępowania (Pan K. A.) zostanie zwolniony z obowiązku spłaty Kredytu I. Natomiast Zainteresowany będący stroną postępowania (Pan K. A.) zostanie wyłącznym właścicielem Nieruchomości II i przejmie w całości obowiązek spłaty Kredytu II, a Zainteresowana niebędąca stroną postępowania (Pani K. R.) zostanie zwolniona z obowiązku spłaty Kredytu II.   W celu zabezpieczenia swoich interesów Zainteresowani 28 listopada 2019 r. zawarli umowę przedwstępną opisującą w sposób szczegółowy planowane zniesienie współwłasności Nieruchomości I oraz Nieruchomości II i wzajemne rozliczenia stron. Umowa przedwstępna przewiduje, że zniesienie współwłasności Nieruchomości I oraz Nieruchomości II nastąpi najpóźniej do 30 czerwca 2023 r.   Do uzyskania ostatecznej zgody banków kredytujących na zwolnienie z długu odpowiednio Zainteresowanych, dojdzie po zawarciu umowy przyrzeczonej znoszącej współwłasność Nieruchomości I oraz Nieruchomości II, w której strony zobowiążą się do zwolnienia zbywcy z długów związanych z przenoszonym w ramach zniesienia współwłasności udziałem w terminie roku od dnia zawarcia umowy przyrzeczonej. Do ww. zobowiązania odpowiednie zastosowanie znajdzie art. 523 Kodeksu cywilnego, czyli domniemanie o zawarciu umowy przejęcia długów przez nabywcę. Po uzyskaniu ostatecznej zgody wierzycieli, tj. banków kredytujących, dojdzie, zgodnie z art. 519 Kodeksu cywilnego, do ostatecznego zwolnienia odpowiednio Zainteresowanego będącego stroną postępowania oraz Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania z długu. Strony planują również przed zawarciem ostatecznej umowy o zniesieniu współwłasności uzyskać promesę banków kredytujących, że ww. zgody zostaną faktycznie wyrażone po zawarciu ww. umowy przyrzeczonej.   Poza wskazanym wyżej rozliczeniem w postaci przejęcia oraz zwolnienia z długu, Zainteresowani nie przewidują dodatkowych spłat lub dopłat w związku z opisanym zniesieniem współwłasności Nieruchomości I oraz Nieruchomości II.   Zainteresowani nie są ze sobą spokrewnieni, tj. zaliczają się do III grupy podatkowej w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn.   Nieruchomość I oraz Nieruchomość II zostały kupione do majątku prywatnego, każdego z osobna z Zainteresowanych. Ponadto nie wykorzystują i nie planują wykorzystywać Nieruchomości I oraz Nieruchomości II do działalności gospodarczej. Zainteresowani nie prowadzą i nie planują prowadzić działalności gospodarczej związanej z obrotem nieruchomościami.   W uzupełnieniu wniosku Zainteresowani wskazali, że według wyceny wykonanej przy wykorzystaniu portalu (…).pl (zgodnie z informacją podaną na wycenie, w celu wykonania wyceny uwzględniono 64 oferty nieruchomości znajdujące się w promieniu 400 m od podanej lokalizacji, z ostatnich 720 dni) obecna wartość rynkowa Nieruchomości I wynosi 493.390,00 zł. Według wyceny wykonanej przy wykorzystaniu portalu (…).pl (zgodnie z informacją podaną na wycenie, w celu wykonania wyceny uwzględniono 74 oferty nieruchomości znajdujące się w promieniu 2 km od podanej lokalizacji, z ostatnich 360 dni) obecna wartość rynkowa Nieruchomości II wynosi 1.470.620,00 zł.   Wartość hipoteki umownej przypadającej na nabywany przez Zainteresowanego będącego stroną postępowania udział w Nieruchomości II (tj. 795.600,00 zł) nie przekroczy (winno być: przekroczy) obecnej wartości rynkowej nabywanego przez niego udziału w Nieruchomości II (tj. 735.310,00 zł). Wartość hipoteki umownej przypadającej na nabywany przez Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania udział w Nieruchomości I (tj. 290.250,00 zł) nie przekroczy (winno być: przekroczy) obecnej wartości rynkowej nabywanego przez nią udziału w Nieruchomości I (tj. 246.695,00 zł).   Zniesienie współwłasności Nieruchomości I i II nastąpi na podstawie jednej umowy (jedna czynność notarialna).   W przypadku Pani K. R. wartość nabywanej przez nią nieruchomości (tj. 493.390,00 zł) nie przekroczy łącznej wartości dotychczas posiadanych przez każdego z Zainteresowanych udziałów w obu nieruchomościach (tj. 982.005,00 zł). W przypadku Pana K. A. wartość nabywanej przez niego nieruchomości (tj. 1.470.620,00 zł) przekroczy łączną wartość dotychczas posiadanych przez każdego z Zainteresowanych udziałów w obu nieruchomościach (tj. 982.005,00 zł).   W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:   Czy opisane zdarzenie przyszłe będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 5)   Zdaniem Zainteresowanych, opisane zdarzenie przyszłe nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Artykuł 1 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych określa szczegółowo zakres przedmiotowy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i zawiera enumeratywny katalog czynności, których dokonanie powodować będzie powstanie obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych. Natomiast, jeżeli dana czynność nie została wymieniona we wspomnianym powyżej ustawowym katalogu, nie podlega ona opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych nawet, jeżeli wywołuje skutki gospodarcze takie same lub podobne do tych, które zostały w tym katalogu wymienione.   Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlega m.in. zniesienie współwłasności, ale tylko w części dotyczącej spłat lub dopłat. Spłata to świadczenie pieniężne przysługujące w wypadku zniesienia współwłasności rzeczy przez przyznanie jej własności jednemu ze współwłaścicieli, stanowiąca równowartość udziału we współwłasności. Dopłata to świadczenie pieniężne mające na celu wyrównanie różnic w wartości rzeczy powstałych na skutek fizycznego podziału rzeczy wspólnej lub przyznania współwłaścicielom własności rzeczy mających nierówną wartość. Przejęcia oraz zwolnienia z długu w zamian za zniesienie współwłasności nie można utożsamiać ani ze spłatą, ani z dopłatą, gdyż jest to odrębna instytucja prawna uregulowana w art. 519 Kodeksu cywilnego.   Biorąc pod uwagę powyżej przywołane przepisy i przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlegają tylko takie umowy o zniesienie współwłasności, z którymi związane są spłaty lub dopłaty. Tym samym, skoro w opisanym zdarzeniu przyszłym będzie miała miejsce czynność zniesienia współwłasności bez obowiązku spłat i dopłat, to czynność ta, jako niewymieniona wprost w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.   Zainteresowani na poparcie swojego stanowiska przywołali kilka interpretacji indywidualnych wydanych przez organy podatkowe.   Powyżej przywołano tylko tę część stanowiska Zainteresowanych, która odnosi się do opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Zainteresowanych w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.   Na wstępie należy wskazać, iż przedmiotem interpretacji jest wyłącznie ocena stanowiska Zainteresowanych zajęta na gruncie podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od spadków i darowizn wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia.   Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 815 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy – podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne: a)      umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych, b)      umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, c)      (uchylona), d)      umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy, e)      umowy dożywocia, f)       umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat, g)      (uchylona), h)      ustanowienie hipoteki, i)        ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności, j)        umowy depozytu nieprawidłowego, k)      umowy spółki.   Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).   Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – przepisy ustawy o: 1)      umowie spółki i jej zmianie – stosuje się odpowiednio do aktów założycielskich spółek, statutów spółek i ich zmiany; 2)      czynnościach cywilnoprawnych – stosuje się odpowiednio do przedmiotów opodatkowania określonych w ust. 1 pkt 2 i 3; 3)      umowie o dziale spadku oraz umowie o zniesieniu współwłasności – stosuje się odpowiednio do: a)      nabycia własności rzeczy wspólnej lub wspólnego prawa majątkowego albo ich części przez niektórych dotychczasowych współwłaścicieli na dalszą współwłasność – w części spłat lub dopłat, b)      odpłatnego wyodrębnienia własności lokali na rzecz niektórych lub wszystkich współwłaścicieli.   Należy wskazać, że art. 1 ust. 1 i 2, określający zakres przedmiotowy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, zawiera enumeratywny katalog czynności, których dokonanie powodować będzie powstanie obowiązku podatkowego. Tym samym, jeżeli dana czynność nie została wymieniona w ustawowym katalogu nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem nawet, jeżeli wywołuje skutki gospodarcze takie same lub podobne do tych, które zostały w katalogu wymienione.   Zatem czynności cywilnoprawne podlegające opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, obejmują również zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat. Tym samym, powołane powyżej przepisy regulują opodatkowanie podatkiem od czynności cywilnoprawnych wyłącznie takich umów o zniesienie współwłasności, z którymi związane są spłaty lub dopłaty.   W przypadku, gdy zostaną zawarte umowy o zniesienie współwłasności, z którymi związane są spłaty lub dopłaty, to stosownie do art. 4 pkt 5 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży na podmiocie nabywającym rzeczy lub prawa majątkowe ponad udział we współwłasności.   Współwłasność jest instytucją prawa cywilnego uregulowaną w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.). Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego – własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). W myśl art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego – współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego – współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu. Zgodnie z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego – każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić. Sposoby wyjścia ze stanu współwłasności regulują postanowienia art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego.   W świetle wyżej powołanych przepisów zniesienie współwłasności może nastąpić w drodze umowy między współwłaścicielami albo, w braku zgody między współwłaścicielami, na podstawie orzeczenia sądu.   W ramach wymienionych trybów ustawodawca przewiduje trzy sposoby zniesienia współwłasności: 1)      podział rzeczy wspólnej, czyli np. podzielenie jednej nieruchomości na kilka mniejszych (tzw. podział fizyczny), 2)      przyznanie rzeczy jednemu lub niektórym ze współwłaścicieli, 3)      sprzedaż rzeczy wspólnej (tzw. podział cywilny).   Z opisu sprawy wynika, że Zainteresowani (w dwóch różnych datach) zakupili na własność dwie odrębne nieruchomości, w udziałach wynoszących po 1/2 części w każdej z nich. Nieruchomość I zakupili za cenę 430.000,00 złotych, natomiast Nieruchomością II za cenę 1.170.000,00 złotych. Nabycie Nieruchomości I oraz Nieruchomości II zostało sfinansowane poprzez zaciągnięcie przez Zainteresowanych dwóch wspólnych kredytów hipotecznych. W wyniku zaciągnięcia Kredytu I i Kredytu II, Zainteresowani stali się dłużnikami solidarnymi z tytułu obu umów kredytowych. Nieruchomość I została obciążona hipoteką umowną w wysokości 580.500,00 złotych, natomiast Nieruchomość II została obciążona hipoteką umowną w wysokości 1.591.200,00 złotych. Zainteresowani postanowili dokonać umownego zniesienia współwłasności Nieruchomości I oraz Nieruchomości II, w ten sposób, że: -       Zainteresowany będący stroną postępowania (Pan K. A.) przeniesie na Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania (Panią K. R.) swój udział w prawie własności Nieruchomości I w zamian za przejęcie przez Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania w całości Kredytu I i zwolnienie Pana K. A. z długu wynikającego z Kredytu I wobec banku kredytującego, za odpowiednią uprzednią zgodą banku; -       Zainteresowana niebędąca stroną postępowania (Pani K. R.) przeniesie na Zainteresowanego będącego stroną postępowania (Pana K. A.) swój udział w prawie własności Nieruchomości II w zamian za przejęcie przez Zainteresowanego będącego stroną postępowania w całości Kredytu II i zwolnienie Pani K. R. z długu wynikającego z Kredytu II wobec banku kredytującego, za odpowiednią uprzednią zgodą banku. Poza wskazanym wyżej rozliczeniem w postaci przejęcia oraz zwolnienia z długu, Zainteresowani nie przewidują dodatkowych spłat lub dopłat w związku z opisanym zniesieniem współwłasności Nieruchomości I oraz Nieruchomości II.   Biorąc pod uwagę opis zdarzenia przyszłego i powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że w analizowanej sprawie nie dojdzie do powstania obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych. Podatkowi temu podlegają bowiem tylko czynności wymienione wprost w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, zawierającym zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu. W omawianej sprawie Zainteresowani planują zawrzeć umowę nieodpłatnego zniesienia współwłasności Nieruchomości I oraz Nieruchomości II bez spłat i dopłat. Wobec tego będzie to czynność cywilnoprawna, która nie została wymieniona w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i jako czynność niewymieniona w ustawowym katalogu art. 1 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W tej sytuacji przejęcie spłaty Kredytu I wyłącznie przez Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania w całości i zwolnienie Pana K. A. z długu oraz przejęcie spłaty Kredytu II wyłącznie przez Zainteresowanego będącego stroną postępowania w całości i zwolnienie Pani K. R. z długu pozostaje bez wpływu na kwalifikację opisanej czynności na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.   Wobec powyższego, stanowisko Zainteresowanych należało uznać za prawidłowe.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Zainteresowanych i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem podanym przez Zainteresowanych w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.    Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).   Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.   Zgodnie z art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.